Since the purpose of strategic plan

Since the purpose of strategic planning is to make basic decisions on the future course of the company, it is ultimately a responsibility of the CEO and his or her key lieutenants. In other words, top management cannot confine itself to perusing written plans and giving a perfunctory once-a-year approval. That would be abdication, not responsible delegation. To ensure that the right set of critical issues and decisions is in fact identified, top management must actively involve itself in the planning process. Even before the process of issue identification begins, the CEO should satisfy himself that the company’s financial targets are properly integrated.
Most companies today include some statement of financial objectives in their corporate plans. Surprisingly often, however, these objectives fail to take into account the inherent interrelationships among most financial targets. Sales, earnings, and return-on-investment targets, which are of course inextricably interlinked, often are set apart from each other in the manner of a diner ordering a meal at a Chinese restaurant: one from Group A, two from Group B. Since the objectives chosen are often inherently inconsistent and thus worthless if not actually debilitating, the result is frequently a case of strategic indigestion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เนื่องจากวัตถุประสงค์ของการวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่จะทำให้ตัดสินใจพื้นฐานในหลักสูตรในอนาคตของบริษัท ได้สุดความรับผิดชอบของประธานกรรมการบริหารและ lieutenants สำคัญของเขา หรือเธอ ในคำอื่น ๆ ผู้บริหารระดับสูงไม่สามารถกำหนดขอบเขตเพื่อ perusing เขียนแผน และอนุมัติครั้งต่อปีการขอไปที ที่จะเป็นวิกฤตการณ์สละราชสมบัติ การมอบหมายไม่รับผิดชอบ เพื่อให้แน่ใจว่า ชุดด้านขวาของประเด็นสำคัญและตัดสินใจในความเป็นจริงระบุ ผู้บริหารระดับสูงต้องอย่างเกี่ยวข้องกับตัวเองในกระบวนการวางแผนการ ก่อนเริ่มต้นกระบวนการของการระบุปัญหา ซีอีโอควรตอบสนองตัวเองว่า เป้าหมายทางการเงินของบริษัทอย่างถูกต้องรวมกัน
บริษัทส่วนใหญ่วันนี้รวมบางรายการของเป้าหมายทางการเงินในแผนธุรกิจของพวกเขา จู่ ๆ มัก อย่างไร ตามวัตถุประสงค์เหล่านี้ไม่คำนึงถึง interrelationships โดยธรรมชาติระหว่างเป้าหมายทางการเงินส่วนใหญ่ ขาย กำไร และกลับบนลงทุน เป้าหมาย ซึ่งมีหลักสูตร inextricably interlinked มักจะสร้างกันในลักษณะของ diner สั่งอาหารที่ร้านอาหารจีน: จากกลุ่ม A, 2 จากกลุ่มบี ผลคือ กรณีของอาหารไม่ย่อยเชิงกลยุทธ์บ่อยเนื่องจากวัตถุประสงค์ที่เลือกมักสามหาวดังนั้นหาก debilitating ไม่จริง และมีความสอดคล้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่วัตถุประสงค์ของการวางแผนกลยุทธ์ที่จะทำให้การตัดสินใจพื้นฐานเกี่ยวกับหลักสูตรในอนาคตของ บริษัท ที่มันเป็นความรับผิดชอบของซีอีโอและทหารที่สำคัญของเขาหรือเธอ ในคำอื่น ๆ , ผู้บริหารระดับสูงไม่สามารถ จำกัด ตัวเองไป perusing แผนเป็นลายลักษณ์อักษรและได้รับการอนุมัติให้ครั้งหนึ่งปีพอเป็นพิธี ที่จะสละราชสมบัติไม่รับผิดชอบคณะผู้แทน เพื่อให้แน่ใจว่าการตั้งค่าที่ถูกต้องของปัญหาที่สำคัญและการตัดสินใจในความเป็นจริงการระบุผู้บริหารระดับสูงอย่างแข็งขันต้องเกี่ยวข้องกับตัวเองในขั้นตอนการวางแผน แม้กระทั่งก่อนที่กระบวนการของการระบุปัญหาเริ่มต้นซีอีโอควรพึงพอใจตัวเองว่าเป้าหมายทางการเงินของ บริษัท ที่มีการบูรณาการอย่างถูกต้อง
บริษัท ส่วนใหญ่วันนี้มีข้อความบางส่วนของวัตถุประสงค์ในการวางแผนทางการเงินขององค์กรของพวกเขา น่าแปลกที่มักจะ แต่วัตถุประสงค์เหล่านี้ล้มเหลวที่จะคำนึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติเป้าหมายทางการเงินมากที่สุด ยอดขายรายได้และผลตอบแทนจากการลงทุนเป้าหมายที่มีความเชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออกแน่นอนมักจะตั้งอยู่ห่างจากกันในลักษณะของการรับประทานอาหารที่สั่งซื้ออาหารที่ร้านอาหารจีน: หนึ่งจากกลุ่มสองจากกลุ่มบี ตั้งแต่วัตถุประสงค์ที่ได้รับเลือกมักจะไม่สอดคล้องกันโดยเนื้อแท้และไร้ค่าดังนั้นหากไม่จริง แต่อย่างใดผลเป็นประจำกรณีของการย่อยเชิงกลยุทธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เนื่องจากวัตถุประสงค์ของการวางแผนเชิงกลยุทธ์ในการตัดสินใจพื้นฐาน ในหลักสูตรของ บริษัท ในอนาคต สุดท้ายก็คือความรับผิดชอบของ CEO และ ของเขาหรือเธอ ขุนพลหลัก ในคำอื่น ๆที่ผู้บริหารไม่สามารถ จำกัด ตัวเองเพื่ออ่านและเขียนแผนให้อนุมัติครั้งหนึ่งปีเปลี่ยนเรื่อง จะสละราชสมบัติ ไม่รับผิดชอบงานเพื่อให้แน่ใจว่า การตั้งค่าที่เหมาะสมของปัญหาอย่างมีวิจารณญาณ และการตัดสินใจในความเป็นจริง ระบุว่า ผู้บริหารต้องแข็งขันเกี่ยวข้องกับตัวเองในกระบวนการวางแผน แม้กระทั่งก่อนที่กระบวนการของประชาชน ปัญหาเริ่มต้น , CEO ควรตอบสนองตัวเองว่าเป้าหมายของบริษัทฯ มีการบูรณาการอย่างเหมาะสม รวมถึงบางบริษัทวันนี้ที่สุด
งบวัตถุประสงค์ทางการเงินในแผนขององค์กรของพวกเขาจู่ ๆบ่อยครั้ง อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์เหล่านี้ล้มเหลวที่จะเข้าบัญชี บริษัท ความสัมพันธ์ระหว่างเป้าหมายทางการเงินมากที่สุด ขาย กำไร และผลตอบแทนเป้าหมายการลงทุน ซึ่งแน่นอนว่า inextricably เชื่อมโยงกัน มักจะมีการตั้งค่านอกเหนือจากแต่ละอื่น ๆในลักษณะของ Diner การสั่งซื้ออาหารที่ร้านอาหารจีน : หนึ่งจากกลุ่มที่ 2 กลุ่ม บีเนื่องจากวัตถุประสงค์เลือกมักจะเป็นอย่างโดยเนื้อแท้ที่ไม่สอดคล้องกันจึงไร้ค่า ถ้าไม่ได้จริง ๆ ด้าน ผล เป็น บ่อย กรณีย่อยเชิงกลยุทธ์ .