Each morning as roosters greet firs

Each morning as roosters greet first light, the sun begins to arc and the hazy rice paddies of Luang Prabang become tinged in pink and gold. This city wakens gently. Rice pots are set to steam and soon after temple drums begin a rhythmic signal that marks the beginning of a ritual as old as the Buddha himself. The morning alms procession (Tak Bat) is a living Buddhist tradition that has great meaning for the people of Luang Prabang. Monks file out of monasteries in lines that resemble threads of saffron swaying in the breeze. Townsfolk take their places on the side of the road, rice baskets in hand, to repeat, yet again, the ancient custom of giving alms. The men stand, shoulders covered in white scarfs. The women sit on stools or kneel. No one wears shoes. This is a silent procession; the stillness is broken only by strutting, crowing roosters and the scuffing of feet on hammered earth. The alms basket of each monk receives a ball of sticky rice from the right hand of every person along the route. Only the right hand may be used. The monks receive sustenance. The townspeople gain merit which they believe will bring them happiness, a peaceful life and strength to overcome any obstacles or misfortune that they might encounter. And what did I, an outsider, receive? I was strangely moved by the piety of givers and receivers and the nearly perfect silence of the procession; for a few precious moments my world stood still and I was suspended in time in a place that could be called Shangri-La.

In northern Thailand and Laos, sticky rice is served at every meal, much like bread in Europe ot the United States. The rice is soaked, then steamed and traditionally served in a wicker basket called a gateep. Diners, using their right hand, scoop a couple of tablespoons of rice at a time into a small ball, then use it to pick up a chunk of meat or vegetable, or to soak up sauces. It can be served hot, warm or at room temperature.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช้าเป็นเจื้อยแจ้วทักทายแสงแรก ดวงอาทิตย์เริ่มอาร์คและข้าวมัวนาของหลวงพระบางจะแต่งแต้มสีสันให้สีชมพูและทอง นี่ wakens เบา ๆ หม้อข้าวตั้งอยู่แล่น และเร็ว ๆ นี้หลังจากที่วัดกลองเริ่มสัญญาณเป็นจังหวะ ที่ทำเครื่องหมายจุดเริ่มต้นของพิธีกรรมที่เก่าพระเอง ขบวนยายเช้า (ค้างคาวตาก) เป็นประเพณีชาวพุทธที่มีความหมายที่ดีสำหรับชาวหลวงพระบาง ห้องนั่งเล่น ไฟล์พระสงฆ์จากอารามในบรรทัดที่คล้ายกับหัวข้อของหญ้าฝรั่นห้อมในสายลม ในสมัยก่อนใช้สถานที่ด้านของถนน ข้าวตะกร้าในมือ ซ้ำ อีกครั้ง ที่กำหนดเองของใส่บาตรโบราณ คนยืน ไหล่ครอบคลุมเราขาว ผู้หญิงนั่งในอุจจาระ หรือเข่า ไม่สวมรองเท้า นี่คือขบวนเงียบ ความนิ่งที่จะเสีย โดยเฉพาะการเดินวางมาด crowing เจื้อยแจ้ว และ scuffing ฟุตบนมือโลก ตะกร้าใบบุญของพระแต่ละรับลูกข้าวเหนียวจากขวามือของทุกคนตลอดเส้นทาง สามารถใช้เฉพาะมือขวา พระสงฆ์รับบวงสรวง Townspeople ได้รับบุญที่พวกเขาเชื่อว่า พวกเขาจะนำความสุข ชีวิตที่เงียบสงบและความเข้มแข็งเพื่อเอาชนะอุปสรรคหรือโชคร้ายที่พวกเขาอาจพบใด ๆ และอะไรไม่ได้ บุคคลภายนอกเป็น ได้รับ ฉันถูกย้ายแพงกว่าของ givers และผู้รับและความเงียบเกือบสมบูรณ์แบบของขบวน สำหรับช่วงเวลาอันมีค่ากี่ โลกของฉันยังคงอยู่ และฉันถูกหยุดชั่วคราวในเวลาสถานที่อาจจะเรียกว่าแช La.

ในประเทศไทยและลาวเหนือ ข้าวเหนียวอาหารทุกมื้อ ขนมปังในยุโรป ot เหมือนสหรัฐอเมริกา ข้าวจะเปี่ยมล้นไป ด้วย แล้วนึ่ง และเสิร์ฟในตะกร้าหวายที่เรียกว่า gateep เป็นประเพณี ไดเนอร์สคลับ ใช้มือขวาของพวกเขา ตักสองช้อนโต๊ะของข้าวที่เป็นลูกเล็ก ๆ แล้วใช้มัน เพื่อรับท่อเนื้อหรือผัก หรือซับซอส สามารถให้บริการอุ่น อุ่น หรืออุณหภูมิห้องได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทุกเช้าเป็นเจื้อยแจ้วทักทายแสงแรกของดวงอาทิตย์จะเริ่มโค้งและนาข้าวหมอกหลวงพระบางกลายเป็นสีในสีชมพูและสีทอง เมืองนี้ตื่นเบา ๆ หม้อข้าวที่กำหนดให้ไอน้ำและไม่นานหลังจากเริ่มกลองวัดสัญญาณเป็นจังหวะที่จุดเริ่มต้นของพิธีกรรมเป็นเก่าเป็นพระพุทธรูปตัวเอง ตอนเช้าทานขบวน (ตากค้างคาว) เป็นประเพณีของชาวพุทธที่อาศัยอยู่ที่มีความหมายที่ดีสำหรับคนหลวงพระบาง พระสงฆ์ยื่นออกมาจากพระราชวงศ์ในสายที่คล้ายคลึงกับหัวข้อของสีเหลืองที่ไหวในสายลม ชาวกรุงใช้สถานที่ของพวกเขาที่ด้านข้างของถนนตะกร้าข้าวอยู่ในมือที่จะทำซ้ำอีกครั้งที่กำหนดเองโบราณของการให้ทาน ผู้ชายยืนไหล่ครอบคลุมในผ้าพันคอสีขาว ผู้หญิงนั่งอยู่บนม้านั่งหรือคุกเข่า ไม่มีใครสวมรองเท้า นี้เป็นขบวนเงียบ นิ่งเสียโดยเฉพาะการเดินวางมาด, ขันเจื้อยแจ้วและครูดของเท้าบนดินทุบ ตะกร้าทานของแต่ละพระภิกษุสงฆ์ได้รับลูกข้าวเหนียวจากขวามือของทุกคนไปตามเส้นทาง เพียงขวามืออาจจะถูกใช้ พระสงฆ์ได้รับการยังชีพ ได้รับบุญชาวเมืองที่พวกเขาเชื่อว่าจะนำพวกเขามีความสุขชีวิตที่สงบสุขและความแข็งแรงที่จะเอาชนะอุปสรรคหรือความโชคร้ายที่พวกเขาอาจพบใด ๆ และสิ่งที่ฉันไม่คนนอกได้รับ? ผมถูกย้ายแปลกด้วยความนับถือของผู้ให้และผู้รับและความเงียบเกือบจะสมบูรณ์แบบของขบวน; สำหรับช่วงเวลาที่มีค่าไม่กี่โลกของฉันยังคงยืนนิ่งและฉันถูกระงับในเวลาอยู่ในสถานที่ที่อาจจะเรียกว่าแชงกรีลาในภาคเหนือของประเทศไทยและประเทศลาวข้าวเหนียวให้บริการที่ทุกมื้อเหมือนขนมปังในยุโรป OT สหรัฐอเมริกา ข้าวแช่นึ่งแล้วและเสิร์ฟในตะกร้าหวายที่เรียกว่า gateep ไดเนอร์สใช้มือข้างขวาของพวกเขาตักสองสามช้อนโต๊ะข้าวในเวลาที่เป็นลูกเล็กแล้วใช้ในการรับรู้ของเนื้อสัตว์หรือผักหรือจะดื่มด่ำกับซอส มันสามารถเสิร์ฟร้อนอบอุ่นหรือที่อุณหภูมิห้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่ละเช้าที่เจื้อยแจ้วทักทายแสงแรกพระอาทิตย์เริ่มอาร์คและพร่ามัวนาข้าวที่หลวงพระบางมาแต่งแต้มสีชมพูและสีทอง เมืองนี้จะตื่นขึ้นมาเบา ๆ ข้าวหม้อไอน้ำและหลังจากตั้งวัดกลองจังหวะสัญญาณเริ่มต้นที่จุดเริ่มต้นของพิธีกรรมเช่นเดิม พระพุทธเจ้าเองตอนเช้าทานขบวน ( ตากค้างคาว ) เป็นประเพณีของชาวพุทธที่อาศัยอยู่มีความหมายยิ่งใหญ่สำหรับชาวหลวงพระบาง รูปไฟล์ออกจากวัดในบรรทัดที่คล้ายกับกระทู้ของหญ้าฝรั่นโอนเอนในลม ชาวกรุงใช้สถานที่ของพวกเขาในด้านของถนนข้าว ตะกร้าในมือ ย้ำอีกครั้งประเพณีโบราณของให้ทาน ผู้ชายที่ยืนไหล่คลุมผ้าพันคอสีขาว ผู้หญิงนั่งบนตั่ง หรือคุกเข่า ไม่มีใครใส่รองเท้า นี้คือขบวน ; เงียบ ความนิ่งเสีย โดยเฉพาะการเดินวางมาดขันเจื้อยแจ้ว , และขูดขีดของเท้าในบนโลก ตะกร้าบิณฑบาตของพระ รับแต่ละลูกของข้าวเหนียวจากมือขวาของทุกๆ คน ไปตามเส้นทาง เพียงมือข้างขวาจะใช้ พระสงฆ์รับอาหารชาวเมืองได้รับบุญที่พวกเขาเชื่อว่าจะทำให้พวกเขามีความสุข มีชีวิตที่สงบและความแข็งแรงที่จะเอาชนะอุปสรรคใด ๆหรือความโชคร้ายที่พวกเขาอาจจะพบ แล้วฉัน คนนอก ที่ได้รับ ฉันก็แปลกไปจากความกตัญญูของผู้ให้และผู้รับและความเงียบเกือบสมบูรณ์แบบของขบวน ;ไม่กี่ช่วงเวลาอันล้ำค่าในโลกของฉันยังคงยืนอยู่และผมถูกระงับในเวลาในสถานที่ที่เรียกได้ว่าแชงกรีล่า

ในภาคเหนือของประเทศไทยและลาว , ข้าวเหนียวเสิร์ฟทุกมื้อ เหมือนขนมปังในยุโรปอื่น ๆสหรัฐอเมริกา ข้าวที่แช่แล้วนึ่งและประเพณีเสิร์ฟในตะกร้าจักสานเรียกว่า gateep . ไดใช้ข้างขวาสกู๊ปสองช้อนโต๊ะของข้าวในเวลาที่เป็นลูกเล็กๆ แล้วใช้มันเพื่อรับก้อนเนื้อ หรือ ผัก หรือ จุ่มซอส สามารถเสิร์ฟร้อนอุ่นหรืออุณหภูมิห้อง .