In our meta-analysis, a total of 25

In our meta-analysis, a total of 256 patients were randomly assigned to receive ginger, and 252 patients were randomly assigned to receive placebo. Total sample size per study ranged from 23 to 235. The period of intervention lasted from 4 days to 3 weeks. Dose and method of administration of ginger also varied among studies: Basirat et al[31] used 5 biscuits per day, each containing 500 mg of ginger, whereas the others used either capsules or syrup containing approximately 1 g of ginger daily[26,32-35] ( Table 1 ).

We applied the Cochrane Risk of Bias assessment to the 6 studies; they achieved a score of at least 3 of 6 and were deemed to be of satisfactory quality.

Our primary outcome was the improvement of pregnancy-related nausea and vomiting, which was reported in all 6 studies: 180 of the 256 subjects in the ginger group and 126 of the 252 subjects in the placebo group reported improvement in symptoms of nausea and vomiting. In view of the interstudy variation in the duration and form of intervention, a random effects model was adopted. The pooled OR was 4.89, with a 95% CI of 1.88 to 12.73 (see Table 2 ). The Cochrane Q-statistic was significant at 33.72, with a degree of freedom of 5 (P < .0001) ( Table 3 ). A synthesis Forest plot was generated (Figure 1), and the corresponding funnel plot is included for reference (Figure 2). Relative risk was calculated at 1.76 (95% CI, 1.18–2.65), and the number needed to treat for a positive effect was calculated to be 5.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการวิเคราะห์อภิมาของเราทั้งหมด 256 ผู้ป่วยที่ถูกสุ่มให้ได้รับขิงและ 252 ผู้ป่วยที่ถูกสุ่มให้ได้รับยาหลอก ขนาดของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดต่อการศึกษาตั้งแต่ 23 ถึง 235 ระยะเวลาของการแทรกแซงตั้งแต่ 4 วันถึง 3 สัปดาห์ ปริมาณและวิธีการบริหารงานของขิงยังแตกต่างกันในหมู่ผู้ศึกษา: Basirat et al, [31] ใช้ 5 บิสกิตต่อวันแต่ละที่มี 500 มิลลิกรัมของขิงในขณะที่คนอื่น ๆ ใช้แคปซูลหรือน้ำเชื่อมที่มีประมาณ 1 กรัมของขิงในชีวิตประจำวัน [26,32 . -35] (ตารางที่ 1) เราใช้ความเสี่ยงของการประเมิน Cochrane อคติในการศึกษา 6; พวกเขาประสบความสำเร็จคะแนนอย่างน้อย 3 6 และถือว่าเป็นของคุณภาพที่น่าพอใจ. ผลหลักของเราคือการปรับปรุงคลื่นไส้ที่เกี่ยวข้องกับการตั้งครรภ์และอาเจียนซึ่งได้รับการรายงานในการศึกษาทั้งหมด 6: 180 256 ของอาสาสมัครในกลุ่มขิง 126 และ 252 ของอาสาสมัครในกลุ่มยาหลอกรายงานการปรับปรุงในอาการคลื่นไส้และอาเจียน ในมุมมองของการเปลี่ยนแปลง interstudy ในระยะเวลาและรูปแบบของการแทรกแซงแบบจำลองผลกระทบแบบสุ่มถูกนำมาใช้ รวบรวมเป็น 4.89 หรือมี 95% CI ของ 1.88-12.73 (ดูตารางที่ 2) Cochrane Q-อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 33.72, มีระดับของเสรีภาพในการ 5 (p <0.0001) (ตารางที่ 3) พล็อตป่าสังเคราะห์ถูกสร้างขึ้น (รูปที่ 1) และพล็อตที่สอดคล้องกันช่องทางรวมสำหรับการอ้างอิง (รูปที่ 2) ความเสี่ยงที่คำนวณได้ที่ 1.76 (95% CI, 1.18-2.65) และจำนวนที่จำเป็นในการรักษาสำหรับผลบวกที่คำนวณได้จะเป็น 5

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการวิเคราะห์ของเรา ทั้งหมด 256 การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ รับ ขิง ซึ่งการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อรับยาหลอก ขนาดตัวอย่างที่ศึกษาทั้งหมดต่ออยู่ระหว่าง 23 ถึง 235 . ช่วงของการแทรกแซง lasted จาก 4 วันถึง 3 สัปดาห์ ขนาดและวิธีการของการบริหารของขิงยังแตกต่างกันระหว่างการศึกษา : basirat et al [ 31 ] ใช้คุกกี้ 5 ต่อวันแต่ละที่ประกอบด้วย 500 มก. ของขิง ในขณะที่คนอื่น ๆใช้ทั้งเม็ดหรือน้ำเชื่อมที่มีประมาณ 1 กรัม ขิงทุกวัน [ 26,32-35 ] ( ตารางที่ 1 ) .

เราใช้ Cochrane ความเสี่ยงการประเมินอคติกับ 6 ศึกษา จะได้คะแนนอย่างน้อย 3 6 และถือว่ามีคุณภาพที่น่าพอใจ

ผลหลักของเราคือการปรับปรุงของการตั้งครรภ์ที่เกี่ยวข้องกับอาการคลื่นไส้และอาเจียนซึ่งได้รับการรายงานในการศึกษาทั้งหมด 6 : 180 ของ 256 กลุ่มขิงและ 126 ของ 252 กลุ่มยาหลอกรายงานการปรับปรุงในอาการคลื่นไส้และอาเจียน ในมุมมองของ interstudy การเปลี่ยนแปลงระยะเวลาและรูปแบบของการแทรกแซง , รูปแบบผลสุ่มเป็นลูกบุญธรรม รวมหรือ 4.89 กับ 95% CI ของน 12.73 ( ดูตารางที่ 2 )The Cochrane q-statistic อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 33.72 ด้วยระดับของเสรีภาพที่ 5 ( P < . 001 ) ( ตารางที่ 3 ) การสังเคราะห์ป่าแปลงถูกสร้างขึ้น ( รูปที่ 1 ) และช่องทางที่สอดคล้องกันคือ แปลงรวมการอ้างอิง ( รูปที่ 2 ) ความเสี่ยงสัมพัทธ์มีค่าที่ 1.76 ( 95% CI 1.18 ( 2.65 ) และจำนวนที่ต้องการในการรักษา ผลเป็นบวก คือ คิดเป็น 5