The BHT release in isooctane from t

The BHT release in isooctane from the PU film should be almost
complete because it is not limited by solubility. Although solubility
data for BHT in isooctane is not available, this additive has good
solubility in organic solvents (Schwope et al., 1987), much higher
than the total amount of BHT incorporated into the film. However,
as observed in previous works (Anbinder, 2011), BHT interaction
with the polymer form hydrogen bonds between the phenolic
OH groups of BHT molecules and the nitrogen of the urethane
groups, AN(H)AC(O)OA, of polyurethane (see Supplementary
material), affecting the total release of the additive (Bart, 2005).
The effect of the molecular size on the rate of diffusion of these
additives was also reported by Miltz and co-workers (1988) in
HDPE. The mechanism that governs the release of the additives
in all cases is anomalous according to Ritger and Peppas (1987)
with values of n between 0.5 and 1. When the additive was BHT
the value of the exponent n was not modified by their concentration.
Furthermore, in films loaded with a-tocopherol, the value of
n depends on the concentration. In these films the release mechanism
has a diffusive contribution and dependent relaxation of the
chains. Diffusive contribution becomes more important when the
molecules are more likely to pass through the film as in a-Toc
5 wt.% while, in a-Toc 2 wt.%, and even more in a-Toc 1 wt.%, the
release process requires polymer chain relaxation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ควรจะปล่อยบาทใน isooctane จากฟิล์มปูเกือบเสร็จสมบูรณ์เนื่องจากไม่ได้ถูกจำกัด โดยการละลาย แต่ละลายไม่มีข้อมูลสำหรับบาทใน isooctane การบวกนี้ได้ดีละลายในอินทรีย์ (Schwope et al., 1987), สูงกว่าบาทยอดรวมลงในฟิล์ม อย่างไรก็ตามเป็นสังเกตในงานก่อนหน้านี้ (Anbinder, 2011), โต้ตอบบาทกับพันธบัตรไฮโดรเจนแบบฟอร์มเมอร์ระหว่างฟีนอโอ้ กลุ่มโมเลกุลบาทและไนโตรเจนของยูรีเทนกลุ่ม อัน (H) AC (O) OA ยูรีเทนแกน (Supplementary ดูวัสดุ), ผลต่อรุ่นรวมของการบวก (Bart, 2005)ผลของขนาดโมเลกุลอัตราการแพร่ของเหล่านี้สารยังรายงาน โดย Miltz และเพื่อนร่วมงาน (1988) ในHDPE กลไกที่ควบคุมการปล่อยสารในทุกกรณีเป็น anomalous ตาม Ritger และ Peppas (1987)ค่าของ n ระหว่าง 0.5 และ 1 เมื่อเติมถูกบาทค่าของ n ยกกำลังไม่ได้ถูกปรับเปลี่ยน โดยความเข้มข้นของนอกจากนี้ ในภาพยนตร์มีการ-tocopherol ค่าของn ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น ในที่นี้ภาพยนตร์กลไกปล่อยมีส่วน diffusive และเป็นอิสระของการโซ่ ส่วน diffusive จะสำคัญเมื่อการโมเลกุลมีแนวโน้มที่ผ่านฟิล์มใน Toc ได้wt.% 5 ขณะ wt.% 2 เป็น Toc และยิ่งใน wt.% 1 เป็น Toc การกระบวนการนำออกใช้ต้องผ่อนคลายโซ่พอลิเมอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปล่อยบาทใน isooctane จากภาพยนตร์ PU ควรจะเกือบ
สมบูรณ์เพราะไม่ได้ จำกัด โดยการละลาย แม้ว่าการละลาย
ข้อมูลสำหรับบาทใน isooctane ไม่สามารถใช้สารเติมแต่งนี้มีดี
สามารถในการละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ (Schwope et al., 1987) ซึ่งมีค่าสูง
กว่าจำนวนเงินทั้งหมดของบาทรวมอยู่ในหนังเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม
เป็นที่สังเกตในการทำงานก่อนหน้านี้ (Anbinder 2011) ปฏิสัมพันธ์บาท
กับรูปแบบพอลิเมอพันธะไฮโดรเจนระหว่างฟีนอล
กลุ่ม OH ของโมเลกุลบาทและไนโตรเจนยูรีเทน
กลุ่ม (H) AC (O) โอของยูรีเทน ( เห็นเสริม
วัสดุ) มีผลกระทบต่อการปล่อยรวมของสารเติมแต่ง (บาร์ ธ , 2005).
ผลของขนาดโมเลกุลที่อัตราการแพร่กระจายของเหล่านี้
สารเติมแต่งยังมีรายงานโดย Miltz และเพื่อนร่วมงาน (1988) ใน
HDPE กลไกที่ควบคุมการปล่อยของสารเติมแต่ง
ในทุกกรณีเป็นความผิดปกติตาม Ritger และ Peppas (1987)
ที่มีค่าของ n ระหว่าง 0.5 และ 1 เมื่อเติมแต่งเป็นบาท
ค่า n สัญลักษณ์ที่ไม่ได้รับการแก้ไขโดยความเข้มข้นของพวกเขา.
นอกจากนี้ ในภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยโทโคฟีรอค่าของ
n ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น ในภาพยนตร์เหล่านี้กลไกการปล่อย
มีส่วนร่วม diffusive และผ่อนคลายขึ้นอยู่กับ
เครือข่าย การมีส่วนร่วม Diffusive กลายเป็นสิ่งสำคัญมากขึ้นเมื่อ
โมเลกุลมีแนวโน้มที่จะผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นเดียวกับใน-Toc
5 น้ำหนัก.% ในขณะที่ใน-Toc 2 น้ำหนัก.% และมากยิ่งขึ้นใน-Toc 1 น้ำหนัก.%
ปล่อย กระบวนการต้องผ่อนคลายโซ่ลิเมอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่พร้อมปล่อยในไอโซออกเทนจาก PU หนังก็เกือบ
สมบูรณ์เพราะเป็นไม่ จำกัด โดยการละลาย . แม้ว่าข้อมูลการละลาย
สำหรับบาทในไอโซออกเทนไม่สามารถใช้ได้ , เสริมนี้ดี
การละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ ( schwope et al . , 1987 ) ที่สูงมาก
กว่าจำนวนบาทรวมอยู่ในฟิล์ม อย่างไรก็ตาม เท่าที่สังเกตในงานก่อนหน้า (
anbinder , 2011 ) , ปฏิสัมพันธ์
บาทด้วยรูปแบบของพันธะไฮโดรเจนระหว่างพอลิเมอร์กึ่ง
อ้อกลุ่มบาทโมเลกุลและไนโตรเจนของยูรีเทน
กลุ่ม ( H ) AC ( O ) OA ของยูรีเทน ( ดูเพิ่มเติม
วัสดุ ) มีผลต่อการปล่อยทั้งหมดของการบวก ( Bart , 2005 ) .
ผลของขนาดโมเลกุลใน อัตราการแพร่กระจายของสารเหล่านี้
ก็รายงานโดย miltz และเพื่อนร่วมงาน ( 1988 )
HDPE .กลไกที่ควบคุมการปล่อยสาร
ในทุกกรณี คือว่าตาม ritger และ peppas ( 1987 )
n ที่มีค่าระหว่าง 0 และ 1 เมื่อเติมเป็นบาท
ค่าของเลขชี้กำลัง n คือไม่ได้แก้ไขโดยความเข้มข้นของพวกเขา .
นอกจากนี้ ในภาพยนตร์โหลด ด้วยทั้งนี้ มูลค่า
n ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น ในภาพยนตร์เหล่านี้ปล่อยไก
มีการกระจายและผ่อนคลายขึ้นอยู่กับของ
โซ่ บริจาคกระจายเป็นสำคัญเมื่อ
โมเลกุลมีแนวโน้มที่จะผ่านภาพยนตร์ใน a-toc
5 % โดยน้ำหนักในขณะที่ใน a-toc 2 % โดยน้ำหนัก และยิ่งใน a-toc 1 โดยน้ำหนัก
กระบวนการปล่อยต้องผ่อนคลายโซ่พอลิเมอร์