ชาวอำเภอพระพุทธบาท จ. สระบุรี มีประเพณีตักบาตรดอกไม้มาตั้งแต่
ครั้งโบราณ โดยตอนเช้าคนแก่คนเฒ่าตลอดจนหนุ่มสาวพากันไปวัดเพื่อทำบุญ
ตักบาตรข้าวสุกแด่พระภิกษุสงฆ์ที่วัดพระพุทธบาทราชวรวิหารเสร็จจากการทำบุญ
ตักบาตรแล้วบรรดาหนุ่มสาวพากันออกจากบ้านขึ้นเขาไปเก็บดอกไม้ที่จะบานเฉพาะ
ช่วงเข้าพรรษาจนได้ชื่อเรียกขานว่า"ดอกเข้าพรรษา"เพื่อเตรียมไว้สำหรับตักบาตร
ดอกไม้ในตอนบ่ายของวันเดียวกัน
ดอกเข้าพรรษานี้ มีชื่อทางพฤกษศาสตร์อยู่ในสกุลกลอบบา (Globba)
มีลักษณะคล้ายกับต้นกระชายหรือขมิ้น สูง ๑ คืบเศษๆ มักขึ้นตามท้องที่ป่าเขาที่มี
ความชุ่มชื้นค่อนข้างสูง ลำต้นขึ้นเป็นกอจากหัวหรือเหง้าใต้ดิน ดอกมีขนาดเล็กออก
เป็นช่อส่วนยอดของลำต้นมีหลายสี เช่น ขาวเหลืองเหลืองแซมม่วงและบางต้นก็มี
สีน้ำเงินม่วงมีดอกรองรับในช่อดอกดูเป็นช่อใหญ่สวยงาม โดยเฉพาะชนิดดอกเหลือง
จะมีกลีบรองสีม่วงสะดุดตามากซึ่งจะหายากมากกว่าสีอื่นชาวบ้านบางคนจึงเรียกว่า
ดอกยูงทองหรือดอกหงส์ทองเมื่อเก็บดอกไม้มาแล้วก็นำมามัดรวมกับธูปเทียนชาวบ้าน
จะมาตั้งแถวรออยู่ริมถนนทั้ง๒ ข้างเริ่มตั้งแต่วงเวียนถนนสายคู่ไปจนถึงประตูพระมณฑป
พระพุทธบาทเมื่อถึงเวลาอันเป็นมงคลพระภิกษุสงฆ์จะออกบิณฑบาต โดยมีขบวนแห่
กลองยาวพร้อมด้วยนางรำ รำหน้ากลองยาวอย่างครึกครื้น ถัดจากขบวนกลองยาว
เป็นพระพุทธรูปขึ้นประดิษฐานบนรถแห่ตามด้วยขบวนพระสงฆ์เดินมาเพื่อบิณฑบาต
ดอกไม้ ไปเรื่อยๆ ไปจนถึงประตูพระมณฑปพระพุทธบาท
ต่อจากนั้นพระภิกษุสงฆ์ก็จะนำเอาดอกไม้เข้าไปในมณฑปพระพุทธบาทเพื่อ
เป็นเครื่องสักการะวันทา"รอยพระพุทธบาท" จากนั้นนำเอาดอกไม้มาวันทาพระเจดีย์
"จุฬามณี" เจดีย์ที่บรรจุพระเขี้ยวแก้วจำลองขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอีก สุดท้าย
จึงนำไปสักการะพระเจดีย์พระมหาธาตุองค์ใหญ่ซึ่งชาวพุทธถือกันว่าเป็นเจดีย์ที่บรรจุ
พระบรมสารีริกธาตุ(กระดูกซี่โครงของพระพุทธเจ้า)จากนั้นพระภิกษุสงฆ์และสามเณร
ทั้งหมดก็จะเดินตรงไปเข้าอุโบสถสวดอธิษฐานเข้าพรรษาเพื่อเปล่งวาจาว่าจะอยู่ใน
อาณาเขตที่จำกัดในระหว่างฤดูกาลเข้าพรรษา
ในขณะที่พระภิกษุสงฆ์และสามเณรจะเข้าอุโบสถประชาชนนำน้ำสะอาดล้าง
เท้าแด่พระภิกษุสงฆ์บริเวณบันไดด้วยความเข้าใจว่าเป็นการชำระล้างบาป ของตนที่ได้
กระทำให้หมดสิ้นไป