The corner of Nangong Liuyun’s mout

The corner of Nangong Liuyun’s mouth hooked into a devilish smile. A soft and warm pair of lips pressed down.

His movements were full of unimaginable tenderness.

She opened her eyes wide, and in front of her eyes was a magnified, handsome face.

A handsome, godlike face that was also like an uninhibitedly wild man who was just unruffled, was kissing her.

“Woman, concentrate a little.” Nangong Liuyun’s pair of boiling hot palms were placed above Su Luo’s pair of black eyes. In the next moment, Su Luo unconsciously closed her eyes.

Between lips and tongue, was the fragrance of dragon saliva that he carried.

Now, his dragon energy was like a fierce tiger, how was this like yesterday’s sickly with only gossamery breath?

Just when Nangong Liuyun’s eyes became blurred with passionate movement——

Su Luo suddenly returned to her senses and pushed him away: “You shouldn’t.”

Su Luo grasped for breath: “Now your body is like this, how can it endure such actions? I order you to lie down and be well-behaved!”

The veins on Nangong Liuyun’s forehead burst out, being thwarted, he crossed his hands behind his back: “…..”

This time, he deeply felt what it meant to shoot himself in the foot.

Nangong Liuyun’s pitch-black as ink, star-like eyes seriously looked at Su Luo: “I don’t have an illness, really, belive me.”

Su Luo rolled her eyes at him: “Yesterday, you were so ill like that, today, how could you say you are well and be well? Don’t quibble, be well-behaved and go lie down. Wait a minute, I’ll call for the imperial physician. If you are sick, then treat the illness, if you aren’t sick, then we’ll prevent the illness.”

“….”Nangong Liuyun depressingly hung his head down.

Su Luo ignored him and directly stood up.

After she had finished freshening up, she wanted to invite the imperial physician over, but Nangong Liuyun refused: “Again, I don’t have an illness, why invite the imperial physician over? Don’t tell me you don’t know that they are all charlatans?”

“Charlatans? Then, you are saying, yesterday’s charlatan was speaking rubbish? Then, I don’t need to be totally submissive to your wishes and let you do whatever you please?” Su Luo’s reaction was very fast.

Nangong Liuyun: “….”

Su Luo asked Nangong Liuyun: “You really don’t have an illness?”

“I really don’t have an illness.” Nangong Liuyun miserably looked at Su Luo, really wanting to eat her up.

“Since you are not ill, then I will go home.” Su Luo was all smiles as her hand went to pinch Nangong Liuyun’s tender, fair and handsome face that could overturn the world.

That face was really good-looking, the feel of it was also especially good, exquisitely silky and smooth. She could pinch it a hundred times and not get tired of it.

Nangong Liuyun depressingly stared at Su Luo.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มุมของปาก Nangong Liuyun ติดยาเสพติดเป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้าย คู่ที่นุ่ม และอบอุ่นของริมฝีปากที่กดลงเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเป็นไปไม่ได้เธอเปิดกว้างดวงตาของเธอ และหน้าตาของเธอก็ขยาย หล่อใบหน้าใบหน้าหล่อ godlike ที่ก็เหมือนคนป่า uninhibitedly ที่ unruffled เพียง ถูกจูบเธอ"ผู้หญิง มีสมาธิเล็กน้อยเลย" Nangong Liuyun คู่เดือดร้อนปาล์มถูกวางไว้เหนือ Su Luo คู่สีดำ ในช่วงเวลาถัดไป Su Luo ปิดดวงตาของเธอโดยไม่รู้ตัวระหว่างริมฝีปากและลิ้น แก้ไขกลิ่นน้ำลายมังกรที่เขาดำเนินการตอนนี้ พลังงานมังกรของเขาเป็นเหมือนเสือดุร้าย วิธีนี้เหมือนวันนี้คือ sickly กับลมหายใจที่ gossamery เท่านั้นเพียงเมื่อตา Nangong Liuyun กลายเป็นเบลอ ด้วยการเคลื่อนไหวหลงใหล — —Su Luo ก็กลับไปความรู้สึก และผลักเขาออกไป: "คุณไม่ควร"Su Luo คว้าสำหรับลมหายใจ: "ตอนนี้ร่างกายของคุณเป็นเช่นนี้ วิธีมันทนต่อการกระทำดังกล่าวหรือไม่ ฉันสั่งคุณนอนลง และแบ่ง"เส้นเลือดบนหน้าผาก Nangong Liuyun พลุ่ง ถูกเบลเยียม เขาข้ามมือของเขาหลังของเขา: '...'เวลานี้ เขาลึกรู้สึกว่าสิ่งที่มันหมายถึง การถ่ายภาพตัวเองในการเดินเท้ามิด Nangong Liuyun เป็นหมึก ดาวตามองอย่างจริงจังที่ Su Luo: "ไม่มีการเจ็บป่วย จริง ๆ เชื่อฉัน."Su Luo รีดดวงตาของเธอที่เขา: "วันนี้ คุณได้ป่วยดังนั้นเช่นนั้น วันนี้ วิธีอาจคุณว่า คุณจะดี และจะดีอย่างไร ไม่เล่นลิ้น แบ่ง และไปนอน รอสักครู่ จะโทรสำหรับแพทย์อิมพีเรียล ถ้าคุณป่วย แล้วรักษาโรค ถ้าคุณไม่ได้แล้ว เราจะป้องกันการเจ็บป่วย ป่วย"'...' Nangong Liuyun depressingly แขวนหัวของเขาลงSu Luo ละเว้นเขา และลุกขึ้นยืนตรงหลังจากที่เธอจบทำให้ใหม่ขึ้น เธอต้องการเชิญแพทย์อิมพีเรียลกว่า แต่ปฏิเสธ Nangong Liuyun: "อีกครั้ง ไม่มีการเจ็บป่วย เชิญแพทย์อิมพีเรียลกว่าทำไม อย่าบอกคุณไม่ทราบว่า จะชาร์ลาตานส์ทั้งหมด""ชาร์ลาตานส์ แล้ว คุณจะพูดว่า เมื่อวานนี้ของ charlatan พูดขยะ แล้ว ฉันไม่ต้องการมีทาสโดยสิ้นเชิงเป็นความปรารถนาของคุณ และให้คุณทำสิ่งที่คุณต้อง" Su Luo ปฏิกิริยาได้อย่างรวดเร็วNangong Liuyun: '...'Su Luo Nangong Liuyun คำถาม: "คุณจริง ๆ ไม่มีการเจ็บป่วยหรือไม่""ฉันจริง ๆ ไม่มีการเจ็บป่วย" Nangong Liuyun เป็นท่าดู Su Luo จริง ๆ อยากกินเธอ"เนื่องจากคุณไม่ได้ป่วย แล้วฉันจะกลับบ้าน" Su Luo เป็นรอยยิ้มที่ทั้งหมดเป็นมือของเธอไปหยิก Nangong Liuyun นุ่ม ยุติธรรม และหล่อใบหน้าที่สามารถคว่ำโลกใบหน้าว่าดีจริง ๆ ความรู้สึกของมันยังถูกโดยเฉพาะอย่างยิ่งดี ประณีตเนียน และราบรื่น เธออาจหยิกมันร้อยครั้ง และไม่ได้รับเบื่อของมันNangong Liuyun depressingly จ้องที่ Su Luo

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มุมปากนังก๊อก liuyun ติดยาเสพติดในรอยยิ้มปีศาจ นุ่มและอุ่น ริมฝีปากที่กดลงมาการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่คาดเดาไม่ได้เธอเปิดตาของเธอกว้างและในด้านหน้าของดวงตาของนางเป็นภาพขยาย หล่อหน้าหล่อ , เทวดาหน้านั้นยังเป็นป่า uninhibitedly คนที่เพิ่งสงบได้จูบเธอ" ผู้หญิง มีสมาธิเล็กน้อย ของ " นังก๊อก liuyun คู่ฝ่ามือร้อนเดือดอยู่ข้างบน ซู ลู คู่สีดำ ในเวลาต่อมา ซู ลู โดยไม่รู้ตัว ปิดตาของเธอระหว่างริมฝีปากและลิ้น , กลิ่นน้ำลายมังกรที่เขาแบกรับเอาไว้ตอนนี้พลังมังกรของเขาเหมือนกับเสือที่ดุร้าย คือวิธีการนี้เหมือนเมื่อวานป่วย มีเพียง gossamery ลมหายใจ ?แค่ตอนที่นังก๊อก liuyun ตาก็เบลอกับการเคลื่อนไหวที่หลงใหล --ซูหลัวก็กลับมามีสติอีกครั้งและผลักเขาออกไปว่า " คุณไม่ควร "ซู หลัว จับลมหายใจ : " ตอนนี้ร่างกายของคุณเป็นเช่นนี้ , มันสามารถทนกับการกระทำแบบนี้ ? ผมสั่งให้คุณนอนลงและต้องเป็นคนดี ! "เส้นเลือดบนหน้าผากของนังก๊อก liuyun ออกมา ถูกขัดขวาง เขาข้ามมือ ข้างหลังของเขา : " . . . . . "คราวนี้เขารู้สึกลึกว่ามันหมายถึงการยิงตัวเองในเท้าก็นังก๊อก liuyun สีดำเหมือนหมึก ดาวชอบสายตาจริงจังมองซู Luo : " ฉันไม่ได้ป่วย จริงๆนะ เชื่อผมซู ลู รีดตาของเธอที่เขา : " เมื่อวานเธอป่วยหนักแบบนี้ วันนี้คุณพูดคุณจะดี และถูกดี อย่าพูดเล่นสิ ให้ประพฤติดี และลงไปนอนเลย เดี๋ยวก่อน ฉันจะเรียกหมอหลวง ถ้าคุณป่วย แล้วรักษาความเจ็บป่วย ถ้าคุณไม่ป่วย เราก็จะป้องกันการเจ็บป่วย "" . . . . " นังก๊อก liuyun อย่างผิดหวังแขวนหัวของเขาลงซูหลัวไม่สนใจเขาโดยตรง และลุกขึ้นยืนหลังจากเธอจบ freshening up เธออยากจะเชิญหมอหลวง แต่นังก๊อก liuyun ปฏิเสธ : " อีกครั้ง ฉันไม่ได้ป่วย ทำไมต้องเชิญหมอหลวงมา อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ว่าพวกเขาทั้งหมดมันหลอกลวง ? "" มันหลอกลวง ? งั้น คุณจะบอกว่า พวกเมื่อวานพูดไร้สาระ งั้นผมไม่ต้องให้โอวาทเพื่อความปรารถนาของคุณและช่วยให้คุณทำสิ่งที่คุณกรุณา " ปฏิกิริยาของ ซู ลู มันรวดเร็วมากนังก๊อก liuyun : " . . . . "ซูหลอถามนังก๊อก liuyun : " คุณไม่ได้ป่วยเหรอ ? "" ฉันไม่ได้ป่วย . " นังก๊อก liuyun ไม่เป็นท่ามองซูหลัว จริงๆอยากจะกินเธอซะ" เพราะคุณไม่ได้ป่วย แล้วผมจะกลับบ้าน " ซูหลัวก็ยิ้มขณะที่มือไปหยิกของนังก๊อก liuyun นุ่ม หน้าหล่อ และสวยงามที่สามารถคว่ำโลกที่หน้าตาหล่อๆ ความรู้สึกมันก็ยิ่งดี สวยงามนุ่มและเรียบเนียนขึ้น เธอจะหยิกมันเป็นร้อยๆ ครั้ง และไม่ได้รับเบื่อกับมันนังก๊อก liuyun อย่างผิดหวังจ้องซูหลอ .