The setting of the ceiling limit on

The setting of the ceiling limit on ordinary beds in 1985 was a counter policy to increasing ordinary beds that would have served for “social hospitalisation,” which appeared to be occurring more in the private cluster. The private cluster responded to this policy by reducing the LOS of existing beds. The gap in the LOS between these two clusters reflects the fact that more hospitals in the private cluster chose to move towards long-term care, such as “hospitals for the elderly” in 1983, “hospitals empowered for long-term care” in 1990, and “wards for long-term care” in 1992. These are different types of geriatric nursing care hospitals/wards classified by the MHLW. The different categorisation of long-term care beds in 2001 seems to have moved private hospitals in the direction of a new category for their ordinary beds, which explains the deceleration in the rate of reduction of LOS.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การตั้งค่าการจำกัดเพดานบนเตียงสามัญในปี 1985 นับนโยบายการเพิ่มเตียงสามัญที่จะได้รับสำหรับ "สังคม hospitalisation ซึ่งปรากฏให้เกิดขึ้นในคลัสเตอร์ส่วนตัว ได้ คลัสเตอร์ส่วนตัวที่ตอบสนองนโยบายนี้ โดยการลด LOS ของเตียง ช่องว่างใน LOS ระหว่างเหล่านี้ reflects คลัสเตอร์สองความจริงที่ว่าพยาบาลในคลัสเตอร์ส่วนตัวเลือกที่จะย้ายไปยังการดูแลระยะยาว เช่น "โรงพยาบาลผู้สูงอายุ" ในปี 1983 "โรงพยาบาลอำนาจสำหรับการดูแลระยะยาว" ในปี 1990 และ "เขตการปกครองการดูแลระยะยาว" ในปี 1992 เหล่านี้จะแตกต่างกันของ geriatric พยาบาล classified โรงพยาบาล/เขตการปกครองดูแล โดย MHLW Categorisation ต่าง ๆ ของเตียงดูแลระยะยาวในปี 2544 น่าจะ ได้ย้ายไปในทิศทางของประเภทใหม่สำหรับเตียงธรรมดาของพวกเขา ที่ชะลอตัวในอัตราลด LOS

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตั้งค่าของการ จำกัด เพดานบนเตียงสามัญในปี 1985 เป็นนโยบายที่เคาน์เตอร์ที่เพิ่มขึ้นเตียงสามัญที่จะได้ทำหน้าที่เป็น "โรงพยาบาลสังคม" ซึ่งดูเหมือนจะเกิดขึ้นมากขึ้นในกลุ่มส่วนตัว กลุ่มเอกชนตอบสนองต่อนโยบายนี้โดยการลด LOS เตียงที่มีอยู่ ช่องว่างใน LOS ระหว่างทั้งสองกลุ่มอีกครั้งสะท้อนชั้นความจริงที่ว่าโรงพยาบาลมากขึ้นในกลุ่มส่วนตัวเลือกที่จะย้ายไปสู่​​การดูแลระยะยาวเช่น "โรงพยาบาลสำหรับผู้สูงอายุ" ในปี 1983 "โรงพยาบาลเพิ่มขีดความสามารถในการดูแลระยะยาว" ในปี 1990 และ "วอร์ดสำหรับการดูแลระยะยาว" ในปี 1992 เหล่านี้เป็นประเภทที่แตกต่างกันของผู้สูงอายุการพยาบาลโรงพยาบาล / วอร์ดจัดประเภทโดย MHLW ประเภทที่แตกต่างกันเตียงของการดูแลระยะยาวในปี 2001 ดูเหมือนว่าจะได้ย้ายไปโรงพยาบาลเอกชนในทิศทางของหมวดหมู่ใหม่สำหรับเตียงสามัญของพวกเขาซึ่งจะอธิบายชะลอตัวในอัตราการลดลงของ LOS

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งค่าการจำกัดเพดานเตียงธรรมดาใน 1985 เคาน์เตอร์นโยบายเพิ่มเตียงธรรมดาที่จะทำหน้าที่ " เข้าโรงพยาบาลสังคม " ซึ่งดูเหมือนจะเกิดขึ้นมากกว่าในกลุ่มส่วนตัว กลุ่มเอกชน ซึ่งนโยบายนี้โดยการลด Los เตียงที่มีอยู่ช่องว่างในลอสระหว่างทั้งสองกลุ่มจะflผลที่ว่ามีโรงพยาบาลในกลุ่มเอกชนเลือกที่จะย้ายไปสู่การดูแลระยะยาว เช่น " โรงพยาบาลสำหรับผู้สูงอายุ " ในปี 1983 " โรงพยาบาลได้รับการดูแลระยะยาว " ในปี 1990 และ " ใช้สำหรับการดูแลระยะยาว " ในปี 1992 เหล่านี้เป็นชนิดที่แตกต่างกันของการดูแลคนชราพยาบาลโรงพยาบาล / โรงพยาบาล classi จึงเอ็ดโดยญี่ปุ่น .ที่แตกต่างกันของการดูแลระยะยาวใน 2001 categorisation เตียงดูเหมือนจะย้ายโรงพยาบาลเอกชนในทิศทางของประเภทใหม่ของเตียงธรรมดา ซึ่งอธิบายถึงการอัตราการลดลงของลอส