In a certain city there lived a phy

In a certain city there lived a physician who sold yellow paint. This was of so singular a virtue that whoso was bedaubed with it from head to heel was set free from the dangers of life, and the bondage of sin, and the fear of death for ever. So the physician said in his prospectus; and so said all the citizens in the city; and there was nothing more urgent in men's hearts than to be properly painted themselves, and nothing they took more delight in than to see others painted. There was in the same city a young man of a very good family but of a somewhat reckless life, who had reached the age of manhood, and would have nothing to say to the paint: "Tomorrow was soon enough," said he; and when the morrow came he would still put it off. She might have continued to do until his death; only, he had a friend of about his own age and much of his own manners; and this youth, taking a walk in the public street, with not one fleck of paint upon his body, was suddenly run down by a water-cart and cut off in the heyday of his nakedness. This shook the other to the soul; so that I never beheld a man more earnest to be painted; and on the very same evening, in the presence of all his family, to appropriate music, and himself weeping aloud, he received three complete coats and a touch of varnish on the top. The physician (who was himself affected even to tears) protested he had never done a job so thorough.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบางเมือง มีอยู่แพทย์ที่ขายสีเหลือง นี้เป็นเอกพจน์ดังนั้นคุณธรรมว่า มีคือไม่มีถูก bedaubed กับมันตั้งแต่หัวถึงส้นตั้งค่าฟรีจากอันตรายของชีวิต และความเป็นทาสของความบาป และกลัวความตายเคยตัว แพทย์กล่าวในหนังสือชี้ชวนของเขา และเพื่อให้ ประชาชนในเมือง และมีอะไรเร่งด่วนในใจของผู้ชายมากกว่าการทาสีอย่างถูกต้องด้วยตนเอง และไม่มีอะไร พวกเขาเอาความสุขที่เพิ่มเติมในกว่าดูคนอื่นวาด มีในเมืองเดียวกันหนุ่มครอบครัวดี แต่ ชีวิตประมาทบ้าง ผู้ที่ได้มาถึงยุคของคณาจารย์ และจะไม่มีอะไรจะบอกสี: "พรุ่งนี้ไม่เร็วพอ กล่าวว่า เขา และเมื่อรุ่งขึ้นมา เขาจะยังคงนำมันออก เธออาจยังคงทำจนตาย เท่านั้น เขาเป็นเพื่อนเกี่ยวกับอายุของเขาเองและของเขาเองมารยาท และเยาวชนนี้ เดินอยู่ในถนน กับไม่หนึ่ง fleck สีตามร่างกายของเขา ก็ทำงานลง โดยรถบรรทุกน้ำ และตัดออกรุ่งเรืองของเจ้าของเขา นี้ส่ายอื่น ๆ จิต ดังนั้นฉันไม่เคยพระองค์ชายอย่างจริงจังมากกว่าการทาสี และในค่ำคืนเดียวกัน ในทุกครอบครัวของเขา เพลงที่เหมาะสม และตัวเองร้องไห้ออกเสียง เขาได้รับเสื้อสมบูรณ์สามและแบบเคลือบด้านบน แพทย์ (ที่ตัวเองได้รับผลกระทบแม้จะน้ำตา) ปฏิเสธเขาไม่เคยทำงานดัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเมืองหนึ่งอาศัยอยู่ที่นั่นแพทย์ที่ขายสีเหลือง นี้เป็นเอกพจน์จึงอาศัยอำนาจตามความว่าผู้ใดที่ได้รับการ bedaubed กับมันจากหัวถึงส้นเท้าเป็นอิสระจากอันตรายของชีวิตและความเป็นทาสของบาปและความกลัวของการตายเป็นนิตย์ ดังนั้นแพทย์กล่าวว่าในหนังสือชี้ชวนของเขา และอื่น ๆ กล่าวว่าประชาชนทุกคนในเมือง; และมีอะไรที่เร่งด่วนมากขึ้นในหัวใจของคนกว่าที่จะทาสีตัวเองอย่างถูกต้องและไม่มีอะไรที่พวกเขาเอาความสุขมากขึ้นในการมากกว่าที่จะเห็นคนอื่นวาด ที่มีอยู่ในเมืองเดียวกันชายหนุ่มคนหนึ่งของครอบครัวที่ดีมาก แต่มีชีวิตที่ค่อนข้างเสี่ยงที่ได้ถึงอายุความเป็นลูกผู้ชายและจะมีอะไรที่จะพูดกับสี: "พรุ่งนี้ก็เร็วพอ" เขากล่าวว่า และเมื่อรุ่งขึ้นมาเขาก็ยังจะนำมันออก เธออาจจะยังคงทำจนตาย; เพียง แต่เขามีเพื่อนเกี่ยวกับอายุของตัวเองและมากของมารยาทของเขาเอง และเยาวชนนี้การเดินในถนนสาธารณะที่มีไม่ได้เป็นหนึ่งขี้แมลงวันของสีเมื่อร่างกายของเขาถูกจู่ ๆ ก็วิ่งลงมาจากรถเข็นน้ำและตัดในความมั่งคั่งของความเปลือยเปล่าของเขา นี้ส่ายอื่น ๆ เพื่อจิตวิญญาณ; เพื่อที่ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนหนึ่งอย่างจริงจังมากขึ้นที่จะทาสี; และในเย็นวันเดียวกันมากในการปรากฏตัวของทุกคนในครอบครัวของเขาไปกับเสียงเพลงที่เหมาะสมและตัวเองร้องไห้ออกมาดัง ๆ เขาได้รับสามเสื้อสมบูรณ์และสัมผัสของสารเคลือบเงาด้านบน แพทย์ (ที่ตัวเองได้รับผลกระทบแม้กระทั่งน้ำตา) ประท้วงเขาไม่เคยทำผลงานอย่างละเอียดเพื่อให้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

临界