The theory of active cellulose form

The theory of active cellulose formation also comes from Broido and was later confirmed and simplified by Shafizadeh and co-workers, in the so-called Broido−Shafizadeh scheme. They proposed an initial cracking of the weak amorphous zone in cellulose chains to yield nanocrystals with a degree of polymerization between 151 and 400 without significant weight loss

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทฤษฎีการก่อตัวของเซลลูโลสที่ใช้งานอยู่ยังมาจาก Broido และภายหลังได้รับการยืนยัน และประยุกต์ โดย Shafizadeh และเพื่อนร่วมงาน ในแบบ Broido−Shafizadeh ที่เรียกว่า พวกเขาเสนอการแตกครั้งแรกของโซนไปอ่อนแอในโซ่เซลลูโลสจะ nanocrystals มีระดับของจำนวน 151 และ 400 โดยไม่สูญเสียน้ำหนักที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎีของการก่อเซลลูโลสที่ใช้งานนอกจากนี้ยังมาจาก Broido และได้รับการยืนยันในภายหลังและง่ายโดย Shafizadeh และเพื่อนร่วมงานในที่เรียกว่าโครงการ Broido-Shafizadeh พวกเขาเสนอแตกร้าวเริ่มต้นของโซนสัณฐานอ่อนแอในโซ่เซลลูโลสให้ผลผลิตนาโนคริสตัลที่มีระดับของพอลิเมอระหว่าง 151 และ 400 โดยไม่ต้องสูญเสียน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีการสร้างเซลลูโลสที่ใช้งานมาจาก บร โด ต่อมาได้รับการยืนยัน และสมัยใหม่ โดย shafizadeh และเพื่อนร่วมงานในสิ่งที่เรียกว่า บร โด− shafizadeh โครงร่าง พวกเขาเสนอเริ่มต้นถอดรหัสของโซนไปอ่อนแอในเซลลูโลสโซ่ผลผลิต nanocrystals กับองศาของพอลิเมอไรเซชันระหว่างและ 400 ไม่มีการสูญเสียน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ