Heineken has continued to grow stea

Heineken has continued to grow steadily. It has breweries in 65 countries. Some of the largest are in Canada and France; however, the firm also produces in New Guinea, Australia, and Brazil. Its joint venture with a leading Japanese brewer, Kirin, gives it a strong presence in that key market, while a Singapore-based joint venture anchors its operations in other Asia Pacific countries. Heineken bought its largest Dutch competitor, Amstel, in 1968. Anticipating the EU’s completion of its common market, in the 19980s Heineken aggressively expanded in Europe. Its goal was to establish the same sort of over whelming market dominance in Europe that Anheuser-Busch has in the United State. Heineken bought breweries in France, Greece, Ireland, Italy, and Spain to expand its produce lines and facilitate distribution throughout Europe. It also bought controlling interests in the Hungarian brewer Komaromi Sorgyar and the Slovak Zlaty Bazont Brewery. Further, to cut its operating costs, it closed 10 of its older breweries and modernized six other. To help manage its complex international distribution system,
Heineken invested heavily in new Internet-based technology. The firm uses the Internet to keep distributors informed about sales, promotions, and so forth, and distributors can use the Internet to supply sales figures and place orders.
Interestingly, Heineken has refused to establish a brewery in the United States. Why? Consider a case in point. Several years ago Miller, owner of rights to distribute Lowenbrau in the United States as it could import from Germany. To help keep pace with demand, Miller renegotiated its contract with Lowenbrau and began to drop, in part because the beer was no longer an import and was perceived to have lost its cachet as an authentic Bavarian beer. To avoid Lowenbrau’s mistake and retain its product’s image as a true “imported” beer, Heineken continues to ship its beer into the U.S. market even though it might be cheaper to make it there.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไฮเนเก้นมีต่อการเติบโตอย่างต่อเนื่อง มีกระบวนการผลิตเบียร์ใน 65 ประเทศ บางใหญ่อยู่ในแคนาดาและฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม บริษัทยังผลิตในนิวกินี ออสเตรเลีย และบราซิล การร่วมทุนกับเบียร์ญี่ปุ่นเป็นผู้นำ ลาน ให้มันสถานะที่แข็งแกร่งในตลาดที่สำคัญ ในขณะที่ตามสิงคโปร์ร่วมทุนเทียบการดำเนินงานในประเทศภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ไฮเนเก้นซื้อแข่งดัตช์ใหญ่ที่สุด Amstel ในปี 1968 Anticipating ของ EU ความสมบูรณ์ของการตลาดทั่วไป ในการ 19980s Heineken อุกอาจขยายในยุโรป เป้าหมายคือการ สร้างเดียวกันผ่านทาง whelming ครอบงำตลาดในยุโรปที่มี Anheuser Busch ในสหรัฐของ ไฮเนเก้นซื้อเบียร์ฝรั่งเศส กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี และสเปนเพื่อขยายรายการผลิต และอำนวยความสะดวกในทั่วยุโรป นอกจากนี้มันยังซื้ออำนาจในฮังการีเบียร์ Komaromi Sorgyar และโรงเบียร์ Bazont Zlaty สโลวัก เพิ่มเติม ตัดเป็นค่าใช้จ่าย มันปิด 10 ของโรงเบียร์ที่เก่า และกว้างหกอื่น ๆ เพื่อช่วยจัดการระบบซับซ้อนจำหน่าย ไฮเนเก้นลงทุนอย่างมากในเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตใหม่ บริษัทใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อให้ทราบ เกี่ยวกับการขาย โปรโมชั่น ผู้จัดจำหน่าย และผู้จัดจำหน่ายสามารถใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อยอดขาย และสั่ง น่าสนใจ ไฮเนเก้นได้ปฏิเสธการสร้างโรงกลั่นในสหรัฐอเมริกา ทำไม พิจารณากรณีในจุด หลายปีมิลเลอร์ เจ้าของสิทธิการกระจาย Lowenbrau ในสหรัฐอเมริกามันสามารถการนำเข้าจากประเทศเยอรมนี เพื่อช่วยให้ก้าวกับ ความต้องการ มิลเลอร์เจรจาสัญญากับ Lowenbrau และเริ่มลดลง ส่วนหนึ่งเนื่องจากเบียร์การนำเข้าอีกต่อไป และถูกมองว่าจะมีของวัตเป็นเบียร์บาวาเรียแท้ เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดพลาดของ Lowenbrau และคงรูปของผลิตภัณฑ์ที่เป็นจริง "นำเข้า" เบียร์ ไฮเนเก้นยังคงส่งเบียร์ในตลาดสหรัฐอเมริกาแม้ว่ามันอาจจะถูกกว่าเพื่อให้มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไฮเนเก้นยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง แต่ก็มีโรงงานผลิตเบียร์ใน 65 ประเทศ บางส่วนของที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในประเทศแคนาดาและฝรั่งเศส แต่ บริษัท ยังผลิตในนิวกินีออสเตรเลียและบราซิล ร่วมทุนกับผู้ผลิตเบียร์ชั้นนำของญี่ปุ่น, จี๋หลินให้มันเป็นสถานะที่แข็งแกร่งในตลาดที่สำคัญในขณะที่ บริษัท ร่วมทุนสิงคโปร์เบรกการดำเนินงานในประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ไฮเนเก้นซื้อคู่แข่งที่ใหญ่ที่สุดของชาวดัตช์ของ Amstel, ที่คาดการณ์ไว้ในปี 1968 เสร็จสิ้นของสหภาพยุโรปของตลาดร่วมกันใน 19980s ไฮเนเก้นการขยายตัวเชิงรุกในยุโรป เป้าหมายของมันคือการสร้างแบบเดียวกับส่วนประกอบหลักครอบงำตลาดในยุโรปที่ Anheuser-Busch มีอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ไฮเนเก้นซื้อเบียร์ในประเทศฝรั่งเศส, กรีซ, ไอร์แลนด์, อิตาลี, และสเปนที่จะขยายสายการผลิตและการอำนวยความสะดวกในการจัดจำหน่ายไปทั่วยุโรป นอกจากนี้ยังซื้อควบคุมในเบียร์ฮังการี Komaromi Sorgyar และสโลวัก Zlaty Bazont โรงเบียร์ นอกจากนี้การลดค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของมันก็ปิด 10 โรงเบียร์เก่าและทันสมัยอีกหก
เพื่อช่วยในการจัดการระบบการจัดจำหน่ายในต่างประเทศที่ซับซ้อนไฮเนเก้นลงทุนอย่างมากในเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตที่ใช้ใหม่ บริษัท ใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อให้ผู้จัดจำหน่ายได้รับแจ้งเกี่ยวกับการขายโปรโมชั่นและอื่น ๆ และผู้จัดจำหน่ายสามารถใช้อินเทอร์เน็ตในการจัดหาตัวเลขยอดขายและสั่งซื้อสินค้า.
ที่น่าสนใจไฮเนเก้นได้ปฏิเสธที่จะสร้างโรงเบียร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา ทำไม? พิจารณากรณีในจุด หลายปีมาแล้วมิลเลอร์เจ้าของสิทธิในการแจกจ่าย Lowenbrau ในประเทศสหรัฐอเมริกาในขณะที่มันสามารถนำเข้าจากประเทศเยอรมนี เพื่อช่วยให้ทันกับความต้องการของมิลเลอร์ renegotiated สัญญากับ Lowenbrau และเริ่มที่จะลดลงส่วนหนึ่งเป็นเพราะเบียร์ก็ไม่ได้นำเข้าและถูกมองว่าจะต้องสูญเสียตราประทับในฐานะที่เป็นเบียร์บาวาเรียที่แท้จริง เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดพลาด Lowenbrau และเก็บภาพผลิตภัณฑ์ของตนในฐานะที่เป็นจริง "นำเข้า" เบียร์ไฮเนเก้นยังคงที่จะจัดส่งเบียร์เข้าไปในตลาดสหรัฐแม้ว่ามันอาจจะถูกกว่าที่จะให้มันมี