Starting-points toward solutions6.1

Starting-points toward solutions

6.1 The level of governance

Virtually every theoretical discussion on the subject of corruption sees a close tie to poor governance. People with uncontrolled power misuse their decision-making authority to corrupt ends. They are able to do this because it is impossible to see into how decisions are arrived at and accountability is obfuscated. The same political groups are in a position to obstruct changes in the conditions that make it possible for them to line their pockets illicitly. Although corruption or other unethical conduct cannot be excused by pointing to the irresponsible conduct of governments and their bureaucracies, it would be naive to suppose that problems which can develop only in tandem with flawed governance could be solved by applying the maxims of corporate ethics.

Good governance is undoubtedly the most fundamental condition of a country's political development. It is manifested when the activity of the state serves to bring the people security, prosperity, order and continuity because an environment has been created in which everyone can unfold their productive, political and cultural abilities. Notably where the state regulates economic life excessively, where a surfeit of laws and enforcement agencies chokes every display of private initiative, and where officeholders deliberately drag their feet and operate destructively in order to foster a “market” for inducements – in such a tangle precious little can be achieved with mere moral appeals prescribed by business ethics.

So without better governance the problem of corruption is insolvable. (37) The most relevant shortcomings in the context of fighting corruption are these:
◦Lack of a clear distinction between what is to be considered “public” and what “private”, leaving the door open to appropriating public resources for private advantage;
◦Lack of transparency in the handling of public finances, lack of independent control agencies, and thus hindrance of presentation of concrete proof;
◦Absence of dependable legal machinery for preventing arbitrary application of regulations and laws;
◦Weak public institutions, no free press;
◦Over-regulation, as evidenced by an unwarranted number of regulations, permits requirements and laws;
◦Unclear decision-making procedures hinging on very close personal connections plus capricious interventions by those who hold political power and their abuse of it for their own enrichment.

By and large one can say that the more inefficient a government is and the more “powerful” its bureaucracy, the bigger the corruption problem. When the omnipresence of imprecise or contradictory laws and regulations, the obscurity of the criteria and channels governing decisions, the lack of accountability and democratically sanctioned political controls, all in conjunction with an underpaid and corrupt officialdom, leave a firm otherwise beyond reproach no alternative but to either join the circle of corruption or else withdraw completely from the country, then whichever it decides to do little has been gained in the direction of improving the country's political status quo.

A will to work for better governance and concrete political action to this end are imperative for both sustainable development and the wiping out (or at least minimization) of corruption. This means first of all:
◦Dismantling over-regulation, for the overload of discretionary administrative rules and regulations provides officialdom at every level with the opportunity to exercise its authority not on the basis of objective requirements but rather in the specific interests of those (low-paid) officeholders empowered to decide.

◦Reform of the public service with a view to abolishing ponderous and nebulous ways of doing and deciding things. In their place introduce more precise and intelligible statutory and administrative regulations together with more efficient information flows; then translate them into real-life jurisprudence and practice. Further, effective superintendence and accountability required of everyone holding an official position as well as irregular personnel rotations in especially susceptible positions, though not at the price of impairing competence. Finally, effective, speedy and justly enforced disciplinary and punitive measures against corrupt officials and employees.

◦Revised hiring and employment conditions in the civil service – for example, more competition for posts, better remuneration, and ombudsmen – plus reduction of arbitrarily exercised decision-making authority.

◦Public invitation of tenders for government and agency contracts and all planning and procurement or public purchasing contracts above a certain amount. Documentation to be made obligatory; public and open evaluation of all bids and justification of the decision taken. Because corruption can only thrive in the dark, greater transparency is absolutely essential to overcoming it. Blacklisting businesses that have been found guilty of corruption and refusing to consider them for government contracts for a certain period – until they have mended their ways – can also be a useful tactic.

◦Build-up or improvement of internal audits and controls by higher authority, applicable to both officialdom and the business sector.

◦Creation of independent commissions along the Hong Kong model and protection of freedom of the press. Even in industrial countries big cases of corruption have finally been brought to light only thanks to free and independent media.

All of the foregoing measures are aimed at reducing the motivation and the opportunity to indulge in corrupt behavior. One could furthermore conceive of disincentives to corruption-for example, an achievement-based scheme in which public servants would receive a share of the fees and levies they collect. (38)

Over the past 35 years Singapore has shown what can be accomplished in a political and institutional environment of good governance and incorruptible leadership. Comparable national initiatives elsewhere are deserving of every possible kind of international support. The opposite pattern of behavior should be penalized – for example, by cutting back on international development assistance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เริ่มต้นจุดต่อโซลูชั่น6.1 ระดับการกำกับดูแลกิจการสนทนาทางทฤษฎีในเรื่องของการทุจริตเห็นผูกปิดการกำกับดูแลกิจการที่ดี คนที่ มีอำนาจทางใช้อำนาจของพวกเขาตัดสินใจจบความเสียหาย พวกเขาจะสามารถทำเช่นนี้ เพราะทำให้ดูเป็นการตัดสินใจมาถึงที่ และความรับผิดชอบมี obfuscated กลุ่มการเมืองเดียวกันอยู่ในฐานะที่เป็นอุปสรรคขัดขวางการเปลี่ยนแปลงในเงื่อนไขที่ทำให้เส้นกระเป๋า illicitly แม้ว่าการทุจริตหรือประพฤติศีลธรรมอื่น ๆ ไม่รับ โดยชี้ไปปฏิบัติหลายรัฐบาลและ bureaucracies ของพวกเขา มันจะขำน่าคิดว่า สามารถแก้ไขปัญหาที่สามารถพัฒนาเฉพาะในคือการกำกับดูแลกิจการ flawed โดยใช้คำคมของจริยธรรมขององค์กร ธรรมาภิบาลเป็นเงื่อนไขพื้นฐานที่สุดของพัฒนาการทางการเมืองของประเทศอย่างไม่ต้องสงสัย มันเป็นประจักษ์เมื่อกิจกรรมของรัฐทำหน้าที่นำคนรักษาความปลอดภัย ความเจริญ สั่ง และความต่อเนื่องเนื่องจากมีการสร้างสภาพแวดล้อมที่ทุกคนสามารถแฉความสามารถประสิทธิภาพ การเมือง และวัฒนธรรม ยวดที่รัฐกำหนดชีวิตทางเศรษฐกิจมากเกินไป ที่เปรอของกฎหมายและหน่วยงานบังคับใช้ chokes ทุกแสดงความคิดริเริ่มส่วนตัว และที่ officeholders ตั้งใจลากเท้าของพวกเขา และมีแก่ชีวิตเพื่อสร้าง "ตลาด" สำหรับ inducements – ในเช่นขนาดมีค่าเพียงเล็กน้อยสามารถทำได้ ด้วยเพียงอุทธรณ์คุณธรรมตามจรรยาบรรณธุรกิจดังนั้น โดยไม่มีการกำกับดูแลกิจการที่ดี ของความเสียหายได้ insolvable (37) จะแสดงมากที่สุดในบริบทของการต่อต้านการทุจริตเหล่านี้: ◦Lack ความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างสิ่งจะเป็น "สาธารณะ" และว่า "ส่วนตัว" ออกจากประตูเปิดให้ยึดครองทรัพยากรสาธารณะสำหรับประโยชน์ส่วนตัว◦Lack ของความโปร่งใสในการจัดการเงินทุนสาธารณะ ขาดหน่วยงานควบคุมอิสระ และกำแพงของนำเสนอหลักฐานคอนกรีต ◦Absence ของเครื่องจักรตามกฎหมายเชื่อถือได้สำหรับการป้องกันโปรแกรมประยุกต์กำหนดกฎระเบียบและกฎหมาย ◦Weak สาธารณะสถาบัน กดไม่ฟรี ◦Over-ระเบียบ เป็นเป็นหลักฐานตามระเบียบข้อบังคับ การ unwarranted อนุญาตให้ใช้ข้อกำหนดและกฎหมายตอนตัดสินใจ ◦Unclear hinging มากปิดเชื่อมต่อส่วนบุคคลรวมทั้งงานวิจัย capricious ผู้ถืออำนาจทางการเมืองและการละเมิดของตนโดดเด่น โดย large และหนึ่งสามารถกล่าวว่า ยิ่งต่ำรัฐบาล และ "มีประสิทธิภาพ" ของระบบราชการ ปัญหาความเสียหายที่ใหญ่กว่าได้ เมื่อ omnipresence imprecise หรือขัดแย้งกฎหมาย และระเบียบข้อบังคับ obscurity เงื่อนไขและช่องควบคุมการตัดสินใจ ขาดความรับผิดชอบและอนุมัติ democratically เมืองควบคุม ทั้งหมดร่วมกับ officialdom การชำระน้อยเกิน และเสียหาย ปล่อยให้บริษัทอื่นปาปมุตอื่นไม่ แต่การได้เข้าร่วมวงความเสียหายหรือ อื่น ๆ ถอนออกอย่างสมบูรณ์จากประเทศ แล้วจึงตัดสินใจที่จะทำเพียงเล็กน้อยได้ถูกรับในทิศทางของการปรับปรุงสภาพทางการเมืองของประเทศจะทำงานสำหรับการกำกับดูแลกิจการที่ดีและการดำเนินการทางการเมืองคอนกรีตเพื่อการนี้มีความจำเป็นสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนและเช็ดออก (หรืออย่างน้อยลดภาระ) ของความเสียหาย นี้หมายความว่า ครั้งแรกของทั้งหมด: ◦Dismantling เกินควบคุม การโอเวอร์โหลดของ discretionary ดูแลกฎและข้อบังคับให้ officialdom ในทุกระดับมีโอกาสออกกำลังกายของหน่วยงาน ตามความประสงค์ไม่ แต่เป็นผลประโยชน์เฉพาะของเหล่า officeholders (จ่ายต่ำ) อำนาจในการตัดสินใจ ◦Reform ของราชการมุมมอง abolishing ponderous และ nebulous วิธีการทำ และสิ่งที่ตัดสินใจ ที่แนะนำเพิ่มเติมแม่นยำ และ intelligible ตามกฎหมาย และบริหารกฎระเบียบกับกระแสข้อมูลที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น แล้ว แปลเป็นฟิกฮชีวิตจริงและปฏิบัติ Superintendence เพิ่มเติม มีประสิทธิภาพและจำเป็นของทุกคนที่ถือครองตำแหน่งอย่างเป็นทางการเช่นเดียวกับการหมุนเวียนบุคลากรไม่สม่ำเสมอในตำแหน่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งไวต่อ แม้ว่าไม่ได้อยู่ที่ราคาของ impairing ความสามารถความรับผิดชอบ ในที่สุด มีประสิทธิภาพ รวดเร็ว และศรีวิชัยบังคับทางวินัย และโทษมาตรการกับเสียเจ้าหน้าที่และพนักงาน◦Revised จ้างและจ้างงานเงื่อนไขในราชการ –ตัว เพิ่มเติมแข่งขันสำหรับโพสต์ ดีค่าตอบแทน และ ombudsmen – บวกลดโดยใช้อำนาจตัดสินใจเชิญ ◦Public ของประมูลสัญญาที่รัฐบาลและหน่วยงาน และทั้งหมดวางแผน และจัดซื้อ หรือสัญญาซื้อสาธารณะเหนือจำนวนหนึ่ง เอกสารเพื่อทำการบังคับ ประเมินผลรัฐ และเปิดประมูลและเหตุผลของการตัดสินใจดำเนินการ เนื่องจากความเสียหายเฉพาะสามารถเจริญในมืด ความโปร่งใสมากขึ้นเป็นอย่างสำคัญกับมันมากเพียงใด บัญชีดำธุรกิจที่พบความเสียหาย และปฏิเสธที่จะพิจารณาสำหรับรัฐบาลสัญญาเป็นบางเวลาจนกว่าจะมี mended วิธีของพวกเขา – ยังได้แทมีประโยชน์◦Build ขึ้นหรือปรับปรุงการตรวจสอบภายในและควบคุม โดยหน่วยงานสูง สามารถใช้ได้กับ officialdom และภาคธุรกิจ◦Creation ของคณะกรรมการอิสระรุ่น Hong Kong และปกป้องเสรีภาพของสื่อมวลชน แม้ในประเทศอุตสาหกรรม ใหญ่กรณีทุจริตมีสุดท้ายถูกนำแสงด้วยสื่ออิสระ และเสรีเท่านั้น มาตรการเหล่านี้ทั้งหมดจะมุ่งลดแรงจูงใจและโอกาสในการทำงานเสียหาย นอกจากนี้หนึ่งอาจตั้งครรภ์ของ disincentives เพื่อความเสียหาย-ตัวอย่าง การสำเร็จตามแผนงานซึ่งข้าราชการประชาชนจะได้รับร่วมกันของค่าธรรมเนียมและ levies จะรวบรวมได้ (38) 35 ปีผ่านมา สิงคโปร์ได้แสดงอะไรที่สามารถทำได้ในสภาพแวดล้อมทางการเมือง และสถาบันธรรมาภิบาลและภาวะผู้นำ incorruptible เทียบเท่าชาติริเริ่มอื่น ๆ สมควรทุกชนิดสามารถสนับสนุนนานาชาติ รูปแบบลักษณะการทำงานตรงกันข้ามควรโทษ – ตัว โดยตัดกลับมาในความช่วยเหลือพัฒนาประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จุดเริ่มต้นไปสู่การแก้ปัญหา6.1 ระดับของการกำกับดูแลแทบทุกทฤษฎีการอภิปรายในเรื่องของการทุจริตเห็นผูกใกล้กับการกำกับดูแลที่ไม่ดี คนที่มีอำนาจในทางที่ผิดที่ไม่สามารถควบคุมอำนาจการตัดสินใจของพวกเขาไปจนสุดปลายเสียหาย พวกเขามีความสามารถที่จะทำเช่นนี้เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นเป็นวิธีการตัดสินใจจะมาถึงที่และความรับผิดชอบเป็นลักษณะที่ยุ่งเหยิง กลุ่มการเมืองเดียวกันอยู่ในตำแหน่งที่จะขัดขวางการเปลี่ยนแปลงในสภาวะที่ทำให้มันเป็นไปได้สำหรับพวกเขาที่จะสายกระเป๋าของพวกเขาอย่างผิดกฏหมาย แม้ว่าการทุจริตหรือประพฤติผิดจรรยาบรรณอื่น ๆ ที่ไม่สามารถขอตัวโดยชี้ไปที่การดำเนินการขาดความรับผิดชอบของรัฐบาลและการปกครองของพวกเขาก็จะมีความไร้เดียงสาที่จะคิดว่าปัญหาที่สามารถพัฒนาเฉพาะในควบคู่ไปกับการกำกับดูแลกิจการที่มีข้อบกพร่องสามารถแก้ไขได้โดยการใช้แง่ของจริยธรรมขององค์กร. ดี การกำกับดูแลคือไม่ต้องสงสัยสภาพพื้นฐานที่สุดของการพัฒนาทางการเมืองของประเทศ มันเป็นที่ประจักษ์เมื่อกิจกรรมของรัฐที่ทำหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยนำคนเพื่อความเจริญรุ่งเรืองและความต่อเนื่องเพราะสภาพแวดล้อมที่ได้รับการสร้างขึ้นในการที่ทุกคนสามารถแฉการผลิตของพวกเขามีความสามารถทางการเมืองและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่รัฐควบคุมชีวิตทางเศรษฐกิจมากเกินไปที่ปรนเปรอกฎหมายและหน่วยงานบังคับใช้ฉายาการแสดงผลของความคิดริเริ่มส่วนตัวทุกครั้งและที่ officeholders จงใจลากเท้าของพวกเขาและดำเนินการทำลายเพื่อที่จะส่งเสริมให้เกิด "การตลาด" เพื่อจูงใจ - ในเช่นยุ่งเหยิงที่มีค่า เล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถทำได้ด้วยการอุทธรณ์ศีลธรรมเพียงกำหนดโดยจริยธรรมทางธุรกิจ. ดังนั้นโดยไม่มีการกำกับดูแลที่ดีขึ้นปัญหาการทุจริตเป็น insolvable (37) ข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้องมากที่สุดในบริบทของการทุจริตการต่อสู้เหล่านี้: ◦Lackของความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างสิ่งที่จะได้รับการพิจารณา "สาธารณะ" และสิ่งที่ "เอกชน" เปิดประตูทิ้งไว้เพื่อจัดสรรทรัพยากรของรัฐเพื่อประโยชน์ส่วนตัว◦ ขาดความโปร่งใสในการจัดการทางการเงินของประชาชนที่ขาดการควบคุมของหน่วยงานที่เป็นอิสระและทำให้อุปสรรคของการนำเสนอหลักฐานที่เป็นรูปธรรม; ◦Absenceเครื่องจักรตามกฎหมายที่เชื่อถือได้สำหรับการป้องกันการประยุกต์ใช้โดยพลการของกฎระเบียบและกฎหมาย; ◦Weakสถาบันสาธารณะไม่กดฟรี◦ กว่าระเบียบเป็นหลักฐานโดยจำนวนเหตุผลของกฎระเบียบอนุญาตให้ความต้องการและกฎหมาย◦Unclearขั้นตอนการตัดสินใจ hinging ในการเชื่อมต่อส่วนบุคคลอย่างใกล้ชิดรวมทั้งการแทรกแซงตามอำเภอใจโดยผู้ที่กุมอำนาจทางการเมืองและการละเมิดของพวกเขาสำหรับการเพิ่มคุณค่าของตัวเอง. โดย และเป็นหนึ่งที่มีขนาดใหญ่สามารถพูดได้ว่าไม่มีประสิทธิภาพมากขึ้นของรัฐบาลและอื่น ๆ อีกมากมาย "พลัง" ของระบบราชการที่ใหญ่กว่าปัญหาการทุจริต เมื่อทูลของกฎหมายคลุมเครือหรือขัดแย้งและกฎระเบียบความสับสนของเกณฑ์และช่องทางปกครองตัดสินใจขาดความรับผิดชอบและตามทำนองคลองธรรมตามระบอบประชาธิปไตยการควบคุมทางการเมืองทั้งหมดร่วมกับข้าราชการและค่าจ้างต่ำกว่าที่เสียหายออกจาก บริษัท อื่นเกินประณามไม่มีทางเลือก แต่ อย่างใดอย่างหนึ่งเข้าร่วมวงของการทุจริตหรืออื่น ๆ ที่ถอนตัวออกจากประเทศแล้วแล้วแต่จำนวนใดจะตัดสินใจที่จะทำน้อยได้รับการได้รับในทิศทางของการปรับปรุงสถานะทางการเมืองของประเทศ. ประสงค์ที่จะทำงานเพื่อการกำกับดูแลที่ดีและดำเนินการทางการเมืองที่เป็นรูปธรรมเพื่อการนี้ มีความจำเป็นสำหรับการพัฒนาอย่างยั่งยืนและเช็ดออก (หรืออย่างน้อยลด) ของการทุจริต ซึ่งหมายความว่าเป็นครั้งแรกของทั้งหมด: ◦Dismantlingกว่ากฎระเบียบสำหรับการโอเวอร์โหลดของกฎการบริหารการตัดสินใจและกฎระเบียบให้ข้าราชการในระดับที่มีโอกาสทุกคนที่จะใช้อำนาจของตนไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของความต้องการวัตถุประสงค์ แต่ในความสนใจเฉพาะของที่ (ต่ำ ที่เรียกชำระแล้ว) officeholders เพิ่มขีดความสามารถในการตัดสินใจ. ◦Reformของบริการสาธารณะที่มีมุมมองที่จะยกเลิกวิธีที่น่าเบื่อและชัดเจนในการดำเนินการและการตัดสินใจเลือกสิ่งที่ ในสถานที่ของพวกเขาแนะนำแม่นยำมากขึ้นและเข้าใจกฎระเบียบตามกฎหมายและการบริหารจัดการร่วมกันกับข้อมูลที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นไหล; แล้วแปลให้เป็นกฎหมายในชีวิตจริงและการปฏิบัติ นอกจากกำกับที่มีประสิทธิภาพและความรับผิดชอบที่ต้องการของทุกคนในการถือครองตำแหน่งอย่างเป็นทางการเช่นเดียวกับการหมุนเวียนบุคลากรที่ผิดปกติในตำแหน่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเสี่ยงที่แม้ว่าจะไม่ได้ในราคา impairing ความสามารถ ในที่สุดที่มีประสิทธิภาพได้อย่างรวดเร็วและมีผลบังคับใช้อย่างเป็นธรรมมาตรการทางวินัยและการลงโทษข้าราชการทุจริตและพนักงาน. ◦Revisedจ้างและสภาพการจ้างงานในราชการพลเรือน - ตัวอย่างเช่นการแข่งขันมากขึ้นสำหรับการโพสต์ค่าตอบแทนที่ดีขึ้นและผู้ตรวจการแผ่นดิน - รวมทั้งการลดลงของการใช้สิทธิโดยพลการตัดสินใจ ทำให้ผู้มีอำนาจ. เชิญ◦Publicการประมูลสำหรับสัญญาของรัฐบาลและหน่วยงานและการวางแผนและสัญญาจัดซื้อจัดจ้างหรือการจัดซื้อของประชาชนดังกล่าวข้างต้นจำนวนหนึ่ง เอกสารที่จะทำหน้าที่; การประเมินผลของประชาชนและเปิดการเสนอราคาทั้งหมดและเหตุผลของการตัดสินใจดำเนินการ เพราะการทุจริตเท่านั้นที่สามารถเจริญเติบโตได้ดีในที่มืด, ความโปร่งใสมากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งที่จะเอาชนะมัน ขึ้นบัญชีดำธุรกิจที่ได้รับการพบความผิดของการทุจริตและปฏิเสธที่จะพิจารณาให้การทำสัญญาของรัฐบาลในช่วงเวลาหนึ่ง - จนกว่าพวกเขาจะได้ซ่อมวิธีการของพวกเขา - ยังสามารถเป็นกลยุทธ์ที่มีประโยชน์. ◦Buildขึ้นหรือการปรับปรุงการตรวจสอบภายในและการควบคุมโดยผู้มีอำนาจสูง ใช้กับทั้งข้าราชการและภาคธุรกิจ. ◦Creationของค่าคอมมิชชั่นอิสระตามรูปแบบฮ่องกงและคุ้มครองเสรีภาพของสื่อมวลชน แม้จะอยู่ในประเทศอุตสาหกรรมขนาดใหญ่กรณีของความเสียหายที่ได้รับในที่สุดก็นำไปแสงเพียงขอบคุณที่จะเป็นอิสระและสื่อที่เป็นอิสระ. ทั้งหมดของมาตรการดังกล่าวข้างต้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อลดแรงจูงใจและโอกาสที่จะหลงระเริงในพฤติกรรมทุจริต หนึ่งนอกจากนี้สามารถตั้งครรภ์ของการขาดแรงจูงใจที่จะยกตัวอย่างเช่นการทุจริตสำหรับโครงการความสำเร็จตามที่ข้าราชการจะได้รับส่วนแบ่งของค่าธรรมเนียมและครัวเรือนที่พวกเขาเก็บ (38) ที่ผ่านมา 35 ปีที่ประเทศสิงคโปร์ได้แสดงให้เห็นสิ่งที่สามารถทำได้ในสภาพแวดล้อมทางการเมืองและสถาบันการกำกับดูแลที่ดีและความเป็นผู้นำไม่เน่าเปื่อย ความคิดริเริ่มแห่งชาติเทียบเคียงอื่น ๆ สมควรได้รับทุกชนิดที่เป็นไปได้ของการสนับสนุนระหว่างประเทศ รูปแบบของพฤติกรรมตรงข้ามควรถูกลงโทษ - ตัวอย่างเช่นโดยการตัดกลับมาช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จุดเริ่มต้นสู่โซลูชั่น

6.1 ระดับธรรมาภิบาล

แทบทุกทฤษฎี การอภิปรายในเรื่องทุจริตเห็นผูกติดกับคนจน ผู้ที่มีอำนาจใช้อำนาจควบคุมการตัดสินใจของพวกเขาจะสิ้นสุดที่เสียหาย พวกเขาสามารถทำเช่นนี้เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นเป็นอย่างไรการตัดสินใจจะมาถึงและความรับผิดชอบเป็นลักษณะที่ยุ่งเหยิงเหมือนกลุ่มการเมืองอยู่ในตำแหน่งที่จะขัดขวางการเปลี่ยนแปลงในเงื่อนไขที่ทำให้มันเป็นไปได้สำหรับพวกเขาเพื่อความร่ำรวยของพวกเขา illicitly . แม้ว่าจะไม่สามารถทำการทุจริตหรือผิดจรรยาบรรณ ๆขอตัวโดยชี้ไปที่พฤติกรรมการขาดความรับผิดชอบของรัฐบาลและการปกครองของพวกเขามันจะไร้เดียงสาที่จะคิดว่าปัญหาที่สามารถพัฒนาเพียงควบคู่กับธรรมาภิบาลบกพร่องสามารถแก้ไขได้ โดยการใช้แม็กซิมของจริยธรรมขององค์กร

ธรรมาภิบาลคือไม่ต้องสงสัยมากที่สุดพื้นฐานเงื่อนไขของประเทศการเมือง การพัฒนา มันเป็นที่ประจักษ์ เมื่อกิจกรรมของรัฐทำหน้าที่ในการนำผู้คน ความมั่นคง ความเจริญและเพื่อความต่อเนื่อง เพราะสภาพแวดล้อมที่ถูกสร้างขึ้นซึ่งทุกคนสามารถแฉของประสิทธิผล ความสามารถทางการเมืองและทางวัฒนธรรม ยวดที่รัฐควบคุมชีวิตเศรษฐกิจมากเกินไป ซึ่งประเภทของกฎหมายและการบังคับใช้หน่วยงานทำให้ทุกการแสดงความคิดริเริ่มส่วนบุคคลและที่จงใจลากเท้าของพวกเขาและการใช้งาน officeholders 91 เพื่อส่งเสริม " การตลาด " inducements –ในมุมมองน้อยสามารถทำได้ด้วยเพียงจริยธรรม ศาลอุทธรณ์กำหนดจรรยาบรรณทางธุรกิจ

โดยไม่ต้องกํากับดูแลกิจการที่ดีปัญหาของการทุจริตที่อธิบายไม่ได้ . ( 37 ) ข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้องมากที่สุดในบริบทของการต่อสู้การทุจริตเหล่านี้ :
◦ขาดความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างสิ่งที่จะถือว่าเป็น " สาธารณะ " และว่า " ส่วนตัว " ไปเปิดประตูให้กับทรัพยากรของรัฐเพื่อประโยชน์ส่วนบุคคล ;
ขาด◦ความโปร่งใสในการจัดการการเงินสาธารณะ ขาดหน่วยงานควบคุมอิสระ จึงเป็นอุปสรรคในการนำเสนอหลักฐานที่เป็นรูปธรรม ;