This study aimed to assess the prev

This study aimed to assess the prevalence of oral lesions among children with autism in Sana'a City, Yemen, and to evaluate their dental status.

This case-control study included 42 children with autism, aged between 5 and 16 years, and 84 age- and gender-matched healthy children as controls. Oral lesions were assessed based on standardized criteria according to the World Health Organization (WHO) recommendations. Dental caries, gingival health, and oral hygiene status were assessed using dmft/DMFT index, Gingival Index (GI), and Plaque Index (PI), respectively. Chi-square test and Mann-Whitney's test were used to compare the groups.
RESULTS:
Compared to controls, children with autism revealed higher proportion of fistulae (9.5% vs. 2.4%), ulcerative lesions (7.1% vs. 1.2%), gingival hyperplasia (4.8% vs. 0.0%), and cheilitis (4.8% vs. 2.4%); however, the differences were not statistically significant. The mean dmft score was significantly higher in children with autism than in controls (5.23 vs. 4.06; P < 0.001). Moreover, children with autism revealed poorer oral hygiene than controls, and the majority had gingivitis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษานี้วัตถุประสงค์ เพื่อประเมินความชุกของช่องปากได้ในเด็กโรคออทิซึมในเมืองซานา เยเมน และประเมินสถานะสุขภาพฟันศึกษากรณีการควบคุมนี้รวม 42 เด็กโรคออทิซึม อายุระหว่าง 5 ถึง 16 ปี และ 84 คู่อายุ และเพศเพื่อสุขภาพเด็กเป็นตัวควบคุม ช่องปากได้มีประเมินตามเกณฑ์มาตรฐานตามคำแนะนำองค์กรสุขภาพโลก (ที่) ฟันผุ gingival สุขภาพ และอนามัยช่องปากสถานะถูกประเมินใช้ dmft/DMFT ดัชนี ดัชนี Gingival (GI), และหินปูนดัชนี (ปี่), ตามลำดับ ทดสอบ chi-square และทดสอบมานน์วิทนีย์ถูกใช้เพื่อเปรียบเทียบกลุ่มผลลัพธ์:เมื่อเทียบกับตัวควบคุม เด็กโรคออทิซึมเปิดเผยสัดส่วนที่สูงของ fistulae (9.5% เทียบกับ 2.4%), ได้ ulcerative (7.1% เทียบกับ 1.2%), เจริญเกิน gingival (4.8% เทียบกับ 0.0%), และ cheilitis (4.8% เทียบกับ 2.4%) อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คะแนนเฉลี่ย dmft มีสูงมากในเด็กโรคออทิซึมมากกว่าในตัวควบคุม (5.23 เทียบกับ 4.06 P < 0.001) นอกจากนี้ เด็กโรคออทิซึมเปิดเผยสุขภาพช่องปากย่อมกว่าควบคุม และส่วนใหญ่มีเหงือกอักเสบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความชุกของแผลในช่องปากในเด็กออทิสติกในเสนาเมือง, เยเมนและการประเมินสถานะทางทันตกรรมของพวกเขา. กรณีศึกษาการควบคุมรวม 42 เด็กออทิสติกอายุระหว่าง 5 และ 16 ปีและอายุ 84 - และเพศที่จับคู่เด็กมีสุขภาพดีเป็นตัวควบคุม แผลในช่องปากได้รับการประเมินตามเกณฑ์มาตรฐานตามที่องค์การอนามัยโลก (WHO) คำแนะนำ โรคฟันผุสุขภาพเหงือกและสถานะสุขภาพช่องปากที่ได้รับการประเมินโดยใช้ดัชนี DMFT / ฟันผุถอนอุด, เหงือก Index (GI) และดัชนีโล่ (PI) ตามลำดับ การทดสอบไคสแควร์และการทดสอบ Mann-วิทนีย์ถูกนำมาใช้เพื่อเปรียบเทียบกลุ่ม. ผลเมื่อเทียบกับการควบคุมเด็กออทิสติเปิดเผยสัดส่วนของท่อ (9.5% เทียบกับ 2.4%), แผลแผล (7.1% เทียบกับ 1.2%) hyperplasia เหงือก (4.8% เทียบกับ 0.0%) และ Cheilitis (4.8% เทียบกับ 2.4%); แต่ความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ค่าเฉลี่ยฟันผุถอนอุดคะแนนอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในเด็กออทิสติกกว่าในการควบคุม (5.23 เทียบกับ 4.06; p <0.001) นอกจากนี้เด็กที่มีความหมกหมุ่นเปิดเผยยากจนสุขอนามัยช่องปากมากกว่าการควบคุมและส่วนใหญ่มีโรคเหงือกอักเสบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความชุกของรอยโรคในช่องปากของเด็กออทิสติกในเมืองซานา , เยเมน และประเมินสถานภาพทางทันตกรรม

นี้การศึกษาระบาดวิทยารวม 42 เด็กออทิสติก อายุระหว่าง 5 และ 16 ปี และอายุ และเพศตรงกับ 84 เด็กมีสุขภาพดี อย่างใกล้ชิดรอยโรคในช่องปากมีการประเมินตามเกณฑ์มาตรฐานตามองค์การอนามัยโลก ( WHO ) แนะนำ โรคฟันผุและเหงือกสุขภาพช่องปากจะถูกประเมินโดยใช้ดัชนีสถานะ / dmft dmft ดัชนีคราบจุลินทรีย์ ( GI ) และดัชนีแผ่นคราบจุลินทรีย์ ( PI ) ตามลำดับ การทดสอบไคสแควร์และ Mann Whitney Test ใช้ทดสอบกลุ่ม ผลลัพธ์ :

เมื่อเทียบกับการควบคุมเด็กออทิสติก พบสัดส่วนที่สูงของ fistulae ( 9.5% และ 2.4% ) , ulcerative แผล ( 7.1% เทียบกับ 1.2% ) , เหงือก hyperplasia ( 4.8 % และ 0.0% ) , และเมตตาปราณี ( 4.8 % และ 2.4% ) ; แต่ความแตกต่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ค่าเฉลี่ย dmft คะแนนสูงกว่าในเด็กออทิสติกกว่าในการควบคุม ( 5.23 และ 4.06 ; p < 0.001 ) นอกจากนี้เด็กออทิสติก พบยากจนสุขภาพช่องปากมากกว่าการควบคุม และส่วนใหญ่มีเหงือกอักเสบ .