The subject of marine tragedy was u

The subject of marine tragedy was undertaken by J. M. W. Turner (1775–1851), who, like many English artists, probably saw Géricault's painting when it was exhibited in London in 1820.[74][75] His A Disaster at Sea (c. 1835) chronicled a similar incident, this time a British catastrophe, with a swamped vessel and dying figures also placed in the foreground. Placing a coloured figure in the centre of the drama was revisited by Turner, with similar abolitionist overtones, in his The Slave Ship (1840).[74]


Winslow Homer, The Gulf Stream, 1899, 71.5 cm × 124.8 cm, Metropolitan Museum of Art
The Gulf Stream (1899), by the American artist Winslow Homer (1836–1910), replicates the composition of The Raft of the Medusa with a damaged vessel, ominously surrounded by sharks and threatened by a waterspout. Like Géricault, Homer makes a black man the pivotal figure in the scene, though here he is the vessel's sole occupant. A ship in the distance mirrors the Argus from Géricault's painting.[76] The move from the drama of Romanticism to the new Realism is exemplified by the stoic resignation of Homer's figure.[77] The man's condition, which in earlier works might have been characterised by hope or helplessness, has turned to "sullen rage".[76]

In the early 90's, sculptor John Connell, in his Raft Project, a collaborative project with painter Eugene Newmann, recreated The Raft of the Medusa by making life-sized sculptures out of wood, paper and tar and placing them on a large wooden raft.[78]

Remarking on the contrast between the dying figures in the foreground and the figures in the mid-ground waving towards the approaching rescue ship, the French art historian Georges-Antoine Borias wrote that Géricault's painting represents, "on the one hand, desolation and death. On the other, hope and life."[79]

For Kenneth Clark, The Raft of the Medusa "remains the chief example of romantic pathos expressed through the nude; and that obsession with death, which drove Géricault to frequent mortuary chambers and places of public execution, gives truth to his figures of the dead and the dying. Their outlines may be taken from the classics, but they have been seen again with a craving for violent experience."[40]

Today, a bronze bas-relief of The Raft of the Medusa by Antoine Étex adorns Géricault's grave in Père Lachaise Cemetery in Paris.[80]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องของโศกนาฏกรรมทางทะเลถูกดำเนินการ โดย J. M. W. Turner (1775 แอด-1851), ที่ เช่นศิลปินอังกฤษมาก อาจจะเห็นภาพวาดของ Géricault เมื่อมันถูกจัดแสดงในลอนดอนใน 1820 [74] [75] ภัยพิบัติ A ของเขาที่ทะเล (c. 1835) chronicled เหตุการณ์คล้ายกัน เวลานี้มีแผ่นดินไหวอังกฤษ เรือ swamped และตาย ตัวเลขยังอยู่ในเบื้องหน้า วางรูปสีของละครได้มาเยือน โดย Turner กับแทรกผู้คล้าย ในเรือทาสของเขา (1840) [74]วินสโลว์โฮเมอร์ กัลฟ์สตรีม 1899, 71.5 ซม. × 124.8 ซม. นครศิลป์สตรีมอ่าว (1899), โดยศิลปินอเมริกันวินสโลว์โฮเมอร์ (1836-1910), เหมือนกับองค์ประกอบของแพของเมดูซ่ากับเรือเสียหาย ominously ท่ามกลางปลาฉลาม และการคุกคามจากนาคเล่นน้ำ เช่น Géricault โฮเมอร์แบบคนดำรูปสำคัญในฉาก ว่านี่เป็นเรือผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ในระยะห่างจากกระจกกัสจากภาพวาดของ Géricault [76] การย้ายจากละครของจิตนิยมกับสัจนิยมใหม่เป็น exemplified ลาผู้มุ่งมั่นไม่ของรูปของโฮเมอร์ [77 สภาพของมนุษย์] ซึ่งในการทำงานก่อนหน้านี้อาจได้รับลักษณะหวังหรือวัย มีเปิดให้ "คือความโกรธ" [76]ในช่วงต้น 90 ประติมากรจอห์น Connell เขาแพโครงการ โครงการความร่วมมือกับจิตรกร Eugene Newmann สร้างแพที่ของเมดูซ่าที่ทำประติมากรรมขนาดจริงจากไม้ กระดาษ และน้ำมัน และวางพวกเขาในขนาดใหญ่ไม้แพ [78]Remarking ความแตกต่างระหว่างตัวเลขตายในเบื้องหน้าและตัวเลขในระหว่างกลางโบกไปทางเรือกู้ภัยใกล้ นักประวัติศาสตร์ศิลปะฝรั่งเศส Antoine จอร์จ Borias เขียนจิตรกรรม Géricault ที่แสดง "บนมือ ไร้ผู้คน และเสียชีวิต ในอื่น ๆ ความหวังและชีวิต " [79]สำหรับ Kenneth Clark เดอะแพของเมดูซ่า "ยังคงอยู่ อย่างหัวหน้าของ pathos โรแมนติกซึ่งแสดงเปลือย และความหลงใหลที่ตาย ซึ่งขับ Géricault บ่อยพอห้องและสถานที่ของการดำเนินการสาธารณะ ความจริงให้ตัวเลขของความตายและการตายของเขา ของเค้าอาจจะจากคลาสสิก แต่พวกเขาได้เห็นอีก ด้วยอยากประสบการณ์ความรุนแรง" [40]วันนี้ ปั้นนูนทองของแพของเมดูซ่าโดย Antoine Étex ประดับอยู่แผ่นกระจกของ Géricault ศพในประเด็นในปารีส [80]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื่องของโศกนาฏกรรมทางทะเลถูกดำเนินการตาม JMW Turner (1775-1851) ที่เช่นศิลปินหลายภาษาอังกฤษอาจจะเห็นภาพวาดของGéricaultเมื่อมันถูกจัดแสดงในกรุงลอนดอนในปี 1820 [74] [75] ภัยพิบัติของเขาในทะเล (ค 1835) ลงมือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคล้ายกันในเวลานี้ภัยพิบัติอังกฤษกับเรือล้นมือและตัวเลขตายวางอยู่เบื้องหน้า การวางรูปสีในใจกลางของละครเรื่องนี้ได้รับการมาเยือนโดยเทอร์เนอหวือหวาทาสที่คล้ายกันในของเขาเรือทาส (1840). [74] พระพุทธเจ้าโฮเมอร์, กัลฟ์สตรีม 1899 71.5 ซม. × 124.8 ซม., พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิ ศิลปะอ่าวสตรีม (1899) โดยศิลปินชาวอเมริกันวินสโลว์โฮเมอร์ (1836-1910) การลอกเลียนแบบองค์ประกอบของแพเมดูซามีเรือเสียหายที่ล้อมรอบเป็นลางไม่ดีโดยฉลามและถูกคุกคามโดยราง เหมือนGéricaultโฮเมอร์ทำให้คนผิวดำร่างการพิจาณาในที่เกิดเหตุ แต่ที่นี่เขาเป็นผู้ครอบครอง แต่เพียงผู้เดียวของเรือ เรือในระยะทางกระจกอาร์กัสมาจากภาพวาดGéricaultของ. [76] ย้ายจากละครแนวโรแมนติกกับสัจนิยมใหม่ถูกสุดขั้วโดยการลาออกอดทนของรูปของโฮเมอร์. สภาพ [77] คนซึ่งในการทำงานก่อนหน้านี้อาจจะได้รับ โดดเด่นด้วยความหวังหรือทำอะไรไม่ถูกได้หันไป "บูดบึ้งโกรธ". [76] ในช่วงต้นยุค 90 ของประติมากรจอห์นคอนเนลล์ในโครงการแพของโครงการความร่วมมือกับจิตรกรยู Newmann บิ๊กแพเมดูซ่าโดยการทำให้ชีวิตขนาด ประติมากรรมจากไม้กระดาษและน้ำมันดินและวางไว้บนแพไม้ขนาดใหญ่. [78] ข้อสังเกตความแตกต่างระหว่างตัวเลขตายในเบื้องหน้าและตัวเลขในช่วงกลางพื้นดินโบกไปทางเรือกู้ภัยใกล้ประวัติศาสตร์ศิลปะฝรั่งเศส Georges-Antoine Borias เขียนว่าภาพวาดGéricaultของตัวแทน "ในมือข้างหนึ่งรกร้างว่างเปล่าและความตาย. ในอื่น ๆ , ความหวังและชีวิต." [79] สำหรับเคนเน็ ธ คลาร์กแพเมดูซ่า "ยังคงเป็นเช่นหัวหน้าของเรื่องน่าเศร้าโรแมนติกแสดง ผ่านเปลือย; และความหลงใหลว่าด้วยความตายซึ่งขับรถGéricaultไปห้องเก็บศพที่พบบ่อยและสถานที่สาธารณะของการดำเนินการให้ความจริงกับตัวเลขของเขาตายไปแล้วและที่กำลังจะตาย โครงร่างของพวกเขาอาจจะนำมาจากคลาสสิก แต่พวกเขาได้รับการเห็นอีกครั้งกับความอยากประสบการณ์ความรุนแรง. "[40] วันนี้เป็นสีบรอนซ์รูปปั้นนูนของแพเมดูซาแอนทอน ETEX ประดับประดาหลุมฝังศพGéricaultในสุสาน Pere Lachaise ใน ปารีส. [80]