Pierre and Marie Curie are best kno

Pierre and Marie Curie are best known for their pioneering work in the study of radioactivity, which led to their discovery in 1898 of the elements radium and polonium. Marie Curie, born Maria Sklodowska in Warsaw, Poland, on Nov. 7, 1867, d. July 3, 1934, spent many impoverished years as a teacher and governess before she joined her sister Bronia in Paris in order to study mathematics and physics at the Sorbonne, earning degrees in both subjects in 1893 and 1894. In the spring of the latter year she met the physicist Pierre Curie. They married a year later, and Marie subsequently gave birth to two daughters, Irene (1897) and Eve (1904).
Pierre Curie, b. May 15, 1859, d. Apr. 19, 1906, obtained his doctorate in the year of his marriage, but he had already distinguished himself (along with his brother Jacques) in the study of the properties of crystals. He discovered the phenomenon of piezoelectricity, whereby changes in the volume of certain crystals excite small electric potentials. Along with work on crystal symmetry, Pierre Curie studied the magnetic properties of materials and constructed a torsion balance with a tolerance of 0.01 mg. He discovered that the magnetic susceptibility of paramagnetic materials is inversely proportional to the absolute temperature (Weiss-Curie's law) and that there exists a critical temperature above which the magnetic properties disappear (curie temperature).

Since 1882, Pierre had headed the laboratory at the Ecole de Physique et de Chimie Industrielle in Paris, and it was here that both Marie and Pierre continued to work after their marriage. For her doctoral thesis, Madame Curie decided to study the mysterious radiation that had been discovered in 1896 by Henri Becquerel. With the aid of an electrometer built by Pierre and Jacques, Marie measured the strength of the radiation emitted from uranium compounds and found it proportional to the uranium content, constant over a long period of time, and uninfluenced by external conditions. She detected a similar immutable radiation in the compounds of thorium. While checking these results, she made the unexpected discovery that uranium pitchblende and the mineral chalcolite emitted about four times as much radiation as could be expected from their uranium content. In 1898 she therefore drew the revolutionary conclusion that pitchblende contains a small amount of an unknown radiating element.

Pierre Curie immediately understood the importance of this supposition and joined his wife's work. In the course of their research over the next year, they discovered two new spontaneously radiating elements, which they named polonium (after Marie's native country) and radium. A third element, actinium, was discovered by their colleague Andre Debierne. They now began the tedious and monumental task of isolating these elements so that their chemical properties could be determined.

In 1903, Marie Curie obtained her doctorate for a thesis on radioactive substances, and with her husband and Henri Becquerel she won the Nobel Prize for physics for the joint discovery of radioactivity. The financial aspect of this prize finally relieved the Curies of material hardship. The following year Pierre was appointed professor at the Sorbonne, and Marie became his assistant. She was deeply affected when Pierre died after being struck by a truck on a Paris street. She overcame this blow only by putting all her energy into the scientific work that they had begun together. The Sorbonne provided the opportunity by offering her the post that Pierre had held of lecturer and head of the laboratory. She thus became the first female lecturer at the Sorbonne, and in 1908 she was appointed professor. For the isolation of pure radium, Marie Curie received a second Nobel Prize in 1911, this time for chemistry.

During World War I, Madame Curie dedicated herself entirely to the development of the use of X rays in medicine. In 1918 she took upon herself the direction of the scientific department of the Radium Institute, which she had planned with her husband, and where her daughter Irene Joliot-Curie worked with her husband Frederic Joliot. Marie's research for the rest of her life was dedicated to the chemistry of radioactive materials and their medical applications. She frequently lectured abroad, and she labored to establish international scholarships for scientists. Her death, on July 4, 1934, of leukemia was undoubtedly caused by prolonged exposure to radiation.

The work of Marie and Pierre Curie, which by its nature dealt with changes in the atomic nucleus, led the way toward the modern understanding of the atom as an entity that can be split to release enormous energy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Pierre และมารีกูรีรู้จักกันดีสำหรับการทำงานในการศึกษาของ radioactivity ซึ่งนำไปสู่การค้นพบของพวกเขาใน 1898 องค์เรเดียมและพอโลเนียม มารีกูรี เกิด Maria Sklodowska ในวอร์ซอ โปแลนด์ บน 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867, d. 3 กรกฎาคม 1934 ใช้เวลาหลายปีจนเป็นครูและ governess ก่อนเธอเข้าร่วม Bronia น้องสาวของเธอในปารีสเพื่อศึกษาวิชาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่มหา รายได้องศาในเรื่องทั้งใน 1893 และ 1894 ในฤดูใบไม้ผลิของปีหลัง เธอพบ physicist Pierre ปีแอร์กูรี พวกเขาแต่งงานแล้วปีต่อมา และมารีในภายหลังให้กำเนิดสองธิดา ไอรีน (1897) และอีฟ (1904) .
กูรี Pierre, 15 may ปี 1859, 19 เม.ย. 1906, d. b. รับเอกของเขาในปีของการแต่งงานของเขา แต่เขาได้แล้วแตกต่างตัวเอง (รวมทั้งน้อง Jacques) ในการศึกษาคุณสมบัติของผลึก เขาพบปรากฏการณ์ทาง โดยการเปลี่ยนแปลงในปริมาณของผลึกบางอย่างกระตุ้นศักยภาพไฟฟ้าขนาดเล็ก พร้อมกับทำงานบนผลึกสมมาตร กูรี Pierre ศึกษาคุณสมบัติแม่เหล็กของวัสดุ และสร้างสมดุลแรงบิด ด้วยการยอมรับของ 0.01 มิลลิกรัม เขาค้นพบว่าไก่แม่เหล็กของวัสดุ paramagnetic inversely กับอุณหภูมิสัมบูรณ์ (มีร์กูรีของกฎหมาย) และให้มีอุณหภูมิเป็นสำคัญซึ่งคุณสมบัติแม่เหล็กหายไป (อุณหภูมิปีแอร์กูรี)

พ.ศ. 1882 Pierre ได้หัวหน้าห้องปฏิบัติการที่ร่างกาย Ecole de et de Chimie Industrielle ในปารีส และถูกที่นี่ที่มารีและ Pierre ยังคงทำงานหลังจากการแต่งงานของพวกเขา สำหรับวิทยานิพนธ์ของเธอเอก มาดามกูรีตัดสินใจศึกษารังสีลึกลับที่ถูกพบใน 1896 โดย Henri เบ็กเกอเรล ด้วยความช่วยเหลือของ electrometer สร้างขึ้น โดย Pierre และ Jacques มารีวัดความแรงของรังสีที่เปล่งออกมาจากสารประกอบยูเรเนียม และพบสัดส่วนเนื้อหายูเรเนียม คงเป็นระยะเวลายาวนาน และ uninfluenced โดยสภาพภายนอก เธอตรวจพบรังสีพระองค์ที่คล้ายกันในสารประกอบของทอเรียม ในขณะที่การตรวจสอบ เหล่านี้ผล เธอทำการค้นพบที่ไม่คาดคิดที่ pitchblende ยูเรเนียม และ chalcolite แร่ออกมาเกี่ยวกับสี่เวลารังสีมากที่สุดที่อาจจะคาดจากเนื้อหาของยูเรเนียม ใน 1898 เธอจึงดึงข้อสรุปปฏิวัติ pitchblende ประกอบด้วยจำนวนโนเนแผ่องค์ประกอบเล็กน้อยที่

กูรี Pierre เข้าใจความสำคัญของหลักนี้ และร่วมทำงานเป็นภรรยาของเขาทันที ในหลักสูตรนักวิจัยปีถัดไป พวกเขาค้นพบสองประกายธรรมชาติองค์ประกอบ ซึ่งพวกเขามีชื่อว่าเรเดียมและพอโลเนียม (หลังจากประเทศบ้านเกิดของ Marie) ใหม่ องค์ประกอบที่สาม แอกทิเนียม ค้นพบ โดย Andre Debierne เพื่อนร่วมงานของพวกเขา ตอนนี้พวกเขาเริ่มงานน่าเบื่อ และอนุสาวรีย์แยกองค์ประกอบเหล่านี้เพื่อให้สามารถกำหนดคุณสมบัติของสารเคมี

ใน 1903 มารีกูรีได้รับเอกของเธอสำหรับวิทยานิพนธ์กับสารกัมมันตรังสี และ มี Henri เบ็กเกอเรลและสามีของเธอ เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สำหรับการค้นพบร่วมของ radioactivity ด้านการเงินของรางวัลนี้ปลดปล่อย Curies วัสดุตายในที่สุด ปีต่อ Pierre ถูกแต่งตั้งศาสตราจารย์มหา และมารีกลายเป็น ผู้ช่วยของเขา เธอได้ลึกรับผลเมื่อ Pierre ตายหลังจากถูกหลงโดยรถบรรทุกในปารีสถนน นาง overcame เป่านี้เท่านั้น โดยการใส่พลังงานทั้งหมดของเธอในการทำงานทางวิทยาศาสตร์ที่เริ่มกัน มหาที่ให้โอกาส ด้วยการนำเสนอของเธอลงที่ Pierre ได้จัดอาจารย์ประจำและหัวหน้าห้องปฏิบัติการ เธอจึงกลายเป็นอาจารย์มหาแรกที่หญิง และใน 1908 เธอถูกแต่งตั้งศาสตราจารย์ สำหรับแยกเรเดียมบริสุทธิ์ มารีกูรีได้รับรางวัลโนเบลสองใน 1911 เวลานี้สำหรับเคมี

ในระหว่างสงครามโลก มาดามกูรีทุ่มเทตัวเองเพื่อการพัฒนาการใช้รังสี X ในยาทั้งหมด ใน 1918 เธอเอาตามตัวเองทิศทางวิชาวิทยาศาสตร์สถาบันเรเดียม ซึ่งเธอได้วางแผนกับสามีของเธอ และที่ทำงานลูกสาวของเธอ Irene Joliot-Curie กับสามี Joliot เฟรดเด งานวิจัยของมารีที่เหลือของชีวิตของเธอถูกทุ่มเทเคมีของวัสดุกัมมันตรังสีและโปรแกรมประยุกต์ทางการแพทย์ เธอมัก lectured ต่างประเทศ และเธอ labored สร้างทุนการศึกษาระหว่างประเทศสำหรับนักวิทยาศาสตร์ เธอตาย บน 4 กรกฎาคม 1934 ของมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่เกิดจากสัมผัสนานกับรังสีอย่างไม่ต้องสงสัย

งานมารีและปีแอร์กูรี Pierre ซึ่ง โดยธรรมชาติการจัดการกับการเปลี่ยนแปลงในนิวเคลียสอะตอม นำทางไปสู่ความเข้าใจที่ทันสมัยของอะตอมเป็นเอนทิตีที่สามารถแยกการปลดปล่อยพลังงานมหาศาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปีแยร์และมารี กูรี เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับงานบุกเบิกของพวกเขาในการศึกษากัมมันตภาพรังสี ซึ่งนำไปสู่การค้นพบของพวกเขาใน 1898 ของธาตุพอโลเนียม เรเดียม และ . มารี คูรี่ เกิดมาเรีย กลโดวสกา ใน วอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 1867 , D . 3 กรกฎาคม 1934ใช้เวลาหลายปียากจนเป็นครู และพี่เลี้ยงเด็ก ก่อนที่เธอกับน้องสาวของเธอ bronia ในปารีสเพื่อการศึกษาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่ Sorbonne , รายได้องศาทั้งวิชาใน 1893 และ 1894 . ในฤดูใบไม้ผลิของปีต่อมาเธอได้พบกับนักฟิสิกส์ ปิแอร์ คูรี . พวกเขาแต่งงานกันในปีต่อมา และมารี ต่อมาให้กำเนิดบุตรสาวสองคน ไอรีน ( 1897 ) และ อีฟ
( 1904 )ปิแอร์ คูรี่ พ. 15 พฤษภาคม 1859 , D . เมษายน 19 , 287 , ได้รับปริญญาเอกของเขาในปีของการแต่งงานของเขา แต่เขาก็โดดเด่นตัวเอง ( พร้อมกับพี่ชายของเขา Jacques ) ในการศึกษาคุณสมบัติของผลึก เขาได้ค้นพบปรากฏการณ์ของเปียโซอิเล็กทริกซิตี ซึ่งการเปลี่ยนแปลงปริมาณของผลึกบางอย่างกระตุ้นให้ศักย์ไฟฟ้าขนาดเล็ก พร้อมกับทำงานบนผลึกสมมาตรปิแอร์ คูรี่ ทำการศึกษาสมบัติทางแม่เหล็กของวัสดุและสร้างแรงบิดสมดุลกับความอดทนของ 0.01 มิลลิกรัม เขาพบว่า ความไวแม่เหล็กของวัสดุพาราแมกเนติกเป็นสัดส่วนผกผันกับอุณหภูมิสัมบูรณ์ ( ไวส์ คูรี่ กฎหมาย ) และมีอุณหภูมิวิกฤตข้างต้นซึ่งคุณสมบัติหายไป ( อุณหภูมิคูรีตั้งแต่ 1882 )

,เจ้าปีแอร์ไปปฏิบัติการที่ Ecole de ร่างกาย et de chimie industrielle ในปารีส และมันเป็นที่นี่ที่ทั้งแมรี่และปีแอร์ยังคงทำงานหลังจากแต่งงาน สำหรับวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเธอ มาดามคูรีตัดสินใจที่จะศึกษารังสีลึกลับที่ถูกค้นพบในปี 1896 โดย อองรี แบ็กเกอแรล . ด้วยความช่วยเหลือของอิเล็กโตรมิเตอร์ที่สร้างขึ้นโดย ปิแอร์ และ แจ๊ค ,มารี วัดความแรงของรังสีที่ปล่อยออกมาจากสารประกอบยูเรเนียมและพบว่ามันเป็นสัดส่วนกับปริมาณยูเรเนียม คงที่ในช่วงระยะเวลาที่ยาวนานของเวลาและ uninfluenced โดยเงื่อนไขภายนอก เธอตรวจพบรังสีไม่เปลี่ยนแปลงที่คล้ายกันในสารประกอบของทอเรียม . ในขณะที่การตรวจสอบผลลัพธ์เหล่านี้เธอทำไม่คาดคิดค้นพบว่าแร่ยูเรเนียมยูเรเนียมและแร่ chalcolite ออกมาประมาณ 4 เท่า รังสีที่เป็นอาจจะคาดหวังจากเนื้อหาของยูเรเนียม ใน 1898 เธอจึงดึงข้อสรุปปฏิวัติที่แร่ยูเรเนียมที่มีจำนวนเล็ก ๆของที่ไม่รู้จัก

แผ่องค์ประกอบปิแอร์ คูรี่ทันทีเข้าใจความสำคัญของทฤษฎีนี้ และเข้าร่วมงานของภรรยาของเขา ในการทำวิจัยของพวกเขาผ่านปีถัดไปที่พวกเขาได้ค้นพบสองใหม่แผ่องค์ประกอบ ซึ่งตั้งชื่อพอโลเนียม ( หลังจาก มารี ประเทศบ้านเกิด ) และเรเดียม สามธาตุแอกทิเนียม ถูกค้นพบโดยเพื่อนร่วมงานของอังเดร debierne .ตอนนี้พวกเขาเริ่มงานที่น่าเบื่อและอนุสาวรีย์ของการแยกองค์ประกอบเหล่านี้เพื่อให้คุณสมบัติทางเคมีของพวกเขาอาจจะตัดสินใจ

ในปี 1903 , มารี กูรีได้รับปริญญาเอกของเธอสำหรับวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับสารกัมมันตรังสี และกับสามีของเธอและอ็องรี เบ็กแรลเธอได้รับรางวัลโนเบลสำหรับฟิสิกส์สำหรับการค้นพบร่วมกันของกัมมันตภาพรังสีด้านการเงินรางวัลนี้ก็โล่ง curies จำกัดวัสดุ ปีต่อไปนี้ ปิแอร์ ได้แต่งตั้งศาสตราจารย์ที่ซอร์บอนน์ และมารี เป็นผู้ช่วยของเขา เธอถูกกระทบอย่างหนักเมื่อปิแอร์เสียชีวิตหลังจากที่ถูกตีโดยรถบรรทุกในปารีสถนน เธอผ่านระเบิดนี้เท่านั้น โดยการใส่พลังงานทั้งหมดของเธอในงานวิทยาศาสตร์ที่พวกเขาได้เริ่มกันที่ Sorbonne ให้โอกาส โดยเสนอเธอโพสต์ว่าปิแอร์ถือของอาจารย์และหัวหน้าห้องปฏิบัติการ เธอจึงกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่อาจารย์ที่ซอร์บอนน์ และใน 1908 เธอได้รับการแต่งตั้งศาสตราจารย์ สำหรับการแยกเรเดียมบริสุทธิ์ มารีกูรีได้รับรางวัลโนเบลครั้งที่สองใน 1911 , เวลาสำหรับเคมี

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่มาดามคูรีทุ่มเทตัวเองทั้งหมดเพื่อการพัฒนาการใช้รังสีเอกซ์ในการแพทย์ ใน 1918 ของนาง ก็ทิศทางของแผนกวิทยาศาสตร์ของสถาบันเรเดียมซึ่งเธอวางแผนกับสามี และลูกสาวของเธอ ไอรีน กูรี joliot ทำงานกับสามี เฟรเดริก โชลีโย .งานวิจัยของมารีสำหรับส่วนที่เหลือของชีวิตของเธอได้ทุ่มเทเพื่อเคมีของวัสดุกัมมันตรังสีและการประยุกต์ใช้ทางการแพทย์ของพวกเขา เธอมักสอนต่างประเทศ และเธอยากที่จะสร้างทุนการศึกษานานาชาติสำหรับนักวิทยาศาสตร์ เธอตาย ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม 1934 , มะเร็งเม็ดเลือดขาวคือไม่ต้องสงสัยที่เกิดจากการสัมผัสเป็นเวลานานถึงรังสี

ผลงานของมารี และ ปิแอร์ คูรีซึ่งโดยธรรมชาติของการจัดการกับการเปลี่ยนแปลงในนิวเคลียสอะตอม นําทางต่อความเข้าใจสมัยใหม่ของอะตอมเป็นนิติบุคคลที่สามารถแยกปล่อยพลังงานมหาศาล .