Then the major deficiency was the p

Then the major deficiency was the poor handling of the application of theory. We plan to do six things differently. First we will follow James and Smith( 2007), Matherne et al. (2006) and Taft and White, (2007) by introducing appropriate and applicable theory early in the course, well before the Moral Development Unit. We will use the six ethical making approaches offered by James and Smith (2007), which are relatively simple can easily applied to any ethical dilemma whether instructor initiated or one experienced by a student. We will have students apply these to cases or vignettes as early as the first class of the term, and require to apply them to the values-dilemma assignment. Second while we will not assign Kohlberg and the DIT until just before the Applying Moral Development Theory part of the unit, we will do so more thoroughly than previously with demonstrations of how to apply these models to ethical dilemmas, using dilemmas the instructor has faced as examples. Third we will make the assignment comprehensive and encourage thoroughness by following Taft and White (2007) who require students to explain the origin of the values that influenced them in resolving their ethical dilemma, and we will not limit the number of ethical dilemmas that students can describe. Fourth while we will continue to separate the theory application part of the assignment from values-ethical dilemma

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้วที่สำคัญขาดการจัดการที่ดีของการประยุกต์ใช้ทฤษฎีได้ เราจะทำสิ่งที่ 6 แตกต่างกัน ก่อน เราจะตาม James และสมิธ (2007), Matherne et al. (2006) และทาฟท์ และ ไวท์, (2007) โดยการแนะนำทฤษฎีที่เหมาะสม และสามารถใช้ได้ในช่วงคอร์ส ดีก่อนหน่วยพัฒนาคุณธรรม เราจะใช้ 6 จริยธรรมทำวิธีนำเสนอ โดย James และสมิธ (2007), ซึ่งค่อนข้างง่ายสามารถง่าย ๆ กับความลำบากใจจริยธรรมใด ๆ ว่าผู้สอนเริ่มต้นหรือหนึ่งที่มีประสบการณ์ โดยนักเรียน เราจะมีนักศึกษาที่ใช้กรณีหรือ vignettes เป็นต้นเหล่านี้เป็นชั้นของคำ และต้องการใช้การกำหนดค่าลำบากใจ ที่สอง ในขณะที่เราจะกำหนด Kohlberg และ DIT จนก่อนหนึ่งหน่วยการใช้ทฤษฎีการพัฒนาจริยธรรม เราจะทำให้อย่างครบถ้วนกว่าก่อนหน้านี้ มีการชุมนุม การใช้โมเดลเหล่านี้กับจริยธรรม dilemmas ใช้ dilemmas ผู้สอนต้องเผชิญกับความเป็นตัวอย่าง สาม เราจะทำการกำหนดให้ครอบคลุม และสนับสนุนให้ thoroughness โดยทาฟท์และขาว (2007) ที่ต้องการเรียนเพื่ออธิบายมาของค่าที่มีอิทธิพลต่อในการแก้ไขความลำบากใจจริยธรรมของพวกเขา และเราจะไม่จำกัดจำนวน dilemmas จริยธรรมที่นักเรียนสามารถอธิบาย ในขณะที่สี่ที่เราจะแยกภาคประยุกต์ทฤษฎีกำหนดจากค่าจริยธรรมลำบากใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แล้วที่สำคัญคือการขาดการจัดการที่ดีของการประยุกต์ใช้ทฤษฎี เราวางแผนที่จะทำสิ่งที่แตกต่างหก ครั้งแรกที่เราจะทำตามและเจมส์สมิ ธ (2007), et al, Matherne (2006) และเทฟท์และสีขาว (2007) โดยการแนะนำทฤษฎีที่เหมาะสมและบังคับในช่วงต้นของการเรียนการสอนดีก่อนที่หน่วยพัฒนาคุณธรรม เราจะใช้วิธีการทำหกจริยธรรมที่นำเสนอโดยเจมส์สมิ ธ (2007) ซึ่งเป็นที่ค่อนข้างง่ายสามารถนำไปใช้อย่างง่ายดายเพื่อขึ้นเขียงจริยธรรมใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ผู้สอนเริ่มต้นหรือมีประสบการณ์โดยนักศึกษา เราจะมีนักเรียนเหล่านี้เพื่อนำไปใช้หรือกรณีสะเปะสะปะเร็วที่สุดเท่าที่ชั้นแรกของคำและต้องการที่จะนำไปใช้กับการกำหนดค่าขึ้นเขียง ประการที่สองในขณะที่เราจะไม่ได้กำหนด Kohlberg และ DIT จนกระทั่งก่อนการใช้ส่วนทฤษฎีการพัฒนาคุณธรรมของหน่วยเราจะทำเช่นนั้นได้อย่างทั่วถึงมากขึ้นกว่าเดิมด้วยการสาธิตวิธีการใช้รูปแบบเหล่านี้ประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมที่จะใช้วิกฤติสอนได้เผชิญหน้ากับเป็น ตัวอย่าง ประการที่สามเราจะทำให้ได้รับมอบหมายและส่งเสริมให้ครอบคลุมทั่วถึงโดยทำตามเทฟท์และสีขาว (2007) ที่ต้องการให้นักเรียนอธิบายที่มาของค่าที่มีอิทธิพลต่อพวกเขาในการแก้ไขภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจริยธรรมของพวกเขาและเราจะไม่ จำกัด จำนวนของประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรมที่นักเรียนสามารถ บรรยาย ประการที่สี่ในขณะที่เราจะยังคงที่จะแยกส่วนการประยุกต์ใช้ทฤษฎีที่ได้รับมอบหมายจากภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกค่าทางจริยธรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แล้วขาดหลักคือการจัดการที่ดีของการประยุกต์ใช้ทฤษฎี เราวางแผนที่จะทำสิ่งที่หกที่แตกต่างกัน อย่างแรก เราต้องปฏิบัติตาม เจมส์และสมิท ( 2007 ) , matherne et al . ( 2006 ) และทาฟและสีขาว ( 2007 ) โดยการนำทฤษฎีที่เหมาะสมและสามารถใช้ได้ในช่วงต้นหลักสูตร ก่อนที่หน่วยพัฒนาการทางจริยธรรมพวกเราจะใช้วิธีที่เสนอโดยหกจริยธรรมให้เจมส์และสมิท ( 2007 ) ซึ่งค่อนข้างง่าย สามารถใช้งานกับสถานการณ์เชิงจริยธรรม ไม่ว่าผู้สอนเริ่มต้นหรือมีประสบการณ์ โดยนักเรียน เราจะมีนักเรียนสมัครเหล่านี้หรือกรณีที่พบก่อนเป็นห้องแรกของเทอม และต้องใช้กับค่าวิกฤตที่ได้รับมอบหมายวินาทีในขณะที่เราจะไม่กำหนดโคห์ลเบิร์ก และกล่าวว่า จนกระทั่งก่อนใช้ ส่วนทฤษฎีพัฒนาการทางจริยธรรมของหน่วย เราจะทำได้อย่างทั่วถึงมากกว่า ก่อนหน้านี้ มีการสาธิตวิธีการใช้แบบจำลองเหล่านี้ประเด็นขัดแย้งทางจริยธรรม การใช้อุปสรรคผู้สอนมีประสบเป็นตัวอย่าง3 เราจะให้ครอบคลุมและทั่วถึง โดยกำหนดให้ต่อไปนี้ Taft และขาว ( 2007 ) ที่ต้องมีนักเรียนที่จะอธิบายที่มาของค่านิยมที่มีอิทธิพลต่อพวกเขาในการแก้ปัญหาจริยธรรมของพวกเขา และพวกเราจะไม่ จำกัด จำนวนของการขัดแย้งทางจริยธรรมที่นักเรียนสามารถอธิบาย4 ในขณะที่เรายังคงแยกเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีการกำหนดจากค่าสถานการณ์เชิงจริยธรรม