Chapter 21: Closer-1Chapter summary

Chapter 21: Closer-1

Chapter summary:
akanishikazumi and her visit to the hospice.
kame's letter to pi once again.


***
I chose to come here specially for a visit. But when I stood outside the entrance, I hesitated to take another step foward.

Pi told me that I didn’t have to feel injustice for Mama. He asked me to think about the way Papa treated Mama through the years. Did he make her unhappy, or make her feel lonely?
I thought about it, and it seemed that Mama has always been very happy.

I only remembered seeing Mama in tears once. I was in first grade then. Mama suffered a miscarriage because of a traffic accident. After the surgery, the doctors told her that she wouldn’t be able to conceive anymore. I didn’t understand why Mama was so upset then, but I could distinctly remember how Papa looked as he comforted her.

“Just take it that we’re not fated to have this child. If you like children a lot, we can always adopt one if you want to.”
Papa then turned to ask me “Kazumi, do you prefer a brother or a sister?” I replied “Sister” loudly. Papa then held Mama’s hands and said again “Let’s adopt a girl then. It’s OK that she has no blood ties with us. We can build strong family bonds that will overcome blood bonds easily."
But till now, this 'younger sister' never appeared.
But now, I finally understood how thoughtful and sweet Papa was.

After Mama got discharged from the hospital, Papa brought us back to my grandparents’ place in Chiba to stay for a short period of time. Grandma cooked nutritious dishes for Mama and Grandpa played with me. Papa tried his best to reschedule all his work so that he could spend time at home with the family.

During the stay in Chiba, Mama gradually resumed to her usual self with Papa’s support.

*****


Dearest Pi,

When I looked at Jin’s baby photos in the past, I was always curious to know how his children would turn out to be like. I wished to look at his kids. Will they look like him? Will they have the same temperament as him?

But after I got together with him, I thought I would never have a chance. I mean, I couldn’t possibly bear him a child…
I never imagined that my wish would come true one day…

Thank you very much. Please thank Jin’s wife for me too.
Kazumi is a lovely child.
I never imagined that I would be able to talk to Jin’s child one day.

Pi, know something? Jin and I made a promise to each other in this very sunflower field before. We promised each other that no matter what happens in the future, we must try to create happiness for ourselves.
And now, I am truly holding his bundle of joy and happiness.

Under the same blue skies. In the same sea of sunflowers.

Perhaps we weren’t that serious when we made the promise, because we never expected things to turn out this way. But now, we would have to go about fulfilling this promise faithfully.


Has Kazumi met me before? Jin’s wife told me that she doesn’t like strangers. Even when Jin’s parents carried her for the first time, she cried a great deal…
But when I hugged her, she just looked at me with her big eyes. She didn’t struggle at all, neither was she afraid… She seemed to know what I was saying. When I told her who I was, she stretched out her tiny fat hands towards my face. And she was smiling. At that moment, I cried.

Are you able to understand that kind of feeling? My life is reaching its end soon, but I’m hugging a newborn who is so soft and cuddly.

I am not a stranger to her, I suppose. After all, we share the same name.
She is Jin’s daughter, but she is named after me… the name that Jin loved to tease me with

When Kazumi’s tiny hands touched my face, many different expressions of Jin flashed across my mind… The first time we met each other, the times he gave me encouragements, the times he nursed me to sleep, the times he hugged me tightly and said he loved me…

Something warm is flowing through my heart slowly… I am touched, but I feel a little sad too.
I know that I won’t feel lonely again. That’s because I know where my position is in Jin’s heart now.
He placed me at a place more important than himself.

I’m really stupid…
In my self pity, I actually forgot about how much Jin treasured me in the past. He loved singing and performing, but yet he was willing to give up his years’ of hard work just to be with me.

Many times, I asked him if he missed the showbiz and limelight. He would smile to me, “Without you with me, what is there to miss about the stage?” To him, nothing else was as important as me. He would then bug me to answer the similar question too, “So what about you, Kazumi? ;) Do you prefer our life now?”

Jin was kind of silly to love me so much, right? But I liked that Bakanishi so much that I wanted to cry.
Before we got together, I never knew that Jin could be so caring. My medication procedure was complex, and he was able to remember all the steps correctly. Those physiotherapy sessions were so tedious too. He had to flip me twice through the night. Everyday, he had to massage my legs and joints without fail.

Sometimes, I stood by the door and saw how Jin overcooked the vegetables. I saw him hanging the laundry and how he would realise that certain fabrics could only be hand-washed. Jin had to take note of the days for checkups. We often sat along the corridor to talk, do some muscular training, or just to argue over silly things like how we should write sakura in kanji.
It didn’t matter to me because I think both are fine. Sakura was the name of the city we stayed in, and it is the name of the cherry blossoms bloomed during the season when we stood by each other. Thus, sakura could both commemorate the city and the season that we lived together…

I yearned for Jin, more than how sunflowers yearned for sunshine. That’s why after I left him, the pain in my heart refused to go away…

Although I’m unable to see how Jin will become in the future, I am the only person who clearly knew how Jin was like at 22 years old. I am the only one who knew how much love and sacrifice Jin was capable of giving to the one he loves. Is Fate being good to me by letting me know these private things about Jin?

Kazumi has the exact pair of eyes as Jin… I believe she’ll be as beautiful as him in the future.

Other than your help, I know the other reason why Jin’s wife was willing to visit me with Kazumi; she wanted to meet the person who occupied her husband’s heart through these years.

As for our secret past, which I’m sure she would be very keen to know, let’s keep it as that. This is the only secret that I have between Jin and me so I wish to keep it that way. I don’t want to share it with anyone else other than you.

She must be feeling unsettled about the whole issue.
But Pi, please help me tell her that I have no other ill intention. I purely wanted to take a look at Jin’s daughter.
I… will never ever appear in front of Jin, and I’ll never disturb his life.

I miss Jin but I know how to control my longing for him. I just have to bear with this longing and everything will be fine.

Since I’ve already feigned inexistence for the past few years, I shall continue doing so.
I shall continue to hide my existence, until the day that it is really time for me to leave this world…

****

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 21: ใกล้-1

สรุปบท:
akanishikazumi และเธอไป hospice
จดหมายของ kame พายครั้ง


***
เราเลือกมาเป็นพิเศษสำหรับเข้าพัก แต่เมื่อยืนอยู่นอกทางเข้า hesitated จะใช้ขั้นตอนอื่นไปข้างหน้า

พี่บอกฉันว่า ฉันไม่มีใจความอยุติธรรมสำหรับมาม่า เขาถามฉันคิดเกี่ยวกับวิธีปาป้ามาม่าถือว่าผ่านปี ไม่ได้เขาทำให้เธอไม่มีความสุข หรือทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยว
ฉันคิดเกี่ยวกับมัน และเหมือนว่า มาม่าจะมีความสุขมาก

ฉันเพียงจำเห็นมาม่าในน้ำตาครั้ง ผมอยู่ในชั้นแรกแล้ว มาม่ารับความเดือดร้อนโลหิตเนื่องจากอุบัติเหตุจราจร หลังการผ่าตัด แพทย์บอกเธอว่า เธอจะไม่สามารถตั้งครรภ์อีกต่อไป ไม่เข้าใจทำไมมาม่าถูกมากอารมณ์เสียแล้ว แต่ผมได้ขึ้นใจว่า ปาป้ามอง ตามเขา comforted เธอ

"เชื่อเถิดว่า เราไม่มีเด็ก fated ถ้าคุณชอบเด็กมาก เราสามารถจะนำมาใช้หนึ่งถ้าคุณต้องการได้"
ปาป้าแล้วหันไปถาม"Kazumi คุณต้องการน้องชายหรือน้องสาว" ผมตอบ "น้องสาว" ดัง ปาป้าจัดมือของมาม่า และกล่าวอีก "ลองนำผู้หญิงแล้วแล้ว ตกลงว่า เธอมีความสัมพันธ์ไม่มีเลือดกับเราได้ เราสามารถสร้างพันธบัตรครอบครัวแข็งแรงที่จะเอาชนะพันธบัตรเลือดได้"
แต่จนถึงขณะนี้ นี้ 'น้องสาว' ไม่ปรากฏขึ้น
แต่ตอนนี้ ฉันสุดท้ายเข้าใจลักษณะเด่น และหวานปาป้าไม่

หลังจากมาม่าได้ออกจากโรงพยาบาล ปาป้านำเรากลับไปยังสถานที่ของปู่ย่าตายายของฉันในชิบะสำหรับระยะเวลาสั้น ๆ คุณยายรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสำหรับมาม่า และปู่เล่นกับฉัน ปาป้าพยายามดีที่สุดการจัดกำหนดการงานของเขาเพื่อให้เขาสามารถใช้เวลาที่บ้านกับครอบครัว

เดินชิบะ มาม่าค่อย ๆ ดำเนินต่อไปด้วยตนเองของเธอตามปกติด้วยการสนับสนุนของปาป้า

***


พี่สาย,

เมื่อฉันมองภาพถ่ายเด็กจินส์ในอดีต ผมมักจะอยากรู้รู้ว่าลูกจะถูกแค่ไหนเช่น ฉันปรารถนาจะดูเด็กของเขา พวกเขาจะดูเหมือนเขาไหม พวกเขาจะมี temperament เดียวเป็นเขา

แต่หลังจากผมกับเขา ฉันคิดว่า ฉันจะไม่มีโอกาส ผมหมายถึง ฉันไม่อาจจะแบกเขาเด็ก...
ฉันไม่เคยจินตนาการว่า ฉันต้องจะมาจริงวันหนึ่ง...

ขอบคุณมาก กรุณาขอบคุณภรรยาของจิสำหรับฉันเกินไป
Kazumi เป็นเด็กน่ารัก
ฉันไม่เคยจินตนาการว่า ฉันจะสามารถพูดคุยกับลูกของจิวันหนึ่ง

พาย รู้อะไร จิ้นและทำสัญญากันในนี้ทุ่งทานตะวันมากก่อน เราสัญญากันที่ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคต เราต้องพยายามสร้างความสุขสำหรับตนเอง
และตอน นี้ ฉันจริงโฮลดิ้งของกลุ่มของปิติและความสุข

ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน ในทะเลเหมือนกับทานตะวัน

บางทีเราไม่ได้ร้ายแรงที่เมื่อเราทำสัญญา เนื่องจากเราไม่เคยคาดหวังสิ่งที่จะทำวิธีนี้ให้ แต่ตอนนี้ เราจะมีการตอบสนองสัญญานี้ faithfully


Kazumi ได้พบฉันก่อน ภรรยาของจิบอกฉันว่า เธอไม่ชอบคนแปลกหน้า แม้เมื่อพ่อแม่ของจินทำเธอเป็นครั้งแรก เธอร้องมาก...
แต่เมื่อฉัน hugged เธอ เธอเพียงมองฉัน ด้วยสายตาของเธอใหญ่ขึ้น เธอไม่ได้ต่อสู้ทั้งหมด ไม่กลัวเธอ... เธอดูเหมือนจะรู้ว่าสิ่งที่ฉันได้พูดว่า เมื่อฉันบอกว่า เธอที่ผม เธอเหยียดมือไขมันเล็ก ๆ ของเขาไปทางใบหน้าของฉัน และเธอไม่ยิ้ม ในช่วงเวลานั้น ฉันร้องเรียก

คุณสามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกชนิดนั้นหรือไม่ ชีวิตจะถึงจุดสิ้นสุดทันที แต่ฉันกำลังกอดทารกที่น่ารัก และนุ่มมาก

ฉันไม่คนแปลกหน้าเธอ ฉันคิดว่า หลังจากที่ทุก เราใช้ชื่อเดียวกัน
เธอเป็นลูกสาวของจิ แต่เธอตั้งชื่อ me. ... ชื่อที่จินรักล้อเล่นกับฉัน

เมื่อ Kazumi ของมือเล็ก ๆ สัมผัสใบหน้าของฉัน นิพจน์ต่าง ๆ หลายจิอ่อนประกายในใจของฉัน... ครั้งแรกที่เราพบกัน เวลาที่เขาให้ฉัน encouragements เวลาเขา nursed ฉันนอน เวลาเขา hugged ผมแน่น และกล่าวว่า เขารัก me. ...

บางสิ่งบางอย่างที่อุ่นไหลผ่านหัวใจช้า... ฉันสัมผัส แต่ฉันรู้สึกเศร้าเล็กน้อยเกินไป
ฉันรู้ว่า ฉันจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอีกครั้ง ก็ เพราะฉันรู้ว่างานตอนนี้อยู่ในใจของจิ
เขาวางฉันในสถานที่สำคัญกว่าตัวเอง

ฉันโง่จริง ๆ...
ในสงสารตัวเองของฉัน ฉันจะลืมเกี่ยวกับจำนวนจิตบฉันในอดีต เขารักการร้องเพลง และทำงาน แต่ยัง กำลังจะปีเขาทำงานอย่างหนักเพื่ออยู่กับฉัน

หลายครั้ง ฉันถามเขาถ้า เขาพลาดบิซและ limelight จะยิ้มให้ฉัน "คุณกับฉัน คืออะไรมีพลาดเกี่ยวกับระยะ เขา อะไรไม่สำคัญเท่าฉัน เขาจะแล้วข้อบกพร่องให้ตอบคำถามคล้ายกันเกินไป, "ดังนั้นสิ่งที่เกี่ยวกับคุณ Kazumi ? ;) คุณต้องการชีวิตของเราตอนนี้"

จิถูกโง่ชนิดของรักฉันมาก ขวา แต่เสียดายที่ Bakanishi มากที่อยากจะร้องไห้
ก่อนเรามีกัน ฉันไม่รู้ว่า จิอาจจะมุ่งให้ ขั้นตอนของฉันยาซับซ้อน และเขาจำทุกขั้นตอนอย่างถูกต้อง เซสชันเหล่ากายภาพได้น่าเบื่อมากเกินไป เขาพลิกผมสองข้าง ทุกวัน เขาได้นวดขาของฉันและรอยต่อให้ได้

บางครั้ง ยืนตามประตู และเห็นว่าจิ overcooked ผัก ผมเห็นเขาแขวนซักผ้าและว่าเขาจะตระหนักว่าผ้าบางอาจจะล้างมือ จิ้นได้จดวันตรวจ เรามักจะนั่งริมทางเดินพูดคุย ทำฝึกกล้ามเนื้อ หรือเพียงโต้เถียงเหนือสิ่งโง่เช่นว่าเราควรเขียนซากุระในคันจิ
มันไม่ได้เรื่องผม เพราะผมคิดว่า ทั้งสองถูก ซากุระเป็นชื่อของเราอยู่ในเมือง และเป็นชื่อของดอกซากุระบัวบานในช่วงฤดูกาลที่เมื่อเรายืน ด้วยกัน ดัง ซากุระสามารถทั้งระลึกถึงเมืองและฤดูกาลที่เราอาศัยอยู่ร่วมกัน...

ฉัน yearned สำหรับจิน มากกว่าวิธี yearned ทานตะวันสำหรับซันไชน์ได้ ที่ว่าทำไมหลังจากออกจากเขา ความเจ็บปวดในหัวใจของฉันปฏิเสธที่จะไป...

แต่ผมไม่เห็นว่าจิจะเป็นในอนาคต ฉันเป็นเพียงบุคคลเดียวที่ชัดเจนรู้ว่าจิ้นก็เช่นอายุ 22 ปี ผมเป็นคนเดียวที่รู้ว่ารักมาก และเสียสละจิมีความสามารถให้กับการได้รัก ชะตากรรมกำลังดีกับฉัน โดยให้ฉันรู้ว่าสิ่งเหล่านี้ส่วนตัวเกี่ยวกับจิ

Kazumi มีคู่แน่นอนของตาจิ... ผมเชื่อว่า เธอจะสวยงามเป็นเขาในอนาคต

นอกจากความช่วยเหลือของคุณ ฉันรู้เหตุผลอื่น ๆ ทำไมจินส์ภรรยาเต็มใจที่จะชมฉันกับ Kazumi เธอต้องการพบบุคคลที่ครอบครองหัวใจของสามีปีนี้

สำหรับเราความลับอดีต ซึ่งผมมั่นใจว่าเธอจะกระตือรือร้นมากที่จะรู้ว่า ขอให้มันเป็นที่ นี้เป็นเคล็ดลับเฉพาะที่มีระหว่างจินและฉันดังนั้นฉันต้องการให้มันด้วยวิธี ฉันไม่ต้องการใช้ร่วมกับคนอื่นไม่ใช่คุณ

ต้องเป็นความรู้สึกที่เธอยังเกี่ยวกับปัญหาทั้งหมด
แต่ ปี่ โปรดช่วยฉันบอกเธอว่า ฉันมีไม่เจตนาไม่ ฉันอยากให้มาดูที่ลูกสาวของจิเพียงอย่างเดียว
I. .. จะเคยปรากฏหน้าจิน และฉันจะไม่รบกวนชีวิต

ฉันพลาดจิแต่ผมรู้วิธีการควบคุมการคิดของฉันสำหรับเขา ฉันก็ต้องจงรักภักดีกับปรารถนานี้ และทุกอย่างจะดี

เนื่องจากฉันได้ feigned inexistence ผ่านมากี่ปีแล้ว ฉันจะยังคงทำเช่นนั้น
ฉันต่อไปซ่อนฉันดำรงอยู่ จนถึงวันที่มันเป็นจริง ๆ เวลาจะออกจากโลกนี้...

***

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 21 : บทสรุป closer-1

:
akanishikazumi และเยี่ยมชมเธอในบ้านพักรับรองพระธุดงค์
คาเมะจดหมายของพี่อีกครั้ง



* * * ที่ฉันเลือกที่จะมาที่นี่เป็นพิเศษสำหรับการเยี่ยมชม แต่เมื่อฉันยืนอยู่นอกประตูทางเข้า ฉันลังเลที่จะใช้ขั้นตอนอื่นออกมา

พี่บอกผมว่า ผมไม่ต้องรู้สึกไม่ยุติธรรมสำหรับแม่ เขาบอกให้ฉันคิดถึงวิธีที่พ่อทำกับแม่ ผ่านปีเขาทำให้เธอไม่มีความสุข หรือทำให้เธอเหงาเหรอ ?
ฉันคิดเกี่ยวกับมันและมันเหมือนกับแม่ได้เสมอ มีความสุขมากๆ

ผมแค่จำได้ว่า เห็นแม่ร้องไห้สักครั้ง ผมอยู่ ป. 1 แล้ว แม่ลำบากแท้งเพราะอุบัติเหตุ หลังจากผ่าตัด หมอบอกว่าเธอไม่สามารถมีลูกได้อีกต่อไป ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมแม่โมโหแล้วแต่ผมจำได้ว่า ป๋าดูเป็นเขาปลอบเธอ

" เอาเป็นว่าเราจะไม่มีโอกาสจะมีลูก ถ้าคุณชอบเด็กมาก เราสามารถใช้ถ้าคุณต้องการ . "
พ่อแล้วหันมาถามฉัน " คาซูมิ เธอชอบพี่ชายหรือน้องสาว " ผมตอบ " พี่สาว " เสียงดัง พ่อก็จับมือแม่ และกล่าวอีกว่า " เรารับผู้หญิงแล้วไม่เป็นไร เธอมีสายเลือดเดียวกับเรา เราสามารถสร้างพันธบัตรครอบครัวเข้มแข็งจะเอาชนะพันธะเลือดได้อย่างง่ายดาย .
แต่จนถึงขณะนี้นี้ ' น้องสาว ' ไม่เคยปรากฏ
แต่ตอนนี้ ในที่สุดฉันก็เข้าใจความคิด และหวาน พ่อเป็นอย่างไร

หลังจากที่แม่ได้ออกจากโรงพยาบาล พ่อพาเรากลับไปที่ปู่ย่าตายายของฉัน วาง ใน ชิบะ ให้อยู่ในช่วงเวลาสั้นของเวลาคุณยายอาหารมีคุณค่าทางโภชนาการสำหรับแม่และคุณปู่เล่นกับฉันด้วย พ่อพยายามของเขาที่ดีที่สุดที่จะเลื่อนงานทั้งหมดของเขาเพื่อที่เขาจะได้ใช้เวลาอยู่ที่บ้านกับครอบครัว

ระหว่างอยู่ใน ชิบะ แม่ค่อย ๆกลับมาถึงตัวตนของเธอ ด้วยการสนับสนุนของพ่อ .

* * * * *


รักพาย

เมื่อฉันมองไปที่จินที่รัก ภาพถ่ายในอดีตฉันสงสัยเสมอว่าลูกจะออกมาเป็นยังไง อยากดูเด็กของเขา พวกเขาจะดูเหมือนเขา จะมีอารมณ์เดียวกับเขา

แต่หลังจากที่ผมคบกับเขา ฉันคิดว่า ฉันคงไม่มีโอกาส ฉันหมายถึง ฉันอาจไม่ต้องมีลูกกับเขา . . . . . . .
ผมไม่เคยคิดเลยว่า ฉันหวังว่าจะเป็นจริงสักวัน . . . . . . .

ขอบคุณมากครับขอบคุณภรรยาของจินเหมือนกัน
คาซูมิ เป็นเด็กที่น่ารัก
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะสามารถพูดคุยกับลูกวันเดียวของจิน

พี รู้อะไรมั้ย จินและฉันสัญญากับแต่ละอื่น ๆ ในเขตนี้ดอกทานตะวันมากก่อน เราสัญญากันไว้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต เราต้องพยายามสร้างความสุขให้กับตัวเอง
แล้วตอนนี้แท้จริงฉันถือมัดของความสุขและความสุข

ภายใต้เดียวกันท้องฟ้าสีฟ้า . ในทะเลเดียวกันของดอกทานตะวัน

บางทีเราอาจจะไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ตอนที่เราทำ สัญญา เพราะเราไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้ เราจะต้องไปเกี่ยวกับการตอบสนองสัญญาด้วยความสัตย์ซื่อ


มีคาสุมิเจอผมมาก่อนเหรอ ภรรยาของจินบอกว่าเธอไม่ชอบคนแปลกหน้าแม้ว่าพ่อแม่ของจินอุ้มเธอครั้งแรก เธอร้องมาก . . . . . . .
แต่เมื่อฉันกอดเธอ เธอมองฉันด้วยดวงตาใหญ่ของเธอ เธอไม่ได้ต่อสู้เลย หรือเธอกลัว . . . . . . . เธอดูเหมือนจะรู้ว่าสิ่งที่ผมพูด เมื่อฉันบอกเธอว่าฉันเป็นใคร เธอพนมมืออ้วนของเธอเล็ก ๆ กับใบหน้าของฉัน เธอกำลังยิ้ม ในตอนนั้น ฉันร้องไห้

คุณสามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกแบบไหน ? ชีวิตของฉันมันถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่ผมกอดทารกแรกเกิดที่แสนนุ่ม น่ากอด

ผมไม่ได้เป็นคนแปลกหน้าของเธอ ฉันคิดว่านะ หลังจากทั้งหมดเราใช้ชื่อเดียวกัน
เธอคือลูกสาวของจิน แต่เป็นชื่อของข้า . . . นามว่าจินชอบแกล้งฉัน

เมื่อคาซูมิเล็กมือสัมผัสใบหน้าของฉันหลายบุคลิกของจินแวบผ่านจิตใจของฉัน . . . ครั้งแรกที่เราเจอกัน ช่วงเวลาที่เขาให้ฉันทอดสะพาน ช่วงเวลาที่เขาดูแลฉันหลับ บางครั้งเขาก็กอดผมแน่น และบอกว่า เขารักฉัน . . . . . . .

อะไรอุ่นๆไหลผ่านหัวใจของฉันอย่างช้าๆ . . . . . . . ผมสัมผัสได้ แต่ฉันรู้สึกเศร้า เล็กน้อยด้วย
ผมรู้ว่าผมจะไม่เหงาอีกต่อไปนั่นเป็นเพราะข้ารู้ว่าตำแหน่งของผมอยู่ในหัวใจของจินตอนนี้
เขาวางฉันในสถานที่สำคัญกว่าตัวเอง

ผมโง่จริงๆ . . . . . .
ในสงสารตนเองของฉันที่จริงผมลืมเกี่ยวกับวิธีการมากจินหวงฉันในอดีต เขารักการร้องเพลงและการแสดง แต่เขาก็ยินดีที่จะให้ขึ้นปีของเขา ' งานหนักเพื่อฉัน

ไปหลายครั้งแล้วฉันถามเขาว่าถ้าเขาพลาดในวงการบันเทิงและแฉ . เขาจะยิ้มให้ฉัน " โดย คุณกับผม มีอะไรให้คิดถึงเรื่องเวที " ให้เขา ไม่มีอะไรสำคัญเท่าฉัน เขาก็จะจับฉันไปตอบคำถามด้วย " แล้วคุณคาซุมิ ; ) คุณชอบชีวิตของเราตอนนี้ "

จินมันโง่ที่จะรักฉันมากใช่มั้ย ?แต่ผมชอบบากานิชิมากจนอยากร้องไห้
ก่อนที่เราจะคบกัน ผมไม่เคยทราบว่าจินจะได้ดูแล ยาเป็นขั้นตอนที่ซับซ้อน และเขาสามารถจดจำทุกขั้นตอนได้อย่างถูกต้อง ที่กายภาพบำบัดครั้งก็น่าเบื่อเหมือนกัน เขาต้องพลิกฉันสองครั้ง ผ่านคืน ทุกๆ วัน เขาต้องนวดขาและข้อต่อโดยไม่ต้องล้มเหลว

บางครั้งฉันยืนอยู่ตรงประตูและเห็นว่าจินสุกผัก ผมเห็นเค้าแขวนซักรีดและวิธีการที่เขาจะรู้ว่า เนื้อผ้าบาง สามารถใช้มือล้าง จินต้องจดวันตรวจสุขภาพแล้ว เรามักจะนั่งริมทางเดินจะพูด ทำการฝึกกล้ามเนื้อ หรือการถกเถียงกันเรื่องงี่เง่าอย่างเราควรจะเขียน ซากุระ ตัวคันจิ
มันไม่สำคัญสำหรับฉัน เพราะฉันคิดว่าสบายดี ซากุระ เป็นชื่อของเมืองที่เราอยู่ และมันเป็นชื่อของดอกซากุระบานในช่วงฤดูเมื่อเรายืนอยู่ข้างกัน ดังนั้น ซากุระ ทั้งสองจะระลึกถึงเมืองและฤดูที่เราอยู่ด้วยกัน . . . . . . .

ผมเป็นของจินมากกว่าว่าดอกทานตะวันเป็นของซันไชน์ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อฉันทิ้งเขาความเจ็บปวดในใจฉันปฏิเสธไป . . . . . . .

แต่ผมไม่สามารถดูว่าจินจะเป็นในอนาคต ฉันคนเดียวเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าจินชอบตอนอายุ 22 ปี ฉันเป็นคนเดียวที่รู้ว่าความรักและเสียสละ จิน สามารถให้กับคนที่เขารัก เป็นโชคชะตาที่ดีกับผม โดยให้ผมรู้ว่าสิ่งที่ส่วนบุคคลเหล่านี้เกี่ยวกับจิน

คาซุมิ คู่ที่แน่นอนของดวงตา เช่น จิน . . . . . . . ฉันเชื่อว่า เธอจะสวยเหมือนเขาในอนาคต

นอกจากความช่วยเหลือของคุณ ผมรู้เหตุผลอื่น ๆทำไมภรรยาของจินจะมาเยี่ยมข้ากับคาซูมิ เธออยากเจอคนที่ครอบครองหัวใจของสามีของเธอผ่านปีเหล่านี้

สำหรับอดีตที่เป็นความลับของเรา ซึ่งผมมั่นใจว่าเธอจะกระตือรือร้นมากที่จะรู้ ให้มันเป็นแบบนั้นนี่เป็นความลับเดียวที่ฉันได้ระหว่างจินและฉัน ฉันต้องการให้มันเป็นแบบนั้น ฉันไม่ต้องการที่จะแบ่งปันให้กับคนอื่นนอกจากคุณ

เธอต้องรู้สึกกังวลเกี่ยวกับปัญหาทั้งหมด
แต่พี , โปรดช่วยฉันบอกเธอว่า ผมไม่มีเจตนาที่ไม่ดีอื่น ๆ ฉันอย่างแท้จริงต้องการที่จะดูที่ลูกสาวของจิน
. . . . . . . . จะไม่เคยปรากฏต่อหน้าจิน และผมจะไม่วุ่นวายกับชีวิตของเขา

คิดถึงจิน แต่รู้วิธีการควบคุมความปรารถนาของฉันเพื่อเขา ฉันต้องทนกับความคิดถึงนี้ แล้วทุกอย่างจะดีเอง

ตั้งแต่ผมได้แสร้ง inexistence สำหรับไม่กี่ปีที่ผ่านมา , ผมจะทำอย่างนั้น
ผมจะปิดบังตัวตนของฉัน จนวันนั้น มันจริง ๆ เวลาที่ฉันต้องจากโลกนี้ . . . . . . .

* * * * * * *