แขกต่างชาติที่เดินทางไปเยือนเวียดนาม ภาษาถิ่นคำแรกที่รู้ความหมายก็ไม่พ้นคำทักทายเบื้องต้น ซินจ่าวหรือสวัสดีซึ่งใช้ได้ตลอดเวลาเหมือนคำของไทย ทั้งตอนเช้า กลางวัน เย็น และอำลาจากกัน สัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่เห็นจนชินตา ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร ก็คืองอบหรือโนนลาในภาษาเวียดนาม งอบสานไม่ว่าจะครอบอยู่บนหัวของหญิงชาวนาหรือสาวงามสวมชุดอ๋าวหญ่ายบนถนนท่ามกลางความเจริณในเมืองหลวง ล้วนบ่งบอกถึงเอกลักษณ์อีกด้านของความเวียดนาม
พื้นที่สามในสี่ของประเทศเวียดนามจากทั้งหมด 300,000 ตารางกิโลเมตรเป็นภูเขาและที่ราบสูง ไม่ว่าจะเดินทางไปยังภาคเหนือหรือใต้เทือกเขาสูงเหมือนไม่เคยห่างตา บางเมืองแวดล้อมด้วยภูเขาราวกับอ้อมกอดอันแข็งแกร่งของธรรมชาติ หลายเมืองตั้งอยู่บนที่สูง เพราะแนวเทือกเขาทอดยาวจากชายแดนด้านตะวันตกเฉียงเหนือไปจดด้านตะวันออกของเมืองนัมโปวัดระยะความยาว1,400กิโลเมตร และยอดเขาที่สูงที่สุดในเวียดนามก็คือยอดเขาฟานซีปัง มีความสูงกว่า 3,000 เมตร ซึ่งถือว่าสูงที่สุดในเวียดนาม