[......Game Start *english*]As Yue

[......Game Start *english*]

As Yue let out those words she slipped out from of the window and in the next moment, she merged with the darkness and disappeared.

[Ku, I’ll definitely catch her! For the sake of sharing a bed!]
[Fufu, I won’t lose]

With a yell full of spirit. Kaori with her silver wings and Teio who grew dragon wings, jumped out from the window.

Shia who was the onlooker didn’t follow them though because she understood that Yue had purposely provoked Kaori and Teio, so she intended to take advantage of the chance that she was thankful for obtaining. Excitedly, she went by Hajime’s side and gently woke him up.

[Hajime-san, Hajime-san…...please wake up]
[N? What’s wrong, Shia. Or rather, just a while ago Yue and them left but…..you didn’t go with them?]

Even while he was still half asleep, Hajime had felt from the flow of magical power that Yue and them had left through the window, why are you still here? he tilted his neck.

[Eh~tto, it seems that I missed it somehow or another, that kind of feeling]
[.....Somehow or another, huh]
[Uu~. Rather than that! Everyone else has left, should we also go out for a stroll? I don’t know anything about Fair Bergen’s interior]

Because of Shia’s hair color, she wasn’t allowed out in public, so the first time she’s been to Fair Bergen was with Hajime and them. At that time as well, since they suddenly left immediately she didn’t have time to explore the whole town.

[.....Ma~a, I guess that’s fine]
[Yes! It’s a midnight date! …….It sounds a little obscene]
[I don’t know about that*A who cares, feeling*]

Somehow or another, he felt that Shia wanted to talk, truthfully he wanted to continue sleeping but, Hajime decided that he had no other choice but to follow along. Shia joyfully clung onto Hajime’s arm tightly. Then the two with their arms entwined walked out into the midnight of Fair Bergen.

After about 10 minutes, as the two people who were on a stroll were having an innocent talk, they came to notice that they’ve walked far enough to not hear the town’s clamor anymore. And they also noticed that something at the top of the trees were shining out in pale blue light.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

[...... เกมเริ่มต้น * ภาษาอังกฤษ *]เป็นยิวให้ออกคำเหล่านั้นเธอเล็ดรอดออกจากหน้าต่าง และ ในช่วงเวลาถัดไป เธอผสานกับความมืด และหายไป[Ku ฉันจะแน่นอนจับเธอ เพื่อร่วมเตียง][ฟูฟุ ฉันจะไม่สูญเสีย]กับการร้องของวิญญาณ ห้องสแตนดาร์ดกับปีกเงินและ Teio ที่เติบโตปีกมังกร ออกไปจากหน้าต่าง ของเธอฮฺที่ถูก onlooker ไม่ทำตามนั้นแต่ เพราะเธอเข้าใจว่า ยิวมีจงใจท่านห้องสแตนดาร์ดและ Teio เพื่อเธอไว้เพื่อใช้ประโยชน์จากโอกาสที่เธอขอบคุณสำหรับการได้รับการ ขึ้ง เธอไปริมของ Hajime และค่อย ๆ ตื่นเขา[Hajime ซัง Hajime ซัง...กรุณาตื่น][N สิ่งไม่ถูกต้อง ฮฺ เพียงขณะที่ผ่านมา หรือเป็นยิวและพวกเขาซ้าย แต่...คุณไม่ได้ไปกับพวกเขา?]แม้ในขณะที่เขายังคงหลับครึ่ง Hajime ได้รู้สึกจากการไหลของขลังที่ยิวและพวกเขาได้ทิ้งผ่านหน้าต่าง เหตุใดคุณยังนี่ เขายืดคอของเขา[เอ๊ะ ~ tto ดูเหมือนว่า ฉันพลาดอย่างใด หรือ อื่น แบบของความรู้สึก][..... อย่างใด หรือ อื่น ฮะ][Uu ~ แทนที่ คนอื่น ๆ จาก ควรเรายังออกไปสำหรับการเดินเล่นหรือไม่ ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภายในของเบอร์เกนแฟร์]เพราะสีผมของฮฺ เธอไม่ได้ออกในที่สาธารณะ เพื่อเป็นครั้งแรกที่เธอได้รับการยุติธรรมเกน Hajime และพวกเขา ในขณะนั้นเช่น เนื่องจากพวกเขาก็ทิ้งทันที เธอไม่ได้เที่ยวเมืองทั้งหมด[..... Ma ~ a ผมคิดว่า ก็ดี][Yes มันเป็นวันเที่ยงคืน ... .It เสียงลามกเล็กน้อย][อย่าว่า * A ที่ใส่ใจ ความรู้สึก *]อย่างใด หรือ อื่น เขารู้สึกว่า ฮฺอยากพูดคุย จริง ๆ เขาต้องการนอน แต่ Hajime ตัดสินใจว่า เขาไม่อื่น ๆ แต่ตัวเลือกต่อไปนี้ ฮฺ joyfully พืชลงบนแขนของ Hajime แน่น แล้ว ทั้งสองกับแผ่นดินของพวกเขา entwined เดินออกเข้าไปในเที่ยงคืนของเบอร์เกนแฟร์หลังจากเวลาประมาณ 10 นาที คนสองคนที่มาเดินเล่นได้มีการพูดคุยผู้บริสุทธิ์ พวกเขามาสังเกตเห็นว่า พวกเขาได้เดินไกลพอจะไม่ได้ยินเสียงก้องของเมืองอีกต่อไป และยังพบว่า บางสิ่งบางอย่างที่ด้านบนของต้นไม้มันออกแสงสีฟ้าอ่อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

[...... เกมเริ่มต้น * * * * * * * * ภาษาอังกฤษ] ในขณะที่ยูให้ออกคำเหล่านั้นเธอหลุดออกจากหน้าต่างและในช่วงเวลาถัดไปเธอรวมกับความมืดและหายไป. [Ku แน่นอนฉันจะจับเธอ! เพื่อประโยชน์ในการร่วมเตียง!] [Fufu ฉันจะไม่แพ้] ด้วยการตะโกนเต็มรูปแบบของจิตวิญญาณ คาโอริที่มีปีกสีเงินของเธอและ Teio ที่เติบโตปีกมังกรกระโดดออกจากหน้าต่าง. ชิซึ่งเป็นผู้ชมที่ไม่ได้ปฏิบัติตามพวกเขา แต่เพราะเธอเข้าใจว่ายูได้จงใจยั่วยุคาโอริและ Teio ดังนั้นเธอจึงตั้งใจที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่ ว่าเธอรู้สึกขอบคุณสำหรับการได้รับ ตื่นเต้นเธอเดินเคียงข้างฮาจิเมะและเบา ๆ ตื่นเขาขึ้น. [ฮาจิเมะซังซังฮาจิเมะ ... ... โปรดตื่นขึ้น] [N? มีอะไรผิดปกติชิ หรือมากกว่าเพียงแค่ขณะที่ผ่านมายูและพวกเขาเหลือ แต่ ... ..you ไม่ได้ไปกับพวกเขา?] แม้ในขณะที่เขายังคงเป็นครึ่งหลับ, ฮาจิเมะมีความรู้สึกจากการไหลเวียนของพลังอำนาจวิเศษที่ยูและพวกเขาได้ออกจากทางหน้าต่าง ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่? เขาเอียงคอของเขา. [เอ๊ะ ~ TTO ดูเหมือนว่าฉันพลาดอย่างใดหรืออีกความรู้สึกว่า] [..... อย่างใดหรืออื่นฮะ] [UU ~ มากกว่านั้น! คนอื่น ๆ ได้ทิ้งเราควรจะออกไปเดินเล่นหรือไม่? ผมไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับการตกแต่งภายในแฟร์เบอร์เกนของ] เพราะสีผมของชิเธอไม่ได้รับอนุญาตออกในที่สาธารณะดังนั้นครั้งแรกที่เธอได้รับการยุติธรรมเบอร์เกนอยู่กับฮาจิเมะและพวกเขา ในเวลานั้นเช่นกันเนื่องจากพวกเขาก็เหลือทันทีเธอไม่ได้มีเวลาในการสำรวจเมืองทั้งเมือง. [..... Ma ~ ผมคิดว่าที่ดี] [Yes! มันเป็นวันที่เที่ยงคืน! ...... มันเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ลามกอนาจาร] [ผมไม่ทราบว่าเกี่ยวกับที่ * ที่ใส่ใจความรู้สึก *] อย่างใดหรืออื่นเขารู้สึกชิอยากจะพูดว่าตามความเป็นจริงเขาต้องการที่จะยังคงนอนหลับ แต่ฮาจิเมะตัดสินใจว่าเขามี ไม่มีทางเลือกอื่น ๆ แต่จะทำตาม ชิสนุกสนานยึดติดลงบนแขนของฮาจิเมะแน่น จากนั้นทั้งสองของพวกเขาที่มีแขนโอบแล้วเดินออกไปในเวลาเที่ยงคืนของแฟร์เบอร์เกน. หลังจากนั้นประมาณ 10 นาทีขณะที่ทั้งสองคนที่อยู่ในการเดินเล่นได้มีการพูดคุยบริสุทธิ์ที่พวกเขามาจะสังเกตเห็นว่าพวกเขาได้เดินไปไกลพอที่จะไม่ได้ยิน เสียงโห่ร้องของเมืองอีกต่อไป และพวกเขายังสังเกตเห็นว่าบางสิ่งบางอย่างที่ด้านบนของต้นไม้ที่ถูกส่องแสงออกมาในที่มีแสงสีฟ้าอ่อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

[ . . . . . . . เริ่มเกม * ภาษาอังกฤษ * ]

เป็นยูเอะปล่อยคำพูดเธอเล็ดลอดออกมาจากหน้าต่าง และในเวลาต่อมา เธอกลืนไปกับความมืดและหายไป

[ กู ฉันจะต้องจับเธอให้ได้ เพื่อร่วมเตียง ]
[ ฟูฟู ผมไม่ยอมแพ้ ]

มีตะโกนที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณ คาโอริกับเงินของเธอ ปีก และ teio ที่เติบโตปีกมังกร กระโดดออกมาจากหน้าต่าง

ชิ ซึ่งเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ไม่ปฏิบัติตามพวกเขา แต่เพราะนางเข้าใจว่ายูเอะได้จงใจยั่ว และ teio คาโอริ เธอตั้งใจที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่เธอรู้สึกขอบคุณสำหรับการได้รับ อย่างตื่นเต้น เธอเดินข้างๆฮาจิเมะและค่อยๆปลุกเขา

[ ฮาจิเมะซัง ฮาจิเมะซัง . . . . . . . ตื่นเถอะ
[ N ] ? เกิดอะไรขึ้น ชิ . หรือมากกว่า , เมื่อสักครู่ Yue และพวกเขาซ้าย แต่ . . . . .คุณไม่ได้ไปกับพวกเขา ]

แม้ในขณะที่เขายังคงงัวเงียฮาจิเมะได้รู้สึกจากการไหลของพลังวิเศษที่ Yue และพวกเขาได้ทิ้งทางหน้าต่าง ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่ เขาเอียงคอของเขา

[ เอ๊ะ ~ tto มันดูเหมือนว่าฉันพลาดมันอย่างใดหรืออื่น ความรู้สึกนั้น [ . . . ]
อย่างใดหรืออีกเหรอ ]
[ สหรัฐอเมริกา ~ มากกว่านั้น ! ทุกคนออกไปแล้ว เราก็ออกไปเดินเล่นกันมั้ย ?ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแฟร์เบอร์เกนภายใน ]

เพราะชิขนสี , เธอไม่ได้รับอนุญาตออกในที่สาธารณะ ดังนั้นครั้งแรกที่เธอเคยไปยุติธรรมเบอร์เกนกับฮาจิเมะและพวกเขา ในตอนนั้นได้เป็นอย่างดี เนื่องจากพวกเขาก็ทิ้งทันที เธอไม่ได้มีเวลาที่จะสำรวจเมืองทั้งหมด

[ . . . . . อ่ะ ผมเดาว่าไม่เป็นไร ]
[ ใช่ ! มันเป็นเที่ยงคืนของวันที่ ! . . . . . . . มันฟังดูลามก ]
[ ไม่รู้ว่า * * * * ใครสนใจความรู้สึก * ]

บางครั้งหรืออื่น เขารู้สึกว่า ชิ อยากพูด ความจริงแล้วเขาอยากจะนอนต่อ แต่ฮาจิเมะตัดสินใจว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น แต่เพื่อทำตาม ชีอะอย่างสนุกสนาน เกาะติด ฮาจิเมะเป็นแขนไว้แน่น แล้วสองแขนโอบเดินออกมาเที่ยงคืนกว่า เบอร์เกน

หลังจาก 10 นาทีเป็นสองคนที่กำลังเดินเล่นก็มีคุยกันไม่รู้เรื่อง เขาก็สังเกตเห็นว่าพวกเขาได้เดินมาไกลพอที่จะไม่ได้ยินเสียงโห่ร้องของเมืองอีกต่อไป และพวกเขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ด้านบนของต้นไม้ที่ส่องแสงออกมาในแสงสีฟ้าอ่อน