I acted in a school play in the sum

I acted in a school play in the summer of 1992 when i was seven. I worked hard to learn my lines and i was delighted to be on stage for the first time. When i went on, I opened my mouth to say the first line, but i couldn't remember a single word! I think it happened because I saw my mom in the front row. She was waving at me and I couldn't concentrate. I ran off stage in tears and felt terrible afterward. It was all quite tragic!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันได้ปฏิบัติในโรงเรียนการเล่นในฤดูร้อนของปี 1992 เมื่อผมเจ็ด ฉันทำงานหนักเพื่อเรียนรู้บรรทัดของฉัน และผมยินดีที่จะอยู่บนเวทีเป็นครั้งแรก เมื่อฉันเดินบน เปิดปากว่าบรรทัดแรกของฉัน แต่ฉันไม่สามารถจำคำเดียว ผมคิดว่า มันเกิดขึ้น เพราะได้เห็นแม่ของฉันในแถวหน้า เธอถูกโบกที่ฉัน และฉันไม่มีสมาธิ ฉันวิ่งปิดเวทีในน้ำตา และรู้สึกแย่หลังจากนั้น ก็ทั้งหมดค่อนข้างน่าเศร้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมทำหน้าที่ในการเล่นโรงเรียนในฤดูร้อนของปี 1992 เมื่อฉันอายุได้เจ็ดขวบ ผมทำงานอย่างหนักในการเรียนรู้สายของฉันและฉันมีความยินดีที่จะอยู่บนเวทีเป็นครั้งแรก เมื่อฉันเดินขึ้นไปบนผมเปิดปากของฉันที่จะพูดบรรทัดแรก แต่ผมจำไม่ได้คำเดียว! ฉันคิดว่ามันเกิดขึ้นเพราะผมเห็นแม่ของฉันอยู่ในแถวหน้า เธอได้รับการโบกที่ผมและผมไม่สามารถมีสมาธิ ฉันวิ่งลงจากเวทีในน้ำตาและรู้สึกว่าน่ากลัวนั้น มันเป็นที่น่าเศร้ามาก!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมทำในโรงเรียนเล่นในฤดูร้อนของปี 1992 ตอนอายุ 7 ขวบ ผมทำงานอย่างหนักเพื่อเรียนรู้สายของฉันและฉันยินดีที่จะได้ขึ้นเวทีครั้งแรก เมื่อฉันไป ฉันอ้าปากจะพูด บรรทัดแรก แต่ฉันจำไม่ได้สักคำ ! ฉันคิดว่า มันเกิดขึ้นเพราะผมเห็นแม่ ในแถวหน้า เธอโบกมือให้ฉัน และฉันก็ไม่มีสมาธิฉันวิ่งออกจากเวทีในน้ำตาและเสียใจภายหลัง มันค่อนข้างน่าเศร้า !