Land use is one of the major source

Land use is one of the major source of soil fertility decline and food insecurity. In Benin where cotton is the main cash crop, the potential of cultivating rice exists even in cotton cultivation zone. Rice is seen nowadays as a staple food and the national production is insufficient to meet national consumption. Change in land use becomes obvious and the farmers cultivate several crops during the agricultural campaign which enter in competition in terms of resources use. This study has investigated the allocation of resources to different crops in cotton zone using primary data collected from a sample of 71 farmers randomly selected in two villages in the Northern region of Benin (West Africa). The model built showed that rice is the most profitable crop while cotton gross margin is low. It reduces then the area of cotton for about 56 %. It allows the production of maize, sorghum, peanut and the soy bean for ensuring the food availability of the household whereas rice and the bean have an economic importance. It gives a possibility to farmers to cultivate the same amount of land with less amount of labour force and gain 18 % more income than previously. From these results the agricultural policy need to be orientated to the training of farmers on practices and on the best way to allocate resources in order to achieve a good production. The arrangement of inland valley needs to be done to allow farmers to have more areas of inland valley for rice cultivation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่ดินใช้เป็นหนึ่งในแหล่งที่มาสำคัญของดินความอุดมสมบูรณ์ลดลงและอาหารความไม่มั่นคง ประเทศเบนินซึ่งฝ้ายเป็นพืชหลัก ศักยภาพของการเพาะปลูกข้าวอยู่ในเขตพื้นที่เพาะปลูกฝ้าย ข้าวจะเห็นได้ในปัจจุบันเป็นอาหารหลัก และการผลิตแห่งชาติเพียงพอเพื่อตอบสนองการใช้ชาติ เปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินกลายเป็นชัดเจน และเกษตรกรปลูกพืชเสริมเกษตรหลายที่ป้อนในการแข่งขันในด้านการใช้ทรัพยากร การศึกษานี้ได้ตรวจสอบการปันส่วนทรัพยากรไปยังพืชอื่นในโซนฝ้ายโดยใช้ข้อมูลหลักจากตัวอย่างของเกษตรกร 71 สุ่มเลือกในสองหมู่บ้านในภาคเหนือของเบนิน (แอฟริกาตะวันตก) แบบจำลองที่สร้างขึ้นแสดงให้เห็นว่า ข้าวเป็นพืชผลกำไรมากที่สุดในขณะที่ฝ้ายกำไรขั้นต้นต่ำ แล้วลดพื้นที่ของฝ้ายประมาณ 56% จะช่วยให้การผลิตข้าวโพด ข้าวฟ่าง ถั่วลิสง และถั่วถั่วเหลืองเพื่อความพร้อมอาหารของครัวเรือนในขณะที่ข้าวและถั่วมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ มันทำให้ไปได้กับเกษตรกรจะปลูกจำนวนเดียวกับจำนวนแรงงานน้อย และได้รับรายได้ 18% กว่าก่อนหน้านี้ จากผลลัพธ์เหล่านี้ นโยบายเกษตรจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงการฝึกอบรมของเกษตรกรในการปฏิบัติ และ การจัดสรรทรัพยากรเพื่อการผลิตดีที่ดีสุด การจัดเรียงของหุบเขาในประเทศต้องทำให้เกษตรกรมีพื้นที่มากขึ้นของหุบเขาบริเวณสำหรับปลูกข้าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การใช้ที่ดินเป็นหนึ่งในแหล่งสำคัญของการลดลงอุดมสมบูรณ์ของดินและความไม่มั่นคงทางอาหาร ในประเทศเบนินที่ฝ้ายเป็นพืชเศรษฐกิจหลักที่มีศักยภาพของการเพาะปลูกข้าวที่มีอยู่แม้จะอยู่ในโซนการเพาะปลูกฝ้าย ข้าวมีให้เห็นในปัจจุบันเป็นอาหารหลักและการผลิตแห่งชาติไม่เพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการการบริโภคแห่งชาติ การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินจะกลายเป็นที่เห็นได้ชัดและเกษตรกรปลูกพืชในช่วงหลายแคมเปญการเกษตรที่ใส่ในการแข่งขันในแง่ของการใช้ทรัพยากร การศึกษาครั้งนี้ได้มีการตรวจสอบการจัดสรรทรัพยากรให้กับพืชที่แตกต่างกันในเขตผ้าฝ้ายโดยใช้ข้อมูลปฐมภูมิที่รวบรวมจากกลุ่มตัวอย่างจาก 71 เกษตรกรสุ่มเลือกในสองหมู่บ้านในภาคเหนือของประเทศเบนิน (แอฟริกาตะวันตก) รูปแบบที่สร้างขึ้นแสดงให้เห็นว่าข้าวเป็นพืชที่มีกำไรมากที่สุดในขณะที่อัตรากำไรขั้นต้นฝ้ายอยู่ในระดับต่ำ จะช่วยลดแล้วพื้นที่ของฝ้ายประมาณ 56% จะช่วยให้การผลิตข้าวโพดข้าวฟ่างถั่วลิสงและถั่วเหลืองในการตรวจสอบความพร้อมอาหารของครัวเรือนในขณะที่ข้าวและถั่วมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ มันทำให้ความเป็นไปได้ให้กับเกษตรกรในการเพาะปลูกจำนวนเงินเดียวกันของที่ดินที่มีจำนวนน้อยของกำลังแรงงานและได้รับรายได้ 18% มากกว่าก่อนหน้านี้ จากผลเหล่านี้นโยบายทางการเกษตรจะต้องมีการปรับเพื่อการฝึกอบรมของเกษตรกรเกี่ยวกับการปฏิบัติและวิธีที่ดีที่สุดในการจัดสรรทรัพยากรเพื่อให้บรรลุการผลิตที่ดี การจัดเรียงของหุบเขาทางที่ต้องทำเพื่อให้เกษตรกรที่จะมีพื้นที่มากขึ้นของหุบเขาทางสำหรับการเพาะปลูกข้าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การใช้ที่ดินเป็นหนึ่งในแหล่งที่มาของความเสื่อม ความอุดมสมบูรณ์ของดินและความไม่ปลอดภัยของอาหาร ในเบนินที่ฝ้ายเป็นพืชหลักที่มีศักยภาพของการปลูกข้าวที่มีอยู่แม้ในโซนการปลูกฝ้าย ข้าวทุกวันนี้เห็นเป็นอาหารหลักและการผลิตแห่งชาติไม่เพียงพอที่จะตอบสนองการแห่งชาติการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินกลายเป็นชัดเจนและเกษตรกรปลูกพืชหลายชนิดในการเกษตรแคมเปญซึ่งระบุในการแข่งขันในแง่ของการใช้ทรัพยากร งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการจัดสรรทรัพยากรพืชที่แตกต่างกันในฝ้าย โซน โดยใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิจากเกษตรกรจำนวน 71 สุ่มใน 2 หมู่บ้านในเขตภาคเหนือของเบนิน ( แอฟริกาตะวันตก )แบบจำลองที่สร้างขึ้น พบว่า ข้าวเป็นพืชที่ทำกำไรมากที่สุดในขณะที่ฝ้ายรวมขอบต่ำ มันลดแล้วพื้นที่ของฝ้ายประมาณ 56% มันช่วยให้การผลิตของข้าวโพด , ข้าวฟ่าง , ถั่วและถั่วสำหรับมั่นใจอาหารว่างของครัวเรือน ส่วนข้าวและถั่วมีความสําคัญทางเศรษฐกิจมันช่วยให้ความเป็นไปได้เพื่อเกษตรกรปลูกจำนวนเดียวกันของที่ดินที่มีจำนวนน้อยของแรงงานและได้รับรายได้ 18% กว่าก่อนหน้านี้ จากผลเหล่านี้นโยบายการเกษตร ต้องเป็นตามการฝึกอบรมของเกษตรกร ในการปฏิบัติในวิธีที่ดีที่สุดในการจัดสรรทรัพยากรเพื่อให้บรรลุการผลิตที่ดีการจัดภายในหุบเขาจะต้องทำ เพื่อช่วยให้เกษตรกรมีพื้นที่มากขึ้นของหุบเขาภายในประเทศ เพื่อการปลูกข้าว