One of the problems with the area o

One of the problems with the area of sociolinguistics in relation to
second language acquisition is the notion of “culture,” which is often present,
either implicitly or explicitly, in discussions of the general area of
“sociolinguistic competence.” Culture has been understood in many different
ways, but is often summarized as the set of beliefs and values held,
in common, by a social group. Terms such as the acquisition of “culture”
or “cultural competence” or “cultural knowledge” are sometimes used as
if they were interchangeable. There has been an assumption that language
and “culture” are co-terminous and that there is some simple correspondence
between learning a language and learning a “culture.” And “cultural
experience” is invoked as if there were some sort of monolithic culture
one should acquire when one is learning another language. Ethnographers
and anthropologists in the past have been satisified to entertain notions of
culture, usually in relation to non-Western societies, where it could
indeed be argued that there was some sort of integrated set of beliefs and
values understood by members of a particular community, who all shared
the same language. However, in many late twentieth century societies,
and particularly Western ones, the notion of culture is much more problematic.
Now, culture, if spoken of at all, is perceived as much more fragmented,
certainly in industrial societies, and probably even in non-industrial
societies (for recent discussions, see Archer 1988, Fox 1991, Hannerz 1992). In industrial societies, social scientists talk of urban culture versus
rural culture, middle-class culture, organisational culture, and so on.
These are not subsets of a larger culture, as they intersect and overlap with
each other, and individuals seem to mix and match different “cultures.” Is
French “culture” the same in Rabat or Quebec or Lyon? What should the
learner be acquiring precisely in relation to these areas? It is clearly problematic
for the second language researcher to talk about the acquisition of
one culture (see Dittmar, Spolsky, and Walters, 1998 for discussion of a
model for sociolinguistic/sociocultural analysis).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาเกี่ยวกับพื้นที่ของภาษาศาสตร์เชิงสังคมในการอย่างใดอย่างหนึ่งสองภาษามาเป็นแนวคิดของ "วัฒนธรรม ซึ่งมักจะนำเสนอนัย หรืออย่าง ชัดเจน ในพื้นที่ทั่วไปของ"sociolinguistic ความสามารถ" มีการเข้าใจวัฒนธรรมในหลายแตกต่างกันวิธี แต่มักจะสรุปเป็นชุดของความเชื่อและค่าจัดกัน ตามกลุ่มสังคม เงื่อนไขเช่นซื้อของ "วัฒนธรรม"หรือ "ความสามารถทางวัฒนธรรม" หรือ "วัฒนธรรมความรู้" บางครั้งใช้เป็นก็ได้เปลี่ยน มีอัสสัมเป็นภาษาที่และ "วัฒนธรรม" มีบริษัท terminous และมีจดหมายบางอย่างระหว่างเรียนภาษา และเรียนรู้กับ "วัฒนธรรม" และ "วัฒนธรรมประสบการณ์"จะถูกเรียกว่ามีบางจัดเรียงของเสาหินหนึ่งควรซื้อเมื่อหนึ่งคือเรียนภาษาอื่น Ethnographersและมานุษยในอดีตได้รับเกรดเพื่อความเข้าใจของความบันเทิงวัฒนธรรม เกี่ยวกับตะวันตกสังคม ไม่สามารถที่จะแน่นอนจะโต้เถียงว่า มีบางจัดเรียงของชุดรวมของความเชื่อ และค่าเข้าใจ โดยสมาชิกของชุมชนเฉพาะ ที่ทั้งหมดที่ใช้ร่วมกันภาษาเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในหลายศตวรรษที่ยี่สิบสายสังคมและเป็นแนวคิดของวัฒนธรรมตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งคน มีปัญหามากตอนนี้ วัฒนธรรม ถ้าพูดของเลย ถือว่าเป็นมากขึ้นกระจัดกระจายในสังคมอุตสาหกรรมแน่นอน และอาจจะแม้แต่ในอุตสาหกรรมไม่มีสังคม (สนทนาล่าสุด ดูอาร์เชอร์ 1988, 1991 ฟ็อกซ์ Hannerz 1992) ในสังคมอุตสาหกรรม นักวิทยาศาสตร์สังคมพูดคุยของวัฒนธรรมเมืองและวัฒนธรรมชนบท ชั้นกลางวัฒนธรรม วัฒนธรรม organisational และอื่น ๆเหล่านี้จะไม่ย่อยของวัฒนธรรมใหญ่ พวกเขาอิน และทับซ้อนกับกัน และบุคคลที่ดูเหมือนจะ ผสม และตรงกับ "วัฒนธรรมที่แตกต่างกัน" มีฝรั่งเศส "วัฒนธรรม" เหมือนในราบัตควิเบก หรือลิยง อะไรควรจะผู้เรียนจะได้รับอย่างแม่นยำเกี่ยวกับพื้นที่เหล่านี้หรือไม่ มันเป็นปัญหาอย่างชัดเจนสำหรับนักวิจัยภาษาที่สองจะพูดคุยเกี่ยวกับการซื้อวัฒนธรรมหนึ่ง (ดู Dittmar, Spolsky, Walters, 1998 สำหรับการอภิปรายการแบบจำลองสำหรับวิเคราะห์ sociolinguistic/sociocultural)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนึ่งในปัญหาที่มีพื้นที่ภาษาศาสตร์ในความสัมพันธ์กับการเรียนรู้ภาษาที่สองคือความคิดของ "วัฒนธรรม" ซึ่งมีอยู่บ่อยครั้งทั้งโดยปริยายหรืออย่างชัดเจนในการอภิปรายของพื้นที่โดยทั่วไปของ"ความสามารถ sociolinguistic." วัฒนธรรมได้รับความเข้าใจใน ที่แตกต่างกันหลายวิธีแต่สรุปก็คือมักจะเป็นชุดของความเชื่อและค่านิยมจัดขึ้นในการร่วมกันโดยกลุ่มทางสังคม ข้อตกลงและเงื่อนไขเช่นการซื้อกิจการของ "วัฒนธรรม" หรือ "ความสามารถทางวัฒนธรรม" หรือ "ความรู้ทางวัฒนธรรม" จะใช้เป็นบางครั้งถ้าพวกเขาใช้แทนกันได้ ได้มีสมมติฐานว่าภาษาและ "วัฒนธรรม" เป็นผู้ร่วม terminous และมีบางส่วนติดต่อง่ายระหว่างการเรียนรู้ภาษาและการเรียนรู้"วัฒนธรรม." และ"วัฒนธรรมประสบการณ์" จะเรียกว่าถ้ามีการจัดเรียงของวัฒนธรรมเสาหินบางอย่างใดอย่างหนึ่งควรจะได้รับเมื่อหนึ่งคือการเรียนรู้ภาษาอื่น ethnographers และนักมานุษยวิทยาในอดีตที่ผ่านมาได้รับการ satisified เพื่อความบันเทิงความคิดของวัฒนธรรมมักจะอยู่ในความสัมพันธ์กับสังคมที่ไม่ใช่ตะวันตกที่มันอาจจะจริงจะแย้งว่ามีการเรียงลำดับของชุดบูรณาการของความเชื่อและค่านิยมที่เข้าใจโดยสมาชิกของชุมชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ทุกคนร่วมกันภาษาเดียวกัน อย่างไรก็ตามในหลายสังคมปลายศตวรรษที่ยี่สิบ, และคนตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดของวัฒนธรรมอื่น ๆ อีกมากมายที่มีปัญหา. ตอนนี้, วัฒนธรรม, ถ้าพูดถึงที่ทุกคนรับรู้เป็นมากขึ้นการแยกส่วนอย่างแน่นอนในสังคมอุตสาหกรรมและอาจแม้จะอยู่ในที่ไม่-industrial สังคม (สำหรับการอภิปรายที่ผ่านมาเห็นคนยิงธนูปี 1988, ฟ็อกซ์ 1991 Hannerz 1992) ในสังคมอุตสาหกรรมสังคมนักวิทยาศาสตร์พูดถึงวัฒนธรรมเมืองเมื่อเทียบกับวัฒนธรรมชนบทวัฒนธรรมชนชั้นกลางวัฒนธรรมองค์กรและอื่น ๆ . เหล่านี้จะไม่ย่อยของวัฒนธรรมที่มีขนาดใหญ่เช่นที่พวกเขาตัดและทับซ้อนกับแต่ละอื่น ๆ และบุคคลที่ดูเหมือนจะผสมและ ตรงกับที่แตกต่างกัน "วัฒนธรรม." เป็นภาษาฝรั่งเศส"วัฒนธรรม" เหมือนกันในควิเบกราบัตหรือลียงหรือ? สิ่งที่ควรเรียนจะแสวงหาได้อย่างแม่นยำในความสัมพันธ์กับพื้นที่เหล่านี้หรือไม่ มันเห็นได้ชัดว่ามีปัญหาสำหรับนักวิจัยภาษาที่สองที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการเข้าซื้อกิจการของวัฒนธรรม(ดู Dittmar, Spolsky และวอลเตอร์ส 1998 สำหรับการอภิปรายของแบบจำลองสำหรับsociolinguistic / การวิเคราะห์ทางสังคมวัฒนธรรม)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งในปัญหากับพื้นที่ของภาษาศาสตร์สังคมในความสัมพันธ์กับ
สองภาษา คือ เรื่องของ " วัฒนธรรม " ซึ่งมักจะเป็นปัจจุบัน
อย่างใดอย่างหนึ่งหรือโดยปริยายอย่างชัดเจน ในการอภิปรายของพื้นที่ทั่วไปของ
" เปรียบเทียบความสามารถ วัฒนธรรม " ได้เข้าใจในวิธีที่แตกต่างกัน
มากมาย แต่มักจะมีการสรุปเป็น ชุดของความเชื่อและค่านิยมขึ้น
ร่วมกันโดยกลุ่มสังคมเงื่อนไข เช่น การเข้าซื้อกิจการของ " วัฒนธรรม "
" วัฒนธรรมอำนาจ " หรือ " ความรู้วัฒนธรรม " บางครั้งใช้เป็น
ถ้าพวกเขาใช้ มีการสันนิษฐานว่า ภาษาและ วัฒนธรรม " เป็น Co
terminous และมีบางอย่างง่ายจดหมาย
ระหว่างเรียนภาษาและเรียนรู้ " วัฒนธรรม " และ " วัฒนธรรม
ประสบการณ์ " เรียกว่ามีบางจัดเรียงของเสาหินวัฒนธรรม
หนึ่งควรจะได้รับเมื่อหนึ่งคือการเรียนรู้ภาษาอื่น ethnographers
เรื่องนี้ในอดีตได้ภูมิใจบันเทิงช่อง
วัฒนธรรม มักจะสัมพันธ์กับไม่ใช่สังคมตะวันตกที่อาจ
แน่นอนจะแย้งว่ามีการจัดเรียงบางของชุดรวมของความเชื่อและ
ค่า เข้าใจ โดยสมาชิกของชุมชน โดยเฉพาะ คนที่ใช้
เป็นภาษาเดียวกัน อย่างไรก็ตามในหลายปลายศตวรรษที่ 20 สังคม
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดของวัฒนธรรมตะวันตกที่เป็นปัญหาเพิ่มเติม .
ตอนนี้ วัฒนธรรม ถ้าพูดทั้งหมด เป็นที่รับรู้มากกระจัดกระจายมากขึ้น
แน่นอนในสังคมอุตสาหกรรม และอาจจะแม้แต่ในสังคมอุตสาหกรรม
ไม่ใช่ ( การล่าสุดเห็นหมาจิ้งจอกยิงธนู 1988 , 1991 hannerz 1992 ) ในสังคมอุตสาหกรรม สังคมนักวิทยาศาสตร์พูดถึงวัฒนธรรมเมืองและชนบทชั้นกลาง
วัฒนธรรม , วัฒนธรรม , วัฒนธรรมองค์กร , และอื่น ๆ .
เหล่านี้จะไม่ย่อยของวัฒนธรรมที่มีขนาดใหญ่เช่นที่พวกเขาบรรจบและทับซ้อนกับ
แต่ละอื่น ๆและบุคคลที่ดูเหมือนจะผสมและตรงกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง " "
" วัฒนธรรม " เป็นภาษาฝรั่งเศส เดียวกันใน Rabat หรือ Quebec หรือลียง ?สิ่งที่ควร
ผู้เรียนได้รับแน่นอนในความสัมพันธ์กับพื้นที่เหล่านี้ ? มันเป็นที่ชัดเจนปัญหา
สำหรับนักวิจัยภาษาที่สองที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการเข้าซื้อกิจการของ
หนึ่งวัฒนธรรม ( ดู dittmar spolsky , และ , วอลเตอร์ , 1998 สำหรับการสนทนาของ
รูปแบบภาษา / วัฒนธรรมสังคม การวิเคราะห์ )