1 The brisk September wind had the

1 The brisk September wind had the harsh
Feel ot winter. It blew my hair away From my
Face and chilled me to the bones. From time to
time the anticipation 0F the game warmed me
and the rest ol the crowd. Alter all, this was
the last game of the season, and it was the
game that determined whether the Clippers,
our home team, continued to the play-oFFs.
2 We jumped up and cheered as Matt Loring
caught a Fly ball deep in Iett tield. ”You're
out!” shouted the robust-looking umpire. Now
our Clippers were tied with the Longhorns
3-3, and the Fans were worked into a Frenzy
ol emotion. We had to score a run—now!
Thanks to Mott’s catch, we had the chance.
The Longhorns took their places in the Field,
and the Clippers were up to bat in their
home stadium.
s Someone behind me started clanging a
cowbell. ”Clippers! Clippers!” the crowd
cheered. The stadium shook as the crowd
began to stomp their Feet on the bleachers.
Juan Vazquez was up to bat. He was
good . . . really good. I Felt my heart start to
beat in my throat. The smell ot hot dogs that
usually made me hungry was making me
sick. I was so nervous.
4 $TOMP . . . STOMP . . . STOMP! The
crowd was really getting into the game now.
It was the bottom oF the ninth inning, and the
Clippers needed to score a run. A curtain
ol drizzle began to dampen the gusty wind.
Usually Foul weather sent the crowd running
For cover, but not now. Nothing could keep
them From staying today.
5 The Longhorns’ pitcher threw the First ball,
and Juan took a mighty swing. ”Strike oneI”
shouted the umpire, and it Felt as iF the entire
stadium sighed in unison. We watched as
Juan began to square himsell into position
again. The next ball sailed low and to the
leFt. Juan held back. “Ball!” shouted the
umpire. I Felt myseIF let out the breath I had
been holding back. The Longhorn pitcher
threw two more balls that were out oFJuan’s
reach. Thanklully, he didn't bother to swing.
Copyright SRA/McGraw-Hill. All rights reserved.
a The next ball came at Juan right over the
plate. His bat connected with a thud, sending
the ball Far into the outtield. Juan ran like a
train out oF control until he wisely stopped at
third base. Time seemed to stand still as the
next two players went through enough balls
and strikes to bring the game to the now-or-
never point. My nerves couldn't take much
more. I thought ot all the Little League games
I’d won and lost. I knew how Juan Felt, and
I knew how the Longhorns’ pitcher Felt. The
inning stood at two outs as the last batter
made his way to the plate.
7 There was no doubt about it. Everyone
in the stadium knew that this was our last
chance. Singing began to resound in the
background:
”Take me out to the ball game.
Take me out with the crowd.
Buy me some peanuts and Cracker Jackw,
I don't care it I never get back,
Let me root, root, root For the home team,
IF they don’t win it’s a shame.
For it’s one, two, three strikes, you're out,
At the old ball game.”
s This is it, I thought. IF anyone can do it,
Benji can. Benjamin Potter had the best home
run record 0F any player on the Clippers’
team. The man to my leFt was biting his
Fingers, and I realized I was holding my
breath again.
e The Longhorns’ pitcher tossed his second
pitch over the plate almost casually. The ball
seemed to dangle in the air before Benji hit it
and sent it soaring backward into the crowd.
The ball looped this way and that, and
suddenly I tound myselt right below Benji’s
Foul. People were pushing and shoving as
I reached my hand up and caught the
treasured souvenir.
to Before I had time to bask in the glory 0F
my prize, Benji smacked a home run that
sent Juan home. The Clippers won 5-3,
and I had just caught a Foul ball. It was the
experience oF a Iitetime. What a game!
SHA Reading Laboratory 3a

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1 แรงกันยายนลมมีความรุนแรงรู้สึกหนาว ot มันได้พัดผมออกจากของฉันหน้า และแช่เย็นฉันไปกระดูก เวลาผ่านไปเวลา 0F เมื่อเกมห้องอบอุ่นฉันและ ol เหลือฝูงชน เปลี่ยนแปลงทั้งหมด นี้เกมเป็นครั้งสุดท้ายของฤดูกาล และการเกมที่ว่ากรรไกรทีมงานบ้าน อย่างต่อเนื่องเพื่อการเล่นเพลย์ออฟ2 เราไปค่า และโห่ร้องเป็น Loring ด้านจับตัวลูกลอยลึกใน Iett tield "คุณออก "ตะโกนแย้งดูแข็งแกร่ง ตอนนี้กรรไกรของเราถูกผูกกับ Longhorns3-3 และแฟน ๆ ได้ทำงานเป็นความตื่นเต้นol อารมณ์ มีคะแนนการทำงาน — ตอนนี้ขอบคุณที่จับของอาร์มอตต์ เราได้มีโอกาสLonghorns การเอาตำแหน่งในฟิลด์และกรรไกรที่ขึ้นกับ ค้างคาวในของพวกเขาหน้าหลักs มีคนข้างหลังเริ่มเสียงกระทบcowbell "กรรไกรตัด กรรไกร "ฝูงชนโห่ร้องกัน สนามส่ายเป็นฝูงชนเริ่มเหยียบเท้าของพวกเขาบน bleachers ที่Juan Vazquez ขึ้นเป็นค้างคาว เขาดี...ดีจริง ๆ ผมรู้สึกว่าหัวใจของฉันเริ่มชนะในคอ กลิ่นสุนัขร้อน ot ที่มักจะทำผมหิวก็ทำให้ฉันป่วย ผมประสาทดังนั้น4 $TOMP ... เหยียบ... เหยียบ การฝูงชนถูกจริง ๆ รับเข้าเกมตอนนี้มันเป็นด้านล่างของเอ็มเก้า และกรรไกรต้องใช้คะแนน ผ้าม่านol ละอองฝนเริ่มจะรองรับลมแรงพัดอากาศเหม็นจะส่งฝูงที่ทำงานปก แต่ตอนนี้ไม่ ไม่สามารถเก็บพวกเขาจากการเข้าพักวันนี้5 The Longhorns’ pitcher threw the First ball,and Juan took a mighty swing. ”Strike oneI”shouted the umpire, and it Felt as iF the entirestadium sighed in unison. We watched asJuan began to square himsell into positionagain. The next ball sailed low and to theleFt. Juan held back. “Ball!” shouted theumpire. I Felt myseIF let out the breath I hadbeen holding back. The Longhorn pitcherthrew two more balls that were out oFJuan’sreach. Thanklully, he didn't bother to swing.Copyright SRA/McGraw-Hill. All rights reserved.a The next ball came at Juan right over theplate. His bat connected with a thud, sendingthe ball Far into the outtield. Juan ran like atrain out oF control until he wisely stopped atthird base. Time seemed to stand still as thenext two players went through enough ballsand strikes to bring the game to the now-or-never point. My nerves couldn't take muchmore. I thought ot all the Little League gamesI’d won and lost. I knew how Juan Felt, andI knew how the Longhorns’ pitcher Felt. Theinning stood at two outs as the last battermade his way to the plate.7 There was no doubt about it. Everyonein the stadium knew that this was our lastchance. Singing began to resound in thebackground:”Take me out to the ball game.Take me out with the crowd.Buy me some peanuts and Cracker Jackw,I don't care it I never get back,Let me root, root, root For the home team,IF they don’t win it’s a shame.For it’s one, two, three strikes, you're out,At the old ball game.”s This is it, I thought. IF anyone can do it,Benji can. Benjamin Potter had the best homerun record 0F any player on the Clippers’team. The man to my leFt was biting hisFingers, and I realized I was holding mybreath again.e The Longhorns’ pitcher tossed his secondpitch over the plate almost casually. The ballseemed to dangle in the air before Benji hit itand sent it soaring backward into the crowd.The ball looped this way and that, andsuddenly I tound myselt right below Benji’sFoul. People were pushing and shoving asI reached my hand up and caught thetreasured souvenir.to Before I had time to bask in the glory 0Fmy prize, Benji smacked a home run thatsent Juan home. The Clippers won 5-3,and I had just caught a Foul ball. It was theexperience oF a Iitetime. What a game!SHA Reading Laboratory 3a

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 กันยายนเร็วลมมีรุนแรง
ความรู้สึกในช่วงฤดูหนาว OT มันพัดผมของฉันออกไปจาก
ผิวหน้าและแช่เย็นฉันไปกระดูก ครั้ง
เวลาที่คาดหมาย 0F เกมอุ่นฉัน
และส่วนที่เหลือเฒ่าฝูงชน เปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เป็น
เกมสุดท้ายของฤดูกาลและมันเป็น
เกมที่กำหนดว่ากรรไกร
ทีมบ้านเรายังคงเล่นเพลย์ออฟ.
2 เรากระโดดขึ้นและส่งเสียงเชียร์เป็นแมตต์ลอริง
จับบอลหนีลึกลงไปใน Iett tield "คุณ
ออก!" ตะโกนผู้ตัดสินที่แข็งแกร่งมอง ตอนนี้
กรรไกรของเราได้ผูกกับไพศาล
3-3 และแฟน ๆ ได้รับการทำงานในความตื่นเต้น
อารมณ์ OL เรามีการให้คะแนนการทำงานในขณะนี้!
ขอบคุณที่จะจับ Mott ของเราได้มีโอกาส.
ไพศาลเอาตำแหน่งของพวกเขาในสนาม
และกรรไกรขึ้นเป็นค้างคาวในของพวกเขา
ที่สนามกีฬาบ้าน.
ใครสักคนอยู่ข้างหลังผมเริ่มส่งเสียงดังกราว
กระดึง "กรรไกร! กรรไกร! "ฝูงชน
โห่ร้อง ที่สนามกีฬาส่ายเป็นฝูงชน
เริ่มที่จะเหยียบเท้าของพวกเขาบนอัฒจันทร์.
ฆ Vazquez ก็ขึ้นอยู่กับค้างคาว เขาเป็นคน
ที่ดี . . ดีจริงๆ. ผมรู้สึกว่าหัวใจของฉันเริ่มที่จะ
ชนะในลำคอของฉัน กลิ่นสุนัขร้อน OT ที่
มักจะทำให้ผมหิวก็ทำให้ฉัน
ป่วย ฉันตื่นเต้นมาก.
4 $ TOMP . . STOMP . . เหยียบ!
ฝูงชนที่เป็นจริงที่ได้รับในเกมนี้.
มันเป็นด้านล่างของโอกาสที่เก้าและ
กรรไกรที่จำเป็นในการให้คะแนนการทำงาน ม่าน
ฝนตกปรอยๆ OL เริ่มที่จะรองรับลมแรงลมได้.
อากาศเลวร้ายมักจะส่งฝูงชนวิ่ง
หาที่กำบัง แต่ไม่ได้ตอนนี้ ไม่มีอะไรที่จะให้
พวกเขาจากการเข้าพักในวันนี้.
5 เหยือกไพศาล 'โยนลูกแรก
และฮวนเอาสวิงอันยิ่งใหญ่ "หยุด oneI"
ตะโกนผู้ตัดสินและมันรู้สึกราวกับว่าทั้ง
สนามกีฬาถอนหายใจในเวลาเดียวกัน เราดูเป็น
ฆเริ่มตาราง himsell เข้าไปอยู่ในตำแหน่ง
อีกครั้ง ลูกต่อไปแล่นต่ำและไปทาง
ซ้าย ฆกลับ "ลูก!" ตะโกน
ผู้ตัดสิน ผมรู้สึก myseIF ให้ออกลมหายใจที่ฉันได้
รับการถือครองกลับ Longhorn เหยือก
โยนสองลูกอื่น ๆ ที่มีออกมา oFJuan ของ
การเข้าถึง Thanklully เขาไม่ได้รำคาญที่จะแกว่ง.
ลิขสิทธิ์ SRA / McGraw-Hill สงวนลิขสิทธิ์.
ให้ลูกต่อมาฆขวามากกว่า
แผ่น ค้างคาวเขาเชื่อมต่อกับ thud ที่ส่ง
ลูกไกลใน outtield ฆวิ่งเหมือน
รถไฟออกจากการควบคุมจนกว่าเขาอย่างชาญฉลาดหยุดที่
ฐานที่สาม เวลาดูเหมือนจะยืนยังคงเป็น
ผู้เล่นสองคนต่อไปผ่านไปลูกพอ
และการนัดหยุดงานที่จะนำเกมที่ตอนนี้เป็นสีส้ม
ไม่ชี้ เส้นประสาทของฉันไม่สามารถใช้เวลามาก
มากขึ้น ผมคิด OT ทุกเกมลิตเติ้ลลีก
ที่ผมได้รับรางวัลและการสูญเสีย ฉันรู้ว่าฆรู้สึกและ
ผมรู้ว่าเหยือกไพศาล 'สักหลาด
โอกาสยืนอยู่ที่สองลึกหนาบางเป็นแป้งที่ผ่านมา
ทำทางของเขาไปที่จาน.
7 มีข้อสงสัยไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกคน
ในสนามรู้ว่าเรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้ายของเรา
มีโอกาส ร้องเพลงเริ่มที่จะดังก้องใน
พื้นหลัง:
. "พาฉันออกไปที่เกมลูก
. พาฉันออกไปกับฝูงชนที่
ฉันซื้อถั่วลิสงและ Cracker Jackw,
ฉันไม่สนใจฉันไม่เคยได้รับกลับมา
ให้ฉันรากราก สำหรับทีมงานของบ้าน
ถ้าพวกเขาไม่ชนะมันเป็นความอัปยศ.
สำหรับมันเป็นหนึ่งในสองสามนัดคุณออก
ในเกมลูกเก่า. "
s นี่มันคือผมคิดว่า หากทุกคนสามารถทำมัน
Benji สามารถ เบนจามินพอตเตอร์มีบ้านที่ดีที่สุด
วิ่งบันทึก 0F ผู้เล่นคนใดในกรรไกร '
ทีม คนที่จะซ้ายของฉันที่ถูกกัดของเขา
นิ้วมือและผมรู้ว่าผมกำลังถือของฉัน
ลมหายใจอีกครั้ง.
e เหยือกไพศาล 'โยนที่สองของเขา
ในสนามทั่วจานเกือบลวก ลูก
ดูเหมือนจะห้อยในอากาศก่อน Benji ตีมัน
และส่งมันทะยานย้อนกลับเข้าไปในฝูงชน.
ลูกคล้องด้วยวิธีนี้และที่และ
ทันใดนั้นข้าก็ tound myselt ด้านล่างขวาของ Benji
ฟาวล์ คนถูกผลักดันและผลักเป็น
ฉันถึงมือของฉันขึ้นและจับ
ของที่ระลึกอันทรงคุณค่า.
ไปก่อนที่ผมจะมีเวลาที่จะได้รับความสุขในพระสิริ 0F
รางวัลของฉัน Benji ตีวิ่งกลับบ้านที่
ถูกส่งกลับบ้านฆ กรรไกรตัดเล็บชนะ 5-3
และฉันจับได้เพียงลูกฟาวล์ มันเป็น
ประสบการณ์ของ Iitetime สิ่งที่เกม!
3a SHA อ่านหนังสือในห้องปฏิบัติการ