The concept of recent and continued

The concept of recent and continued practice is another
definition that requires professional and organizational
agreement that should include reference to an individual
nurse’s specific specialty as a basis for ensuring competency.
The continuing competence of RNs simultaneously protects the public and the advancement of the profession.
The public has a right to expect competence throughout
nurses’ careers. Critical to any competency-based practice
model is an identified cohesive mechanism for ensuring
continuing competence for nurses (Burns, 2009). According
to the ANA (2000), continuing competence is definable and
measurable and is the shared responsibility of the profession, regulatory bodies, organizations/workplaces, and
individual nurses. The current Code of Ethics for Nurses
(ANA, 2001) supports the concept of continued competency in nursing, emphasizing individual nurse responsibility for the quality of his or her practice.
The National Council of State Boards of Nursing believes continued competence is a critical regulatory issue
for boards of nursing that has not been sufficiently addressed. Nursing professional organizations, through their
certification boards, promote continuing competence as
more than maintenance but as a deliberate endeavor by
an individual RN to advance his or her knowledge based
on changing consumer needs,technological advancement,
and changes in professional practice.
When a clinical practitioner is initially licensed, he or she
is deemed by the state to have met minimal competency
standards. The challenge of licensure boards is to ensure
practitioners are competent throughout their practice career
not just at the time of initial licensure (Whittaker et al., 2000).
‘‘Clinicallyrelevantcompetencyisnotpresentatthecompletion of prelicensure education; however, the licensing
examination is the only widely used measurement and
it has assumed the role of proxy measurement for competency’’ (Stobinski, 2008, p. 417).
Using the del Bueno Performance-Based Development
System, data showed that only 30% of 760 new RN graduates were consistently able to recognize and safely manage
hospitalized patients’ commonly occurring problems or
complications.
Assumptions about increased years of experience leading to a higher competence level also were not consistently
supported (del Bueno, 2001).
In addition, there is not universal understanding within
the nursing profession that nurses regress to a lower level
of clinical competency when beginning work in a new
subspecialty or work area (Stobinski, 2008). When nurses
are floated and transferred to multiple clinical settings without appropriate education, they are unable to perform safe,
competent patient care at the level of the RN assigned to
the specialty area. Thus, the float nurse’s duties must be
defined in a narrower context. The Institute of Medicine
(2010) emphasized the importance of residency programs

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวคิดของการปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง และล่าสุดเป็นอีกหนึ่งคำจำกัดความที่ต้องการมืออาชีพ และองค์กรข้อตกลงที่ควรมีการอ้างอิงถึงบุคคลพิเศษเฉพาะของพยาบาลเป็นพื้นฐานในการรับประกันความสามารถความสามารถอย่างต่อเนื่องของ RNs พร้อมปกป้องประชาชนและความก้าวหน้าของอาชีพประชาชนมีสิทธิที่จะคาดหวังความสามารถตลอดอาชีพพยาบาล ความสำคัญต่อการปฏิบัติใด ๆ ตามความสามารถจำลองเป็นกลไกควบการระบุในการรับประกันต่อความสามารถในการพยาบาล (เบิร์น 2009) ตามANA (2000), ต่อเนื่องความสามารถจะกำหนดได้ และวัด และเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของอาชีพ กำกับ องค์กร/ทำ งาน และพยาบาลแต่ละ ปัจจุบันรหัสของจริยธรรมสำหรับพยาบาล(ANA, 2001) สนับสนุนแนวคิดของความสามารถอย่างต่อเนื่องในการพยาบาล เน้นความรับผิดชอบของพยาบาลแต่ละคุณภาพของการปฏิบัติ ตนที่ชาติสภาของรัฐกระดานของพยาบาลเชื่อว่า ประเด็นการกำกับดูแลสำคัญคือความสามารถอย่างต่อเนื่องสำหรับบอร์ดของพยาบาลที่ไม่ได้ถูกพออยู่ พยาบาลมืออาชีพองค์กร ผ่านของพวกเขารับรองบอร์ด ส่งเสริมความสามารถอย่างต่อเนื่องเป็นเพิ่มเติม กว่าบำรุงรักษา แต่ เป็นการแข่งขันกระทำโดยRN ละก้าวหน้าตามความรู้ของเขา หรือเธอในการเปลี่ยนแปลงความต้องการผู้บริโภค ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการเปลี่ยนแปลงในทางปฏิบัติมืออาชีพเมื่อเริ่มได้อนุญาตผู้ประกอบการคลินิก เขา หรือเธอถือว่าเป็นรัฐที่ได้รู้จักความสามารถน้อยที่สุดมาตรฐาน ความท้าทายของบอร์ด licensure คือเพื่อ ให้แน่ใจผู้มีอำนาจตลอดการปฏิบัติงานไม่เพียงในเวลาเริ่มต้น licensure (Whittaker et al., 2000)'' Clinicallyrelevantcompetencyisnotpresentatthecompletion prelicensure ศึกษา อย่างไรก็ตาม การอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ตรวจสอบเป็นการประเมินใช้กันอย่างแพร่หลายเท่านั้น และมันมีสมมติบทบาทวัดพร็อกซีสำหรับความสามารถ '' (Stobinski, 2008, p. 417)ใช้การ del Bueno ตามประสิทธิภาพการทำงานพัฒนาระบบ ข้อมูลแสดงให้เห็นว่า เพียง 30% ของบัณฑิต RN ใหม่ 760 ถูกอย่างสม่ำเสมอสามารถรับรู้ และจัดการอย่างปลอดภัยพักปัญหาที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปของผู้ป่วย หรือภาวะแทรกซ้อนสมมติฐานเกี่ยวกับปีประสบการณ์ที่นำไปสู่ระดับความสามารถสูงยังเพิ่มขึ้นไม่สม่ำเสมอได้รับการสนับสนุน (del Bueno, 2001)นอกจากนี้ ไม่เข้าใจสากลภายในอาชีพพยาบาลที่พยาบาลถดถอยให้อยู่ในระดับต่ำของความสามารถทางคลินิกเมื่อเริ่มทำงานใหม่subspecialty หรืองานตั้ง (Stobinski, 2008) เมื่อพยาบาลลอย และโอนย้ายการตั้งค่าทางคลินิกหลายโดยไม่มีการศึกษาที่เหมาะสม พวกเขาจะสามารถทำการเซฟเชี่ยวชาญดูแลผู้ป่วยที่ระดับของ RN ให้ในพื้นที่พิเศษ ดังนั้น จึง ต้องเป็นหน้าที่ของพยาบาลลอยกำหนดไว้ในบริบทที่แคบลง สถาบันการแพทย์(2010) เน้นความสำคัญของโปรแกรมเรซิเดนซี่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิดของการปฏิบัติที่ผ่านมาและยังคงเป็นอีกหนึ่ง
ความหมายที่ต้องใช้มืออาชีพและองค์กร
ข้อตกลงที่ควรจะรวมถึงการอ้างอิงถึงบุคคล
พิเศษเฉพาะพยาบาลเป็นพื้นฐานสำหรับการสร้างความมั่นใจในความสามารถ.
ความสามารถอย่างต่อเนื่องของ RNs พร้อมกันปกป้องประชาชนและความก้าวหน้าของอาชีพ.
ประชาชนมีสิทธิที่จะคาดหวังความสามารถตลอด
อาชีพพยาบาล สิ่งสำคัญที่จะปฏิบัติตามความสามารถใด ๆ
รูปแบบจะระบุกลไกเหนียวในการตรวจสอบ
ความสามารถอย่างต่อเนื่องสำหรับพยาบาล (เบิร์นส์, 2009) ตาม
ที่จะ ANA (2000) ความสามารถอย่างต่อเนื่องเป็นกำหนดและ
วัดได้และเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของอาชีพหน่วยงานกำกับดูแลองค์กร / สถานที่ทำงานและ
พยาบาลของแต่ละบุคคล รหัสปัจจุบันของจริยธรรมสำหรับพยาบาล
(ANA, 2001) สนับสนุนแนวคิดของขีดความสามารถอย่างต่อเนื่องในการพยาบาลที่เน้นความรับผิดชอบพยาบาลบุคคลที่มีคุณภาพของการปฏิบัติของเขาหรือเธอ.
สภาแห่งชาติของบอร์ดพยาบาลของรัฐเชื่อความสามารถอย่างต่อเนื่องเป็นปัญหากฎระเบียบที่สำคัญ
สำหรับบอร์ดของการพยาบาลที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเพียงพอ พยาบาลองค์กรมืออาชีพของพวกเขาผ่าน
การรับรองคณะกรรมการส่งเสริมความสามารถอย่างต่อเนื่องเป็น
มากกว่าการบำรุงรักษา แต่เป็นความพยายามโดยเจตนาโดย
บุคคล RN เพื่อความก้าวหน้าของความรู้ของเขาหรือเธอที่ใช้
ในการเปลี่ยนแปลงความต้องการของผู้บริโภค, ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
และการเปลี่ยนแปลงในการปฏิบัติวิชาชีพ.
เมื่อผู้ประกอบการทางคลินิก ได้รับใบอนุญาตครั้งแรกที่เขาหรือเธอ
จะถือว่าโดยรัฐที่จะได้พบกับความสามารถน้อยที่สุด
มาตรฐาน ความท้าทายของบอร์ดใบอนุญาตเพื่อให้มั่นใจว่า
ผู้ปฏิบัติงานมีความรู้ความสามารถตลอดอาชีพการปฏิบัติของพวกเขา
ไม่เพียง แต่ในช่วงเวลาของใบอนุญาตเริ่มต้น (Whittaker et al, 2000.).
'' Clinicallyrelevantcompetencyisnotpresentatthecompletion ของการศึกษา prelicensure; แต่การออกใบอนุญาต
การตรวจสอบเป็นเพียงวัดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและ
ก็มีการสันนิษฐานว่าบทบาทของวัดพร็อกซี่สำหรับความสามารถ '' (Stobiński 2008 พี. 417).
การใช้เดล Bueno ประสิทธิภาพการพัฒนา
ระบบข้อมูลพบว่ามีเพียง 30% ของผู้สำเร็จการศึกษา 760 RN ใหม่ที่มีความสามารถในการรับรู้อย่างต่อเนื่องและปลอดภัยในการจัดการ
ผู้ป่วยที่รักษาในโรงพยาบาล 'โดยทั่วไปปัญหาที่เกิดขึ้นหรือ
ภาวะแทรกซ้อน.
สมมติฐานเกี่ยวกับปีที่ผ่านมาเพิ่มขึ้นจากประสบการณ์ที่นำไปสู่ความสามารถในระดับที่สูงขึ้นนอกจากนี้ยังไม่ได้รับอย่างต่อเนื่อง
การสนับสนุน (เดล Bueno, 2001).
นอกจากนี้ยังมี ไม่เข้าใจสากลภายใน
วิชาชีพการพยาบาลที่พยาบาลถอยหลังให้อยู่ในระดับที่ต่ำกว่า
ความสามารถทางคลินิกเมื่อเริ่มต้นการทำงานในใหม่
subspecialty หรือสถานที่ทำงาน (Stobiński 2008) เมื่อพยาบาล
จะลอยและย้ายไปตั้งค่าทางคลินิกหลายไม่มีการศึกษาที่เหมาะสมที่พวกเขาไม่สามารถที่จะดำเนินการความปลอดภัย,
การดูแลผู้ป่วยที่มีความสามารถในระดับของ RN รับมอบหมายให้เป็น
พื้นที่พิเศษ ดังนั้นหน้าที่ของพยาบาลลอยจะต้องมีการ
กำหนดไว้ในบริบทแคบ สถาบันการแพทย์
(2010) เน้นความสำคัญของโปรแกรมที่อยู่อาศัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของการล่าสุดและการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเป็นอีก
นิยามที่ต้องมีมืออาชีพและข้อตกลงองค์การ
ที่ควรจะรวมถึงการอ้างอิงพิเศษเฉพาะบุคคล
พยาบาลเป็นพื้นฐานเพื่อสร้างความสามารถ ความสามารถของ rn
ต่อเนื่องพร้อมกัน ปกป้องประชาชนและความก้าวหน้าของอาชีพ
ประชาชนมีสิทธิที่จะคาดหวังความสามารถตลอด
อาชีพพยาบาล ' ในการรูปแบบการฝึกตามความสามารถที่ระบุใด ๆ

สำหรับกลไกเพื่อให้มั่นใจต่อความสามารถสำหรับพยาบาล ( เบิร์น , 2009 ) ตาม
กับอานา ( 2000 ) อย่างต่อเนื่อง ความสามารถคือการกำหนดและ
วัดและเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของวิชาชีพ ร่างข้อบังคับ องค์กร / สถานประกอบการ
พยาบาลบุคคลปัจจุบันจรรยาบรรณพยาบาล
( อานา , 2001 ) สนับสนุนแนวคิดต่อสมรรถนะในการพยาบาล โดยเน้นความรับผิดชอบของพยาบาลบุคคลคุณภาพของการปฏิบัติของเขาหรือเธอ
สภาแห่งชาติคณะกรรมการพยาบาลของรัฐเชื่อว่าความสามารถอย่างต่อเนื่องคือ วิกฤตปัญหากฎระเบียบ
บอร์ดของพยาบาลนั้นยังไม่เพียงพอ การแก้ไขพยาบาลวิชาชีพ องค์กรที่ผ่านการรับรองของบอร์ด

ความสามารถส่งเสริมต่อเนื่องเป็นมากกว่าการบำรุงรักษาแต่ความพยายามโดยเจตนาโดย
เด็กใหม่แต่ละก้าวของเขาหรือเธอในการเปลี่ยนแปลงความต้องการของผู้บริโภคตามความรู้

, การเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในการฝึกปฏิบัติวิชาชีพ .
เมื่อแพทย์คลินิกในตอนแรกที่ได้รับอนุญาต , ที่เขาหรือเธอ
จะถือว่ารัฐได้พบกับมาตรฐานสมรรถนะ
น้อยที่สุด ความท้าทายของบอร์ดอนุญาตให้ผู้ปฏิบัติงานมีความรู้ความสามารถ ตลอดการ

ฝึกอาชีพ ไม่เพียงแค่ในเวลาของการเริ่มต้นทำงาน ( Whittaker et al . , 2000 )
''clinicallyrelevantcompetencyisnotpresentatthecompletion ของ prelicensure การศึกษา อย่างไรก็ตาม การออกใบอนุญาต
การสอบเป็นเพียงใช้กันอย่างแพร่หลายในการวัดและ
จะถือว่าบทบาทของการวัดพร็อกซี่สำหรับความสามารถ ' ' ( stobinski , 2551 , หน้า 417 )

ตามด้วยการพัฒนาระบบเดล บัวโน การแสดงข้อมูลพบว่า 30% ของบัณฑิตพยาบาลใหม่คุณเสมอสามารถที่จะรับรู้และปลอดภัยจัดการ
เข้าโรงพยาบาลของผู้ป่วย โดยทั่วไปปัญหาที่เกิดขึ้น

หรือภาวะแทรกซ้อนสมมติฐานเกี่ยวกับเพิ่มประสบการณ์สู่ระดับความสามารถที่สูงขึ้นยังไม่ได้เสมอ
สนับสนุน ( del Bueno , 2001 ) .
นอกจากนี้ ไม่ได้มีความเข้าใจในวิชาชีพการพยาบาลสากล
= ถอยหลังไปกว่าค่าเฉลี่ยของความสามารถทางคลินิก
เมื่อเริ่มต้นทำงานใน subspecialty ใหม่
( stobinski หรือพื้นที่ทำงาน , 2008 ) เมื่อพยาบาล
ลอยและโอนไปยังการตั้งค่าทางคลินิกหลาย โดยไม่มีการศึกษาที่เหมาะสม พวกเขาไม่สามารถที่จะดำเนินการที่ปลอดภัย
ความสามารถดูแลผู้ป่วยที่ระดับของ Rn มอบหมาย
พื้นที่พิเศษ ดังนั้น หน้าที่ลอยพยาบาลต้อง
นิยามในบริบทแคบลง สถาบันการแพทย์
( 2010 ) เน้นความสำคัญของโปรแกรมที่อยู่อาศัย