Carbon, sulfur, and nitrogen stable

Carbon, sulfur, and nitrogen stable isotope ratio techniques were used in 1989 and 1990 to evaluate the relative importance of algae and of mangrove detritus in the nutrition of two penaeid prawn species on the west coast of Peninsular Malaysia. Mangrove detritus was found to contribute to the nutrition of juvenile Penaeus merguiensis de Man living within tidal creeks, but not to adult P. merguiensis and juvenile and adult Parapenaeopsis sculptilis (Heller) captured offshore. Results from radiotracer feeding studies, with refractory 14C mangrove lignocellulose as the food source, indicated that juvenile P. merguiensis from tidal creeks assimilated mangrove carbon with an efficiency of 13.4%. This did not differ significantly (P=0.05) from the assimilation efficiencies of juvenile and adult P. sculptilis living offshore (10.0 and 10.9%, respectively); these values were significantly higher (P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปี 1989 และ 1990 เครื่องใช้เทคนิคอัตราส่วนไอโซโทปเสถียรคาร์บอน กำมะถัน และไนโตรเจนในการประเมินความสำคัญ ของสาหร่าย และเศษซากของป่าชายเลนในโภชนาการของสอง penaeid กุ้งสายพันธุ์อยู่ในตะวันตกชายฝั่งของมาเลเซีย พบเศษซากของป่าชายเลนเพื่อการโภชนาการของเยาวชนกุ้งกุลา merguiensis เดอคนที่อาศัยอยู่ ในลำธารน้ำขึ้นน้ำลง แต่ไม่ ให้ P. merguiensis ผู้ใหญ่และเยาวชน และผู้ใหญ่ Parapenaeopsis sculptilis (เฮลเลอร์) ถ่ายทอด ผลจากอาหารศึกษา กับ lignocellulose เลน 14C ทนไฟเป็นแหล่งอาหาร radiotracer ระบุว่า เยาวชน P. merguiensis จากลำธารน้ำขึ้นน้ำลงคาร์บอนของป่าชายเลนที่หลอมรวมกับประสิทธิภาพ 13.4% นี้ไม่ได้แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (P = 0.05) จากประสิทธิภาพการผสมของเยาวชน และผู้ใหญ่ P. sculptilis อาศัยอยู่ต่างประเทศ (10.0 และ 10.9% ตามลำดับ); ค่าเหล่านี้มีนัยสำคัญ (P < 0.001) กว่าสำหรับผู้ใหญ่ P. merguiensis (2.1%) ดังนั้น ส่วนต่างวัสดุป่าชายเลนเพื่อโภชนาการของกุ้ง ในลำธารน้ำขึ้นน้ำลง และต่างประเทศได้ไม่เกี่ยวข้องกับความแตกต่างของกุ้งสามารถใช้เศษซาก แทน วิเคราะห์ไอโซโทปเสถียร C ในตะกอนระบุว่า เศษซากป่าชายเลนโดยทั่วไปมากขึ้นมากมายในลำธารน้ำขึ้นน้ำลงมากกว่าต่างประเทศอยู่ เยาวชนกุ้งในลำธารน้ำขึ้นน้ำลงยังอาจใช้วัสดุเลนอ้อม โดยกินไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก detritivorous การวิเคราะห์ไอโซโทปเสถียรแนะนำสาหร่ายที่ธรรมชาติเป็นอื่น ๆ อาหารส่วนประกอบหลักสำหรับกุ้งที่อาศัยอยู่ในลำธารน้ำขึ้นน้ำลง กุ้งทะเลถูกใช้ส่วนใหญ่ใช้แพลงก์ตอนพืชวัสดุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คาร์บอนกำมะถันและไนโตรเจนไอโซโทปเทคนิคอัตราส่วนถูกนำมาใช้ในปี 1989 และ 1990 เพื่อประเมินความสำคัญของสาหร่ายและเศษซากของป่าชายเลนในด้านโภชนาการของทั้งสองสายพันธุ์กุ้ง penaeid บนชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรมาเลเซีย เศษซากป่าชายเลนก็จะพบว่ามีส่วนร่วมในด้านโภชนาการของเด็กและเยาวชน Penaeus merguiensis ชายที่อาศัยอยู่ในลำธารน้ำขึ้นน้ำลง แต่ไม่ถึงผู้ใหญ่ P. merguiensis และเยาวชนและผู้ใหญ่ Parapenaeopsis sculptilis (เฮลเลอร์) ที่ถูกจับในต่างประเทศ ผลจากการศึกษา radiotracer การให้อาหารด้วยวัสดุทนไฟ 14C ลิกโนเซลลูโลสป่าชายเลนเป็นแหล่งอาหารที่ชี้ให้เห็นว่าเด็กและเยาวชนพี merguiensis จากลำห้ว​​ยน้ำขึ้นน้ำลงหลอมรวมคาร์บอนป่าชายเลนอย่างมีประสิทธิภาพ 13.4% และยังมี นี้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p = 0.05) จากประสิทธิภาพในการดูดซึมของเด็กและเยาวชนและผู้ใหญ่พี sculptilis ที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ (10.0 และ 10.9% ตามลำดับ); ค่าเหล่านี้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.001) กว่าผู้ใหญ่ P. merguiensis (2.1%) ดังนั้นผลงานที่แตกต่างกันของวัสดุป่าชายเลนโภชนาการของกุ้งในลำห้ว​​ยน้ำขึ้นน้ำลงและต่างประเทศที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความแตกต่างในความสามารถของกุ้งที่จะใช้ประโยชน์จากเศษซาก แต่การวิเคราะห์ไอโซโทป C มีเสถียรภาพในตะกอนของเราแสดงให้เห็นว่าเศษซากป่าชายเลนเป็นปกติมากขึ้นมากมายภายในลำห้ว​​ยน้ำขึ้นน้ำลงมากกว่าในต่างประเทศ กุ้งเด็กและเยาวชนในลำห้ว​​ยน้ำขึ้นน้ำลงยังอาจใช้วัสดุป่าชายเลนทางอ้อมด้วยการกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก detritivorou​​s ไอโซโทปวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าสาหร่ายหน้าดินประกอบด้วยองค์ประกอบอื่น ๆ อาหารที่สำคัญสำหรับกุ้งที่อาศัยอยู่ในลำธารน้ำขึ้นน้ำลง กุ้งในต่างประเทศถูกใช้วัสดุแพลงก์ตอนพืชที่ใช้ส่วนใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คาร์บอน ซัลเฟอร์ และไนโตรเจนคงที่อัตราส่วนของไอโซโทปเทคนิคถูกนำมาใช้ในปี 1989 และ 1990 เพื่อประเมินความสำคัญสัมพัทธ์ของสาหร่าย และป่าชายเลน detritus ในโภชนาการของชนิดกุ้งสองชนิดบนชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรมาเลเซีย ป่าชายเลน พบเศษซากไปสู่ภาวะโภชนาการของเยาวชน กุ้งแชบ๊วย เดอ ชายที่อาศัยอยู่ภายในคลื่นลำธาร แต่ไม่ใช่กับค่าเฉลี่ยรวมเยาวชนและผู้ใหญ่และผู้ใหญ่หน้า parapenaeopsis sculptilis ( เฮลเลอร์ ) ถูกจับในต่างประเทศ ผลจากการให้การศึกษากับเรดิโ ทรเซอร์ , วัสดุทนไฟ 14c ป่าชายเลนลิกโนเซลลูโลสเป็นแหล่งอาหาร พบว่า เยาวชน กุ้งแชบ๊วย น้ำขึ้นน้ำลงป่าชายเลนธารขนบธรรมเนียมประเพณีคาร์บอนที่มีประสิทธิภาพ 13.4 % นี้ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p = 0.05 ) จากการผสมผสานประสิทธิภาพของเยาวชนและผู้ใหญ่หน้า sculptilis อาศัยอยู่ต่างประเทศ ( 10.0 ) และ 10.9 ตามลำดับ ) ; ค่าเหล่านี้อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ ( P < 0.001 ) มากกว่าผู้ใหญ่หน้าค่าเฉลี่ยรวม ( 2.1% ) ดังนั้นผลงานที่แตกต่างของวัสดุที่ป่าชายเลนเพื่อโภชนาการของกุ้งในลำธารน้ำขึ้นน้ำลงและต่างประเทศไม่ได้เกี่ยวข้องกับความแตกต่างในความสามารถในการใช้ประโยชน์จากเศษซากของกุ้ง . แต่การวิเคราะห์ของเราจาก C ไอโซโทปเสถียรในดินตะกอนพบว่า ป่าชายเลนจะมีเศษซากมากมายภายในลำธารน้ำขึ้นน้ำลงมากกว่าในต่างประเทศ และกุ้งในลำธารโดยอาจใช้วัสดุทางอ้อม โดยการให้อาหารในป่าชายเลน detritivorous สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก . ไอโซโทปเสถียร วิเคราะห์ว่าดินสาหร่ายขนาดเล็กเป็นหลักๆ ส่วนอาหารกุ้งที่อาศัยอยู่ในบึงธาร กุ้งในต่างประเทศได้ใช้วัสดุตามหลักแพลงก์ตอนพืช .