นางสุข กล่าวว่า สงสารก็แต่ลูกชายที่

นางสุข กล่าวว่า สงสารก็แต่ลูกชายที่พิการป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง ร่างกายทุกส่วนทั้งขาและแขนไม่มีเรี่ยวแรงในการขยับเขยื้อนเหมือนอย่างคนปกติทั่วไป เดินไม่กี่ก้าวก็หกล้ม และต้องปล่อยให้ลุกขึ้นมาเอง พูดได้แต่ไม่ชัด ดูดนมกล่องก็ไม่มีแรงดูด กลืนกินข้าวก็ยังลำบาก ต้องนอนให้แม่ป้อนทุกมื้อและเป็นประจำทุกวัน ก่อนออกไปหาผักในสวนตอนเช้าก็ต้องป้อนข้าวให้ลูกกินก่อน

เก็บผักเสร็จมื้อเที่ยงก็ต้องกลับมาป้อนข้าวให้อีก ตกช่วงบ่ายถึงจะออกจากบ้านนำผักที่เก็บได้ไปขายริมถนน บางวันก็ขายได้หมด บางวันก็เหลือ และบางวันก็ขายไม่ได้เลย ตกเย็นต้องกลับบ้าน เพื่อป้อนข้าวให้กับลูกชายอีกครั้งทำอย่างนี้เป็นประจำ หลังป้อนข้าวเสร็จ จะบรรจงจูบที่หน้าผากลูกทุกครั้ง เป็นการแสดงถึงความห่วงใยให้ลูกได้รับรู้

“สิ่งที่ห่วงที่สุด เมื่อแม่สิ้นลมหายใจไปแล้ว ใครจะอยู่ดูแลช่วยเหลือลูกแม่คนนี้ และเขาจะอยู่อย่างไร ทั้งรักทั้งเป็นห่วงมาก” นางสุขกล่าวทิ้งท้ายด้วยความเป็นห่วงลูก สร้างความสะเทือนใจอย่างมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นางสุขกล่าวว่า เดินไม่กี่ก้าวก็หกล้มและต้องปล่อยให้ลุกขึ้นมาเองพูดได้ แต่ไม่ชัดดูดนมกล่องก็ไม่มีแรงดูดกลืนกินข้าวก็ยังลำบาก บางวันก็ขายได้หมดบางวันก็เหลือและบางวันก็ขายไม่ได้เลยตกเย็นต้องกลับบ้าน หลังป้อนข้าวเสร็จจะบรรจงจูบที่หน้าผากลูกทุกครั้ง เมื่อแม่สิ้นลมหายใจไปแล้วใครจะอยู่ดูแลช่วยเหลือลูกแม่คนนี้และเขาจะอยู่อย่างไรทั้งรักทั้งเป็นห่วงมาก " สร้างความสะเทือนใจอย่างมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นางสุขกล่าวว่าสงสารก็แต่ลูกชายที่พิการป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงร่างกายทุกส่วนทั้งขาและแขนไม่มีเรี่ยวแรงในการขยับเขยื้อนเหมือนอย่างคนปกติทั่วไปเดินไม่กี่ก้าวก็หกล้มและต้องปล่อยให้ลุกขึ้นมาเองดูดนมกล่องก็ไม่มีแรงดูดกลืนกินข้าวก็ยังลำบากต้องนอนให้แม่ป้อนทุกมื้อและเป็นประจำทุกวันก่อนออกไปหาผักในสวนตอนเช้าก็ต้องป้อนข้าวให้ลูกกินก่อน

เก็บผักเสร็จมื้อเที่ยงก็ต้องกลับมาป้อนข้าวให้อีกตกช่วงบ่ายถึงจะออกจากบ้านนำผักที่เก็บได้ไปขายริมถนนบางวันก็ขายได้หมดบางวันก็เหลือและบางวันก็ขายไม่ได้เลยตกเย็นต้องกลับบ้านหลังป้อนข้าวเสร็จจะบรรจงจูบที่หน้าผากลูกทุกครั้งเป็นการแสดงถึงความห่วงใยให้ลูกได้รับรู้

" สิ่งที่ห่วงที่สุดเมื่อแม่สิ้นลมหายใจไปแล้วใครจะอยู่ดูแลช่วยเหลือลูกแม่คนนี้และเขาจะอยู่อย่างไรทั้งรักทั้งเป็นห่วงมาก " นางสุขกล่าวทิ้งท้ายด้วยความเป็นห่วงลูกสร้างความสะเทือนใจอย่างมาก