Spray drying is the technique most

Spray drying is the technique most commonly used for the encapsulation of active agents in the food industry, such as polyphenols (Robert et al. 2010), oils (Tonon et al. 2011; Frascareli et al. 2012; Carneiro et al. 2013), proteins (Kurozawa et al. 2009), carotenoids (Rascón et al. 2011), and probiotic living cells (Fritzen-Freire et al. 2012). It is a fast and cost-effective method that can be operated continuously and significantly increase the product’s shelf life (Augustin and Hemar 2009). The atomizing process leads to the formation of a thin film on the surface of the droplets, allowing the evaporation of small molecules and retention of the large ones (Rocha et al. 2012).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สเปรย์แห้งเป็นเทคนิคที่นิยมใช้สำหรับ encapsulation ของสารที่ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เช่นโพลี (Robert et al. 2010), น้ำมัน (Tonon et al. 2011 Frascareli et al. 2012 Carneiro et al. 2013), โปรตีน (Kurozawa et al. 2009), แคโรทีนอยด์ (Rascón et al. 2011), และเซลล์ชีวิตของโปรไบโอติก (Fritzen เที่ยวร้อยเอ็ด 2012) มันเป็นวิธีการรวดเร็ว และคุ้มค่าที่สามารถดำเนินการอย่างต่อเนื่อง และเพิ่มอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ (Augustin และ Hemar 2009) กระบวนการละอองน้ำแบบนำไปสู่การก่อตัวเป็นฟิล์มบาง ๆ บนผิวของหยด ช่วยให้การระเหยของสารโมเลกุลเล็กและเก็บของขนาดใหญ่คน (Rocha et al. 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สเปรย์การอบแห้งเป็นเทคนิคที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับการห่อหุ้มของตัวแทนการใช้งานในอุตสาหกรรมอาหารเช่นโพลีฟีน (โรเบิร์ตอัล 2010.) น้ำมัน (เก et al, 2011. Frascareli et al, 2012;.. เนย์ et al, 2013) โปรตีน (Kurozawa et al. 2009) นอยด์ (Rascon et al. 2011) และเซลล์ที่มีชีวิตโปรไบโอติก (Fritzen-Freire et al. 2012) มันเป็นวิธีที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพที่สามารถดำเนินการอย่างต่อเนื่องและเพิ่มอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ (Augustin และ Hemar 2009) กระบวนการ atomizing นำไปสู่​​การก่อตัวของฟิล์มบาง ๆ บนพื้นผิวของหยดน้ำที่ช่วยให้การระเหยของโมเลกุลขนาดเล็กและการเก็บรักษาในคนที่มีขนาดใหญ่ (Rocha et al. 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การอบแห้งแบบพ่นฝอย เป็นวิธีที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับการใช้ตัวแทนในอุตสาหกรรมอาหาร เช่น โพลีฟีนอล ( Robert et al . 2010 ) , น้ำมัน ( tonon et al . 2011 ; frascareli et al . 2012 ; carneiro et al . 2013 ) , โปรตีน ( คูโรซาว่า et al . 2009 ) , แคโรทีนอยด์ ( rasc เลออง et al . 2011 ) และเซลล์ที่มีชีวิต ( โปรไบโอติก ฟริทเซ่น Freire et al . 2012 ) มันเป็นวิธีที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพที่สามารถดําเนินการอย่างต่อเนื่องและเพิ่มอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ ( Augustin และ hemar 2009 ) โดยกระบวนการอันนำไปสู่การเกิดเป็นฟิล์มบาง ๆบนพื้นผิวของหยด ทำให้การระเหยของโมเลกุลขนาดเล็ก และการคงอยู่ของวัตถุขนาดใหญ่ ( Rocha et al . 2012 )