Thus, for values of z up to dp (tha

Thus, for values of z up to dp (that is, points between the light source and the object 4), the primary depth
buffer 232 holds the classic z value, and the secondary depth buffer 233 holds the initialisation value, e.g. MAX_DEPTH.
In this form, it is evident that there is no need to compute the difference between the value stored in the first and second
buffers for points lying between the light source 2 and the closest object 4 because the secondary depth has not been
written. There is no shadow receiver. However, for values of z exceeding dp, that is points lying between the object 4
and the immediate second occlusion 10 (shadow receiver), the value which is held in the primary depth buffer remains
at dp while the value that is held in the secondary depth buffer is z, the classic depth. Consequently, the difference ∆
between the values held in the primary and secondary depth buffers provides the distance (if any) between the point
in the light the object 4 and the shadow that it casts on the shadow receiver 10. This distance characterises the intensity
of the shadow and its determination allows soft shadows to be rendered.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับค่าของ z ได้ dp (นั่นคือ จุดระหว่างแหล่งกำเนิดแสงและวัตถุ 4), ดังนั้น ความลึกของหลักบัฟเฟอร์ 232 มีค่า z คลาสสิค และบัฟเฟอร์รองลึก 233 เก็บค่า initialisation, MAX_DEPTH เช่นในแบบฟอร์มนี้ จึงเห็นได้ชัดว่า ไม่จำเป็นต้องคำนวณผลต่างระหว่างค่าที่เก็บในครั้งแรก และสองบัฟเฟอร์สำหรับจุดที่อยู่ระหว่างแหล่งกำเนิดแสง 2 และ 4 วัตถุใกล้เคียงที่สุดเนื่องจากไม่มีความลึกของรองเขียน มีตัวรับสัญญาณไม่เงา อย่างไรก็ตาม สำหรับค่าของ z ที่เกิน dp นั่นคือจุดที่อยู่ระหว่างวัตถุ 4และในทันทีที่สองไม่ควรมองข้าม 10 (เงารับ), ค่าซึ่งจะจัดขึ้นในบัฟเฟอร์ลึกหลักยังคงที่ dp ในขณะที่ค่าที่จัดขึ้นในความลึกรอง บัฟเฟอร์เป็น z ลึกคลาสสิค ดังนั้น ∆ความแตกต่างระหว่างค่าในข้อมูลหลัก และรองลึกมีระยะทาง (ถ้ามี) ระหว่างจุดในวัตถุ 4 แสงและเงา มนุษย์บนเงารับ 10 ระยะนี้ characterises ความเข้มเงาและความมุ่งมั่นที่ช่วยให้เงานุ่มได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้น สำหรับค่า Z ถึง DP ( คือจุดระหว่างแหล่งกำเนิดแสงและวัตถุ 4 ) , ระดับความลึก
บัฟเฟอร์มันเก็บค่า z คลาสสิกและความลึกระดับบัฟเฟอร์แล้วเก็บค่า initialisation เช่น max_depth .
ในรูปนี้จะเห็นได้ว่าไม่จำเป็นที่จะต้อง คำนวณความแตกต่างระหว่างค่าเก็บไว้ในตัวแรกและตัวที่สอง
บัฟเฟอร์สำหรับจุดนอนระหว่างแหล่งกำเนิดแสง 2 และใกล้วัตถุ 4 เพราะระดับความลึกได้
เขียน ไม่มีเงาของผู้รับ อย่างไรก็ตาม สำหรับค่า Z เกิน DP ที่เป็นจุดอยู่ระหว่างวัตถุ 4
2 และ 10 ( เงาทันที การรับ ) มูลค่าซึ่งถูกเก็บไว้ในบัฟเฟอร์ความลึกหลักยังคง
ที่ DP ในขณะที่มูลค่าที่ถูกเก็บไว้ในบัฟเฟอร์ความลึก 2 Z , ความลึกที่คลาสสิก ดังนั้นความแตกต่างระหว่างค่า∆
จัดในช่วงประถมศึกษาและมัธยมศึกษาให้บัฟเฟอร์ความลึกระยะ ( ถ้ามี ) ระหว่างจุด
ในแง่วัตถุและเงามันลอกบนเงารับ 10 ระยะทางนี้เป็นเอกลักษณ์แห่งความหรูหราความเข้ม
ของเงาและความมุ่งมั่นให้นุ่มเงาจะแสดงผล