สมัยธนบุรี นาฏศิลป์และละครไทยในสมัยธนบุรีค่อนข้างซบเซา เนื่องจากการเสียกรุงเก่า บทละครหายไปเป็นจำนวนมาก สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงทำนุบำรุงการละคร มีการแสดงละครโนราชาตรี ละครนอก ละครใน เช่นเดียวกับสมัยอยุธยาโดยพยายามรวบรวมบทละครที่กระจัดกระจายเพื่อนำมาสร้างสรรค์ให้คงอยู่ต่อไป และทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่อง รามเกียรติ์ ไว้ ๕ ตอน และทรงกำกับการแสดง การฝึกซ้อม โขน ละคร ด้วยพระองค์เอง โดยยึดแบบแผนการแสดงของกรุงเก่า ส่วนการแสดงนาฏศิลป์มีทั้งโขน ละครรำ ระบำ และมหรสพต่างๆ