Fourth, medication adherence was as

Fourth, medication adherence was assessed with a self-report measure, which lacks a time
frame for patients to refer to when responding to each of the questions. This may have led to
an overestimation of adherence levels due to patient recall bias. However, our data show a
non-adherence rate of 59%, which is similar to the estimated 50 to 70% non-adherence rates
in the literature (24). Moreover, the Morisky scale was found to have a sensitivity of 72%
with a specificity of 74% for adherence to at least 80% of prescribed antihypertensive
medications(33) and was associated with better blood pressure control in hypertensive
patients.(33, 65) Future studies would benefit from also utilizing a more objective measure
of adherence to assess the relationship between patient-provider communication and
medication adherence. Finally, provider communication was assessed as patients’ selfreported
perception of the interaction; thus, scores may reflect characteristics specific to the
patient (i.e., personality traits), rather than the actual dialogue. Despite this limitation, the
importance of understanding the patient’s perspective of the patient-provider relationship
cannot be understated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สี่ ยึดยาได้รับการประเมิน ด้วยตนเองรายงานวัด ซึ่งขาดเวลากรอบผู้ป่วยถึงตอบแต่ละคำถาม นี้อาจจะนำไปสู่การ overestimation ระดับหนึ่งเนื่องจากผู้ป่วยเรียกอคติ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลแสดงการ-ยึดอัตรา 59% ซึ่งคล้ายกับราคาพิเศษยึด 50-70% โดยประมาณในวรรณคดี (24) นอกจากนี้ พบขนาด Morisky มีความไวร้อยละ 72ด้วยความยึดมั่นอย่างน้อย 80% ของกำหนด antihypertensive 74%medications(33) และเชื่อมโยงกับการควบคุมความดันโลหิตที่ดีกว่าในความดันโลหิตสูงผู้ป่วย (33, 65) การศึกษาในอนาคตจะได้ประโยชน์จากยัง ใช้การวัดวัตถุประสงค์มากขึ้นการปฏิบัติเพื่อประเมินความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารให้บริการผู้ป่วย และยายึดมั่น ในที่สุด ผู้ให้บริการสื่อสารได้รับการประเมินเป็นผู้ป่วย selfreportedการรับรู้การโต้ตอบ ดังนั้น คะแนนอาจสะท้อนลักษณะเฉพาะตัวผู้ป่วย (เช่น นิสัย), แทนที่กล่องโต้ตอบที่แท้จริง ข้อจำกัดนี้ การสำคัญในการเข้าใจมุมมองของผู้ป่วยของผู้ป่วยไม่ได้นั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประการที่สี่การรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอได้รับการประเมินด้วยการวัดรายงานตนเองซึ่งขาดเวลา
เฟรมสำหรับผู้ป่วยที่จะอ้างถึงการตอบสนองต่อเมื่อแต่ละคำถาม เรื่องนี้อาจจะนำไปสู่การ
ประเมินค่าสูงของระดับการยึดมั่นเนื่องจากอคติการเรียกคืนของผู้ป่วย อย่างไรก็ตามข้อมูลของเราแสดงให้เห็นถึง
อัตราที่ไม่ยึดมั่น 59% ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับประมาณ 50 ถึง 70% อัตราที่ไม่ยึดมั่น
ในวรรณคดี (24) นอกจากนี้ยังมีขนาด Morisky ก็พบว่ามีความไว 72% และ
มีความจำเพาะของ 74% สำหรับการยึดมั่นอย่างน้อย 80% ของการลดความดันโลหิตกำหนด
ยา (33) และได้รับการที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมความดันโลหิตที่ดีขึ้นในความดันโลหิตสูง
ผู้ป่วย. (33, 65 ) การศึกษาในอนาคตจะได้รับประโยชน์จากยังใช้มาตรการเพิ่มเติมวัตถุประสงค์
ของการยึดมั่นในการประเมินความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารผู้ป่วยเป็นผู้ให้บริการและ
รับประทานยาอย่างสม่ำเสมอ ในที่สุดผู้ให้บริการการสื่อสารที่ได้รับการประเมินเป็น selfreported ผู้ป่วย
รับรู้ของการปฏิสัมพันธ์; ดังนั้นคะแนนอาจสะท้อนให้เห็นลักษณะเฉพาะกับ
ผู้ป่วย (เช่นลักษณะบุคลิกภาพ) มากกว่าบทสนทนาที่เกิดขึ้นจริง แม้จะมีข้อ จำกัด นี้
ความสำคัญของการทำความเข้าใจมุมมองของผู้ป่วยของความสัมพันธ์ของผู้ป่วยที่ผู้ให้บริการ
ไม่สามารถ understated