Abstract Background and purpose: Sp

Abstract Background and purpose: Spastic diplegia is a common form of cerebral palsy (CP) and is characterized by spasticity and muscle weakness of both lower limbs resulting in decreased walking ability. The purpose of this study was to evaluate the effect of whole body vibration (WBV) training on muscle strength, spasticity, and motor performance in spastic diplegic cerebral palsy children after 12-weeks treatment.

Methods: Thirty spastic diplegic CP children (8–12 years) were randomized to two equal groups, control group and WBV group. The control group received a selected physical therapy treatment program for spastic diplegic CP and the WBV group received the same program in addition to WBV training. Measurements of isometric strength of knee extensors, spasticity, walking speed, walking balance and gross motor function were performed before and after 12 weeks of the treatment program.

Results: Isometric strength of knee extensors, spasticity and the walking speed were significantly improved only in the WBV group (P < 0.05). Growth motor function measure-88 (GMFM-88) (D%) was significantly increased (P < 0.05) in both groups in favor of the WBV group and GMFM-88 (E%) was significantly increased (P < 0.05) only in the WBV group, while walking balance did not change significantly in either group.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อพื้นหลังและวัตถุประสงค์: Spastic diplegia มีแบบทั่วไปของสมองพิการ (CP) และด้วยความอ่อนแอของกล้ามเนื้อและความรู้ความทั้งแขนขาล่างเกิดความสามารถในการเดินลดลง วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เป็นการ ประเมินผลของร่างกายสั่นสะเทือน (WBV) ฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความรู้ความ และประสิทธิภาพมอเตอร์ในเด็กสมองพิการ diplegic spastic หลัง 12 สัปดาห์วิธีการ: สามสิบ spastic diplegic CP เด็ก (8 – 12 ปี) ถูกสุ่ม 2 เท่ากลุ่ม กลุ่มควบคุม และกลุ่ม WBV กลุ่มควบคุมได้รับโปรแกรมเลือกกายภาพบำบัดรักษา spastic diplegic CP และกลุ่ม WBV รับโปรแกรมเดียวกันนอกจากฝึก WBV วัดที่มีความแข็งแกร่งของเข่า extensors เดินเร็ว เดินสมดุลและฟังก์ชันมอเตอร์รวม ความรู้ความถูกดำเนินการก่อน และ หลัง 12 สัปดาห์ของโปรแกรมการรักษาผลลัพธ์: มีความแข็งแกร่งของเข่า extensors ความรู้ความ และความเร็วในการเดินถูกมากปรุงในกลุ่ม WBV (P < 0.05) เจริญเติบโตของฟังก์ชันมอเตอร์วัด-88 (GMFM-88) (D %) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ในกลุ่มชั้นเชิง WBV GMFM-88 (E %) และกลุ่มมากขึ้น (P < 0.05) ในกลุ่ม WBV ขณะเดินสมดุลไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมากในกลุ่มใด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมาและวัตถุประสงค์บทคัดย่อ: กระตุก diplegia เป็นรูปแบบที่พบบ่อยของสมองพิการ (CP) และโดดเด่นด้วยเกร็งของกล้ามเนื้อและความอ่อนแอของทั้งสองแขนขาลดลงส่งผลให้ลดลงความสามารถในการเดิน วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกาย (WBV) การฝึกอบรมในแข็งแรงของกล้ามเนื้อเกร็งและประสิทธิภาพการทำงานของมอเตอร์ในเด็กพิการกระตุก diplegic สมองหลังจาก 12 สัปดาห์ที่ผ่านมาการรักษา. วิธีการ: สามสิบกระตุก diplegic CP เด็ก (8-12 ปี) ถูกสุ่มให้ทั้งสองกลุ่มเท่ากันกลุ่มควบคุมและกลุ่ม WBV กลุ่มควบคุมได้รับโปรแกรมการรักษาทางกายภาพบำบัดเลือกสำหรับซีพีกระตุก diplegic และกลุ่มที่ได้รับโปรแกรม WBV เดียวกันนอกเหนือไปจากการฝึกอบรม WBV การวัดความแข็งแรงของภาพวาดสามมิติของ extensors เข่าเกร็งเดินความเร็วเดินสมดุลและการทำงานของมอเตอร์ขั้นต้นได้ดำเนินการก่อนและหลัง 12 สัปดาห์ของโปรแกรมการรักษา. ผลการศึกษา: ความแข็งแรง Isometric ของ extensors เข่าเกร็งและความเร็วในการเดินที่ถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะใน กลุ่ม WBV (P <0.05) การเจริญเติบโตของการทำงานของมอเตอร์วัด-88 (GMFM-88) (D%) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) ในทั้งสองกลุ่มในความโปรดปรานของกลุ่ม WBV และ GMFM-88 (E%) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) เฉพาะใน กลุ่ม WBV ในขณะที่เดินสมดุลไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในทั้งสองกลุ่ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลังที่เป็นนามธรรมและวัตถุประสงค์ : หื่นแอร์บอร์นเออร์ลี่วอร์นนิ่งเป็นรูปแบบทั่วไปของสมองพิการ ( CP ) และมีลักษณะอาการเกร็งและกล้ามเนื้ออ่อนแรงทั้งแขนขาลดลงเป็นผลทำให้ความสามารถในการเดิน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการสั่นสะเทือนทั้งร่างกาย ( wbv ) ฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และอาการเกร็ง , มอเตอร์ประสิทธิภาพในหื่น diplegic สมองพิการเด็กหลังจาก 12 สัปดาห์ การรักษาวิธีการ : 30 ซึ่ง diplegic CP เด็ก ( 8 – 12 ปี ) จำนวน 2 กลุ่มกลุ่มละ 30 คน กลุ่มควบคุมและกลุ่ม wbv . กลุ่มควบคุมได้รับการรักษาทางกายภาพบำบัดที่เลือกโปรแกรมหื่น diplegic CP และกลุ่ม wbv ได้รับโปรแกรมเดียวกันนอกเหนือไปจากการฝึกอบรม wbv . การวัดความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเหยียดนิ้วสามมิติเข่า spasticity , เดินเร็ว , เดิน , สมดุลและการทำงานของกล้ามเนื้อจำนวนรวมก่อนและหลัง 12 สัปดาห์ของโปรแกรมการรักษาผลลัพธ์ : ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเหยียดนิ้วสามมิติเข่า อาการเกร็งและความเร็วในการเดินเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะในกลุ่ม wbv อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) การทำงานของมอเตอร์ measure-88 ( gmfm-88 ) ( D ) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ( p < 0.05 ) ทั้ง 2 กลุ่มในความโปรดปรานของ wbv กลุ่มและ gmfm-88 ( E ) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ( P < 0.05 ) เฉพาะในกลุ่ม wbv ในขณะที่เดินทรงตัวไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งในกลุ่ม