มีอยู่วันหนึ่งมีผู้ชายสองคนอยู่ที่ป

มีอยู่วันหนึ่งมีผู้ชายสองคนอยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้วฉันนั่งอยู่ตรงนั้นไม่มีใครนอกจากฉันและผู้ชายสองคนนั้น คนหนึ่งจะยืนอยู่ตรงข้างๆฉัน อีกคนหนึ่งจะอยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ ณ ตอนนั้นฉันคิดไว้แล้วว่าจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ ทันใดนั้นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆฉันมากระชากกระเป๋าของฉันแล้ววิ่งไปหาคนที่อยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ฉันร้องให้คนมาช่วยแต่แถวนั้นไม่มีใครเดินผ่านมาเลย แล้วผู้ชายสองคนนั้นก็ได้ขับรถออกไปโดยที่ฉันไม่ได้กระเป๋าของฉันกลับมา มันเป็นเรื่องที่ฉันไม่สามารถลืมมันได้เลย

One day two men at the bus stop and I sat there nobody but me, and those two guys'. One is standing next to me. Another one is on a motorbike.Suddenly the man standing beside me to pull my bag and ran to the people on the motorbikes I call for help, but no one walk around it.It is that I can't forget it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีอยู่วันหนึ่งมีผู้ชายสองคนอยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้วฉันนั่งอยู่ตรงนั้นไม่มีใครนอกจากฉันและผู้ชายสองคนนั้นคนหนึ่งจะยืนอยู่ตรงข้างๆฉันอีกคนหนึ่งจะอยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ณตอนนั้นฉันคิดไว้แล้วว่าจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ ทันใดนั้นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆฉันมากระชากกระเป๋าของฉันแล้ววิ่งไปหาคนที่อยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ฉันร้องให้คนมาช่วยแต่แถวนั้นไม่มีใครเดินผ่านมาเลยแล้วผู้ชายสองคนนั้นก็ได้ขับรถออกไปโดยที่ฉันไม่ได้กระเป๋าของฉันกลับมามันเป็นเรื่องที่ฉันไม่สามารถลืมมันได้เลยหนึ่งวันสองคนที่รถหยุด และผมนั่งไม่มีใคร แต่ฉัน และของคนที่สอง หนึ่งยืนข้างฉัน เป็นหนึ่งในรถมอเตอร์ไซค์ ก็คนยืนข้างฉันดึงกระเป๋า และวิ่งกับคนบนรถมอเตอร์ไซด์ที่ผมเรียกวิธีใช้ แต่ไม่เดินหนึ่งรอบ ว่า ฉันไม่สามารถลืมมันได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คนหนึ่งจะยืนอยู่ตรงข้างๆฉันอีกคนหนึ่งจะอยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ ณ วันที่สองคนที่ป้ายรถเมล์และฉันนั่งอยู่ที่นั่นไม่มีใคร แต่ฉันและทั้งสองคน ' หนึ่งคือการยืนอยู่ข้างฉัน อีกคนหนึ่งที่อยู่ใน motorbike.Suddenly คนที่ยืนอยู่ข้างผมที่จะดึงกระเป๋าของฉันและวิ่งไปที่คนบนรถมอเตอร์ไซด์ที่ผมเรียกขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครเดินไปรอบ ๆ it.It คือว่าผมไม่สามารถลืมมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีอยู่วันหนึ่งมีผู้ชายสองคนอยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้วฉันนั่งอยู่ตรงนั้นไม่มีใครนอกจากฉันและผู้ชายสองคนนั้นคนหนึ่งจะยืนอยู่ตรงข้างๆฉันอีกคนหนึ่งจะอยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ฃทันใดนั้นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆฉันมากระชากกระเป๋าของฉันแล้ววิ่งไปหาคนที่อยู่บนรถมอเตอร์ไซด์ฉันร้องให้คนมาช่วยแต่แถวนั้นไม่มีใครเดินผ่านมาเลยมันเป็นเรื่องที่ฉันไม่สามารถลืมมันได้เลย

วันนึงผู้ชายสองคนที่ป้ายรถเมล์ ผมนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่มีใคร แต่ฉัน และสองหนุ่ม หนึ่งยืนอยู่ข้างๆ ฉัน อีกหนึ่งคือบนมอเตอร์ไซค์ จู่ๆผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆฉันดึงกระเป๋าฉันและวิ่งไปที่ผู้คนบนมอเตอร์ไซค์ ผมเรียกให้ช่วย แต่ไม่มีใครเดินไปรอบ ๆมัน มันทำให้ฉันลืมมันไม่ได้