In the days of the Buddha, it was c

In the days of the Buddha, it was common for people to kill animals as a sacrifice, or offering to their gods. This was intended to make the gods pleased and willing to reward those who made the sacrifices with answers to their prayers. The Buddha saw that this custom was cruel and mistaken. Even as a young boy (and boys are often cruel to animals and insects), he had tried to protect animals from suffering. He not only wished save the sheep and cows and other anima from suffering of being sacrificed, but he wished to protect the people who wanted kill these poor animals from the suffering that would follow their acts. He knew that those who sacrificed animals were actually creating the cause for their own future suffering. The Buddha taught: "It is not right to make another unhappy that you can be happy. Everyone wants to remain alive just as you do. Therefore, if you sacrifice an animal, you are just being selfish. And I have said again and again that a selfish person finds nothing but unhappiness in life." Many of the people who heard these words realized that they were true. Immediately they gave up their custom of sacrificing animals. In this wa a great deal of unhappiness was brought to an end and the Buddha had taken a big step towards achieving his life mission of lessening the suffering of both humans and animals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในวันพระ มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนฆ่าสัตว์บูชา หรือเสนอขายให้กับพระเจ้าของพวกเขา นี้สร้างขึ้นเพื่อให้เทพเจ้าพอใจ และยินดีให้รางวัลคนที่ทำใจกับคำตอบคำอธิษฐานของพวกเขา พระพุทธเจ้าเห็นว่า นี้เองที่ผิด และโหดร้าย แม้เป็นเด็กผู้ชาย (และเด็กผู้ชายมักโหดร้ายกับสัตว์และแมลง), เขาพยายามป้องกันสัตว์จากทุกข์ เขาไม่เพียงปรารถนาบันทึกแกะ และวัว และ anima อื่น ๆ จากการทุกข์ทรมานของการเสียสละ แต่เขาปรารถนาจะปกป้องคนที่ต้องฆ่าสัตว์เหล่านี้ไม่ดีจากทุกข์ที่จะตามคน เขารู้ว่า คนที่เสียสละสัตว์จริงสร้างสาเหตุของทุกข์ของตนเองในอนาคต พระพุทธเจ้าสอน: "ไม่ต้องทำอีกไม่มีความสุขที่คุณสามารถมีความสุข ทุกคนต้องยังมีชีวิตอยู่เหมือนกัน ดังนั้น ถ้าคุณเสียสละสัตว์ คุณเพียงกำลังเห็นแก่ตัว และฉันได้กล่าวอีกว่า คนเห็นแก่ตัวหาอะไรแต่ทุกข์ในชีวิต" หลายคนที่ได้ยินคำเหล่านี้รับรู้ว่า พวกเขาเป็นจริง ทันทีที่พวกเขาให้ค่าของพวกเขาเองของการเสียสละสัตว์ ในหว้านี้ ทุกข์มากถูกมาสิ้นสุด และพระพุทธเจ้าได้นำขั้นตอนใหญ่บรรลุพันธกิจชีวิตเขา lessening ทุกข์ของมนุษย์และสัตว์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในวันของพระพุทธเจ้ามันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนที่จะฆ่าสัตว์เสียสละหรือมีเพื่อพระเจ้าของพวกเขา นี้มีวัตถุประสงค์ที่จะทำให้เหล่าทวยเทพยินดีและเต็มใจที่จะให้รางวัลแก่ผู้ที่ทำเสียสละกับคำตอบคำอธิษฐานของเขา พระพุทธเจ้าเห็นว่าประเพณีนี้เป็นสิ่งที่โหดร้ายและเข้าใจผิด แม้ในขณะที่เด็กผู้ชายคนหนึ่ง (และชายมักจะโหดร้ายกับสัตว์และแมลง) เขาได้พยายามที่จะป้องกันสัตว์จากความทุกข์ทรมาน เขาไม่เพียง แต่อยากบันทึกแกะและวัวและจิตวิญญาณอื่น ๆ จากความทุกข์ทรมานจากการถูกเสียสละ แต่เขาอยากจะปกป้องคนที่อยากฆ่าสัตว์ที่น่าสงสารเหล่านี้จากความทุกข์ทรมานที่จะทำตามการกระทำของพวกเขา เขารู้ว่าคนที่เสียสละสัตว์ที่ถูกจริงการสร้างก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานของตัวเองในอนาคต พระพุทธเจ้าสอนว่า "มันไม่ได้เป็นที่เหมาะสมที่จะทำให้คนอื่นมีความสุขที่คุณสามารถมีความสุขทุกคนต้องการที่จะยังคงมีชีวิตอยู่เช่นเดียวกับที่คุณทำดังนั้นถ้าคุณเสียสละสัตว์ที่คุณจะได้รับเพียงแค่ความเห็นแก่ตัวและฉันได้กล่าวอีกครั้งและอีกครั้ง... ว่าเป็นคนที่เห็นแก่ตัวก็พบว่าไม่มีอะไร แต่ความทุกข์ในชีวิต. " หลายคนที่ได้ยินคำเหล่านี้ตระหนักว่าพวกเขาเป็นจริง ทันทีที่พวกเขาให้ขึ้นที่กำหนดเองของสัตว์เสียสละของพวกเขา ในวานี้การจัดการที่ดีของความทุกข์ที่ถูกนำมาถึงจุดสิ้นสุดและพระพุทธรูปที่ได้รับการก้าวสู่การบรรลุภารกิจของชีวิตของเขาลดลงของความทุกข์ทรมานของทั้งมนุษย์และสัตว์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในวันของพระพุทธเจ้า มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนที่จะฆ่าสัตว์เป็นเครื่องบูชา หรือบูชาเทพเจ้าของพวกเขา นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้พระเจ้าพอใจ และเต็มใจที่จะตอบแทนผู้ทำบูชาด้วยคำตอบคำอธิษฐานของพวกเขา พระพุทธเจ้าทรงเห็นว่าประเพณีนี้เป็นคนโหดร้ายและผิด แม้จะเป็นเด็กหนุ่ม ( หนุ่มๆ มักจะโหดร้ายกับสัตว์และแมลง )เขาพยายามที่จะปกป้องสัตว์ให้พ้นทุกข์ . เขาไม่เพียง แต่ขอให้ช่วยแกะและวัวและจิตวิญญาณอื่น ๆ จากทุกข์ของการเสียสละ แต่เขาต้องการปกป้องคนที่ต้องการฆ่าสัตว์ที่น่าสงสารเหล่านี้จากทุกข์ที่จะตามมาจากการกระทำของตน เขารู้ว่าผู้ที่เสียสละสัตว์ที่เป็นจริงการสร้างให้เกิดทุกข์ในอนาคตของตัวเอง พระพุทธเจ้าสอนมา" มันไม่ได้เป็นสิทธิที่จะทำให้คนอื่นไม่มีความสุขที่คุณสามารถมีความสุขได้ ทุกคนต้องการที่จะยังคงมีชีวิตอยู่เช่นเดียวกับที่คุณทำ ดังนั้น ถ้าคุณเสียสละสัตว์ คุณก็แค่คนเห็นแก่ตัว และฉันได้กล่าวอีกว่า เป็นคนที่เห็นแก่ตัว พบแต่ความสุขในชีวิต " หลายคนที่ได้ยินคำเหล่านี้ตระหนักว่าพวกเขาเป็นจริงทันทีพวกเขาให้ขึ้นของพวกเขาเอง การเสียสละของสัตว์ ในวอชิงตันนี้มากทุกข์ก็มาถึงจุดจบและพระพุทธเจ้าได้ก้าวใหญ่ไปสู่การบรรลุภารกิจชีวิตของเขาลดความทุกข์ทรมานของทั้งมนุษย์และสัตว์