In order to make sure our functions

In order to make sure our functions are doing “one thing,” we need to make sure that the
statements within our function are all at the same level of abstraction. It is easy to see how
Listing 3-1 violates this rule. There are concepts in there that are at a very high level of
abstraction, such as getHtml(); others that are at an intermediate level of abstraction, such
as: String pagePathName = PathParser.render(pagePath); and still others that are remarkably
low level, such as: .append("
").
Mixing levels of abstraction within a function is always confusing. Readers may not
be able to tell whether a particular expression is an essential concept or a detail. Worse,
like broken windows, once details are mixed with essential concepts, more and more
details tend to accrete within the function.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อให้แน่ใจว่า ฟังก์ชันของเราจะทำ "สิ่งหนึ่ง" เราต้องแน่ใจว่าการคำสั่งภายในฟังก์ชันของเรามีทั้งหมดในระดับเดียวกันของนามธรรม มันเป็นเรื่องง่ายเพื่อดูว่ารายการ 3-1 ละเมิดกฎนี้ มีแนวคิดในการมีที่อยู่ในระดับสูงมากนามธรรม เช่น getHtml() คนอื่น ๆ ที่อยู่ในระดับกลางของ abstraction เช่นเป็น: สตริ pagePathName = PathParser.render(pagePath) ที่มีอย่างน่าทึ่งระดับต่ำ เช่น: .append("
")ผสมในระดับนามธรรมภายในฟังก์ชันอยู่เสมอสับสน ผู้อ่านอาจไม่สามารถบอกว่า การแสดงออกเฉพาะเป็นแนวคิดสำคัญหรือรายละเอียด แย่ลงเช่น windows เสีย ครั้งเดียวรายละเอียดผสม ด้วยแนวคิดที่จำเป็น เพิ่มมากขึ้นรายละเอียดมักจะ accrete ภายในฟังก์ชัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการสั่งซื้อเพื่อให้แน่ใจว่าฟังก์ชั่นของเรากำลังทำ "สิ่งหนึ่งที่" เราต้องทำให้แน่ใจว่า
งบภายในฟังก์ชั่นของเรามีทั้งหมดในระดับเดียวกันของนามธรรม มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่า
รายชื่อ 3-1 ฝ่าฝืนกฎข้อนี้ มีแนวความคิดในการมีที่อยู่ในระดับที่สูงมากของเป็น
นามธรรมเช่น getHtml (); คนอื่น ๆ ที่อยู่ในระดับกลางของนามธรรมเช่น
เป็น: String pagePathName = PathParser.render (pagePath); และอื่น ๆ ยังคงที่มีอย่างน่าทึ่ง
ในระดับต่ำเช่น:. .append ( " n")
ผสมระดับของนามธรรมภายในฟังก์ชั่นอยู่เสมอทำให้เกิดความสับสน ผู้อ่านอาจจะไม่
สามารถที่จะบอกได้ว่าการแสดงออกโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นแนวคิดที่สำคัญหรือรายละเอียด เลวร้าย
เช่น Windows เสียครั้งรายละเอียดผสมกับแนวคิดที่สำคัญมากขึ้นและ
รายละเอียดมีแนวโน้มที่จะรวมตัวกันขึ้นภายในฟังก์ชั่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการสั่งซื้อเพื่อให้แน่ใจว่า การทำงานของเราจะทำ " สิ่งหนึ่งที่เราต้องการเพื่อให้แน่ใจว่างบในการทำงานของเรามีในระดับเดียวกันของนามธรรม มันเป็นเรื่องง่ายเพื่อดูว่ารายการ 3-1 ฝ่าฝืนกฎนี้ มีแนวคิดในนั้นอยู่ในระดับสูงมากของสิ่งที่เป็นนามธรรม เช่น gethtml() ; อื่น ๆที่อยู่ในระดับกลางของสิ่งที่เป็นนามธรรม เช่นโดย : สาย pagepathname = pathparser . Render ( pagepath ) ; และยังคนอื่น ๆที่โดดเด่นระดับต่ำ เช่น ผนวก ( " ." )การผสมระดับนามธรรมภายในฟังก์ชันที่มักสับสน ผู้อ่านอาจจะไม่สามารถบอกได้ว่า การแสดงออกโดยเฉพาะเป็นแนวคิดที่จำเป็นหรือดูรายละเอียดที่ เลวร้ายเหมือนกระจกแตก เมื่อมีรายละเอียดที่ผสมกับแนวคิดที่สำคัญมากขึ้นรายละเอียดมักจะเกิดร่วมกันภายในฟังก์ชัน