Self-care behaviors were examined i

Self-care behaviors were examined in terms of food label reading, diet adherence, and
physical activity. The first ANCOVA models showed a significant group effect on food
label reading at follow-up (p < .008). As can be seen in Figure 1, after adjusting for
baseline differences on food label reading (Intervention: M = 2.36, SD = 1.30, vs. Control:
M = 2.87, SD = 1.41), patients in the intervention group (M = 3.50, SD = 1.11) were reading
food labels significantly more than patients in the control group at follow-up (M =
2.86, SD = 1.29), F(1, 88) = 7.65, p < .01. The second ANCOVA model showed a significant
group effect on diet adherence at follow-up (p < .04). As seen in Figure 1, after
adjusting for baseline differences on diet adherence (Intervention: M = 3.15, SD = 1.89,
vs. Control: M = 3.92, SD = 2.00), patients in the intervention group at follow-up
(M = 4.42, SD = 1.82) were adhering to diet recommendations significantly more than
patients in the control group at follow-up (M = 3.65, SD = 1.93), F(1, 88) = 4.11,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีการตรวจสอบพฤติกรรมสุขภาพในด้านอาหารป้ายชื่ออ่าน อาหารต่าง ๆ และกิจกรรมทางกายภาพ โมเดล ANCOVA แรกพบผลสำคัญกลุ่มอาหารป้ายที่ติดตามอ่าน (p < .008). เป็นที่สามารถเห็นได้ในรูปที่ 1 หลังจากการปรับปรุงสำหรับความแตกต่างพื้นฐานอาหารป้ายชื่ออ่าน (แทรกแซง: M = 2.36, SD = 1.30 เทียบกับตัวควบคุม:M = 2.87, SD = 1.41), ผู้ป่วยในกลุ่มการแทรกแซง (M = 3.50, SD = 1.11) ได้อ่านอาหารป้ายชื่ออย่างมีนัยสำคัญมากกว่าผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมในการติดตามผล (M =2.86, SD = 1.29), F (1, 88) = 7.65, p < .01 แบบ ANCOVA ที่สองแสดงให้เห็นความสำคัญอาหารต่าง ๆ ที่ติดตามผลการจัดกลุ่ม (p < .04). หลังจากเห็นในรูปที่ 1การปรับปรุงสำหรับความแตกต่างพื้นฐานในอาหารต่าง ๆ (แทรกแซง: M = 3.15, SD = 1.89เทียบกับควบคุม: M = 3.92, SD = 2.00), ผู้ป่วยในกลุ่มแทรกแซงการติดตามผล(M = 4.42, SD = 1.82) ได้ยึดมั่นในคำแนะนำอาหารอย่างมีนัยสำคัญมากกว่าผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมในการติดตามผล (M = 3.65, SD = 1.93), F (1, 88) = 4.11

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พฤติกรรมการดูแลตนเองมีการตรวจสอบในแง่ของการอ่านฉลากอาหาร, การยึดมั่นในการรับประทานอาหารและ
การออกกำลังกาย รุ่น ANCOVA แรกพบผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มอาหาร
ฉลากอ่านที่ติดตาม (p <0.008) ที่สามารถเห็นได้ในรูปที่ 1 หลังจากที่ปรับค่า
ความแตกต่างพื้นฐานบนฉลากอาหารการอ่าน (Intervention: M = 2.36, SD = 1.30 เทียบกับการควบคุม:
M = 2.87, SD = 1.41) ผู้ป่วยในกลุ่มแทรกแซง (M = 3.50 , SD = 1.11) ได้รับการอ่าน
ฉลากอาหารอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นกว่าผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมที่ติดตาม (M =
2.86, SD = 1.29) F (1, 88) = 7.65, p <0.01 รูปแบบที่สอง ANCOVA แสดงให้เห็นอย่างมีนัยสำคัญ
ผลกระทบต่อความร่วมมือในกลุ่มอาหารที่ติดตาม (p <0.04) เท่าที่เห็นในรูปที่ 1 หลังจากที่
ปรับค่าความแตกต่างพื้นฐานในการยึดมั่นในการรับประทานอาหาร (Intervention: M = 3.15, SD = 1.89,
กับการควบคุม: M = 3.92, SD = 2.00) ผู้ป่วยในกลุ่มทดลองที่ติดตาม
(M = 4.42, SD = 1.82) ได้รับการยึดมั่นในคำแนะนำการรับประทานอาหารอย่างมีนัยสำคัญมากกว่า
ผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมที่ติดตาม (M = 3.65, SD = 1.93) F (1, 88) = 4.11,

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พฤติกรรมการดูแลตนเอง โดยทำการศึกษาในแง่ของอาหารฉลากอาหารในการอ่านและ
กิจกรรมทางกาย รุ่นก่อนแสดงผล ส่วนกลุ่มที่สำคัญในอาหาร
อ่านป้ายที่ติดตาม ( P = . 008 ) ที่สามารถเห็นได้ในรูปที่ 1 หลังจากปรับสำหรับความแตกต่างพื้นฐานในการอ่านฉลากอาหาร
( การแทรกแซง : M = 2.36 , SD = 1.30 , และการควบคุม :
M = 2.87 , SD = 1.18 )ผู้ป่วย ในกลุ่ม ( M = 3.50 , SD = 1.11 ) อ่านฉลากอาหารอย่างมีนัยสำคัญ
มากกว่าผู้ป่วยในกลุ่มควบคุมที่ติดตาม ( M =
2.86 , SD = 1.18 ) , f ( 1 , 3 ) = 7.65 , P < . 01 ส่วนที่สอง แสดงผลแบบกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญต่อการยึดมั่นในอาหาร
ติดตาม ( P < . 05 ) ตามที่เห็นในรูปที่ 1 หลังจากปรับฐานความแตกต่างในอาหาร
การยึดมั่น ( การแทรกแซง :M = 3.15 , SD = 1.89 ,
และการควบคุม : M = 3.92 , SD = 2.00 ) ในผู้ป่วยกลุ่มที่ติดตาม
( M = 4.42 , SD = 1.82 ) เป็นวิธีการแนะนำอาหารอย่างมีนัยสำคัญมากกว่า
ผู้ป่วยกลุ่มควบคุมติดตามผล ( M = 3.65 , SD = 1.93 ) f ( 1 , 3 ) = 4.11 ,