In this article we will begin acqua

In this article we will begin acquainting our readers with the basics of logic. “Logic,” from the Greek word logos, is the science of correct reasoning, and provides tools for analyzing the form and content of arguments. Logic addresses the relationship of premises to conclusions, and helps us determine whether our reasoning is straight or crooked. The disciplines of logical reasoning are fast becoming a thing of the past, an artifact of a classical education. Feelings, emotions and rhetoric (persuasive speech) are most often the basis of what passes for “reasoning” today. If we are ever to “correctly handle the word of truth” (2 Tim. 2:15), we are going to have to learn to think correctly.
One of the best ways to understand and apply the basics of logic is by becoming familiar with logical fallacies, that is, examples of faulty reasoning.
The fallacy of Equivocation is using the same word in two or more different ways in the same argument. Words have various usages, or a semantic range, and to switch meanings in the middle of an argument is called equivocation. For example: “The end of a thing is perfection; death is the end of life; hence, death is the perfection of life.” This argument is fallacious because two different senses of the word “end” are confused in it. The word “end” can mean either “goal” or “last event.”
For another example, consider the following argument:
Major premise: Every square is four-sided.
Minor premise: Your jaw is square.
Conclusion: Your jaw is four-sided.
The reason the conclusion is invalid is that it distributes an inaccurate meaning of “square” from the two premises to the conclusion. In geometry, a square is a four-sided polygon with equal sides. In popular usage, a “square” jaw means something closer to “angular.” It is crucial in the reasoning process that words be used precisely in the same sense when reasoning from one premise to another to a conclusion. Even a slight equivocation of a term can result in an invalid conclusion and the muddying of an argument.
The following argument is another example of equivocation:
All men are liars.
Jesus Christ was a man.
Therefore Jesus Christ was a liar.
This is a logically sound argument, but reaches a false conclusion because it equivocates the term “man.” The first use of the term “man” refers to man in his sinful, fallen, condition. Jesus Christ, however, was a man in the sense Adam was a “man,” yet without sin. When a key term upon which the argument hinges is used in two different ways, equivocation is being employed. Equivocation involves the changing of the meaning of a term in the middle of an argument.
At the Council of Chalcedonia in 451 A.D., the orthodox Christian church established the doctrine of the “two natures” of Christ. This doctrine asserts that he was “fully God and fully man.” But to arrive at this formula, these early Christians equivocated both terms, “God” and “man.” To see the equivocation in the Chalcedonian formula, we will begin by looking at the basic argument:
Major premise: Jesus Christ is God.
Minor premise: God cannot be tempted (James 1:13).
Conclusion: Jesus Christ was tempted in all ways (Heb. 4:15 – NIV).
It should be clear that there is something wrong with the argument, because the conclusion does not follow from the premises. The logical conclusion that should be drawn from the premises is that Jesus Christ cannot be tempted. Let’s restate the argument in proper syllogistic form.
Major premise: Jesus Christ is God.
Minor premise: God cannot be tempted (James 1:13).
Conclusion: Jesus Christ cannot be tempted.
But now the logical conclusion of these premises creates a biblical dilemma, because it contradicts Hebrews 4:15, which says that Jesus Christ was tempted in all ways. One possible solution is that the term “tempted” is being used in an equivocal sense. We must therefore look at the definition of the word “tempted” and see if it is being distributed throughout the argument in the same sense. We find that the word “tempt” in the minor premise and the conclusion is the same concept, based on the Greek word, peirazo (to pierce or cut). To tempt is to present an opportunity to sin that actually penetrates the heart as a real possibility. God cannot be tempted because He is absolutely holy and incapable of being “pierced” with even the remotest possibility of sinning against His own nature and ethical standards.
The only other possibility is that the term “God” is being equivocated:
Major premise: Jesus Christ is God [“God the Son” who became a human being while retaining his divine nature].
Minor premise: God [the Father] cannot be tempted (James 1:13).
Conclusion: Jesus Christ was not tempted in his divine nature, but he was tempted in his human nature because he became a “man” with a “human nature.”
In the major premise, “God” is used in the sense of divine, deity, sharing the attributes of God, etc. In the minor premise, “God” refers to the Creator and the Father of Jesus Christ. This standard orthodox argument also equivocates the term “man.” Jesus Christ is not a true man in this argument, because “a man” does not have “a divine nature” as he had, but only has a “human nature.” Therefore to stretch the meaning of “man” to include a person who has the essence of both man and God is possible only through equivocating the term “man.”
Consider the following argument, another example of the way Trinitarians have equivocated the term “man”:
Major premise: Jesus Christ is a man (1 Tim. 2:5, Acts 2:22).
Minor premise: God is not a man (Num. 23:19).
Conclusion: Jesus Christ is God.
The word “man” does not have the same meaning in both premises. In the first case, “man” is only descriptive of the part of his being that was human. It is argued that he was a man and God at the same time – a “God-man.” So anything that is asserted about Jesus being a “man” is qualified by saying that he was also “God.” In equivocating the terms “man” and “God,” Trinitarians create a separate category of being for Jesus Christ and remove him from the normal and customary meaning of the terms as understood both biblically and experientially. And what is asserted about Jesus Christ could not be asserted about Adam, who was truly the archetypal “Man.” Unless Jesus Christ’s nature is completely comparable to Adam’s before his fall, he cannot properly and without equivocation be categorized as a “man.” 100% man and 100% God is 200% illogical equivocation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบทความนี้ เราจะเริ่มต้น acquainting ผู้อ่านของเรา ด้วยพื้นฐานของตรรกะ ", " จากคำภาษากรีกโลโก้ เป็นวิทยาศาสตร์ของเหตุผลที่ถูกต้อง และมีเครื่องมือสำหรับการวิเคราะห์แบบและเนื้อหาของอาร์กิวเมนต์นั้น ตรรกะความสัมพันธ์ของสถานที่เพื่อบทสรุปอยู่ และช่วยให้เราตรวจสอบว่าเหตุผลของเราตรง หรือคด สาขาของตรรกะเหตุผลรวดเร็วเป็นสิ่งของผ่าน สิ่งประดิษฐ์การศึกษาคลาสสิก ความรู้สึก อารมณ์ และสำนวน (persuasive speech) ได้บ่อยที่สุดของที่ผ่านการ "ใช้เหตุผล" วันนี้ ถ้าเราจะเคย "ถูกจัดการคำของความจริง" (2 Tim. 2:15), เราจะต้องเรียนรู้วิธีคิดอย่างถูกต้องหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดเข้าใจ และใช้พื้นฐานของตรรกะเป็นความคุ้นเคยกับตรรกะ fallacies คือ ตัวอย่างของการใช้เหตุผลที่ผิดพลาดเข้าใจผิดของ Equivocation จะใช้คำเดียวกันอย่าง น้อยสองวิธีในอาร์กิวเมนต์เดียว คำมีประโยชน์ หรือช่วงความหมาย และการเปลี่ยนความหมายระหว่างอาร์กิวเมนต์คือ equivocation ตัวอย่าง: "จุดสิ้นสุดของสิ่งเป็นความสมบูรณ์ ความตายคือ จุดสิ้นสุดของชีวิต ดังนั้น ความตายคือ ความสมบูรณ์แบบของชีวิต" อาร์กิวเมนต์นี้เป็น fallacious เพราะสองความรู้สึกแตกต่างกันของคำว่า "สิ้นสุด" จะสับสนใน คำว่า "จบ" อาจหมายถึง "เป้าหมาย" หรือ "ล่าสุดเหตุการณ์"ตัวอย่างอื่น พิจารณาอาร์กิวเมนต์ต่อไปนี้:มและหลัก: เป็นสี่เหลี่ยมทุกหน้า 4วิชารองรื่นรมย์: ของขากรรไกรเป็นสี่เหลี่ยมสรุป: ขากรรไกรของคุณจะหน้า 4เหตุผลข้อสรุปไม่ถูกต้องคือ ว่า มันกระจายความหมายที่ไม่ถูกต้องของ "สแควร์" จากสถานที่สองสรุป ในทางเรขาคณิต สี่เหลี่ยมคือ รูปหลายเหลี่ยม 4 ด้าน มีด้านเท่ากัน ในการใช้งานยอดนิยม ขากรรไกร "ตาราง" หมายถึง สิ่งที่ใกล้ชิด "แองกูลาร์" สิ่งสำคัญในการใช้เหตุผลที่ว่า คำใช้อย่างแม่นยำในแง่เดียวกันเมื่อใช้เหตุผลจากหลักฐานหนึ่งไปยังอีกสรุปได้ แม้แต่ equivocation เล็กน้อยของคำอาจส่งผลสรุปที่ถูกต้องและ muddying ของอาร์กิวเมนต์อาร์กิวเมนต์ต่อไปนี้เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของ equivocation:ทุกคนโกหกได้พระเยซูคริสต์มาดังนั้น พระเยซูคริสต์ถูกโกหกนี้เป็นอาร์กิวเมนต์ทางตรรกะเสียง แต่ถึงข้อสรุปเป็นเท็จเนื่องจากมัน equivocates คำว่า "ชาย" ครั้งแรกที่ใช้คำว่า "มนุษย์" หมายถึงคนในสภาพของเขาบาป ลด ลง พระเยซู คริสต์ แต่ เป็นชายรู้สึกอาดัมมา ", " ยังไม่ มีบาป เมื่อคำสำคัญซึ่งใช้ hinges อาร์กิวเมนต์สองวิธี equivocation เป็นการจ้างงาน Equivocation เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของความหมายของคำกลางอาร์กิวเมนต์ที่คณะของ Chalcedonia ในคศ. 451 โบสถ์คริสต์ดั้งเดิมก่อตั้งลัทธิ "ธรรมชาติสอง" ของพระคริสต์ หลักคำสอนนี้ยืนยันว่า เป็น "พระเจ้าอย่างสมบูรณ์และเต็มคน" แต่จะมาสูตรนี้ คริสเตียนเหล่านี้ช่วง equivocated "เงื่อนไข พระเจ้า" และ "คน" ดู equivocation ในสูตร Chalcedonian เราจะเริ่ม โดยการดูที่อาร์กิวเมนต์พื้นฐาน:หลักฐานสำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้าวิชารองรื่นรมย์: พระเจ้าไม่ถูกล่อลวง (James 1:13) ได้บทสรุป: พระเยซูคริสต์ถูกล่อลวงด้วยวิธีการทั้งหมด (Heb. 4:15 – NIV)ควรมีความชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติกับอาร์กิวเมนต์ เนื่องจากไม่ได้ไปตามข้อสรุปจากสถาน สรุปตรรกะที่ควรออกจากสถานที่อยู่ว่า พระเยซูคริสต์ไม่ถูกล่อลวง ลอง restate อาร์กิวเมนต์ในฟอร์ม syllogistic เหมาะสมหลักฐานสำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้าวิชารองรื่นรมย์: พระเจ้าไม่ถูกล่อลวง (James 1:13) ได้บทสรุป: พระเยซูคริสต์ไม่ได้ล่อลวงแต่ตอน นี้สรุปตรรกะของสถานที่เหล่านี้สร้างลำบากใจเป็นคัมภีร์ เนื่องจากมันทุกฮีบรู 4:15 ซึ่งกล่าวว่า พระเยซูคริสต์ถูกล่อลวงในทุกทาง เป็นวิธีการแก้ไขปัญหาเป็นที่คำว่า "ล่อลวง" ถูกใช้ในความรู้สึก equivocal ดังนั้นเราต้องดูนิยามของคำว่า "ล่อลวง" และดูถ้ามันมีการกระจายทั่วอาร์กิวเมนต์ในแง่เดียวกัน เราพบว่า คำว่า "เรา" ในการเดินวิชารอง และข้อสรุปที่เป็นแนวคิดเดียวกัน ตามคำภาษากรีก peirazo (การเจาะ หรือตัด) ยั่วยวนใจจะนำเสนอโอกาสในการทำบาปที่จริง แทรกซึมใจเป็นไปได้จริง พระเจ้าไม่สามารถล่อลวงเพราะท่านศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ และหมันถูก "pierced" ด้วยแม้โอกาส remotest ของ sinning ธรรมชาติและมาตรฐานทางจริยธรรมของตัวเองเฉพาะอื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้นจะเป็นการ equivocated คำว่า "พระเจ้า":มและหลัก: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า ["พระบุตร" ที่กลายเป็นมนุษย์ขณะที่ยังรักษาธรรมชาติของเขาพระเจ้า]วิชารองรื่นรมย์: พระ [พ่อ] ไม่ถูกล่อลวง (James 1:13) ได้บทสรุป: พระเยซูคริสต์ไม่คิดในธรรมชาติของเขาพระเจ้า แต่เขาถูกล่อลวงในธรรมชาติมนุษย์ของเขาเนื่องจากเขาเป็น "คน" ด้วยการ "ธรรมชาติมนุษย์"ประทับใจหลัก ใช้ "พระ" ในความรู้สึกของพระเจ้า พระเจ้า ร่วมกันคุณลักษณะของพระเจ้า เป็นต้น ในการเดินวิชารอง "พระเจ้า" หมายถึงผู้สร้างและพระบิดาของพระเยซูคริสต์ อาร์กิวเมนต์นี้ดั้งเดิมมาตรฐานยัง equivocates คำว่า "ชาย" พระเยซู คริสต์ ไม่ใช่คนจริง ในเนื่องจาก "คน" มี "ธรรมชาติพระเจ้า" ตามที่เขาได้ แต่มีเป็น "มนุษย์ธรรมชาติ" ดังนั้น เพื่อยืดความหมายของ "คน" จะรวมคนที่มีสาระสำคัญของพระเจ้าและมนุษย์เป็นเพียงผ่าน equivocating คำว่า "ชาย"พิจารณาอาร์กิวเมนต์ต่อไปนี้ อีกตัวอย่างหนึ่งของทาง Trinitarians ได้ equivocated คำว่า "มนุษย์":หลักฐานสำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นคน (1 Tim. 2:5 กิจการ 2:22)วิชารองรื่นรมย์: พระเจ้าไม่ใช่มนุษย์ (หมายเลข 23:19)บทสรุป: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้าคำว่า "คน" มีความหมายเดียวกันในทั้งสองสถาน ในกรณีแรก "คน" เท่านั้นคำอธิบายของส่วนของของเขาอยู่ที่มนุษย์ มันจะโต้เถียงว่า เป็นพระเจ้าและมนุษย์ในเวลาเดียวกัน- "พระชาย" ดังนั้น สิ่งที่คนเกี่ยวกับพระเยซูที่ถูก "คน" มีคุณสมบัติ โดยบอกว่า เขายัง "พระเจ้า" ใน equivocating เงื่อนไข "คน" และ "พระเจ้า" Trinitarians สร้างแยกประเภทอยู่สำหรับพระเยซูคริสต์ และนำเขาออกจากความหมายปกติ และจารีตประเพณีของเงื่อนไขที่เข้าใจมัน และ experientially และอะไรคือคนเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ได้ไม่ถูกคนเกี่ยวกับอาดัม ที่แท้จริงอย่างไร archetypal "อวสาน" เว้นแต่พระเยซูคริสต์คือสมบูรณ์เทียบเท่ากับอดัมก่อนของเขา เขาไม่ถูกต้อง และไม่ มี equivocation แบ่งประเภทเป็น "คน" ผู้ชาย 100% และ 100% 200% ไม่สมเหตุผล equivocation เป็นพระเจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบทความนี้เราจะเริ่มต้น acquainting ผู้อ่านของเราด้วยพื้นฐานของตรรกะ "ลอจิก" จากภาษากรีกคำว่าโลโก้ที่เป็นวิทยาศาสตร์ของการใช้เหตุผลที่ถูกต้องและมีเครื่องมือสำหรับการวิเคราะห์รูปแบบและเนื้อหาของการขัดแย้ง ลอจิกที่อยู่ในความสัมพันธ์ของสถานที่ที่จะได้ข้อสรุปและช่วยให้เราตรวจสอบว่าเหตุผลของเราคือตรงหรือคดเคี้ยว สาขาวิชาเหตุผลเชิงตรรกะอย่างรวดเร็วกลายเป็นสิ่งที่ผ่านมา, สิ่งประดิษฐ์ของการศึกษาคลาสสิก ความรู้สึกอารมณ์และสำนวน (การพูดโน้มน้าวใจ) เป็นส่วนใหญ่มักจะเป็นพื้นฐานของสิ่งที่ผ่านไปสำหรับ "เหตุผล" ในวันนี้ หากเราไม่เคยที่จะ "ถูกต้องจัดการคำของความจริง" (2 ทิโมธี. 2:15) เราจะต้องเรียนรู้ที่จะคิดได้อย่างถูกต้อง.
หนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดที่จะเข้าใจและใช้พื้นฐานของตรรกะคือการกลายเป็นที่คุ้นเคย กับความล้มเหลวตรรกะที่เป็นตัวอย่างของการให้เหตุผลที่ผิดพลาด.
การเข้าใจผิดของพูดอ้อมค้อมคือการใช้คำเดียวกันในสองคนหรือมากกว่าวิธีที่แตกต่างกันในการโต้เถียงเดียวกัน คำพูดมีประเพณีต่างๆหรือช่วงความหมายและที่จะเปลี่ยนความหมายในช่วงกลางของการโต้แย้งที่เรียกว่ากำกวม ตัวอย่างเช่น: "จุดสิ้นสุดของสิ่งที่เป็นความสมบูรณ์แบบ; ความตายเป็นจุดสิ้นสุดของชีวิต ด้วยเหตุนี้ความตายเป็นความสมบูรณ์แบบของชีวิต. "นี่คือเหตุผลที่ผิดพลาดเพราะความรู้สึกที่แตกต่างกันสองของคำว่า" จบ "จะสับสนในนั้น คำว่า "จบ" อาจหมายถึงทั้ง "เป้าหมาย" หรือ "เหตุการณ์ที่ผ่านมา."
สำหรับอีกตัวอย่างหนึ่งพิจารณาข้อโต้แย้งต่อไปนี้:
หลักฐานสาขาวิชา: ตารางทุกคนเป็นสี่ด้าน.
หลักฐานไมเนอร์: ขากรรไกรของคุณคือตาราง.
สรุป: ขากรรไกรของคุณคือสี่ ด้านเดียว.
เหตุผลข้อสรุปที่ไม่ถูกต้องก็คือว่ามันกระจายความหมายไม่ถูกต้องของ "สแควร์" จากทั้งสองสถานที่สรุป ในรูปทรงเรขาคณิตตารางเป็นรูปหลายเหลี่ยมสี่ด้านที่มีด้านเท่ากัน ในการใช้งานที่เป็นที่นิยม "สแควร์" ขากรรไกรหมายถึงสิ่งที่ใกล้ชิดกับ "เชิงมุม." มันเป็นสิ่งสำคัญในกระบวนการให้เหตุผลว่าคำพูดถูกนำมาใช้อย่างแม่นยำในความรู้สึกเดียวกันเมื่อไล่เลียงจากที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่ที่จะสรุป แม้การพูดกำกวมเล็กน้อยของระยะจะส่งผลในข้อสรุปที่ไม่ถูกต้องและ muddying ของการโต้แย้ง.
โต้แย้งต่อไปนี้เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของการพูดกำกวม:
. ทุกคนเป็นผู้โกหก
. พระเยซูคริสต์เป็นคน
. ดังนั้นพระเยซูคริสต์เป็นคนโกหก
นี้เป็น อาร์กิวเมนต์เสียงเหตุผล แต่ถึงข้อสรุปที่ผิดพลาดเพราะมัน equivocates คำว่า "คน." ครั้งแรกที่ใช้คำว่า "คน" หมายถึงคนที่อยู่ในบาปของเขาลดลงสภาพ พระเยซูคริสต์ แต่เป็นคนที่อยู่ในความรู้สึกของอดัมเป็น "คน" ยังปราศจากบาป เมื่อคำสำคัญตามที่อาร์กิวเมนต์บานพับถูกนำมาใช้ในสองวิธีที่แตกต่างกัน, พูดกำกวมจะถูกจ้างมา พูดอ้อมค้อมเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของความหมายของคำในช่วงกลางของการโต้แย้ง.
ในสภา Chalcedonia ใน 451 AD, คริสตจักรออร์โธดอกจัดตั้งหลักคำสอนของ "ธรรมชาติสอง" ของพระเยซูคริสต์ ทฤษฎีนี้อ้างว่าเขาเป็น "อย่างเต็มที่พระเจ้าและมนุษย์อย่างเต็มที่." แต่การที่จะประสบความสำเร็จในสูตรนี้เหล่านี้ต้นคริสต์เล่นลิ้นคำทั้งสอง "พระเจ้า" และ "คน". หากต้องการดูกำกวมในสูตร Chalcedonian เราจะเริ่มต้นด้วยการมอง ที่โต้แย้งพื้นฐาน
. หลักฐานที่สำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า
หลักฐานไมเนอร์: พระเจ้าไม่สามารถถูกล่อลวง (เจมส์ 1:13).
สรุป:. พระเยซูคริสต์ถูกล่อลวงในทุกรูปแบบ (. Heb 04:15 - NIV)
มันควรจะมีความชัดเจน ว่ามีสิ่งผิดปกติกับการโต้แย้งเพราะข้อสรุปที่ไม่ปฏิบัติตามจากสถานที่ สรุปเหตุผลที่ควรจะดึงออกมาจากสถานที่ที่เป็นที่พระเยซูคริสต์ไม่สามารถถูกล่อลวง ขอย้ำข้อโต้แย้งในรูปแบบ syllogistic ที่เหมาะสม.
หลักฐานที่สำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า.
หลักฐานไมเนอร์. พระเจ้าไม่สามารถถูกล่อลวง (เจมส์ 01:13)
สรุป: พระเยซูคริสต์ไม่สามารถถูกล่อลวง.
แต่ตอนนี้ผลสรุปของสถานที่เหล่านี้จะสร้างพระคัมภีร์ไบเบิล ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะมันตรงกันข้ามฮีบรู 04:15 ซึ่งกล่าวว่าพระเยซูคริสต์ถูกล่อลวงในทุกวิถีทาง ทางออกหนึ่งที่เป็นไปได้ว่าคำว่า "อยาก" จะถูกนำมาใช้ในความหมายสองแง่สองง่าม ดังนั้นเราจึงต้องดูที่ความหมายของคำว่า "อยาก" และดูว่ามันจะถูกกระจายไปทั่วโต้แย้งในความหมายเดียวกัน เราพบว่าคำว่า "ล่อ" ในสถานที่เล็ก ๆ น้อย ๆ และข้อสรุปเป็นแนวคิดเดียวกันขึ้นอยู่กับคำในภาษากรีก, peirazo (เพื่อเจาะหรือตัด) ที่จะล่อใจเป็นโอกาสที่จะนำเสนอต่อบาปที่จริงแทรกซึมหัวใจเป็นไปได้จริง พระเจ้าไม่สามารถถูกล่อลวงเพราะเขาเป็นอย่างที่ศักดิ์สิทธิ์และความสามารถในการถูก "แทง" ด้วยแม้กระทั่งความเป็นไปได้ที่ห่างไกลของทำบาปกับธรรมชาติของเขาเองและมาตรฐานทางจริยธรรม.
ความเป็นไปได้อื่น ๆ เพียงอย่างเดียวคือคำว่า "พระเจ้า" จะถูกเล่นลิ้น:
หลักฐานที่สำคัญ: พระเยซู พระคริสต์ทรงเป็นพระเจ้า ["พระบุตรของพระเจ้า" ที่กลายเป็นมนุษย์ขณะที่การรักษาธรรมชาติอันศักดิ์สิทธิ์ของ].
หลักฐานไมเนอร์พระเจ้า [พ่อ] ไม่สามารถถูกล่อลวง (เจมส์ 1:13).
สรุป: พระเยซูคริสต์ไม่ได้ถูกล่อลวงในธรรมชาติของพระเจ้า แต่เขาก็ถูกล่อลวงในธรรมชาติของมนุษย์ของเขาเพราะเขากลายเป็น "คน" กับ "ธรรมชาติของมนุษย์."
ในสถานที่ที่สำคัญ "พระเจ้า" ถูกนำมาใช้ในความหมายของพระเจ้าเทพร่วมกันลักษณะของพระเจ้าเป็นต้น สถานที่เล็ก ๆ น้อย ๆ "พระเจ้า" หมายถึงการสร้างและพระบิดาของพระเยซูคริสต์ นี้อาร์กิวเมนต์ดั้งเดิมมาตรฐานยัง equivocates คำว่า "คน." พระเยซูคริสต์ไม่ได้เป็นคนจริงในเรื่องนี้เพราะ "คน" ไม่ได้มี "ธรรมชาติอันศักดิ์สิทธิ์" ขณะที่เขามี แต่เพียงมี "ธรรมชาติของมนุษย์." ดังนั้น ที่จะยืดความหมายของ "คน" ที่จะรวมคนที่มีสาระสำคัญของคนทั้งสองและพระเจ้าเป็นไปได้เพียงผ่าน equivocating คำว่า "คน."
พิจารณาข้อโต้แย้งต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของวิธี Trinitarians ได้เล่นลิ้นคำอื่น "คน" :
สถานที่ที่สำคัญ: พระเยซูคริสต์เป็นมนุษย์ (1 ทิม. 2: 5, กิจการ 2:22).
หลักฐานไมเนอร์: พระเจ้ามิใช่มนุษย์ (Num 23:19.).
สรุป:. พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า
คำว่า "มนุษย์ "ไม่ได้มีความหมายเหมือนกันในสถานที่ทั้งสอง ในกรณีแรกที่ "คน" เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการบรรยายของการเป็นของเขาว่าเป็นมนุษย์ มันเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเขาเป็นคนของพระเจ้าและในเวลาเดียวกัน - ". พระเจ้าคน" ดังนั้นสิ่งที่ถูกกล่าวหาเกี่ยวกับพระเยซูเป็น "คน" มีคุณสมบัติโดยบอกว่าเขาก็ยังเป็นใน equivocating คำว่า "พระเจ้า". "คน" และ "พระเจ้า" Trinitarians สร้างแยกหมวดหมู่ของการเป็นสำหรับพระเยซูคริสต์และเอาเขาออกจากปกติประเพณีและความหมายของคำที่เป็นที่เข้าใจกันทั้งพระคัมภีร์และประสพการณ์ และสิ่งที่ถูกกล่าวหาเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ไม่สามารถกล่าวหาเกี่ยวกับอดัมซึ่งเป็นจริงตามแบบฉบับ "คน." ถ้าธรรมชาติของพระเยซูคริสต์จะสมบูรณ์เปรียบได้กับก่อนที่อดัมในฤดูใบไม้ร่วงของเขาเขาไม่สามารถถูกต้องและไม่กำกวมจะแบ่งออกเป็น "คน." 100% คนและ 100% ของพระเจ้าเป็น 200% ไร้เหตุผลกำกวม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในบทความนี้เราจะเริ่ม acquainting ผู้อ่านของเรา ด้วยพื้นฐานของตรรกะ " ตรรกะ " จากโลโก้คำกรีก เป็นวิทยาศาสตร์ที่ถูกต้อง การให้เหตุผล และมีเครื่องมือสำหรับวิเคราะห์รูปแบบและเนื้อหาของอาร์กิวเมนต์ ตรรกะที่อยู่ระหว่างสถานที่สรุป และช่วยให้เราพิจารณาว่า เหตุผลของเราคือ ตรงหรือโค้งวินัยของการคิดเป็นอย่างรวดเร็วกลายเป็นสิ่งที่ผ่านมา เป็นวัตถุของการศึกษาคลาสสิก ความรู้สึก อารมณ์ และคำพูด ( ที่ประทับ ) พูดบ่อยที่สุดพื้นฐานของสิ่งที่ผ่านไปสำหรับ " เหตุผล " ในวันนี้ ถ้าเราเคย " อย่างถูกต้องจัดการกับพระวจนะแห่งความจริง " ( 2 Tim 2 : 15 ) , เราจะต้องเรียนรู้ที่จะคิดอย่างถูกต้อง
หนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดที่จะเข้าใจและใช้พื้นฐานของตรรกะโดยกลายเป็นคุ้นเคยกับตรรกะ fallacies นั่นคือตัวอย่างของข้อผิดพลาด เหตุผล
ความเข้าใจผิดของเลศนัยใช้คำเดิมใน สอง หรือมากกว่าสองรูปแบบที่แตกต่างกันในอาร์กิวเมนต์เดียวกัน มีการใช้คำต่าง ๆ หรือแต่ละช่วง และเปลี่ยนความหมายในตรงกลางของอาร์กิวเมนต์ที่เรียกว่าเลศนัย . ตัวอย่างเช่น :" ตอนจบของเรื่องคือความสมบูรณ์แบบ ; ความตายเป็นจุดสิ้นสุดของชีวิต ดังนั้น ความตาย คือ ความสมบูรณ์ของชีวิต " อาร์กิวเมนต์นี้เป็นหลอกลวง เพราะสองความรู้สึกที่แตกต่างกันของคำว่า " จบ " ก็ยังสับสนอยู่ คำว่า " จบ " หมายถึง " เป้าหมาย " หรือ " งานสุดท้าย "
ตัวอย่างอื่น พิจารณาเหตุผลต่อไปนี้ :
สถานที่หลัก : ทุกตารางสี่เหลี่ยม .
หลักฐานเล็กน้อย : ขากรรไกรของคุณ
เป็นรูปสี่เหลี่ยมสรุป : ขากรรไกรของคุณมีสี่ด้าน .
เหตุผลข้อสรุปที่ไม่ถูกต้องคือ มันกระจายความหมายไม่ถูกต้องของ " ตาราง " จากสองสถานที่ในบทสรุป ในเรขาคณิตเป็นตารางสี่เหลี่ยมเป็นรูปหลายเหลี่ยมที่มีด้านไม่เท่ากัน ในการใช้งานที่นิยมเป็น " ตาราง " ขากรรไกรมีความหมายใกล้เคียงกับ " เชิงมุม ." มันเป็นสิ่งสำคัญในกระบวนการให้เหตุผลว่า คำพูดที่ใช้จริงในความรู้สึกเดียวกันเมื่อเหตุผลจากหลักฐานอื่นเพื่อสรุป แม้แต่นิดเดียวเลศนัยของเทอมสามารถส่งผลในการสรุปที่ไม่ถูกต้องและ muddying ของอาร์กิวเมนต์ .
อาร์กิวเมนต์ต่อไปนี้เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของความเคลือบคลุม :
ผู้ชายทุกคนเป็นคนโกหก .
พระเยซูคริสต์ เป็นผู้ชาย
ดังนั้นพระเยซูโกหก
นี่คืออาร์กิวเมนต์เสียงตรรกะ แต่ถึงข้อสรุปที่ผิดพลาด เพราะมัน equivocates คำว่า " ผู้ชาย " แรกที่ใช้คำว่า " มนุษย์ " หมายถึงตนบาปลดลง , เงื่อนไข พระเจ้า แต่เป็นมนุษย์ในแง่ของอดัม เป็น " ผู้ชาย " ยังปราศจากบาป เมื่อเงื่อนไขสำคัญที่อาร์กิวเมนต์บานพับที่ใช้สองวิธีที่แตกต่างกัน , ความเคลือบคลุมถูกจ้างพูดสองนัยที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของความหมายของคำนี้ในตรงกลางของอาร์กิวเมนต์ .
ที่สภา chalcedonia ใน 451 AD , โบสถ์คริสเตียนออร์โธดอกซ์ก่อตั้งลัทธิของ " สอง " ของพระเยซู ลัทธินี้ยืนยันว่าเขาเป็น " พระเจ้าอย่างเต็มที่และเต็มคน " แต่ถึงสูตรนี้คริสต์เหล่านี้ equivocated ทั้งเรื่อง " พระเจ้า " และ " ผู้ชาย" เห็นเลศนัยใน chalcedonian สูตร เราจะเริ่มต้นโดยดูที่เหตุผลพื้นฐาน :
สถานที่หลัก : พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า .
หลักฐานเล็กน้อย : พระเจ้าไม่สามารถล่อลวง ( ยากอบ 1 : 13 ) .
สรุป : พระเยซูถูกล่อลวงทุกวิธี ( Heb . 4 : 15 ( NIV ) .
มันควรจะเป็นที่ชัดเจนว่ามีอะไรผิดปกติกับการโต้แย้ง เพราะบทสรุปไม่ได้ติดตามจากสถานที่ตรรกะข้อสรุปว่าควรวาดจากสถานที่ที่พระเยซูคริสต์ไม่หลงกล ขอย้ำอาร์กิวเมนต์ที่เหมาะสม syllogistic รูปแบบ .
สถานที่หลัก : พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า .
หลักฐานเล็กน้อย : พระเจ้าไม่สามารถล่อลวง ( ยากอบ 1 : 13 ) .
สรุป : พระเยซูคริสต์ไม่สามารถล่อลวง .
แต่ตอนนี้ข้อสรุปเชิงตรรกะของสถานที่เหล่านี้สร้างขึ้นเขียงไบเบิลเพราะมันขัดแย้งกับฮีบรู 4 : 15 ซึ่งกล่าวว่า พระเยซูคริสต์ถูกล่อลวงในวิธีการทั้งหมด ทางออกหนึ่งที่เป็นไปได้ว่า คำว่า " อยาก " จะถูกใช้ในความรู้สึกที่ยากจะเข้าใจได้ . เราจึงต้องดูนิยามของคำว่า " อยาก " และดูว่ามันจะถูกกระจายไปทั่ว อาร์กิวเมนต์ในความรู้สึกเดียวกันเราพบว่า คำว่า " ให้ " ในสถานที่เล็กน้อย และสรุปเป็นแนวคิดเดียวกัน ตามคำกรีก peirazo ( เจาะหรือตัด ) เพื่อหลอกล่อ เพื่อเสนอโอกาสบาป ที่จริงแทรกซึมหัวใจที่เป็นไปได้จริงพระเจ้าไม่สามารถล่อลวงเพราะเขาเป็นอย่างบริสุทธิ์และความสามารถในการ " เจาะ " แม้ห่างไกลความเป็นไปได้ของบาปต่อธรรมชาติและมาตรฐานจริยธรรมของตัวเอง .
เพียงความเป็นไปได้อื่น ๆ ที่ใช้คำว่า " พระเจ้า " คือการ equivocated :
สถานที่หลัก : พระเยซูเป็นพระเจ้า " พระเจ้า " ที่เป็น มนุษย์ในขณะที่การรักษาของเขาศักดิ์สิทธิ์ธรรมชาติ ] .
หลักฐานเล็กน้อย :พระเจ้า [ พ่อ ] ไม่สามารถล่อลวง ( ยากอบ 1 : 13 ) .
สรุป : พระเยซูคริสต์ไม่ได้ล่อลวงในธรรมชาติอันศักดิ์สิทธิ์ของเขา แต่เขาถูกล่อลวงในธรรมชาติของมนุษย์ของเขา เพราะเขาเป็น " ผู้ชาย " กับ " ธรรมชาติของมนุษย์ " .
ในสถานที่หลักของ " พระเจ้า " คือใช้ในความหมายของเทพ , เทพ , แบ่งคุณลักษณะของพระเจ้า ฯลฯ ในสถานที่เล็กน้อย " พระเจ้า " หมายถึงผู้สร้างและพระบิดาของพระเยซูคริสต์อาร์กิวเมนต์ดั้งเดิมนี้ยัง equivocates มาตรฐานคำว่า " คน . " พระเยซูคริสต์ ไม่ใช่ชายแท้ในอาร์กิวเมนต์นี้ เพราะ " คน " ไม่มี " จากธรรมชาติ " อย่างที่เขามี แต่เพียงมี " ธรรมชาติของมนุษย์ " ดังนั้น การยืด ความหมายของ " เพื่อน " รวมถึง บุคคล ที่ ได้ สาระสําคัญของทั้งมนุษย์และพระเจ้าเป็นไปได้เฉพาะผ่าน equivocating คำว่า " ผู้ชาย "
พิจารณาเหตุผลต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของวิธี trinitarians มี equivocated คำว่า " มนุษย์ " :
สถานที่หลัก : พระเยซูเป็นมนุษย์ ( 1 ทิม 2 : 5 , กิจการ 2 : 22 ) .
หลักฐานเล็กน้อย : พระเจ้ามิใช่มนุษย์ ( ๆๆๆๆๆ 23 : 19 ) .
สรุป : พระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้า .
" ผู้ชาย " ไม่ได้มีความหมายเหมือนกันในทั้งสองสถานที่ ในกรณีแรก" ผู้ชาย " เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการอธิบายของเขาที่เป็นมนุษย์ มันเป็นที่ถกเถียงกันว่าเขาเป็นมนุษย์และพระเจ้าในเวลาเดียวกันซึ่งพระเจ้า " คน . " ดังนั้นสิ่งที่อ้างเรื่องพระเยซูเป็น " มนุษย์ " ที่มีคุณภาพ โดยบอกว่าเขาเป็น " พระเจ้า " ใน equivocating เงื่อนไข " ชาย " และ " พระเจ้า" trinitarians สร้างหมวดหมู่แยกเป็นสำหรับพระเยซู และเอาเขาไปจากปกติและจารีตประเพณี ความหมายของเงื่อนไขที่เป็นและเข้าใจทั้งตามสูตร experientially . แล้วอ้างเรื่องพระเยซูคริสต์ไม่สามารถกล่าวหาเกี่ยวกับอดัม ที่ชายคนนั้นจริง ตามแบบฉบับ " " ถ้าเป็นพระเยซูคริสต์ธรรมชาติสมบูรณ์เทียบเท่ากับอดัมก่อนตกของเขาเขาไม่สามารถอย่างถูกต้องและไม่มีเลศนัยจะจัดเป็น " ผู้ชาย " ผู้ชาย 100 % และ 100 % พระเจ้าเป็น 200% ไร้เหตุผลเลศนัย .