Ligeti's principled resistance of s

Ligeti's principled resistance of system-for-system's sake – whether Boulez's version of serialism, Cage's chance, or Xenakis's stochasticism – meant that he had to find new forms, new kinds of expression, in virtually every new piece he wrote. His searches and his influences spread far beyond the conventional confines of western culture: the music of the Aka pygmies was one of the catalysts that unlocked the last couple of decades of his creativity, above all the rhythmic invention of the Piano Concerto and the Piano Etudes; he was impressed by the sounds and processes of American minimalism in a way that no other avant garde composer in Europe was; and his mind was open to the furthest reaches of contemporary mathematics. He became fascinated by the new ideas of chaos theory that Heinz-Otto Peitgen developed in the 1980s, and he extrapolated some of those ideas into music such as the 4th movement of the Piano Concerto, a chaotic ride to the abyss of continually disrupting, self-annihilating rhythmic patterns.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต้านทานจริยธรรม Ligeti ของระบบสำหรับระบบประโยชน์ - ไม่ว่าจะรุ่นเลซของ serialism โอกาสกรงหรือ stochasticism ของ Xenakis - หมายความว่าเขาได้ไปหารูปแบบใหม่ชนิดใหม่ในการแสดงออกในแทบทุกชิ้นใหม่ที่เขาเขียน ค้นหาและอิทธิพลของเขาแพร่กระจายไปไกลเกินขอบเขตเดิมของวัฒนธรรมตะวันตก: เพลง pygmies Aka เป็นหนึ่งในตัวเร่งปฏิกิริยาที่ปลดล็อคคู่สุดท้ายของทศวรรษที่ผ่านมาของความคิดสร้างสรรค์ของเขาเหนือสิ่งประดิษฐ์จังหวะของเปียโนและเปียโน Etudes ; เขารู้สึกประทับใจกับเสียงและกระบวนการของ minimalism อเมริกันในทางที่ไม่มีนักแต่งเพลงเปรี้ยวจี๊ดอื่น ๆ ในยุโรปเป็น; และจิตใจของเขาก็เปิดให้ต้นน้ำไกลของคณิตศาสตร์ร่วมสมัย เขากลายเป็นหลงโดยความคิดใหม่ของทฤษฎีความสับสนวุ่นวายที่ Heinz-อ็อตโต Peitgen พัฒนาในช่วงปี 1980 และเขาคาดเดาบางส่วนของความคิดเหล่านั้นเป็นเพลงเช่นการเคลื่อนไหวที่ 4 ของเปียโน, นั่งวุ่นวายไปก้นบึ้งของอย่างต่อเนื่องกระทบกับตัวเอง -annihilating รูปแบบจังหวะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เสียงของหลักการความต้านทานของระบบเพื่อประโยชน์ของระบบ–ไม่ว่า boulez รุ่น serialism กรง เป็นโอกาส หรือ xenakis เป็น stochasticism –หมายความว่าเขาต้องค้นหารูปแบบใหม่ , ชนิดใหม่ของการแสดงออกในแทบทุกชิ้นใหม่ที่เขาเขียน เขาค้นหาและอิทธิพลของเขาไปไกลเกินขอบเขตปกติของวัฒนธรรมตะวันตกเพลงของ aka แคระเป็นหนึ่งในตัวเร่งปฏิกิริยาที่ปลดล็อคคู่สุดท้ายของทศวรรษของการสร้างสรรค์ของเขา , ทั้งหมดข้างต้นได้จังหวะการประดิษฐ์ของเปียโนคอนแชร์โต้ และเปียโน etudes ; เขาประทับใจในเสียงและกระบวนการของอเมริกันศิลปะในลักษณะที่ไม่เปรี้ยวจี๊ดนักแต่งเพลงในยุโรป และจิตใจของเขา เปิดมากที่สุดถึงคณิตศาสตร์ร่วมสมัยเขากลายเป็นหลงโดยความคิดใหม่ของทฤษฎีโกลาหลที่ไฮนซ์ อ๊อตโต้ peitgen พัฒนาขึ้นใน 1980 , และเขาคาดการณ์ไว้บางส่วนของความคิดเหล่านั้นลงในเพลง เช่น การเคลื่อนไหวของเปียโนคอนแชร์โต้ที่ 4 นั่งวุ่นวายกับเหวอย่างต่อเนื่อง ทำลายตนเอง ทำลายรูปแบบการเข้าจังหวะ