Ji Wu Jiu only took a pair of fish

Ji Wu Jiu only took a pair of fish jades, the first is actually linked to one another, but it can be separated, there is a red string at the fish’s mouth to be placed on the waist as an ornament. Ji Wu Jiu separated the two fishes, placed one on himself and another he gave to Ye Zhen Zhen, but afraid that she will not wear it, so he personally tied the fish on to her waist. He accidently touched her sensitive part of her waist that made Ye Zhen Zhen laughed out loud. Su Yue, Wang You Cai and Feng You De who was standing beside them, had the same thought in mind: This is a public place!

They strolled till the river side, here there were people releasing the Kong Ming Lantern. Su Yue bought a lot, Ye Zhen Zhen and Ji Wu Jiu were releasing them by the river side together. The Kong Ming Lantern is made with a layer of thin red paper, it is not in a shape of the normal lanterns, but it is a big headed round shape, after lighting the fire inside, the whole lantern will admit a bright orange light, looking almost like a giant orange. Holding on to the lantern by the river side, Ye Zhen Zhen released it and looked at it slowly going up the sky, thinking that it looks like a firework that will never vanish.

Ye Zhen Zhen subconsciously waved her hands at it.

Ji Wu Jiu was holding the Kong Ming Lantern, but his eyes were at Ye Zhen Zhen. She was looking up now, her snow white face was lit with a warm orange light, her side profile very gentle, her lips opened half, her eyes bright like no other, without blinking looking at the lantern that was going further and further, her expression was in an innocent daze although her gaze does not appear so.

Ji Wu Jiu’s heart suddenly shook, it seems like the whole world has left him like the retreating water tides, as for her, red as fire, bright as light, gentle as mist, making him feel a numerous feelings in his heart at the same time.

Ji Wu Jiu subconsciously holds on to his chest, and looked at Ye Zhen Zhen like a fool.

Ye Zhen Zhen turned and saw his expression, although in a daze his eyes were extra ordinarily bright, so she smiled at him “You are not playing?”

Ji Wu Jiu threw away the lantern in his hands, walked towards her and held both of her hands in his.

“What’s wrong?” Ye Zhen Zhen looked at him.

Ji Wu Jiu did not answer. He looked down, and his lips were already gently placed onto her forehead, both of his eyes closed, with his long eyelashes vibrating softly.

The lantern on the floor rolled a few times, and struggled to fly up at the end, passing by the both of their faces, and flew up to the sky.

The night sky was suddenly filled with thousands of fireworks, with all sorts of colours, almost lighting up half the sky.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จิวจิววูจิแพ้คู่ของปลากรุณา แรกจริงเชื่อมโยงกับคนอื่น แต่สามารถแยก มีสายสีแดงที่ปากของปลาจะถูกวางบนเอวเป็นเครื่องประดับ จิวจิววูจิแยกปลาสอง วางบนตัวเองและอีกเขาให้เย่เจินเจิน แต่กลัวว่า เธอจะไม่สวมใส่มัน ดังนั้นเขาเองผูกปลาไปเอวของเธอ เขาตั้งใจสัมผัสส่วนสำคัญของเธอของเธอเอวที่ทำเยเจินเจินหัวเราะดัง ๆ หยู Su วังคุณไก และฮองคุณเดที่ยืนข้าง ๆ มีความคิดเดียวในใจ: นี้เป็นสาธารณะพวกเขา strolled จนถึงริมแม่น้ำ ที่นี่มีคนปล่อยโคมไฟกงหมิง หยูซูซื้อจำนวนมาก เย่เจินเจินและจิวูจิวดูถูกนำออกตลาดริมแม่น้ำกัน กงหมิงโคมไฟทำ ด้วยชั้นของกระดาษบาง ๆ สีแดง ไม่อยู่ในรูปแบบของโคมไฟปกติ แต่มันเป็นรูปทรงกลมใหญ่ headed หลังจากแสงไฟภายใน โคมไฟทั้งหมดจะยอมรับสีส้มสดใสแสง เกือบเช่นส้มยักษ์ โฮลดิ้งในโคมไฟริมแม่น้ำ เย่เจินเจินออกมัน และมองมันจะช้าขึ้นฟ้า คิดว่า มันเหมือนดอกไม้ที่ไม่เคยหายเจินเจินเย subconsciously waved มือของเธอได้จีวูจิวดูได้จับโคมไฟหมิงอินเตอร์เนชั่นแนล แต่ตาของเขาได้ที่เย่เจินเจิน เธอถูกค้นหาขณะนี้ หิมะสีขาวใบหน้าถูกแสงไฟสีส้มอบอุ่น โปรไฟล์ของเธอด้านอ่อนโยนมาก ริมฝีปากของเธอเปิดครึ่ง ดวงตาของเธอสดใสชอบใคร ไม่กะพริบดูโคมไฟที่จะเพิ่มเติม และเพิ่มเติม นิพจน์ของเธออยู่ดึกบริสุทธิ์แม้ว่าสายตาของเธอไม่ได้จีวู Jiu หัวใจก็สั่นเครือ เหมือนเหมือนโลกทั้งโลกจากเขาเช่น retreating น้ำน้ำ สำหรับเธอ แดงเป็นไฟไหม้ สว่างเป็นแสง อ่อนโยนเป็นหมอก ทำให้เขารู้สึกว่าความรู้สึกต่าง ๆ ในใจของเขาในเวลาเดียวกันจีวูจิวดู subconsciously ระงับการให้หน้าอกของเขา แล้วดูเหมือนคนโง่ที่เย่เจินเจินเย่เจินเจินเปิด และเห็นเขานิพจน์ แม้ดึก ตาแนะนำปกติสว่าง เพื่อเธอยิ้มว่า "คุณไม่เล่น"จิวจิววูจิโยนเก็บโคมไฟในมือของเขา เดินเข้าไปหาเธอ และจัดของเธอมือทั้งสองของเขาคืออะไรผิด" เจินเจินเยมองที่เขาไม่ได้ตอบคอมเมอเชี่ยนวูจิ เขามองลงไป และริมฝีปากของเขาแล้วค่อย ๆ ถูกวางลงบนหน้าผากของเธอ ทั้งตาปิด มีเขาขนตายาวที่สั่นสะเทือนเบา ๆโคมไฟชั้นสะสมกี่ครั้ง และต่อสู้บินขึ้นที่ท้าย ช่วยทั้งของใบหน้าของพวกเขา และบินขึ้นท้องฟ้าท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกก็เต็มไป ด้วยดอกไม้ไฟ มีทุกสี แสงสว่างขึ้นครึ่งท้องฟ้าเกือบพัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จีวู Jiu เพียงเอาคู่ของหยกปลาครั้งแรกที่มีการเชื่อมโยงจริงกับอีกคนหนึ่ง แต่ก็สามารถแยกออกจากกันมีสตริงสีแดงที่ปากของปลาที่จะถูกวางไว้บนเอวเป็นเครื่องประดับ จีวู Jiu แยกปลาสองตัววางบนตัวเองและอื่นเขาให้เจ้า Zhen Zhen แต่กลัวว่าเธอจะไม่สวมใส่มันเพื่อให้เขาผูกส่วนตัวปลาไปเอวของเธอ เขาบังเอิญสัมผัสส่วนหนึ่งที่มีความสำคัญของเธอจากเอวของเธอที่ทำให้เจ้า Zhen Zhen หัวเราะออกมาดัง ๆ ซูยูวัง Cai คุณและคุณฮอที่ยืนอยู่ข้างพวกเขามีความคิดเดียวกันในใจ: นี่คือสถานที่สาธารณะพวกเขาเดินไปจนถึงริมแม่น้ำที่นี่มีคนปล่อยโคมไฟหมิงกง ซูยูซื้อมากเจ้า Zhen Zhen และจีวู Jiu ถูกปล่อยให้พวกเขาอยู่เคียงข้างแม่น้ำด้วยกัน กงหมิงโคมไฟทำด้วยชั้นของกระดาษสีแดงบางก็ไม่ได้อยู่ในรูปทรงของโคมไฟปกติ แต่มันเป็นรูปทรงกลมขนาดใหญ่หัวหลังจากจุดไฟภายในโคมไฟทั้งหมดจะยอมรับแสงสีส้มสดใส มองเหมือนยักษ์สีส้ม การถือครองเพื่อโคมไฟข้างแม่น้ำเจ้า Zhen Zhen ปล่อยให้มันและมองไปที่มันช้าไปขึ้นฟ้าคิดว่ามันมีลักษณะเหมือนพลุที่จะไม่หายไป. เจ้า Zhen Zhen จิตใต้สำนึกโบกมือมือของเธอที่มัน. จีวู Jiu ได้ถือกงหมิงแลนเทิร์น แต่สายตาของเขาอยู่ที่เจ้า Zhen Zhen เธอเป็นคนที่มองขึ้นไปตอนนี้ใบหน้าของหิมะสีขาวของเธอถูกไฟกับแสงสีส้มอบอุ่นรายละเอียดด้านข้างของเธออ่อนโยนมากริมฝีปากของเธอเปิดครึ่งดวงตาของเธอสดใสไม่เหมือนใครโดยไม่กระพริบมองไปที่โคมไฟที่เกิดขึ้นต่อไปและต่อเธอ การแสดงออกอยู่ในอาการงุนงงบริสุทธิ์แม้ว่าสายตาของเธอจะไม่ปรากฏดังนั้น. หัวใจจีวู Jiu ของจู่ ๆ ก็ส่ายดูเหมือนว่าโลกทั้งโลกได้ทิ้งเขาเหมือนกระแสน้ำน้ำถอยในขณะที่เธอ, สีแดงเป็นไฟสว่างเป็นแสงอ่อนโยนเป็น หมอกทำให้เขารู้สึกความรู้สึกมากมายในหัวใจของเขาในเวลาเดียวกัน. จีวู Jiu จิตใต้สำนึกถือที่หน้าอกของเขาและมองไปที่เจ้า Zhen Zhen เหมือนคนโง่. เจ้า Zhen Zhen หันและเห็นการแสดงออกของเขาแม้ว่าในความงุนงงของเขา ตาเป็นพิเศษสดใสปกติดังนั้นเธอยิ้มให้เขา "คุณไม่ได้เล่น?" จีวู Jiu โยนไปโคมไฟในมือของเขาเดินต่อเธอและถือทั้งสองมือของเธอในของเขา. "มีอะไรผิดหรือเปล่า?" เจ้า Zhen Zhen มอง เขา. จีวู Jiu ไม่ได้ตอบ เขามองลงและริมฝีปากของเขาได้แล้ววางเบา ๆ ลงบนหน้าผากของเธอทั้งสองตาของเขาปิดด้วยขนตายาวของเขาสั่นเบา ๆ . โคมไฟบนพื้นรีดไม่กี่ครั้งและพยายามที่จะบินขึ้นในตอนท้ายผ่านโดย ทั้งใบหน้าของพวกเขาและบินขึ้นไปบนท้องฟ้า. ท้องฟ้ายามค่ำคืนก็เต็มไปจู่ ๆ ก็มีมากมายของดอกไม้ไฟกับทุกประเภทของสีแสงขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งของท้องฟ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จี วู ยู เอาแค่คู่ของหยกปลาแรกๆเชื่อมโยงต่อกันและกัน แต่มันสามารถแยกมีสีแดงสตริงที่ปากของปลาจะถูกวางไว้ที่เอวเป็นเครื่องประดับ . จี วู ยู แยกสองตัว อยู่ในตัวเอง และคนอื่นที่เขาให้เจ้าเจินเจิน แต่กลัวว่าเธอจะไม่ใส่มันแล้ว ส่วนตัวเขาผูกปลาบนเอวของเธอเขาบังเอิญได้สัมผัสเธออ่อนไหวของเธอ เอวที่ทำให้เจ้าเจินเจินหัวเราะออกมา ซู Yue วังคุณ Cai และฟงนายเดอ ที่ยืนอยู่ข้างๆ คิดเหมือนกันในใจ : นี่เป็นที่สาธารณะ !

ก็กลับมาถึงฝั่งแม่น้ำ ที่นี่มีคนปล่อยคงหมิงโคมไฟ ซูว ซื้อมากเจ้าจินจินจีอู๋จิ่ว ) และปล่อยพวกเขาที่ริมแม่น้ำกัน ฮ่องกง หมิง โคมไฟถูกสร้างด้วยชั้นของกระดาษบาง ๆสีแดง มันไม่ได้อยู่ในรูปทรงของโคมไฟธรรมดา แต่มันคือ หัวโต รูปร่างกลม หลังจากจุดไฟในตะเกียงทั้งหมดจะยอมรับแสงไฟสีส้มสดใส ดูเกือบเหมือนส้มยักษ์ ต้องถือโคมไฟตามฝั่งแม่น้ำเจ้าจินจินออก และมองมันอย่างช้า ๆ จะขึ้นฟ้า คิดว่ามันเหมือนพลุที่ไม่มีวันหายไป เจิน เจิน โดยไม่รู้ตัว

ท่านโบกมือเลย

จีอู๋จิ่วถือฮ่องกง หมิง โคมไฟ แต่ดวงตาของเขาที่เจ้าเจินเจิน . เธอเงยหน้าขึ้นมองเธอ หิมะขาว ใบหน้าสว่างด้วยแสงสีส้มที่อบอุ่นของเธอ รายละเอียดด้าน อ่อนโยนมาก ริมฝีปากเปิดครึ่งดวงตาสดใส ไม่เหมือนใคร โดยไม่กระพริบตามองโคมที่กำลังเพิ่มเติม และเพิ่มเติม สีหน้าของเธอในสายตาของเธอทำให้งงงวยไร้เดียงสาแต่ไม่ปรากฏดังนั้น

จีอู๋จิ่ว หัวใจก็สั่น เหมือนทั้งโลกมีเหลือเขาชอบหนีน้ำกระแสน้ำ ส่วนเธอ แดงเหมือนไฟ สว่างเป็นแสงที่อ่อนโยนเป็นหมอกทำให้เขารู้สึกมากมายความรู้สึกในหัวใจของเขาในเวลาเดียวกัน

จีอู๋จิ่ว subconsciously จับที่หน้าอกของเขาและมองเจ้าเจินเจินเหมือนคนโง่

เจ้าเจินเจินหันไปเห็นสีหน้าของเขา ถึงแม้ว่าในความงุนงงดวงตาของเขาพิเศษสว่างแล้ว เธอจึงยิ้มให้เขา " คุณจะไม่เล่น ? "

จีอู๋จิ่วทิ้งตะเกียงในมือเขาเดินต่อเธอ และจับมือทั้ง 2 ข้างของเขา

" เกิดอะไรขึ้น ? " เจ้าเจินเจินมองเขา

จีวูจินไม่ตอบ เขาก้มลงมอง และริมฝีปากของเขาก็ค่อยๆวางลงบนหน้าผากของเธอ ทั้งคู่หลับตาด้วยขนตายาวของเขาสั่นเบาๆ

โคมไฟบนพื้นสองสามครั้ง รีด และพยายามที่จะบินได้ในที่สุด ผ่านทั้งของใบหน้าของพวกเขาและบินไปบนฟ้า

ท้องฟ้าก็พลันเต็มไปด้วยหลายพันจุดพลุ กับทุกประเภทของแสงสีเกือบครึ่งฟ้า