There is a convergence of evidence

There is a convergence of evidence from neuropsychological,
psychophysiological, and neuroimaging studies
that breakdowns in temporolimbic-prefrontal circuits are
central to the expression of schizophrenia (1–4). Limbicprefrontal
systems show a reciprocal modulatory relationship
with autonomic (“body”) arousal via connections
with brainstem arousal circuits (5, 6). Abnormalities in
both tonic and phasic autonomic arousal have been observed
in chronic, first-episode, and high-risk samples (7,
8). We investigated limbic-prefrontal and arousal dysfunction
in schizophrenia during perception of facial expressions.
A growing number of studies have observed that impairments
in facial emotion perception in schizophrenia
patients are most pronounced for threat-related expressions
such as fear (9, 10). In healthy subjects, fear stimuli
typically evoke limbic and prefrontal activity, with preferential
engagement of the amygdala (11–14).
In a previous functional magnetic resonance imaging
(fMRI) study of healthy subjects, we used simultaneous recording
of skin conductance responses to examine the differentiation
of limbic-prefrontal systems by autonomic
arousal (14). Amygdala and medial prefrontal activity was
associated specifically with fear stimuli that evoked a phasic
skin conductance arousal response. This pattern of activity
may represent a “visceral” system subserving the
subjective appraisal of threat (15–19). By contrast, distinct
hippocampus lateral prefrontal activity was elicited by
stimuli that did not evoke arousal responses and may represent
a “context” system for integrating the declarative
context of emotionally significant stimuli (16, 19, 20). To
date, schizophrenia deficits in the engagement of these
limbic-prefrontal circuits have not been examined in relation
to autonomic arousal.
In this study, we applied the technique for simultaneous
fMRI and skin conductance recordings in a comparison of
schizophrenia patients and a larger group of healthy comparison
subjects. Schizophrenia was considered in terms
of paranoid and nonparanoid subgroups, given our previous
observation that neural responses to fear differ across
these subtypes (21). Our predictions drew on neurophysiological
evidence for a disjunction in autonomic and central
responses to emotion in schizophrenia (7). We hypothesized
that schizophrenia patients would show dysregulation
most apparent in the visceral system: abnormally

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีการบรรจบกันของหลักฐานจากวิทยาคือ
psychophysiological และการศึกษา neuroimaging
ที่ผันผวนในวงจร temporolimbic-prefrontal
เป็นศูนย์กลางในการแสดงออกของโรคจิตเภท(1-4) Limbicprefrontal
ระบบแสดงความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน modulatory
กับอัตโนมัติ ("ร่างกาย")
เร้าอารมณ์ผ่านการเชื่อมต่อกับวงจรความตื่นตัวก้านสมอง(5, 6) ความผิดปกติในทั้งยาชูกำลังและเร้าอารมณ์อัตโนมัติเฟสิคได้รับการปฏิบัติในเรื้อรังแรกตอนและตัวอย่างมีความเสี่ยงสูง(7, 8) เราตรวจสอบ limbic-prefrontal เร้าอารมณ์และความผิดปกติในผู้ป่วยโรคจิตเภทในระหว่างการรับรู้ของการแสดงออกทางสีหน้า. ตัวเลขการเติบโตของการศึกษาได้พบว่าบกพร่องในการรับรู้อารมณ์ความรู้สึกบนใบหน้าในโรคจิตเภทผู้ป่วยที่มีความเด่นชัดมากที่สุดสำหรับการแสดงออกภัยคุกคามที่เกี่ยวข้องเช่นความกลัว(9, 10) ในคนสุขภาพดีกลัวสิ่งเร้าที่มักจะทำให้เกิดกิจกรรม limbic และ prefrontal กับสิทธิพิเศษการมีส่วนร่วมของต่อมทอนซิล(11-14). ในการทำงานก่อนหน้าการถ่ายภาพด้วยคลื่นสนามแม่เหล็ก(fMRI) การศึกษาของคนสุขภาพดีเราใช้บันทึกพร้อมกันของการตอบสนองconductance ผิวเพื่อตรวจสอบ ความแตกต่างของระบบlimbic-prefrontal โดยอัตโนมัติเร้าอารมณ์(14) ต่อมทอนซิลและกิจกรรม prefrontal อยู่ตรงกลางได้เกี่ยวข้องเฉพาะกับสิ่งเร้าที่กลัวว่าปรากฏเฟสิคตอบสนองความตื่นตัวconductance ผิว รูปแบบของกิจกรรมนี้อาจเป็นตัวแทนของ "ผลักดัน" ระบบ subserving ประเมินทัศนะของภัยคุกคาม (15-19) ในทางตรงกันข้ามการที่แตกต่างกันhippocampus กิจกรรม prefrontal ด้านข้างได้ที่เกิดจากสิ่งเร้าที่ไม่ได้ทำให้เกิดการตอบสนองความตื่นตัวและอาจเป็นตัวแทนเป็น"บริบท" ของระบบสำหรับการบูรณาการเปิดเผยบริบทของสิ่งเร้าอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญ(16, 19, 20) เพื่อวันที่การขาดดุลโรคจิตเภทในการสู้รบของเหล่านี้วงจรlimbic-prefrontal ยังไม่ได้รับการตรวจสอบในความสัมพันธ์ที่จะเร้าอารมณ์อัตโนมัติ. ในการศึกษาครั้งนี้เราใช้เทคนิคในการพร้อมกันfMRI และการบันทึก conductance ผิวในการเปรียบเทียบของผู้ป่วยจิตเภทและกลุ่มขนาดใหญ่ของการเปรียบเทียบที่ดีต่อสุขภาพอาสาสมัคร โรคจิตเภทได้รับการพิจารณาในแง่ของกลุ่มย่อยหวาดระแวงและ nonparanoid ได้รับก่อนหน้านี้สังเกตว่าการตอบสนองของระบบประสาทที่จะกลัวที่แตกต่างกันทั่วเชื้อเหล่านี้(21) การคาดการณ์ของเราดึง neurophysiological หลักฐานร้าวฉานในระบบประสาทส่วนกลางและการตอบสนองต่ออารมณ์ความรู้สึกในผู้ป่วยโรคจิตเภท (7) เราตั้งสมมติฐานว่าผู้ป่วยจิตเภทจะแสดง dysregulation ที่เห็นได้ชัดที่สุดในระบบอวัยวะภายใน: ผิดปกติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีภาพหลักฐานจากการทดสอบ
psychophysiological , และระบบประสาทการศึกษา
ที่เสียในวงจรปรีฟรอนตัล temporolimbic เป็น
กลางเพื่อการแสดงออกของโรคจิตเภท ( 1 - 4 ) ระบบ limbicprefrontal

มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันแสดงอซีติลโคลีระบบประสาทอัตโนมัติ ( " ร่างกาย " ) ผ่านการเชื่อมต่อกับก้านสมอง กระตุ้นเร้าอารมณ์
วงจร ( 5 , 6 ) ความผิดปกติใน
และมีทั้งยาบำรุง phasic เร้าอารมณ์ได้สังเกต
ใน first-episode เรื้อรัง และตัวอย่างที่มีความเสี่ยงสูง ( 7 ,
8 ) เราสอบสวน limbic พรีฟรอนท และการกระตุ้นการรับรู้ในโรคจิตเภทในระหว่าง

หน้านิพจน์ ตัวเลขการเติบโตของการศึกษาได้พบว่า ความบกพร่องในการรับรู้อารมณ์

มีใบหน้าในผู้ป่วยจิตเภทส่วนใหญ่ออกเสียงสำหรับภัยคุกคามที่เกี่ยวข้องกับนิพจน์
เช่น ความกลัว ( 9 , 10 ) ในเรื่องสุขภาพ กระตุ้นความกลัว
มักจะปลดปล่อยกิจกรรมลิมบิกและพรีฟรอนท กับความผูกพันพิเศษ
ของอะมิกดาลา ( 11 – 14 )

ในงานแม่เหล็กภาพก่อนหน้า ( fMRI ) การศึกษาของวิชาสุขภาพเราใช้
บันทึกพร้อมกันการตอบสนองความนำผิวเพื่อศึกษาความแตกต่างของระบบลิมบิค โดยระบบประสาทอัตโนมัติ
พรีฟรอนท
ตื่นตัว ( 14 )อะมิกดาลา และกิจกรรมที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับพรีฟรอนท medial คือ
กลัวสิ่งเร้าให้ปรากฏเป็นรูป phasic
ผิวกระตุ้นการตอบสนอง รูปแบบของกิจกรรม
อาจหมายถึง " จาก " ระบบ subserving
การประเมินผลอัตนัยของภัยคุกคาม ( 15 – 19 ) โดยคมชัด , ชัดเจน
สมองด้านข้างโดยใช้
กิจกรรมพรีฟรอนทสิ่งเร้าที่ทำให้เกิดการตอบสนองได้ตื่นตัวและอาจเป็นตัวแทนของ
" บริบท " ระบบบูรณาการบริบทคำประกาศ
สิ่งเร้าอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญ ( 16 , 19 , 20 )

วันโรคจิตเภทการขาดดุลในงานหมั้นของเหล่านี้
limbic พรีฟรอนท วงจรยังไม่ได้ตรวจสอบในการกระตุ้นระบบประสาทอัตโนมัติสัมพันธ์
.
ในการศึกษานี้จึงได้ประยุกต์เทคนิคพร้อมกัน
fMRI และบันทึกความนำผิวในการเปรียบเทียบ

สุขภาพผู้ป่วยจิตเภทและวิชาการกลุ่มขนาดใหญ่ของ โรคจิตเภท คือ พิจารณาในแง่
ของหวาดระแวงและ nonparanoid กลุ่มย่อย ให้สังเกตก่อน
ของเราตอบสนองประสาทกลัวแตกต่างทั่ว
ชนิดย่อยเหล่านี้ ( 21 ) การคาดการณ์ของเราวาดบนหลักฐาน neurophysiological
เป็นประพจน์เลือกในระบบประสาทอัตโนมัติ และภาคกลาง
การตอบสนองทางอารมณ์ในผู้ป่วยจิตเภท ( 7 ) เราตั้งสมมุติฐานว่า ผู้ป่วยจิตเภท

จะแสดง dysregulation ปรากฏมากที่สุดในระบบเกี่ยวกับอวัยวะภายใน : ผิดปกติ