Far up in the mountains of Canada,

Far up in the mountains of Canada, there is an old abandoned log cabin. Once it was occupied by a young couple who wanted to distance themselves from the chaos of this modern world. Here they were miles away from the nearest town. Bob, the husband, made the occasional trip into town to buy supplies whereas Jan, his wife, spent her free time by the fire, sewing. Their life was simply idyllic.
Then, one midwinter's day, Jan woke up from bed with a strange ache in her bones. Putting it down to overwork, Bob shooed her to bed and made sure she rested. Though Jan was impatient to get to her chores, Bob soothed her, "Relax, Sugar. You're overdoing things. All these chores will be here when you recover."

However, Jan seemed to be getting worse instead of recovering. By evening, she was running a high fever and in greater pain. In spite of his best efforts, Bob could not manage to ease her suffering. And then suddenly, she started to lapse into unconsciousness.

It was then obvious that she was seriously ill. What could Bob do? He had no experience in treating the sick and Jan was getting worse by the minute. He knew that there was an old doctor in town but he lived three miles away, downhill. Pot-bellied and obese, there was no way the doctor could make it up to their cabin.

Something had to be done quickly! Bob racked his brains but to no avail. The only thing left to do was to go to the doctor. In Jan's condition, she could never walk that far in the waist-deep snow. Bob would have to carry her!

Bob searched his mind for a way to move poor, sick Jan. Then, he remembered. He had once made a sledge so that they could ride together over the mountain. They never got around to using it though, because the whole mountain was thickly covered with rocks and trees. He had never found a safe way down, not even once.

"Well," he thought, "looks like I'm going to have to try it anyhow," as he dug out the sledge from the storeroom. "Jan may die unless I get her to the doctor, and life means nothing to me without her." With this thought in mind, Bob gently tucked Jan into the sledge, got in the front, and with a short prayer for safety, pushed off.

How they got through that ride alive, Bob has never figured out. As trees loomed up in front of him and just as quickly whizzed by his side, close enough to touch, he felt relieved that Jan was not awake to experience the ride. It was all he could do not to scream as collision seemed imminent, time and again, with only inches to spare.

At last, bursting from the mountainside, the town came into view. Barely slowing down, they sped through the icy streets, only losing speed as they neared the doctor's house. The sledge, battered through the journey, collapsed in the left ski as it came to a halt, spilling out its occupants. Bob picked up his Jan and made his way into the doctor's house.

After what seemed to be a long winter, Jan recovered fully from her illness but Bob never recovered from his fright. They moved into the little town so as to be near help in times of crisis, and have lived ther

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไกลขึ้นในแคนาดา ได้ความเก่าละทิ้งนล็อค เมื่อมันถูกครอบครอง โดยคู่หนุ่มสาวที่ต้องการห่างตัวเองจากความวุ่นวายของโลกสมัยใหม่นี้ ที่นี่พวกไมล์จากเมืองที่ใกล้ที่สุด บ๊อบ สามี ทำให้การเดินทางเป็นครั้งคราวเข้าเมืองไปซื้อวัสดุ โดย Jan ภรรยา ใช้เวลาว่างของเธอ ด้วยไฟ จักรเย็บผ้า ชีวิตงดงามเรียบง่ายจากนั้น หนึ่งวันของช่วงกลางฤดูหนาว Jan ตื่นจากเตียงปวดผิดปกติในกระดูกของเธอ วางมันลง overwork, Bob shooed เธอนอน แล้วทำเธอคัดสรร แม้ว่า Jan ไม่สัมฤทธิผลไปงานของเธอ Bob เหมาะเธอ "ผ่อนคลาย น้ำตาล คุณกำลัง overdoing สิ่ง งานเหล่านี้จะได้ที่นี่เมื่อคุณกู้คืน"อย่างไรก็ตาม Jan ดูเหมือนจะ ยิ่งแย่ลงแทนการกู้คืน โดยเย็น เธอทำงานเป็นไข้สูงและอาการเจ็บปวดมากขึ้น แม้ว่าความพยายามของเขาดีที่สุด บ๊อบสามารถจัดการบรรเทาทุกข์ของเธอ แล้ว ทันใดนั้น เธอเริ่มล่วงเลยเข้า unconsciousnessแล้วเห็นได้ชัดว่า เธอป่วยอย่างจริงจัง ไม่บ๊อบทำอะไรได้บ้าง เขามีประสบการณ์ในการรักษาผู้ป่วย และมกราคมมีการแย่ โดยนาที เขารู้ว่า มีหมอเก่าในเมือง แต่เขาอาศัยอยู่ในสามไมล์เก็บ นักบิน Bellied หม้อ และอ้วน มีวิธีที่แพทย์สามารถทำให้มันถึงกระท่อมของพวกเขาสิ่งที่มีจะทำได้อย่างรวดเร็ว บ๊อบ racked สมองของเขา แต่จะไม่มีประโยชน์ สิ่งเดียวที่เหลือไม่ได้ไปหาหมอ ในเงื่อนไขของ Jan เธออาจไม่เคยเดินที่ไกลในหิมะลึกเอว Bob จะต้องมีเธอบ๊อบ ค้นหาจิตใจของเขาเรื่องย้ายไม่ดี ป่วย Jan แล้ว เขาจำ เขาได้ทำสเลดจ์หนึ่งครั้งเพื่อให้พวกเขาสามารถนั่งด้วยกันบนภูเขา พวกเขาไม่ได้ทั่วไปใช้แม้ว่า เนื่องจากเขาทั้งหมดถูกปกคลุมไป ด้วยก้อนหินและต้นไม้ต้น เขาก็ไม่พบวิธีเซฟลง ไม่แม้แต่ครั้งเดียว"ดี เขาคิดว่า "ดูเหมือนว่าฉันจะต้องพยายามระมัดระวัง เขาขุดออกสเลดจ์จาก storeroom "มกราคมอาจตายเว้นแต่ฉันรับเธอแพทย์ และชีวิตหมายถึง อะไรฉันไม่ มีเธอ" พร้อมนี้คิดในใจ Bob เบา ๆ ห้อง Jan เป็นสเลดจ์ ในหน้า และ ด้วยคำอธิษฐานสั้น ๆ เพื่อความปลอดภัย ผลักออกวิธีการที่พวกเขาได้ผ่านที่ขี่ชีวิต Bob มีไม่เคยคิดว่า เป็นต้นไม้ loomed ค่าหน้าเขา และเพียงเร็ว whizzed ริมเขา ใกล้พอสัมผัส เขารู้สึกเบาที่ Jan ไม่ตื่นกับประสบการณ์การนั่ง มันคือทั้งหมดที่เขาอาจไม่ร้อง ตามชนประจักษ์จวนเจียน และอีกครั้ง กับนิ้วว่างในที่สุด ชีวิตชีวาจากไหล่เขา เมืองที่เข้ามาดู เพิ่งจะชะลอตัวลง พวกเขา sped ผ่านถนนเป็นน้ำแข็ง สูญเสียความเร็วเท่า พวกเขา neared ของหมอเฮาส์ สเลดจ์ จากวิกฤตผ่านการเดินทาง ยุบสกีซ้ายเป็นมาสะดุดหยุดชะงัก ออกออกของครอบครัว บ๊อบ รับม.ค.เขา และทำให้เขาเข้าไปในบ้านของหมอหลังจากสิ่งที่ดูเหมือนจะหนาวยาว Jan กู้เต็มจากป่วย แต่บ๊อบเคยกู้จากเขาตกใจ พวกเขาย้ายไปเมืองเล็ก ๆ เพื่ออยู่ใกล้กับความช่วยเหลือในภาวะวิกฤต และมีชีวิตอยู่เธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไกลขึ้นในภูเขาของแคนาดามีกระท่อมไม้ซุงที่ถูกทิ้งร้างเก่า เมื่อมันถูกครอบครองโดยหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่อยากจะห่างไกลจากความวุ่นวายของโลกสมัยใหม่นี้ ที่นี่พวกเขาอยู่ห่างออกไปจากเมืองที่ใกล้ที่สุด บ๊อบสามีทำให้การเดินทางเป็นครั้งคราวเข้าไปในเมืองเพื่อซื้ออุปกรณ์ในขณะ ม.ค. ภรรยาของเขาใช้เวลาว่างของเธอด้วยไฟเย็บผ้า ชีวิตของพวกเขาได้ที่งดงามเพียง.
จากนั้นวันหนึ่งกลางฤดูหนาวของแจนตื่นขึ้นมาจากเตียงนอนที่มีอาการปวดแปลกในกระดูกของเธอ ใส่มันลงไปทำงานมากเกินไปบ๊อบ shooed เธอไปที่เตียงและทำให้แน่ใจว่าเธอวาง แม้ว่า ม.ค. เป็นคนใจร้อนที่จะได้รับการทำงานของเธอบ๊อบกายของเธอ "Relax, น้ำตาล. คุณ overdoing สิ่ง. เหลือเกินทั้งหมดเหล่านี้จะอยู่ที่นี่เมื่อคุณสามารถกู้คืน." อย่างไรก็ตาม ม.ค. ดูเหมือนจะเลวร้ายลงแทนในการกู้คืน โดยตอนเย็นเธอกำลังวิ่งไข้สูงและมีอาการปวดมากขึ้น ทั้งๆที่มีความพยายามที่ดีที่สุดของเขาบ๊อบไม่สามารถจัดการเพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมานของเธอ แล้วก็เธอเริ่มที่จะหมดอายุลงหมดสติ. แล้วก็เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังป่วยหนัก สิ่งที่บ๊อบจะทำอย่างไร เขามีประสบการณ์ในการรักษาผู้ป่วยและถูก ม.ค. เลวร้ายลงโดยนาที เขารู้ว่ามีหมอเก่าที่อยู่ในเมือง แต่เขาอาศัยอยู่ห่างออกไปสาม, ดาวน์ฮิลล์ หม้อขลาดและโรคอ้วนมีวิธีที่แพทย์ไม่สามารถทำให้มันขึ้นอยู่กับห้องโดยสารของพวกเขา. สิ่งที่จะต้องทำอย่างรวดเร็ว! บ๊อบ racked สมองของเขา แต่ไม่เป็นประโยชน์ สิ่งเดียวที่เหลือจะทำคือไปพบแพทย์ ในสภาพ ม.ค. เธอไม่เคยเดินที่ห่างไกลในหิมะเอวลึก บ๊อบจะต้องมีการดำเนินการของเธอ! บ๊อบสืบค้นจิตใจของเขาหาวิธีที่จะย้ายยากจนป่วยมกราคมจากนั้นเขาจำได้ เขาทำครั้งเดียวเลื่อนเพื่อให้พวกเขาสามารถนั่งด้วยกันกว่าภูเขา พวกเขาไม่เคยได้รอบเพื่อใช้มัน แต่เนื่องจากภูเขาทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยก้อนหินและต้นไม้ เขาไม่เคยพบวิธีที่ปลอดภัยลงไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว. "ดี" เขาคิดว่า "ดูเหมือนว่าฉันจะต้องลอง แต่อย่างใด" ขณะที่เขาขุดออกมาเลื่อนจากห้องเก็บของ "แจนอาจตายจนกว่าฉันจะพาเธอไปพบแพทย์และชีวิตไม่มีความหมายอะไรกับผมโดยไม่มีเธอ". ด้วยความคิดนี้ในใจบ๊อบเบา ๆ ซุก ม.ค. เลื่อนลงได้ในด้านหน้าและมีการสวดมนต์สั้นเพื่อความปลอดภัยผลักดันออก. วิธีที่พวกเขาได้ผ่านการนั่งที่มีชีวิตอยู่, บ๊อบไม่เคยคิดออก ในฐานะที่เป็นต้นไม้ที่ปรากฏขึ้นในหน้าของเขาและเช่นเดียวกับแล่นได้อย่างรวดเร็วโดยด้านข้างของเขาใกล้พอที่จะสัมผัสเขารู้สึกโล่งใจที่มไม่ได้ตื่นขึ้นมาจะได้สัมผัสกับการนั่ง มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถที่จะกรีดร้องเป็นชนดูเหมือนใกล้เวลาและอีกครั้งด้วยนิ้วเดียวที่จะสำรอง. ที่ผ่านมาจากการระเบิดภูเขาเมืองมาในมุมมอง แทบจะไม่ชะลอตัวลงพวกเขาเร่งผ่านถนนน้ำแข็งเพียงสูญเสียความเร็วที่พวกเขาใกล้บ้านของหมอ เลื่อน, ซึ้งผ่านการเดินทางทรุดตัวลงในสกีซ้ายมันก็ต้องหยุดชะงักหกออกมาอาศัย บ๊อบหยิบขึ้นมาแจนและเขาทำทางของเขาเข้าไปในบ้านของหมอ. หลังจากสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นฤดูหนาวที่ยาวนาน, ม.ค. หายจากความเจ็บป่วยของเธอ แต่บ๊อบไม่เคยหายไปจากความน่ากลัวของเขา พวกเขาย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองเล็ก ๆ เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ความช่วยเหลือในช่วงวิกฤตและได้อาศัยอยู่บิดา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อยู่ในภูเขาของแคนาดา มีร้าง กระท่อมไม้ซุง . เมื่อมันถูกครอบครองโดยคู่หนุ่มสาวที่อยากห่างตัวเองจากความวุ่นวายของโลกสมัยใหม่นี้ ที่นี่พวกเขาอยู่ห่างจากเมืองที่ใกล้ที่สุด บ๊อบ สามี ได้เดินทางเข้าไปในเมืองเพื่อซื้อวัสดุเป็นครั้งคราวในขณะที่จัน ภรรยาของเขา ใช้เวลาว่างของเธอ โดยไฟ , ตัดเย็บ ชีวิตของพวกเขาเป็นเพียง
ที่งดงามจากนั้นหนึ่งของฤดูหนาว วันจันตื่นจากเตียงด้วยอาการแปลก ๆในกระดูก วางมันลง การทำงานหนัก บ๊อบ shooed เธอที่เตียง และให้แน่ใจว่าเธอได้พักผ่อนเต็มที่ แต่แจน ใจร้อนไปทำงานของเธอ บ๊อบปลอบเธอ " ผ่อนคลาย , น้ำตาล คุณกำลังทำสิ่ง ภารกิจทั้งหมดนี้จะมาเมื่อคุณกู้คืน . "

แต่แจน ดูเหมือนจะแย่ลงแทนที่จะดีขึ้น โดยเย็นเธอมีไข้สูง และเจ็บปวดมากขึ้น แม้ในความพยายามที่ดีที่สุดของเขาบ๊อบไม่สามารถจัดการเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของเธอ แล้วอยู่ๆ เธอก็เริ่มล่วงเลยเข้าสู่ภวังค์

มันก็เห็นได้ชัดว่าเธอป่วยหนัก แล้วบ๊อบ ? เขาไม่เคยมีประสบการณ์ในการรักษาผู้ป่วย และแจนก็แย่ลงทุกทีเขารู้ว่ามีหมอเก่าในเมือง แต่เขาอยู่สามไมล์ แย่ หม้อขลาด และอ้วน ไม่มีทางที่หมอสามารถทำให้ห้องโดยสารของพวกเขา .

สิ่งที่ต้องทำอย่างรวดเร็ว บ๊อบคิดหนักแต่ไม่เจอ สิ่งเดียวที่ต้องทำคือไปให้หมอ สภาพ แจน เธอจะไม่มีวันเดินไกลในเอวลึกหิมะ บ๊อบจะต้องแบกเธอไป

บ๊อบค้นหาจิตใจของเขาเพื่อที่จะย้ายผู้ป่วยมกราคมแล้ว เขาจำได้ เขาเคยทำ -- เพื่อให้พวกเขาสามารถนั่งด้วยกันมากกว่าภูเขา พวกเขาไม่เคยได้ใช้ เพราะทั้งภูเขาเส้นเล็กๆที่ปกคลุมด้วยหินและต้นไม้ เขาไม่เคยพบวิธีที่ปลอดภัยลงสักครั้ง

" ดี " เขาคิด " ดูเหมือนว่าผมจะต้องลองมันเป็นยังไง" เขาขุดเลื่อนจากห้องเก็บของ . แจน อาจตาย ถ้าฉันพาเธอไปหาหมอ และชีวิตไม่มีความหมายอะไรกับฉัน ถ้าไม่มีเธอ " กับความคิดนี้ในใจ บ๊อบค่อยๆซุกม.ค. ใน สเล็จ ได้ในด้านหน้า และมีการสวดมนต์สั้นเพื่อความปลอดภัย ผลักออก

ว่าพวกเขาได้ผ่านที่ขี่อยู่ บ๊อบไม่เคย คิดออกแล้วต้นไม้รออยู่ต่อหน้าเขา และเช่นเดียวกับที่ได้อย่างรวดเร็ว whizzed โดยด้านข้างของเขา ใกล้พอที่จะสัมผัส เขารู้สึกโล่งใจที่แจนยังไม่ตื่นกับประสบการณ์การขี่ นั่นคือทั้งหมดที่เขาอาจจะไม่ต้องกรี๊ดชนดูเหมือนใกล้และเวลาอีกครั้ง มีเพียงนิ้วอะไหล่

ในที่สุดระเบิดจากไหล่เขา เมือง เข้ามาดู แทบจะช้าลง พวกเขาวิ่งผ่านถนนที่เย็นชาแค่เสียความเร็วขณะที่พวกเขา neared บ้านหมอ เลื่อนมาที่จะผ่านการเดินทางไปในสกีซ้ายมันมาหยุดที่ไหลล้นออกมา ผู้ครอบครองมัน บ๊อบเก็บยานของเขา และทำให้เขาเข้าไปในบ้านของหมอ

หลังจากสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นฤดูหนาวที่ยาวนาน ม.ค. ฟื้นตัวอย่างเต็มที่จากอาการป่วย แต่บ๊อบไม่เคยหายจากความตกใจของเขาพวกเขาย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองเล็ก ๆน้อย ๆเพื่อที่จะอยู่ใกล้ช่วยในช่วงวิกฤต และอยู่อย่างมี