I was angry with my friend: I told

I was angry with my friend:

I told my wrath, my wrath did end.

I was angry with my foe:

I told it not, my wrath did grow.



And I watered it in fears,

Night and morning with my tears;

And I sunned it with smiles,

And with soft deceitful wiles.



And it grew both day and night,

Till it bore an apple bright.

And my foe beheld it shine.

And he knew that it was mine,



And into my garden stole

When the night had veiled the pole;

In the morning glad I see

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันก็โกรธกับเพื่อนของฉัน:

ฉันบอกความโกรธของฉันโกรธของเราได้ในตอนท้าย

ฉันก็โกรธศัตรูของฉัน:

ฉันบอกว่ามันไม่ได้โกรธของเราไม่เจริญเติบโต



และฉันรดน้ำมันอยู่ในความกลัว

กลางคืนและตอนเช้ากับน้ำตาของฉัน

และฉัน sunned มันด้วยรอยยิ้ม

และมีมายาหลอกลวงอ่อน



และจะขยายตัวทั้งกลางวันและกลางคืน

จนเบื่อสดใสแอปเปิ้ล

และศัตรูของฉันเห็นมันส่องแสง

และเขารู้ว่ามันเป็นของฉัน



และเข้าไปในสวนของฉันขโมย

เมื่อคืนได้สวมหน้ากากเสา;

ในตอนเช้าดีใจที่ฉันเห็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมโกรธกับเพื่อน:

ฉันบอกอาชญาของฉัน ของฉันอาชญาไม่สิ้นสุด

ผมโกรธกับศัตรูของฉัน:

ฉันบอกว่า ไม่ อาชญาของฉันได้เติบโตขึ้น


และผมผู้ในความกลัว,

ใจ ด้วยน้ำตาของฉัน

และผม sunned ด้วยรอยยิ้ม,

และจึงย่อมไขว้เขวที่หลอกลวงนุ่ม


และก็โตทั้งกลางวันและกลางคืน,

จนมันแบกแอปเปิลสดใส

และศัตรูของฉัน beheld มันขัดกัน

และเขารู้ว่า มันเป็นเหมือง,


และ เป็น stole สวนของฉัน

เมื่อคืนมี veiled ขั้ว

ดีใจตอนเช้า เห็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันรู้สึกโกรธกับเพื่อนของผม

ผมบอกความพิโรธของเราความพิโรธของเราก็จบลง

ฉันรู้สึกโกรธกับศัตรูของฉัน

ผมบอกว่าไม่ได้โกรธของผมไม่ขยายตัว



และฉันมีน้ำในความกลัว

ในยามค่ำคืนและยามเช้าพร้อมด้วยน้ำตาของฉัน

ก้มและผมก็พร้อมด้วยรอยยิ้ม

และพร้อมด้วยอุบายซึ่งเขาล่อเจ้าตลบตะแลงแบบไม่มีแอลกอฮอล์



และขยายตัวทั้งกลางวันและกลางคืน

จนกว่าจะทำให้เบื่อแอปเปิลที่สว่างสดใส

และศัตรูของผมเห็นว่าเป็นประกายเงางาม

และเขารู้ดีว่ามันเป็นของ



และเข้าไปในสวนของฉัน ขโมย

เมื่อยามค่ำคืนมาคลุมเสา

ในช่วงเช้าที่ดีใจมากผมดู