The building embraces Bangalore’s c

The building embraces Bangalore’s culture and climate, adopting a site-specific landscape strategy that plays on relationships between interior and exterior spaces. Public and private spaces interweave in an endless promenade of spatial experiences with culturally distinctive cinematic qualities that allude to the circling and twisting of traditional Indian dance forms. The resulting seamless experience dissolves not only the boundaries between the inside and outside of the hotel but also the stigma of a five-star hotel’s inherent social and cultural status, encouraging casual interactions and exchanges between hotel guests and locals within its public promenade.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาคารนำวัฒนธรรมและสภาพภูมิอากาศ การใช้กลยุทธ์เฉพาะแนวที่เล่นกับความสัมพันธ์ระหว่างช่องว่างภายใน และภายนอกของบังกาลอร์ พื้นที่สาธารณะ และส่วนตัว interweave ในอเมการสิ้นสุดของปริภูมิประสบการณ์คุณภาพผลงานชิ้นโดดเด่นวัฒนธรรมที่เปรียบเปรยการ circling และการบิดของรูปแบบการเต้นแบบอินเดีย ราบรื่นได้ละลายไม่เท่าขอบ ระหว่างภายใน และภาย นอกโรงแรม แต่คาวสถานภาพของโรงแรมระดับ 5 ดาวโดยธรรมชาติสังคม และวัฒนธรรม ส่งเสริมสบาย ๆ โต้ตอบและการแลกเปลี่ยนระหว่างพักและชาวบ้านภายในอเมของสาธารณะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาคารโอบกอดวัฒนธรรมของบังกาลอร์และสภาพภูมิอากาศ, การใช้กลยุทธ์ภูมิเว็บไซต์ที่เฉพาะเจาะจงที่เล่นกับความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ภายในและภายนอก พื้นที่สาธารณะและเอกชนคลุกเคล้าในเดินเล่นไม่มีที่สิ้นสุดของประสบการณ์เชิงพื้นที่มีคุณภาพในโรงภาพยนตร์ที่โดดเด่นทางวัฒนธรรมที่พาดพิงไปยังวงและการบิดของรูปแบบการเต้นรำแบบดั้งเดิมของอินเดีย ส่งผลให้ประสบการณ์ที่น่าประทับใจไม่เพียง แต่ละลายเขตแดนระหว่างภายในและภายนอกของโรงแรม แต่ยังความอัปยศของสถ​​านะที่โรงแรมระดับห้าดาวของธรรมชาติทางสังคมและวัฒนธรรมที่ส่งเสริมปฏิสัมพันธ์สบาย ๆ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้เข้าพักโรงแรมและชาวบ้านเดินเล่นภายในสาธารณะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาคารที่รวบรวมวัฒนธรรมและสภาพภูมิอากาศบังกาลอร์ , ใช้เฉพาะแนวกลยุทธ์ที่เล่นบนความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ภายในและภายนอก สาธารณะและส่วนบุคคลเป็นทอหูกในเจ็ดชั่วโคตรประสบการณ์เชิงวัฒนธรรมที่โดดเด่นเดินเล่นกับภาพยนตร์คุณภาพที่พาดพิงถึงวงและบิดของรูปแบบการเต้นรำอินเดียแบบดั้งเดิมซึ่งไร้ประสบการณ์ละลายไม่เพียงขอบเขตระหว่างภายในและภายนอกของโรงแรม แต่ยังจุดของโรงแรมห้าดาวในทางสังคมวัฒนธรรมและสถานะกระตุ้นปฏิสัมพันธ์ที่ไม่เป็นทางการ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้เข้าพักและชาวบ้านภายในทางเดินสาธารณะของ