While contemplating again and again

While contemplating again and again, they were forcing themselves to keep moving.
At this time, Min Sura sank to the floor in exhaustion. She sat there for a long time while panting.
“No, no more…I can’t do it anymore.”
At the sight of this, Lee Hyun who was far in front, came back.
“Piggyback.”
“Huh?”
“Piggyback. It didn’t mention anything about this on the board so I think it’s ok.”
“Yes, but…I’m heavy.”
“Don’t worry, you’re prolly not as much as before since you’ve spent a lot already.”
Lee Hyun had experience in rice delivery.
Giving a person a piggyback ride was much easier than carry a bag of rice!
‘In comparison to bringing up loads of brick up the stairs, this is much easier.’
Min Sura, with conflicted emotions, leaned on Lee Hyun’s back carefully.
“If it gets heavy…please let me off.”
“Okay.”
It wasn’t hard for Lee Hyun to carry.
He rested both hands on his thighs to push himself up and was moving slowly at first. This attracted the eyes of the students around them.
Some envied, some praised!
It was already a tough thing to carry a girl when one was already physically spent!
But what they saw after was the real surprise.
Dadadadadak.
Lee Hyun was holding onto Min Sura as he ran.
“Huh?”
“What th…”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่ซอฟต์แวร์อีกครั้งและอีกครั้ง พวกเขาถูกบังคับให้ย้ายตัวเองตอนนี้ สุราษฏร์นาทีจมพื้นในจุดประสงค์ เธอนั่งเป็นเวลานานขณะ panting"ไม่มี ไม่มีเพิ่มเติม... ฉันไม่สามารถทำได้อีกต่อไป"ในภาพนี้ ลีฮยอนที่อยู่ห่างไกลในหน้า กลับมา"Piggyback""ฮะ""Piggyback มันไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บนกระดานดังนั้นผมคิดว่า อยู่""ใช่ แต่... ฉันหนัก""ไม่ต้องกังวล คุณไม่ดี prolly เท่าก่อนเนื่องจากคุณได้ใช้เวลามากแล้ว"ลีฮยอนมีประสบการณ์ในการจัดส่งข้าวให้คนนั่ง piggyback ได้ง่ายกว่าพกถุงข้าว'โดยนำค่าโหลดของขึ้นบันไดอิฐ นี้ได้ง่ายมาก'สุราษฏร์นาที มีอารมณ์ขัดแย้ง ก็เอนหลังลีฮยอนอย่างระมัดระวัง"ถ้ามันจะหนัก...กรุณาแจ้งให้เราออก""ดี"มันไม่ได้ยากสำหรับลีฮยอนเพื่อดำเนินการเขาคัดสรรสองมือบนต้นขาของเขาจะผลักดันตัวเองขึ้น และถูกย้ายอย่างช้า ๆ ในตอนแรก นี้ดึงดูดสายตาของนักเรียนทั่วไปบางคนอิจฉา บางยกย่องแล้วมันเป็นสิ่งยากสืบสาวเมื่อหนึ่งแล้วร่างกายใช้แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นหลังจากถูกแปลกใจจริงDadadadadakลีฮยอนได้จับไปสุราษฏร์นาที ตามเขา"ฮะ"" Th อะไรกัน... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ใคร่ครวญอีกครั้งและอีกครั้งที่พวกเขาถูกบังคับให้ตัวเองเพื่อให้ย้าย.
ในเวลานี้มินสุระจมลงไปกองกับพื้นในความอ่อนล้า เธอนั่งอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานในขณะที่หอบ.
"ไม่มีไม่มาก ... ฉันไม่สามารถทำมันได้อีกต่อไป."
ในสายตาของนี้, ลีฮยอนก็ยังห่างไกลที่อยู่ตรงหน้ากลับมา.
"Piggyback."
"หือ?"
"Piggyback มันไม่ได้พูดถึงอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ในคณะกรรมการดังนั้นฉันคิดว่ามันโอเค.
"" ใช่ แต่ ... ฉันหนัก.
"" ไม่ต้องกังวลคุณ prolly ไม่มากเท่าก่อนตั้งแต่ที่คุณได้ใช้เวลา จำนวนมากอยู่แล้ว.
"ลีฮยอนมีประสบการณ์ในการส่งมอบข้าว.
ให้คนนั่งวิ่งเป็นเรื่องง่ายกว่าที่พกถุงข้าว!
'ในการเปรียบเทียบกับนำขึ้นโหลดของอิฐขึ้นบันไดนี้เป็นเรื่องง่าย.
มินสุระ กับอารมณ์ขัดแย้งโน้มตัวอยู่บนหลังของลีฮยอนอย่างระมัดระวัง.
"หากได้รับหนัก ... โปรดให้ฉันออก."
"โอเค."
มันไม่ได้เป็นเรื่องยากสำหรับลีฮยอนที่จะดำเนินการ.
เขาวางมือทั้งสองข้างบนต้นขาของเขาที่จะผลักดันตัวเองขึ้นและ กำลังจะย้ายไปอย่างช้า ๆ ในตอนแรก นี้ดึงดูดสายตาของนักเรียนรอบตัวพวกเขา.
บางคนอิจฉาบางยกย่อง!
มันก็เป็นสิ่งที่ยากที่จะดำเนินการเป็นสาวเมื่อได้แล้วใช้เวลาร่างกาย!
แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นว่าหลังจากที่เป็นแปลกใจจริง.
Dadadadadak.
ลีฮยอนถือบน มินสุระขณะที่เขาวิ่ง.
"หือ?"
"สิ่งที่ th ... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่ใคร่ครวญอีกครั้งและอีกครั้ง พวกเขาถูกบังคับให้ตัวเองไปเรื่อยๆ
เวลานี้ มินสุราษฎร์จมกับพื้นด้วยความอ่อนเพลีย เธอนั่งอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานานในขณะที่ . .
" ไม่ ไม่ . . . . . . . ผมจะไม่ทำอีกแล้ว "
ที่เห็นนี้ ลีฮยอนที่ห่างไกลในหน้ากลับมา .
" ขี่หลัง "
" หือ ? "
" ขี่หลัง . มันไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ในบอร์ด ดังนั้นฉันคิดว่ามันก็โอเค"
" ใช่ แต่ . . . . . . . ฉันหนัก "
" ไม่ต้องห่วง คุณ prolly ไม่มากเท่าก่อน เพราะคุณได้ใช้เงินไปเยอะแล้ว "
ลีฮยอนมีประสบการณ์ในข้าวส่ง
ให้คนขี่หลังได้ง่ายกว่าแบกถุงข้าว
ถ้าเปรียบเทียบกับเรื่องโหลดของอิฐขึ้นบันได อันนี้ง่ายมาก '
มินซูร่ากับขัดแย้งอารมณ์ พิง ลีฮยอน
กลับอย่างระมัดระวัง" ถ้ามันหนัก . . . . . . . ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะค่ะ "

" โอเค " นั้นไม่ยาก ลีฮยอนแบก .
เขา rested สองมือบนต้นขาของเขา เพื่อดันตัวเองขึ้นและย้ายช้าในตอนแรก ที่ดึงดูดสายตาของคนรอบข้าง
บางคนอิจฉา บางคนยกย่อง !
มันเป็นเรื่องยากที่จะแบกผู้หญิง เมื่อเป็นแล้วร่างกายใช้เวลา !
แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นหลังจากถูกเซอร์ไพรส์จริงๆ .
dadadadadak .
ลีฮยอนอยู่กับมินซูร่าที่เขาวิ่ง .
" หือ ? "
" อะไร . . . "