WHEN TO SHAREThe situation above is

WHEN TO SHARE

The situation above is an ethical conundrum because values are in conflict. On one hand, transparency is good and patients have a right to know about administrative factors affecting their care. On the other hand, care should stay focused on a patient's problems, not the nurse's.Working through this dilemma requires both analytic and reflective skills. First, the conflict should be analyzed in terms of the relevant ethical principles and rights of the people involved. This sets parameters of ethically permissible action, allows rigorous analysis that can be reviewed by others, and contributes to developing criteria useful to solving future similar cases. However, a decision about the most ethical course of action in this situation cannot be reached without a certain amount of self-reflection as well, including a dispassionate assessment of one's own motives and a clinically savvy assessment of the nurse–patient relationship.Reasons to share information. In order to determine whether or not to tell a patient about staffing levels, one must consider the reasons a clinician might share or withhold certain information from a patient. Sharing information serves several functions that support the provision of ethical care. * Adequate information is needed for patients to give consent or refuse care. * Information about the effect and consequences of treatment can lessen anxiety in situations where patients have little control. * Information that allows patients to accurately anticipate events improves their ability to regulate their reaction and increases their sense of inclusion. * Sharing information shows respect for the patient as a partner in care.Reasons not to share information. Despite the value of information in health care, patients will never have all the information. The information useful to patients is both factual (the clinical details) and experiential (what it's like to have the disease or associated experience). There are several barriers to revealing all the information. * It isn't possible to tell the patient everything nurses know. * If the patient hasn't had a particular experience, she or he may not fully anticipate its realities from a description—this might occur, for example, when patients and caregivers must decide about institutional care versus home care involving difficult medical procedures like ventilation. (Conversely, nurses should remember that patients often have more experiential knowledge, especially about chronic conditions with a waxing and waning course, than clinicians who haven't “been there.”) * It isn't appropriate to tell patients some information. * Some information isn't pertinent to nursing care of patients.In light of the above considerations, any decision about what information to discuss with a patient and what information to leave out will require the nurse's judgment. Information about staffing levels doesn't bear directly on most informed consent decisions for particular treatments, except insofar as this information could influence patients’ decisions about whether or not to remain in treatment at that facility. But telling the patient about staffing levels may in some cases help the patient to understand and anticipate occurrences such as slow response to medication requests or nurses spending less time on psychosocial aspects of care. In addition, sharing this information might help show respect for the patient as a partner in care.Conversely, in some circumstances telling patients about staffing levels constitutes self-serving excuse making, which detracts from good nursing care. Nurses may sometimes wish to tell patients about staffing problems to avoid blame or even to get sympathy from the patient. The ability to give quality nursing care depends on being able to examine one's own motives and understand when telling something to a patient serves the patient.
Back to Top | Article Outline

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อใช้ร่วมกันThe situation above is an ethical conundrum because values are in conflict. On one hand, transparency is good and patients have a right to know about administrative factors affecting their care. On the other hand, care should stay focused on a patient's problems, not the nurse's.Working through this dilemma requires both analytic and reflective skills. First, the conflict should be analyzed in terms of the relevant ethical principles and rights of the people involved. This sets parameters of ethically permissible action, allows rigorous analysis that can be reviewed by others, and contributes to developing criteria useful to solving future similar cases. However, a decision about the most ethical course of action in this situation cannot be reached without a certain amount of self-reflection as well, including a dispassionate assessment of one's own motives and a clinically savvy assessment of the nurse–patient relationship.Reasons to share information. In order to determine whether or not to tell a patient about staffing levels, one must consider the reasons a clinician might share or withhold certain information from a patient. Sharing information serves several functions that support the provision of ethical care. * Adequate information is needed for patients to give consent or refuse care. * Information about the effect and consequences of treatment can lessen anxiety in situations where patients have little control. * Information that allows patients to accurately anticipate events improves their ability to regulate their reaction and increases their sense of inclusion. * Sharing information shows respect for the patient as a partner in care.Reasons not to share information. Despite the value of information in health care, patients will never have all the information. The information useful to patients is both factual (the clinical details) and experiential (what it's like to have the disease or associated experience). There are several barriers to revealing all the information. * It isn't possible to tell the patient everything nurses know. * If the patient hasn't had a particular experience, she or he may not fully anticipate its realities from a description—this might occur, for example, when patients and caregivers must decide about institutional care versus home care involving difficult medical procedures like ventilation. (Conversely, nurses should remember that patients often have more experiential knowledge, especially about chronic conditions with a waxing and waning course, than clinicians who haven't “been there.”) * It isn't appropriate to tell patients some information. * Some information isn't pertinent to nursing care of patients.In light of the above considerations, any decision about what information to discuss with a patient and what information to leave out will require the nurse's judgment. Information about staffing levels doesn't bear directly on most informed consent decisions for particular treatments, except insofar as this information could influence patients’ decisions about whether or not to remain in treatment at that facility. But telling the patient about staffing levels may in some cases help the patient to understand and anticipate occurrences such as slow response to medication requests or nurses spending less time on psychosocial aspects of care. In addition, sharing this information might help show respect for the patient as a partner in care.Conversely, in some circumstances telling patients about staffing levels constitutes self-serving excuse making, which detracts from good nursing care. Nurses may sometimes wish to tell patients about staffing problems to avoid blame or even to get sympathy from the patient. The ability to give quality nursing care depends on being able to examine one's own motives and understand when telling something to a patient serves the patient.กลับสู่ด้านบน | บทความเค้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อมีการแบ่งปันสถานการณ์ข้างต้นเป็นปริศนาจริยธรรมเนื่องจากค่าอยู่ในความขัดแย้ง บนมือข้างหนึ่งความโปร่งใสเป็นสิ่งที่ดีและผู้ป่วยมีสิทธิที่จะรู้เกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการบริหารดูแลของพวกเขา ในทางตรงกันข้ามการดูแลควรพักที่เน้นเกี่ยวกับปัญหาของผู้ป่วยไม่ nurse's.Working ผ่านภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ต้องใช้ทั้งทักษะการวิเคราะห์และสะท้อนแสง ครั้งแรกที่ความขัดแย้งควรจะวิเคราะห์ในแง่ของหลักการทางจริยธรรมที่เกี่ยวข้องและสิทธิของคนที่เกี่ยวข้อง ชุดนี้พารามิเตอร์ของการดำเนินการที่ได้รับอนุญาตมีจริยธรรมจะช่วยให้การวิเคราะห์อย่างเข้มงวดที่สามารถถูกตรวจสอบโดยคนอื่น ๆ และก่อให้เกิดการพัฒนาเกณฑ์ที่มีประโยชน์ในการแก้ปัญหากรณีที่คล้ายกันในอนาคต อย่างไรก็ตามการตัดสินใจเกี่ยวกับการเรียนการสอนทางจริยธรรมมากที่สุดของการดำเนินการในสถานการณ์เช่นนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้โดยไม่ต้องมีจำนวนหนึ่งของการสะท้อนตัวเองเช่นกันรวมทั้งการประเมินอคติของแรงจูงใจของตัวเองและการประเมินผลทางคลินิกของการเข้าใจ relationship.Reasons พยาบาลผู้ป่วย ข้อมูลส่วนแบ่งการ เพื่อที่จะกำหนดหรือไม่ที่จะบอกผู้ป่วยเกี่ยวกับระดับการรับพนักงานคนหนึ่งต้องพิจารณาเหตุผลที่แพทย์อาจแบ่งปันหรือระงับข้อมูลบางอย่างจากผู้ป่วย ใช้ข้อมูลร่วมกันทำหน้าที่หลายฟังก์ชั่นที่สนับสนุนให้การดูแลด้านจริยธรรม * ข้อมูลที่เพียงพอเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ป่วยที่จะให้ความยินยอมหรือปฏิเสธการดูแล * ข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบและผลกระทบของการรักษาสามารถช่วยลดความวิตกกังวลในสถานการณ์ที่ผู้ป่วยที่มีการควบคุมน้อย * ข้อมูลที่ช่วยให้ผู้ป่วยได้อย่างถูกต้องคาดว่าจะมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นช่วยเพิ่มความสามารถในการควบคุมปฏิกิริยาของพวกเขาและเพิ่มความรู้สึกของการรวม ข้อมูลที่ใช้ร่วมกัน * แสดงความเคารพต่อผู้ป่วยที่เป็นพันธมิตรใน care.Reasons ไม่ได้ที่จะใช้ข้อมูลร่วมกัน แม้จะมีค่าของข้อมูลในการดูแลสุขภาพผู้ป่วยจะไม่เคยมีข้อมูลทั้งหมด ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับผู้ป่วยที่เป็นทั้งความจริง (รายละเอียดทางคลินิก) และประสบการณ์ (สิ่งที่มันต้องการที่จะมีโรคหรือมีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้อง) มีอุปสรรคหลายประการที่จะเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดที่มี * มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกทุกอย่างที่พยาบาลผู้ป่วยทราบ * ถ้าผู้ป่วยยังไม่ได้มีประสบการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอหรือเขาอาจจะไม่ได้อย่างเต็มที่คาดว่าจะมีความเป็นจริงจากคำอธิบายนี้อาจเกิดขึ้นเช่นเมื่อผู้ป่วยและผู้ดูแลผู้ป่วยจะต้องตัดสินใจเกี่ยวกับการดูแลสถาบันเมื่อเทียบกับการดูแลบ้านที่เกี่ยวข้องกับการรักษาพยาบาลที่ยากลำบากเช่นการระบายอากาศ . (ตรงกันข้ามพยาบาลควรจำไว้ว่าผู้ป่วยมักจะมีความรู้ประสบการณ์มากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับโรคเรื้อรังที่มีแว็กซ์และสนามลดลงกว่าแพทย์ที่ยังไม่ได้ "รับมี.") * มันไม่เหมาะสมที่จะบอกผู้ป่วยข้อมูลบางอย่าง * ข้อมูลบางอย่างที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการดูแลรักษาพยาบาลของแสง patients.In ของการพิจารณาดังกล่าวข้างต้นการตัดสินใจใด ๆ เกี่ยวกับข้อมูลที่จะพูดคุยกับผู้ป่วยและข้อมูลว่าจะลาออกจะต้องมีการตัดสินพยาบาล ข้อมูลเกี่ยวกับระดับการรับพนักงานไม่ได้แบกโดยตรงในการตัดสินใจแจ้งมากที่สุดได้รับความยินยอมโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการรักษายกเว้นตราบเท่าที่ข้อมูลเหล่านี้อาจมีผลต่อการตัดสินใจของผู้ป่วยเกี่ยวกับหรือไม่ที่จะยังคงอยู่ในการรักษาที่สถานที่ แต่บอกผู้ป่วยเกี่ยวกับระดับการรับพนักงานในบางกรณีอาจช่วยให้ผู้ป่วยที่จะเข้าใจและคาดว่าจะเกิดขึ้นเช่นการตอบสนองช้าการร้องขอยาหรือพยาบาลใช้เวลาน้อยลงในด้านจิตสังคมของการดูแล นอกจากนี้การใช้ข้อมูลร่วมกันนี้จะช่วยให้ความเคารพการแสดงสำหรับผู้ป่วยที่เป็นพันธมิตรใน care.Conversely ในบางสถานการณ์ที่บอกผู้ป่วยเกี่ยวกับระดับการรับพนักงานที่ถือว่าทำข้อแก้ตัวให้บริการด้วยตนเองซึ่ง detracts จากการดูแลรักษาพยาบาลที่ดี พยาบาลบางครั้งอาจต้องการที่จะบอกผู้ป่วยเกี่ยวกับพนักงานที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาตำหนิหรือแม้กระทั่งการที่จะได้รับความเห็นอกเห็นใจจากผู้ป่วย ความสามารถในการให้การดูแลรักษาพยาบาลที่มีคุณภาพขึ้นอยู่กับความสามารถในการตรวจสอบแรงจูงใจของตัวเองและเข้าใจเมื่อบอกสิ่งที่จะทำหน้าที่ของผู้ป่วยผู้ป่วย. กลับไปด้านบน | โครงร่างบทความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อแบ่งปัน

สถานการณ์ข้างต้น เป็นปริศนาธรรม เพราะค่านิยมที่ขัดแย้งกัน หนึ่งในมือ โปร่งใสดี และผู้ป่วยมีสิทธิที่จะทราบเกี่ยวกับปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อการดูแลของพวกเขา บนมืออื่น ๆ , การดูแลควรจะจดจ่อที่ปัญหาของผู้ป่วย ไม่ใช่พยาบาล s.working ผ่านนี้ไม่ต้องใช้ทั้งการวิเคราะห์และทักษะการไตร่ตรอง ครั้งแรกความขัดแย้งควรวิเคราะห์ในแง่ของเกี่ยวข้องหลักการทางจริยธรรมและสิทธิของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ชุดนี้พารามิเตอร์ของจริยธรรมที่อนุญาตให้ดำเนินการอย่างเข้มงวด , การวิเคราะห์ที่สามารถดูได้โดยคนอื่น ๆและก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาเกณฑ์การแก้ไขกรณีคล้ายกันในอนาคต อย่างไรก็ตามการตัดสินใจเกี่ยวกับหลักสูตรจริยธรรมมากที่สุดของการกระทำในสถานการณ์นี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ โดยไม่มีจํานวนหนึ่งของการสะท้อนตนเอง รวมทั้งการประเมินสงบของหนึ่งของแรงจูงใจและชาญการประเมินทางการแพทย์พยาบาลและคนไข้กัน เหตุผลในการแบ่งปันข้อมูล เพื่อตรวจสอบว่าหรือไม่ที่จะบอกผู้ป่วยเกี่ยวกับพนักงานระดับหนึ่งต้องพิจารณาสาเหตุ แพทย์อาจจะใช้ร่วมกัน หรือปิดบังข้อมูลบางอย่างจากคนไข้ การแชร์ข้อมูลให้บริการฟังก์ชั่นต่างๆ ที่สนับสนุนการดูแลจริยธรรม * ข้อมูลที่เพียงพอเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ป่วยเพื่อให้ยอมรับหรือปฏิเสธการดูแล * ข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบและผลของการรักษาสามารถลดความกังวลในสถานการณ์ที่ผู้ป่วยมีการควบคุมน้อย* ข้อมูลที่ช่วยให้ผู้ป่วยได้อย่างถูกต้องคาดการณ์เหตุการณ์ช่วยเพิ่มความสามารถในการควบคุมการเกิดปฏิกิริยาของพวกเขาและเพิ่มความรู้สึกของพวกเขารวม * การแบ่งปันข้อมูลแสดงความเคารพสำหรับผู้ป่วยเป็นหุ้นส่วนในการดูแล เหตุผลที่จะไม่แบ่งปันข้อมูล แม้คุณค่าของข้อมูลในการดูแลสุขภาพผู้ป่วยจะไม่เคยมีข้อมูลทั้งหมดข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วยเป็นทั้งข้อเท็จจริง ( รายละเอียดทางคลินิก ) และประสบการณ์ ( สิ่งที่มันต้องการที่จะมีการเกิดโรคหรือที่เกี่ยวข้องประสบการณ์ ) มีอุปสรรคต่าง ๆ เพื่อเปิดเผยข้อมูลทั้งหมด * * * * มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกคนไข้ทุกอย่างพยาบาลทราบ * ถ้ายังป่วยไม่ได้มีประสบการณ์ใดเธอ หรือ เขาอาจจะไม่เต็มที่กับมัน เป็นจริง จากรายละเอียดนี้อาจเกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อผู้ป่วยและผู้ดูแลต้องตัดสินใจเกี่ยวกับการดูแลสถาบันและดูแลบ้านที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการทางการแพทย์ที่ยากๆ เช่น ระบายอากาศ ( ในทางกลับกัน พยาบาล ควรจำไว้ว่า ผู้ป่วยมักจะมีความรู้ ประสบการณ์ มากขึ้น โดยเฉพาะเรื่องเรื้อรังกับข้าง และ 1 หลักสูตรกว่าแพทย์ที่ไม่ได้ " มี " ) * ไม่เหมาะที่จะบอกผู้ป่วยข้อมูลบางอย่าง * ข้อมูลบางส่วนไม่ได้เกี่ยวข้องกับการพยาบาลผู้ป่วย ในแง่ของการพิจารณาข้างต้นใด ๆการตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งที่ข้อมูลที่จะปรึกษากับผู้ป่วยและข้อมูลอะไรที่จะปล่อยออกมา จะต้องใช้วิจารณญาณของพยาบาลข้อมูลเกี่ยวกับพนักงานในระดับที่จะไม่รับตรงส่วนใหญ่ยินยอมให้การตัดสินใจสำหรับการรักษาเฉพาะ ยกเว้นตราบเท่าที่ข้อมูลนี้อาจมีผลต่อผู้ป่วยตัดสินใจเกี่ยวกับว่าหรือไม่ที่จะยังคงอยู่ในการรักษาในสถานที่นั้นแต่บอกผู้ป่วยเกี่ยวกับพนักงานระดับอาจในบางกรณีเพื่อให้ผู้ป่วยเข้าใจและคาดการณ์เหตุการณ์ เช่น การตอบสนองช้า ยา หรือ พยาบาล ขอใช้น้อยกว่าเวลาในด้านจิตสังคมของการดูแล นอกจากนี้ การแบ่งปันข้อมูลนี้อาจช่วยให้แสดงความเคารพสำหรับผู้ป่วยเป็นหุ้นส่วนในการดูแล ในทางกลับกันในบางสถานการณ์บอกผู้ป่วยเกี่ยวกับพนักงานระดับถือเป็นข้ออ้างให้ตัวเองทำที่ detracts จากการพยาบาลที่ดี พยาบาลอาจจะบอกคนไข้เกี่ยวกับปัญหาเพื่อหลีกเลี่ยงการตำหนิหรือแม้กระทั่งได้รับความเห็นอกเห็นใจจากคนไข้ความสามารถที่จะให้คุณภาพการพยาบาลขึ้นอยู่กับความสามารถในการตรวจสอบหนึ่งของแรงจูงใจและเข้าใจเมื่อบอกอะไรกับผู้ป่วย ให้บริการผู้ป่วย
กลับร่าง | บทความด้านบน