Coral reefs are found in circumtrop

Coral reefs are found in circumtropical shallow tropical waters along the shores of islands and continents. The reef substrate is mainly composed of calcium carbonate from living and dead scleractinian corals. Many other invertebrates, vertebrates, and plants live in close association to the scleractinian corals, with tight resource coupling and recycling, allowing coral reefs to have extremely high productivity and biodiversity, such that they are referred to as ‘the Tropical Rainforests of the Oceans’.

Corals live in very nutrient poor waters and have certain zones of tolerance to water temperature, salinity, UV radiation, opacity, and nutrient quantities.

Scleractinian corals build skeletons of calcium carbonate sequestered from the water. When the coral polyp dies, this skeleton remains incorporated in the reef framework.

Scleractinian corals are in the Phylum Cnidaria, and they receive their nutrient and energy resources in two ways. They use the traditional cnidarian strategy of capturing tiny planktonic organisms with their nematocyst capped tentacles, as well as having a obligate symbiotic relationship with a single cell algae known as zooxanthellae. Zooxanthellae are autorophic microalgaes belonging to various taxa in the Phylum Dinoflagellata.

Zooxanthellae live symbiotically within the coral polyp tissues and assist the coral in nutrient production through its photosynthetic activities. These activities provide the coral with fixed carbon compounds for energy, enhance calcification ,and mediate elemental nutrient flux. The host coral polyp in return provides its zooxanthellae with a protected environment to live within, and a steady supply of carbon dioxide for its photosynthetic processes. The symbiotic relationship allows the slow growing corals to compete with the faster growing multicellular algaes because the tight coupling of resources and the fact that the corals can feed by day through photosynthesis and by night through predation.

The tissues of corals themselves are actually not the beautiful colors of the coral reef, but are instead clear. The corals receive their coloration from the zooxanthellae living within their tissues.

Coral reef ecosystems world-wide have been subject to unprecedented degradation over the past few decades. Disturbances affecting coral reefs include anthropogenic and natural events. Recent accelerated coral reef decline seems to be related mostly to anthropogenic impacts (overexploitation, overfishing, increased sedimentation and nutrient overloading. Natural disturbances which cause damage to coral reefs include violent storms, flooding, high and low temperature extremes, El Nino Southern Oscillation (ENSO) events, subaerial exposures, predatory outbreaks and epizootics.

Coral reef bleaching is a common stress response of corals to many of the various disturbances mentioned above. Beginning in the 1980s, the frequency and widespread distribution of reported coral reef bleaching events increased. Widespread bleaching, involving major coral reef regions and resulting in mass coral mortality has raised concerns about linkage of the events to global phenomenons including global warming or climate change and increased UV radiation from ozone depletion. This paper examines the causes of coral reef bleaching and addresses the impact of global climate change on coral reefs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปะการังที่พบใน circumtropical เขตร้อนตื้นตามชายฝั่งของเกาะและทวีป พื้นผิวปะการังส่วนใหญ่ประกอบด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตจากปะการัง scleractinian ชีวิต และตาย และอื่น ๆ อีกหลาย invertebrates, vertebrates พืชอาศัยอยู่ในปะการัง scleractinian ปิดเชื่อมโยงกับทรัพยากรแน่น coupling และรีไซ เคิล ทำให้ปะการังมีประสิทธิภาพสูงมากและความหลากหลายทางชีวภาพ ที่พวกเขาจะเรียกว่า 'สมบูรณืมหาสมุทร' แนวปะการังอาศัยอยู่ในน้ำไม่ดีธาตุอาหารมาก และบางเขตของอุณหภูมิน้ำ เค็ม รังสี ทึบ และปริมาณธาตุอาหารที่ยอมรับ Scleractinian ปะการังสร้างโครงกระดูกของแคลเซียมคาร์บอเนตนั้นถูกแยกจากน้ำ เมื่อโปลิปะการังตาย โครงกระดูกนี้ยังคงเรทในกรอบแนว Scleractinian ปะการังอยู่ในไฟลัม Cnidaria และพวกเขาได้รับทรัพยากรอาหารและพลังงานของพวกเขาในวิธีที่สอง พวกเขาใช้กลยุทธ์ cnidarian ดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิต planktonic เล็ก ๆ จับกับ tentacles nematocyst ปรบมือของพวกเขา รวมทั้งความสัมพันธ์ symbiotic obligate มีสาหร่ายเซลล์เดียวที่เรียกว่า zooxanthellae Zooxanthellae จะ microalgaes autorophic เป็นของ taxa ต่าง ๆ ใน Dinoflagellata ไฟลัม Zooxanthellae พัคท์อยู่ภายในเนื้อเยื่อปะการังโปลิ และช่วยปะการังในการผลิตธาตุอาหารผ่านทางกิจกรรมของ photosynthetic กิจกรรมเหล่านี้มีปะการัง ด้วยสารประกอบคาร์บอนคงที่พลังงาน เพิ่ม calcification และบรรเทาธาตุธาตุอาหารไหล โปลิโฮสต์ปะการังให้ zooxanthellae ของสภาพแวดล้อมการป้องกันอยู่ภายใน และอุปทานคงที่ของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในกระบวนของ photosynthetic กลับ แนวปะการังเติบโตช้าให้สามารถแข่งขันกับ algaes สิ่งเติบโตเร็วขึ้นเนื่องจากช่วยให้ความสัมพันธ์ symbiotic คลัปแน่นของทรัพยากรและความจริงที่ว่าแนวปะการังสามารถดึงข้อมูลวันผ่านการสังเคราะห์ด้วยแสง และ โดยคืนผ่าน predation เนื้อเยื่อของปะการังตัวจริงไม่สวยงามสีของปะการัง แต่ ล้างแทน แนวปะการังได้รับการย้อมสีจาก zooxanthellae ที่อยู่ภายในเนื้อเยื่อ แนวปะการังระบบนิเวศทั่วโลกแล้วอาจสลายตัวเป็นประวัติการณ์กว่าสามทศวรรษ เกิดผลกระทบต่อปะการังรวมถึงเหตุการณ์ที่มาของมนุษย์ และธรรมชาติ ลดลงปะการังเร่งล่าสุดน่าจะ เป็นผลกระทบที่มาของมนุษย์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้อง (overexploitation, overfishing เพิ่มขึ้นตกตะกอนและธาตุอาหารมากเกินไป แหล่งธรรมชาติที่ทำให้เกิดความเสียหายของปะการังรวม violent พายุ น้ำท่วม สูง และต่ำสุดขั้วอุณหภูมิ เหตุการณ์สั่นทางตอนใต้ของเอลนิโน (ENSO) ถ่ายภาพ subaerial ระบาดมหาศาล และ epizootics ปะการังฟอกสีคือ คำตอบความเครียดทั่วไปของปะการังหลายสิ่งรบกวนต่าง ๆ ที่กล่าวถึงข้างต้น เริ่มต้นในทศวรรษ 1980 ความถี่และรายงานแนวปะการังฟอกสีเหตุการณ์กระจายแพร่หลายเพิ่มขึ้น แพร่หลายฟอกสี เกี่ยวข้องกับพื้นที่ปะการังที่สำคัญ และเกิดการตายโดยรวมปะการังได้ยกความกังวลเกี่ยวกับความเชื่อมโยงของเหตุการณ์ phenomenons ทั่วโลกรวมถึงภาวะโลกร้อน หรือสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง และเพิ่มรังสีจากการลดลงของโอโซน กระดาษนี้ตรวจสอบสาเหตุของปะการังฟอกสีและผลกระทบของสภาพภูมิอากาศโลกที่เปลี่ยนแปลงบนปะการังที่อยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวปะการังที่พบในน้ำร้อน circumtropical ตื้นตามชายฝั่งของหมู่เกาะและทวีป พื้นผิวแนวปะการังส่วนใหญ่ประกอบด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตจากที่อยู่อาศัยและปะการัง scleractinian ตาย หลายคนไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ สัตว์มีกระดูกสันหลังและพืชอาศัยอยู่ในความสัมพันธ์ใกล้กับแนวปะการัง scleractinian กับการมีเพศสัมพันธ์ทรัพยากรแน่นและการรีไซเคิลที่ช่วยให้แนวปะการังที่จะมีการผลิตสูงมากและความหลากหลายทางชีวภาพเช่นที่พวกเขาจะเรียกว่าเป็น 'ป่าฝนเขตร้อนของมหาสมุทร' . ปะการังอาศัยอยู่ในน้ำสารอาหารที่ไม่ดีมากและมีโซนหนึ่งของความทนทานต่ออุณหภูมิของน้ำความเค็มรังสียูวี, ความทึบแสงและปริมาณสารอาหาร. ปะการัง scleractinian สร้างโครงกระดูกแคลเซียมคาร์บอเนตแยกจากน้ำ เมื่อปะการังปะการังตายโครงกระดูกนี้ยังคงรวมอยู่ในกรอบแนวปะการัง. ปะการัง scleractinian อยู่ในไฟลัมลำตัวกลมและพวกเขาได้รับสารอาหารที่ทรัพยากรและพลังงานของพวกเขาในสองวิธี พวกเขาใช้กลยุทธ์ cnidarian แบบดั้งเดิมของการจับภาพสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่มี planktonic nematocyst หนวดของพวกเขาที่ปกคลุมด้วยเช่นเดียวกับการมีความสัมพันธ์ทางชีวภาพหนี้บุญคุณที่มีสาหร่ายเซลล์เดียวที่รู้จักกันเป็น zooxanthellae zooxanthellae มี microalgaes autorophic เป็นของแท็กซ่าต่าง ๆ ในไฟลัม Dinoflagellata. zooxanthellae symbiotically อยู่ภายในเนื้อเยื่อปะการังปะการังปะการังและให้ความช่วยเหลือในการผลิตสารอาหารผ่านกิจกรรมการสังเคราะห์แสงของมัน กิจกรรมเหล่านี้ให้ปะการังที่มีสารประกอบคาร์บอนคงที่สำหรับการใช้พลังงานเพิ่มแคลเซียมและสารอาหารที่เป็นสื่อกลางในการไหลของธาตุ ปะการังปะการังเป็นเจ้าภาพในการกลับมาให้ zooxanthellae กับสภาพแวดล้อมที่มีการป้องกันที่จะอาศัยอยู่ภายในและอุปทานคงที่ของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในกระบวนการสังเคราะห์แสงของมัน ความสัมพันธ์ทางชีวภาพช่วยให้ปะการังเจริญเติบโตช้าที่จะแข่งขันกับได้เร็วขึ้นการเจริญเติบโต algaes เซลล์เพราะการมีเพศสัมพันธ์แน่นของทรัพยากรและความจริงที่ว่าปะการังสามารถเลี้ยงโดยวันผ่านการสังเคราะห์และกลางคืนผ่านการปล้นสะดม. เนื้อเยื่อของปะการังตัวเองเป็นจริงไม่สวยงาม สีของแนวปะการัง แต่มีความชัดเจนแทน ปะการังได้รับสีของพวกเขาจาก zooxanthellae อาศัยอยู่ภายในเนื้อเยื่อของพวกเขา. ระบบนิเวศแนวปะการังทั่วโลกได้รับอาจมีการย่อยสลายเป็นประวัติการณ์ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา รบกวนส่งผลกระทบต่อแนวปะการังรวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากกิจกรรมของมนุษย์และธรรมชาติ การลดลงของแนวปะการังเร่งล่าสุดดูเหมือนว่าจะมีส่วนที่เกี่ยวข้องกับผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์ (overexploitation, overfishing ตกตะกอนที่เพิ่มขึ้นและการบรรทุกเกินพิกัดสารอาหาร. รบกวนธรรมชาติที่ทำให้เกิดความเสียหายให้กับแนวปะการังรวมถึงพายุรุนแรงน้ำท่วมอุณหภูมิสูงและต่ำเอลนีโญใต้ความผันผวน (ENSO ) เหตุการณ์ความเสี่ยง subaerial ระบาดล่าและ epizootics. ฟอกแนวปะการังเป็นตอบสนองต่อความเครียดที่พบบ่อยของปะการังหลายรบกวนต่างๆที่กล่าวข้างต้น. จุดเริ่มต้นในปี 1980 ความถี่และการจัดจำหน่ายอย่างแพร่หลายของเหตุการณ์ที่เกิดการฟอกขาวแนวปะการังรายงานเพิ่มขึ้น. ฟอกอย่างกว้างขวาง ที่เกี่ยวข้องกับภูมิภาคแนวปะการังที่สำคัญและส่งผลให้อัตราการตายของปะการังมวลมีความกังวลเกี่ยวกับความเชื่อมโยงของเหตุการณ์ที่จะปรากฏการณ์ทั่วโลกรวมทั้งภาวะโลกร้อนหรือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและรังสียูวีที่เพิ่มขึ้นจากการสูญเสียโอโซน. กระดาษนี้จะตรวจสอบสาเหตุของการฟอกขาวแนวปะการังและที่อยู่ผลกระทบ ของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลกในแนวปะการัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวปะการังที่พบในเขตร้อน circumtropical น้ำตื้นตามชายฝั่งของเกาะและทวีป แนวปะการังที่พบส่วนใหญ่ประกอบด้วย แคลเซียม คาร์บอเนต จากชีวิตและแนวปะการัง scleractinian ตาย สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่นๆ อีกมากมาย สัตว์มีกระดูกสันหลังและพืชอยู่ในความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับปะการัง scleractinian กับการเชื่อมต่อทรัพยากรแน่นและรีไซเคิลช่วยให้ปะการังมีผลิตภาพสูงมากและความหลากหลายทางชีวภาพ เช่นที่พวกเขาจะเรียกว่า ' ป่าฝนเขตร้อนของมหาสมุทร "

ปะการังอาศัยอยู่ในน้ำและมีสารอาหารมากจนบางโซนของความอดทนกับน้ำอุณหภูมิ , ความเค็ม , รังสี UV , ความทึบ , และปริมาณสารอาหาร

ปะการัง scleractinian สร้างโครงกระดูกของ แคลเซียม คาร์บอเนต แยกตัวออกมาจากน้ำ เมื่อโปลิปปะการังตาย โครงกระดูกนี้ยังคงรวมอยู่ในแนวกรอบ

scleractinian ปะการังอยู่ในไฟลัมไนดาเรีย และพวกเขาได้รับสารอาหารและแหล่งพลังงานได้สองวิธีพวกเขาใช้กลยุทธ์จับสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆแบบดั้งเดิม ไนดาเรียสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากในน้ำด้วยไม้สูงของพวกเขาปกคลุมหนวด ตลอดจนมีความสัมพันธ์ symbiotic กับเดียวหรือที่เรียกว่าเซลล์สาหร่ายซูแซนเทลลา . ซูซานเทลลีเป็น autorophic microalgaes เป็นของต่าง ๆและในไฟลัม dinoflagellata .

ซูซานเทลลีอยู่ symbiotically ภายในเนื้อเยื่อปะการังโปลิปปะการังและช่วยในการผลิตสารอาหารผ่านกิจกรรมการสังเคราะห์แสงของ กิจกรรมเหล่านี้ช่วยให้ปะการังกับสารประกอบคาร์บอนคงที่สำหรับพลังงานเพิ่มหินปูนและการไกล่เกลี่ยของธาตุอาหารธาตุ เจ้าภาพปะการังโปลิปกลับมีซูซานแทลลี่กับการป้องกันสิ่งแวดล้อมอยู่ภายในและอุปทานคงที่ของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในกระบวนการสังเคราะห์แสงของ ความสัมพันธ์ symbiotic ช่วยชะลอการเจริญเติบโตของปะการัง เพื่อแข่งขันกับเร็วขึ้นเพราะมี algaes coupling คับของทรัพยากรและความเป็นจริงที่ปะการังสามารถป้อนโดยวันผ่านคืนผ่านการสังเคราะห์แสงและการปล้นสะดม

เนื้อเยื่อของปะการังเอง ที่จริงแล้วไม่ใช่สีที่สวยงามของปะการัง แต่แทนที่ชัดเจน ปะการังได้รับสีจากซูซานเทลลีอาศัยอยู่ภายในเนื้อเยื่อ

แนวปะการังระบบนิเวศทั่วโลกที่ได้รับอาจมีการย่อยสลายทศวรรษที่ผ่านมา . การรบกวนต่อแนวปะการัง ได้แก่ มนุษย์และเหตุการณ์ทางธรรมชาติล่าสุดเร่งปะการังลดลงน่าจะเป็นที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่กับผลกระทบที่เกิดจากมนุษย์ ( การเอาเปรียบ overfishing , ตะกอนและธาตุอาหารเพิ่มขึ้นเกินพิกัด ธรรมชาติแปรปรวน ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายกับแนวปะการัง ได้แก่ พายุรุนแรงน้ำท่วมสูงและต่ำอุณหภูมิสุดขั้ว เอล นิโน ซีกโลกใต้ ( ปรากฏการณ์ ) เหตุการณ์การระบาด subaerial , อาหารและ epizootics .

ปะการังฟอกขาวเป็นทั่วไปความเครียดการตอบสนองของปะการังหลายแห่งต่าง ๆในที่กล่าวถึงข้างต้น เริ่มต้นในปี 1980 , ความถี่และแพร่หลายกระจายของปะการังฟอกขาวรายงานเหตุการณ์ที่เพิ่มขึ้น ฉาวฟอกสีที่เกี่ยวข้องกับสาขาปะการังภูมิภาค และส่งผลให้ปะการังตายมวลที่มีความกังวลเกี่ยวกับการเชื่อมโยงเหตุการณ์ทั่วโลก phenomenons รวมถึงภาวะโลกร้อนหรือการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ และ รังสี UV เพิ่มขึ้นจากการทำลายชั้นโอโซน บทความนี้เป็นการวิเคราะห์สาเหตุของปะการังฟอกขาวและที่อยู่ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลก ในแนวปะการัง