Psychological factors affecting eat

Psychological factors affecting eating behavior
Cronbach’s alpha coefficient of the Compulsive Eating
Scale (CES) was 0.80. The exploratory factor analyses
yielded one factors with given values greater than 1
(3.1). The two-factor solution accounted for 51.0% of the
variance. Factor loading ranged from 0.41 to 0.50.
Nearly 48.5% ate because of feeling lonely, 62.1% felt
completely out of control when it comes to food, 53.8%
ate till stomach hurts, 53% ate because of feeling upset
or nervous and 59.1% ate because of feeling bored. The
majority ate because of feeling happy (80.3%) (Table 3).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัจจัยทางจิตวิทยาที่มีผลต่อพฤติกรรมการรับประทานอาหารสัมประสิทธิ์อัลฟาของ Cronbach กิน Compulsiveมาตราส่วน (CES) 0.80 การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงบุกเบิกผลหนึ่งมีปัจจัยที่กำหนดมากกว่า 1 ค่า(3.1) การแก้ปัญหาปัจจัยสองบัญชี 51.0% ของผลต่าง ตัวโหลดแสก ๆ จาก 0.41 ถึง 0.50กินเกือบ 48.5% เนื่องจากความรู้สึกโดดเดี่ยว 62.1% สักหลาดออกทั้งหมดของตัวควบคุมเมื่อมันมาถึงอาหาร 53.8%กินจนเจ็บท้อง 53% กิน เพราะอารมณ์เสียความรู้สึกหรือประสาท และ 59.1% กิน เพราะรู้สึกเบื่อ ที่ส่วนใหญ่กิน เพราะรู้สึกมีความสุข (80.3%) (ตาราง 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัจจัยทางจิตวิทยาที่มีผลต่อพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคของการรับประทานอาหารที่บังคับสเกล(CES) เป็น 0.80 ปัจจัยที่สำรวจวิเคราะห์ผลปัจจัยหนึ่งที่มีค่าที่กำหนดมากกว่า 1 (3.1) วิธีการแก้ปัญหาสองปัจจัยคิดเป็น 51.0% ของความแปรปรวน โหลดแฟกเตอร์อยู่ในช่วง 0.41-0.50. เกือบ 48.5% กินเพราะรู้สึกเหงา 62.1% รู้สึกสมบูรณ์ออกจากการควบคุมเมื่อมันมาถึงอาหาร53.8% กินจนเจ็บกระเพาะอาหาร 53% กินเพราะรู้สึกไม่พอใจหรือประสาทและ59.1% กิน เพราะรู้สึกเบื่อ ส่วนใหญ่กินเพราะรู้สึกมีความสุข (80.3%) (ตารางที่ 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจัยทางจิตวิทยาที่มีผลต่อพฤติกรรมการรับประทานอาหาร
ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของนักเลงกิน
ขนาด ( CES ) คือ 0.80 . การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจจากปัจจัยหนึ่งด้วยค่า

( ได้มากกว่า 1 ข้อ ) สองปัจจัย โซลูชั่น คิดเป็นร้อยละ 51.0
ความแปรปรวน โหลดปัจจัยระหว่าง 0.41 0.50
เกือบ 48.5 % กิน เพราะรู้สึกเหงา ร้อยละ 62.1 รู้สึก
สมบูรณ์ออกจากการควบคุมเมื่อมันมาถึงอาหาร 53.8 %
กินจนปวดท้อง 53% กินเพราะความรู้สึกปวด
หรือประสาทและ 59.1 % กิน เพราะรู้สึกเบื่อ
ส่วนใหญ่กิน เพราะรู้สึกมีความสุข ( ร้อยละ 80.3 ) ( ตารางที่ 3 )