สังขยาหน้า๏ไข่คุ้นเคยมีแกมกับข้าวเหนียวสีย้อมโศกเป็นนัยนำวาทีสมรแม่มาแมแถลงว่าได้โศกเสมอพ้อมเพียบแอ้อกอร๚๏สังขยาหน้าตั้งไข่ ว่าได้เจ้าครูเศร้าโศกเหลือ๏ซ่าหริ่มลิ้มหวานล้ำแทรกใส่น้ำกะทิเจือวิตกอกแห้งเครือได้เสพหริ่มพิมเสนโรย๏ลำเจียกชื่อขนม หาบุหงาโหยไห้งาม๏มัศกอดกอดอย่างไร นามนี้ขนมยังแคลง๏ลุดตี่นี้น่าชม แขกของแคลงแปลกกลิ่นอาย๏ขนมจีบเจ้าจีบห่อ พกจีบชายกลีบแนบเนียน๏รสรักยักลำนำ หล่อเหลาเกลาเทียนกลมกลึง๏ทองหยิบทิพย์เทียมทัดสามหยิบชัดน่าเชยชมหลงหยิบยาดมว่าได้ก้มหน้าเขินเมินขวยใจ๏ขนมผิงผิงร้อนผ่าว จะเห็นเมื่อไรเย็นทรวง๏รังไรโรงด้วยแป้ง , เสียงเรียกเข้าด้วยยังมีรัง๏ทองหยอดทอดสนิท ลำพังสองต่อสอง แต่๏งามจริงคุณจ่ามงกุฏ คุณน้องนั้นสะอิ้งเคยยล๏บัวลอยเล่ห์คุณบัวงาม นุชดุจสถนประทุม๏ช่อม่วงเหมาะมีรสหอมปรากฏกลโกสุมคิดสีสไลคลุมห่อหุ้มม่วงดวงพุดตาน๏ฝอยทองเป็นยองใย เย็บชุนใช้ไหมทองจีน๚
การแปล กรุณารอสักครู่..
