EconomyLaos has rich natural resour

Economy
Laos has rich natural resources including rivers suitable
for hydro electric power, timber, gypsum, tin, gold,
gemstones and other under-ground resources. Most of
mining resources including natural gas and petrol are
under exploration. The Lao PDR has now exported
timber, products of wood, coffee, manufactured goods
and electric power. Laos possesses an estimated potential
of over 18,000 MW installed capacity for hydro power, of
which only around 2 % has so far been developed to date.
Lao people are expecting to develop more and more
hydroelectric power for export and further mining
exploitation.
The macroeconomic setting from 1975 to the mid-
1980s essentially developed following a central planning
system. State controls were imposed on industries, trade,
and banking along with a program of agricultural
cooperatization and collectivisation in rural areas. The
transition from central planning to the more marketoriented
economy started slowly. As a result, since 1986
the Lao government launched the market economy to
boost all economic sectors through indicative planning
and economic liberalisation, decentralisation of control
over industries, progressive privatisation, and
deregulation to promote trade and investment.
Over the period 1994 to 1996, Lao GDP economic
growth rates averaged over 7 %. Despite the "Asian
Crisis", growth in 1997 was 7.2 % and 6 % in 1998.
The Lao economy is an agricultural one. In 1997, 51.5
% of GDP originated from agriculture, fishing, and
forestry and 85 % of the labour force of 2.16 million was
in these sectors. Agriculture has been a relatively dynamic
sector with increases in cultivated land and yields for rice
and maize as well as increasing production of cattle, pigs
and chickens. Over the 1991 to 1997 period, agricultural
output grew by over 5 % annually. Industry as a whole
contributed 21.1 % and services contributed 25.5 % to
GDP in 1997. Growth in both these sectors has averaged
about 10 % in recent years. Over the 1991 to 1997 period,
average growth in the manufacturing sector was 11.9 %.
Although exports have expanded more rapidly than
imports, but the trade deficit and the current account
deficit have widened.
In the wake of the market economy, the country has
increased its participation in regional and international
bodies. Most significantly, in July 1997, the Lao PDR
became a full member of the Association of Southeast
Asian Nations (ASEAN) and the Asian Free Trade
Agreement, joining Brunei, Indonesia, Malaysia,
Myanmar, Philippines, Singapore, Thailand and Vietnam.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

EconomyLaos has rich natural resources including rivers suitablefor hydro electric power, timber, gypsum, tin, gold,gemstones and other under-ground resources. Most ofmining resources including natural gas and petrol areunder exploration. The Lao PDR has now exportedtimber, products of wood, coffee, manufactured goodsand electric power. Laos possesses an estimated potentialof over 18,000 MW installed capacity for hydro power, ofwhich only around 2 % has so far been developed to date.Lao people are expecting to develop more and morehydroelectric power for export and further miningexploitation.The macroeconomic setting from 1975 to the mid-1980s essentially developed following a central planningsystem. State controls were imposed on industries, trade,and banking along with a program of agriculturalcooperatization and collectivisation in rural areas. Thetransition from central planning to the more marketorientedeconomy started slowly. As a result, since 1986the Lao government launched the market economy toboost all economic sectors through indicative planningand economic liberalisation, decentralisation of controlover industries, progressive privatisation, andderegulation to promote trade and investment.Over the period 1994 to 1996, Lao GDP economicgrowth rates averaged over 7 %. Despite the "AsianCrisis", growth in 1997 was 7.2 % and 6 % in 1998.The Lao economy is an agricultural one. In 1997, 51.5%ของ GDP มาจากเกษตรกรรม การประมง และป่าไม้และ 85% ของกำลังแรงงาน 2.16 ล้านคนในภาคนี้ เกษตรได้แบบค่อนข้างมีเพิ่มในเรือกสวนไร่นา และทำให้สำหรับข้าวและข้าวโพดเลี้ยงสัตว์และการเพิ่มผลิตของวัว สุกรและไก่ ในช่วง 1991-1997 เกษตรผลผลิตเพิ่มขึ้นกว่า 5% ทุกปี อุตสาหกรรมทั้งหมด21.1% และบริการหรอกส่วน 25.5%GDP ในปี 1997 เจริญเติบโตในภาคทั้งสองนี้มี averagedประมาณ 10% ในปีที่ผ่านมา ในช่วง 1991-199711.9% เติบโตเฉลี่ยในภาคการผลิตได้แม้ว่าการส่งออกมีขยายมากขึ้นอย่างรวดเร็วกว่านำเข้า ขาดดุลการค้าและบัญชีปัจจุบันขาดดุลได้ widenedในการปลุกของตลาดเศรษฐกิจ ประเทศที่มีเพิ่มการมีส่วนร่วมในภูมิภาคและนานาชาติร่างกาย ในเดือน 1997 กรกฎาคม ลาวสุดอย่างมีนัยสำคัญเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของการเชื่อมโยงของตะวันออกเฉียงใต้ประชาชาติแห่งเอเชีย (อาเซียน) และการค้าเสรีเอเชียข้อตกลง รวมบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซียพม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เศรษฐกิจลาวมีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์รวมทั้งแม่น้ำที่เหมาะสมสำหรับการใช้พลังงานไฟฟ้าพลังน้ำ, ไม้, ยิปซั่ม, ดีบุก, ทอง, อัญมณีและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ภายใต้พื้นดิน ส่วนใหญ่ของทรัพยากรเหมืองแร่รวมทั้งก๊าซธรรมชาติและน้ำมันที่อยู่ภายใต้การตรวจสอบข้อเท็จจริง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวในขณะนี้มีการส่งออกไม้ผลิตภัณฑ์จากไม้, กาแฟ, สินค้าที่ผลิตและการใช้พลังงานไฟฟ้า ลาวมีศักยภาพประมาณของกำลังการผลิตติดตั้ง 18,000 เมกะวัตต์สำหรับไฟฟ้าพลังน้ำของซึ่งมีเพียงประมาณ2% ได้เพื่อให้ห่างไกลได้รับการพัฒนาให้ทันสมัย. คนลาวคาดหวังว่าจะมีการพัฒนามากขึ้นและไฟฟ้าพลังน้ำเพื่อการส่งออกและการทำเหมืองต่อไปแสวงหาผลประโยชน์. การตั้งค่าทางเศรษฐกิจมหภาค 1975 ช่วงกลางปี​​1980 ได้รับการพัฒนาเป็นหลักต่อไปนี้การวางแผนกลางระบบ รัฐควบคุมถูกกำหนดไว้ในอุตสาหกรรมการค้าและการธนาคารพร้อมกับโปรแกรมของการเกษตรcooperatization และ collectivisation ในพื้นที่ชนบท การเปลี่ยนแปลงจากการวางแผนจากส่วนกลางไปยัง marketoriented มากขึ้นเศรษฐกิจเริ่มช้า เป็นผลให้ตั้งแต่ปี 1986 รัฐบาลลาวเปิดตัวเศรษฐกิจการตลาดเพื่อกระตุ้นภาคเศรษฐกิจทั้งหมดที่ผ่านการวางแผนที่บ่งบอกและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจการกระจายอำนาจในการควบคุมมากกว่าอุตสาหกรรมแปรรูปก้าวหน้าและกฎระเบียบเพื่อส่งเสริมการค้าและการลงทุน. กว่าระยะเวลา 1994-1996 ลาว จีดีพีเศรษฐกิจอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย7% แม้จะมี "เอเชียวิกฤติ" การเจริญเติบโตในปี 1997 เป็น 7.2% และ 6% ในปี 1998 เศรษฐกิจลาวเป็นหนึ่งในการเกษตร ในปี 1997 51.5% ของ GDP มาจากการเกษตรประมงและป่าไม้และ85% ของกำลังแรงงาน 2.16 ล้านบาทซึ่งในภาคนี้ เกษตรได้รับค่อนข้างไดนามิกภาคที่มีการเพิ่มขึ้นของพื้นที่เพาะปลูกและผลผลิตข้าวและข้าวโพดเลี้ยงสัตว์เช่นเดียวกับการเพิ่มการผลิตของวัวหมูและไก่ กว่า 1991-1997 ระยะเวลาการเกษตรการส่งออกเพิ่มขึ้นกว่า5% ต่อปี อุตสาหกรรมโดยรวมมีส่วน 21.1% และการบริการที่มีส่วน 25.5% มาอยู่ที่จีดีพีในปี1997 การเจริญเติบโตในภาคทั้งสองนี้ได้เฉลี่ยประมาณ10% ในปีที่ผ่านมา กว่า 1991-1997 ระยะเวลาการเติบโตเฉลี่ยในภาคการผลิตเป็น11.9%. ถึงแม้ว่าการส่งออกมีการขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าการนำเข้าแต่การขาดดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดขาดดุลได้กว้างขึ้น. ในการปลุกของเศรษฐกิจตลาดประเทศได้เพิ่มขึ้นมีส่วนร่วมในระดับภูมิภาคและนานาชาติร่างกาย อย่างมีนัยสำคัญมากที่สุดในเดือนกรกฎาคมปี 1997 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวกลายเป็นสมาชิกของสมาคมตะวันออกเฉียงใต้ประชาชาติแห่งเอเชีย(อาเซียน) และเอเชียการค้าเสรีข้อตกลงร่วมบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, ไทยและเวียดนาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เศรษฐกิจลาวมีทรัพยากรทางธรรมชาติที่อุดมไปด้วย

รวมทั้งแม่น้ำ เหมาะสำหรับ น้ำ ไฟฟ้า , ไม้ , ยิปซัม ดีบุก ทองคำ และอัญมณีอื่นๆ
ภายใต้ทรัพยากรดิน ส่วนใหญ่ของทรัพยากรเหมืองแร่
รวมทั้งก๊าซธรรมชาติและน้ำมันมี
ภายใต้การสำรวจ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้ส่งออก
ไม้ , ผลิตภัณฑ์ไม้ , กาแฟ , ผลิตสินค้า
และพลังงานไฟฟ้า . ลาวมีประมาณศักยภาพ
กว่า 18000 เมกะวัตต์ติดตั้งความจุพลังน้ำของ
ซึ่งเพียงประมาณร้อยละ 2 ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อวันที่ .
คนลาวต้องการพัฒนามากขึ้น
โรงไฟฟ้าพลังน้ำ เพื่อการส่งออก และการทำเหมือง

การตั้งค่าเพิ่มเติม เศรษฐกิจมหภาคจาก 2518 ถึงกลาง -
1980 เป็นหลักพัฒนาระบบการวางแผน
กลางดังต่อไปนี้ . รัฐในการควบคุมบังคับอุตสาหกรรมการค้า
และธนาคารพร้อมกับโปรแกรม
cooperatization collectivisation การเกษตรและชนบท
เปลี่ยนจากการวางแผนกลางยิ่ง marketoriented
เศรษฐกิจเริ่มช้า ผลคือ ตั้งแต่ปี 1986
รัฐบาลลาวเปิดตลาดเศรษฐกิจ

เพิ่มภาคเศรษฐกิจทั้งหมดผ่านการวางแผนและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ 3
,
Decentralisation ควบคุมมากกว่าอุตสาหกรรมที่ก้าวหน้าและเพื่อส่งเสริมการค้าและการลงทุนเสรี
.
ช่วง 1994 ถึง 1996 , อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ GDP ลาวเฉลี่ยมากกว่า 7
% แม้จะมี " เอเชีย
วิกฤต " ในปี 1997 คือ 7.2 % และ 6 % ในปี 1998
เศรษฐกิจลาวเป็นเกษตร 1 ในปี 1997 , 51.5
% ของ GDP ที่มาจากการเกษตร ประมงและป่าไม้ และ 85% ของ

2.16 ล้าน คือ แรงงานของในภาคนี้ การเกษตรที่ได้รับค่อนข้างไดนามิก
ภาคกับเพิ่มพื้นที่เพาะปลูกและผลผลิตข้าว
และข้าวโพด รวมทั้งเพิ่มการผลิตโค กระบือ สุกร และไก่
. กว่าปี 2540 ช่วงเกษตร
ส่งออกขยายตัวกว่า 5% ต่อปี อุตสาหกรรมทั้งหมด 21.1 % และบริการสนับสนุน
3

25.5 % ของ GDP ในปี 1997การเจริญเติบโตทั้งในภาคนี้ได้เฉลี่ย
ประมาณ 10% ในปีที่ผ่านมา กว่าปี 2540 ระยะเวลา
เติบโตเฉลี่ยในภาคการผลิตคือ 11.9 %
แม้ว่าการส่งออกมีการขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วกว่า
นำเข้า แต่ดุลการค้าและดุลบัญชีปัจจุบัน

ได้กว้างขึ้น ในการปลุกของตลาดเศรษฐกิจประเทศได้
เพิ่มขึ้นมีส่วนร่วมในภูมิภาคและองค์กรระหว่างประเทศ
.มากที่สุดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2540 สปป. ลาว
กลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของสมาคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อาเซียนและเอเชียเข้าร่วมข้อตกลงการค้าเสรี
,
บรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม