It was a wonderful September day in

It was a wonderful September day in Miami,Florida. on the wide white beach along the coast of key Biscayne the sun was hot on the sand.
A slim young woman in her early twenties was lying alone down by the sea. She was beautiful,but her face was sad. Her long black hair fell over the book she was reading. From time to time she looked up from her book and along the beach. Then she put her book away in a bag and set up.she looked unhappily along the beach again.
"I can't tell him! I just tell him" she whispered to herself.
The sea was flat,calm,and the clear. And the weather was hot. It was too hot to work,too hot to play, too hot to drive into Miami ti meet up with friends, and it was too hot to stay at home. The wide green streets of Key Biscayne and the parking lots of the tell white buildings were almost empty in the burning sun.
Everybody was at the beach. Groups of friends lay on the sand, talking, laughing and listening to music. Some were playing ball games, others ran into the water to swim. Families with fat babies and sunburned children lay under the palm trees that grew along the beach. Mothers watched carefully as their children ran down to the sea to play in the warm shallow water. And at the far end of the beach.across the water, the tall white buildings of Miami stood out against the clear blue sky.
At the far side of the beach a narrow path ran between the tall white apartment buildings. Is joined the green streets of Key Biscayne whit the wide white beaches. A tall good-looking man about the same age as the woman was coming down the path. He was wearing a T-shirt and jeans and his arms and face were brown from the sun. At the end of the path he stopped under the palm trees looked out across the beach.
"Ikemi" he shouted.
"Max!" The woman stood up and waved. "I'm here! Over here!"
He saw her,smiled, waved back, took of his shoes, and came running toward her over to kiss her
"Max,din't."
"Don't? Don't? Kiss you? Why not? What's the matter?"he asked.
Ikemi looked away from Max."I'm sorry,Max,I'm so sorry, but we have to talk. There's something I have to say to you ... I wish I didn't ... I really with ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันเป็นวันเดือนกันยายนยอดเยี่ยมในไมอามี่ ฟลอริด้า ดวงอาทิตย์ถูกไม่ร้อนบนทรายบนชายหาดสีขาวกว้างตามแนวชายฝั่งของคีย์บิสเคน สาวบางในยี่ก่อนเธอกำลังนอนอยู่คนเดียวลงทะเล เธอสวย แต่หน้าเธอเศร้า ผมดำยาวของเธอล้มลงบนหนังสือที่เธอได้อ่าน เวลาเธอมองขึ้น จากหนังสือของหล่อน และ บนชายหาด แล้วเธอเก็บหนังสือของเธอในกระเป๋า และตั้ง up.she มอง unhappily ริมหาดอีก"ฉันไม่บอก ฉันก็บอกเขา"เธอกระซิบกับตัวเองทะเลถูกแบน สงบ และพ้น และสภาพอากาศร้อน มันร้อนเกินไปในการทำงาน ร้อนเกินไปในการเล่น ร้อนเกินไปขับเป็นไม ตี้พบปะเพื่อน และก็ร้อนเกินไปที่จะอยู่บ้าน ถนนกว้างสีเขียวของบิสเคนคีย์และจอดรถของอาคารสีขาวบอกถูกเกือบว่างเปล่าในแดดทุกคนที่ชายหาด กลุ่มเพื่อนวางบนทราย พูดคุย หัวเราะ และฟังเพลง บางเล่นเกมลูกบอล คนอื่นวิ่งลงไปในน้ำว่ายน้ำ ครอบครัวที่ มีเด็กอ้วนและเด็ก sunburned วางใต้ต้นปาล์มที่เติบโตบนชายหาด แม่เฝ้าดูอย่างระมัดระวังเป็นลูก ๆ วิ่งลงทะเลเล่นน้ำตื้น และที่บริเวณสุด beach.across น้ำ อาคารสีขาวสูงของไมอามี่ยืนออกกับท้องฟ้าสีฟ้าใสAt the far side of the beach a narrow path ran between the tall white apartment buildings. Is joined the green streets of Key Biscayne whit the wide white beaches. A tall good-looking man about the same age as the woman was coming down the path. He was wearing a T-shirt and jeans and his arms and face were brown from the sun. At the end of the path he stopped under the palm trees looked out across the beach."Ikemi" he shouted."Max!" The woman stood up and waved. "I'm here! Over here!"He saw her,smiled, waved back, took of his shoes, and came running toward her over to kiss her"Max,din't.""Don't? Don't? Kiss you? Why not? What's the matter?"he asked.Ikemi looked away from Max."I'm sorry,Max,I'm so sorry, but we have to talk. There's something I have to say to you ... I wish I didn't ... I really with ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นที่ยอดเยี่ยมวันเดือนกันยายนในไมอามี่, ฟลอริด้า บนชายหาดสีขาวกว้างตามแนวชายฝั่งของบิสเคย์ที่สำคัญดวงอาทิตย์ร้อนบนหาดทราย.
หญิงสาวบางในวัยยี่สิบต้น ๆ ของเธอกำลังนอนอยู่คนเดียวลงที่ริมทะเล เธอเป็นคนที่สวยงาม แต่ใบหน้าของเธอเป็นเรื่องน่าเศร้า ผมสีดำยาวของเธอลดลงมากกว่าหนังสือที่เธอได้อ่าน จากเวลาที่เธอมองขึ้นมาจากหนังสือของเธอและเดินไปตามชายหาด จากนั้นเธอก็วางหนังสือของเธอออกไปในถุงและตั้ง up.she ดูมีความสุขไปตามชายหาดอีกครั้ง.
"ผมไม่สามารถบอกเขาว่าผมเพียง! บอกเขา" เธอกระซิบกับตัวเอง.
ทะเลถูกแบนสงบและชัดเจน และสภาพอากาศร้อน มันร้อนเกินไปที่จะทำงานร้อนเกินไปที่จะเล่นร้อนเกินไปที่จะขับรถเข้าไปในไมอามี่ทิพบกับเพื่อนและมันก็ร้อนเกินไปที่จะอยู่ที่บ้าน ถนนสีเขียวกว้างของบิสเคย์ที่สำคัญและที่จอดรถในอาคารสีขาวบอกได้เกือบจะว่างเปล่าในดวงอาทิตย์เผาไหม้.
ทุกคนอยู่ที่ชายหาด กลุ่มเพื่อนที่วางอยู่บนทรายพูดคุยหัวเราะและฟังเพลง บางคนเล่นเกมลูกคนอื่น ๆ วิ่งลงไปในน้ำการว่ายน้ำ ครอบครัวที่มีเด็กทารกและเด็กไขมันแดดเผานอนใต้ต้นปาล์มที่ขยายตัวตามแนวชายหาด แม่เฝ้าดูอย่างระมัดระวังในขณะที่เด็กของพวกเขาวิ่งลงไปในทะเลที่จะเล่นในน้ำอุ่นตื้น และที่ปลายสุดของ beach.across น้ำอาคารสูงสีขาวของไมอามี่ออกมายืนกับท้องฟ้าสีฟ้าใส.
ที่อีกฟากหนึ่งของชายหาดเส้นทางแคบ ๆ วิ่งระหว่างอาคารอพาร์ตเมนต์สูงสีขาว เข้าร่วมถนนสีเขียวของ Key Biscayne เล็กน้อยหาดทรายสีขาวกว้าง ชายคนหนึ่งหน้าตาดีสูงเกี่ยวกับอายุเช่นเดียวกับผู้หญิงคนนั้นมาลงเส้นทาง เขาสวมเสื้อยืดและกางเกงยีนส์และแขนและใบหน้าของเขาเป็นสีน้ำตาลจากดวงอาทิตย์ ในตอนท้ายของเส้นทางเขาหยุดใต้ต้นปาล์มมองออกไปทั่วชายหาด.
"Ikemi" เขาตะโกน.
"แม็กซ์" ผู้หญิงที่ยืนขึ้นและโบกมือ "ฉันอยู่ที่นี่! กว่าที่นี่!"
เขาเห็นเธอยิ้มโบกมือกลับเอารองเท้าของเขาและมาทำงานที่มีต่อเธอมากกว่าจะจูบเธอ
"แม็กซ์, din't."
"ไม่? ไม่? จูบคุณทำไมไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้? "เขาถาม.
Ikemi มองออกไปจากแม็กซ์." ฉันขอโทษแม็กซ์ผมขอโทษ แต่เรามีการพูดคุย. มีบางอย่างที่ผมต้องพูดกับคุณคือ .. . ฉันหวังว่าฉันไม่ได้ ... ผมกับ ...