3.1. Fish growth and mortality rate

3.1. Fish growth and mortality rate
Total length and wet weight of Beluga larvae averaged 12.1 ±
1.01 mm and 11.0 ± 0.5 mg, respectively at hatching, and increased
to 47.5 ± 6.5 mm and 2.5 ± 0.8 g at 906.5 ddph (50 dph) (Fig. 1).
Furthermore, at the end of the study, cumulative mortality was
69.9 ± 1.2%. From30.4 ddph (2 dph) to 144.9 ddph (9 dph), mortality
sharply increased (50% of total mortality), whereas it remained stable
until the onset of the mixed feeding stage (12 dph; 199.2 ddph). From
this stage until the onset ofweaning (28 dph; 490 ddph),mortality progressively
increased (40% of total mortality), whereas after weaning almost
no mortality was observed in the rearing tanks (Fig. 2).
3.2. Digestive enzyme activities
At hatching, pepsin activity was already detected in Beluga larvae
(1.08 ± 0.52 U mg−1 protein). From this stage until the onset of exogenous
feeding at 14 dph (235.2 ddph), pepsin specific activity increased
six times (6.03 ± 0.94 U mg−1 protein) (P b 0.05) and became stable
until 28 dph (490 ddph) (P N 0.05). From 28 to 42 dph (490 to
756 ddph), pepsin specific activity increased again and reached the
maximal activity values (9.42 ± 0.75 U mg−1 protein) and then

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.1 การเจริญเติบโตของปลาและอัตราการตาย
รวมความยาวและน้ำหนักเปียกของเบลูอ่อนเฉลี่ย 12.1 ±
1.01 มม. และ 11.0 ± 0.5 มิลลิกรัมตามลำดับที่ฟักและเพิ่ม
ที่ 47.5 ± 6.5 มม. และ 2.5 ± 0.8 กรัมที่ 906.5 ddph (50 DPH) (รูปที่ 1).
นอกจากนี้ในตอนท้ายของการศึกษาอัตราการตายสะสมเป็น
69.9 ± 1.2% from30.4 ddph (2 DPH) เพื่อ 144.9 ddph (9 DPH), การตาย
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว (50% ของการตายรวม) ในขณะที่มันยังคงมีเสถียรภาพ
จนการโจมตีของขั้นตอนการให้อาหารผสม (12 DPH; 199.2 ddph)
จากขั้นตอนนี้จนกว่าจะมีการโจมตี ofweaning (28 DPH; ddph 490) อัตราการตายที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
(40% ของการตายรวม) ในขณะที่หลังจากหย่านม
เกือบตายไม่เป็นที่สังเกตในถังเลี้ยง (รูปที่ 2)
3.2. กิจกรรมเอนไซม์ย่อยอาหาร
ที่บ่มกิจกรรมน้ำย่อยถูกตรวจพบแล้วในเบลูอ่อน
(1.08 ± 0.52 มิลลิกรัม u-1 โปรตีน) จากขั้นตอนนี้จนกว่าจะมีการโจมตีของภายนอก
ให้อาหารที่ 14 DPH (235.2 ddph) กิจกรรมเฉพาะน้ำย่อยเพิ่มขึ้น
หกครั้ง (6.03 ± 0.94 มิลลิกรัม u-1 โปรตีน) (Pb 0.05) และกลายเป็นมีเสถียรภาพ
จนถึง 28 DPH (490 ddph) (PN 0.05) 28-42 DPH (490
756 ddph) กิจกรรมเฉพาะน้ำย่อยเพิ่มขึ้นอีกครั้งและถึง
ค่าสูงสุดของกิจกรรม (9.42 ± 0.75 มิลลิกรัม u-1 โปรตีน) และจากนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.1 อัตราเจริญเติบโตและการตายของปลา
รวมความยาวและน้ำหนักเปียกของตัวอ่อนเบลู averaged 12.1 ±
1.01 mm และ 11.0 ± 0.5 mg ลำดับที่ฟักไข่ และเพิ่ม
การ 47.5 6.5 มม.และ 2.5 ± 0.8 g ที่ 906.5 ddph (ดีพีเอช 50) (Fig. 1) .
นอก จบการศึกษา การตายสะสมถูก
69.9 ± 1.2% From30.4 ddph (ดีพีเอช 2) กับ 144.9 ddph (ดี 9 พีเอช), ตาย
เพิ่มอย่างรวดเร็วขึ้น (50% ของการตายทั้งหมด), ในขณะที่ยังคงมั่นคง
จนเริ่มมีอาการของระยะให้อาหารผสม (ดีพีเอช 12, 199.2 ddph) จาก
นี้เวทีจน ofweaning เริ่มมีอาการ (ดีพีเอชที่ 28; 490 ddph), การตายความก้าวหน้า
เพิ่ม (40% ของการตายทั้งหมด ในขณะที่หลังจาก weaning เกือบ
ตายไม่ถูกตรวจสอบในถัง rearing (Fig. 2) .
3.2 กิจกรรมของเอนไซม์ย่อยอาหาร
ที่ฟักไข่ เพพซินกิจกรรมถูกตรวจพบในตัวอ่อนเบลูแล้ว
(1.08 กก± 0.52 U mg−1 โปรตีน) จากขั้นตอนนี้จนเริ่มเป็นบ่อย
อาหารที่ 14 ดีพีเอช (235.2 ddph), เพพซินกิจกรรมเพิ่ม
6 ครั้ง (6.03 ± 0.94 U mg−1 โปรตีน) (P b 0.05) และกลายเป็นมั่นคง
จนดีพีเอช 28 (490 ddph) (P N 0.05) จาก 28 กับดีพีเอช 42 (490 การ
756 ddph), เพพซินกิจกรรมเพิ่มขึ้นอีกครั้ง และถึง
ค่ากิจกรรมสูงสุด (9.42 ± 0.75 U mg−1 โปรตีน) และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.1 . ปลาอัตราการขยายตัวและการตาย
รวมความยาวและเปียกชื้น Beluga School for Life น้ำหนักของลูกน้ำเฉลี่ย 12.1 ±
1.01 มม.และ 11.0 ± 0.5 มก.,ตามลำดับในการแรเงาทับ:และเพิ่ม
เพื่อ 47.5 ± 6.5 มม.และ 2.5 ± 0.8 G ที่ 906.5 ddph ( 50 dph )(รูปที่ 1 )..
ยิ่งไปกว่านั้นในช่วงปลายของการศึกษาให้อัตราการตายของสะสมเป็น
69.9 ± 1.2% จาก 30.4 ddph ( 2 dph )เพื่อ 144.9 ddph ( 9 dph )อัตราการตายของ
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว( 50% ของอัตราการตายของทั้งหมด)โดยมีความมั่นคงและยังอยู่ในเกณฑ์ดี
จนกว่าพระบรมราชู ปถัมภ์ ของการผสมผสานการป้อนนมเวที( 12 dph 199.2 ddph ) จาก
ขั้นตอนนี้จนกว่า ofweaning พระบรมราชู ปถัมภ์ ( 28 dph 490 ddph )อัตราการตายเพิ่มขึ้น
ซึ่งจะช่วยเพิ่มมากขึ้น( 40% ของอัตราการตายของรวม)ในขณะที่หลังจากหย่านมแม่การตายเกือบ
ไม่ได้สังเกตเห็นในถังเก็บน้ำกระเพื่อมน้อยๆ(รูปที่ 2 )..
3.2 . ย่อยอาหารเอนไซม์กิจกรรม
ซึ่งจะช่วยในการแรเงาทับ:การทำงานของธาตุเพพ - ซินมีการตรวจพบในอาหารโปรตีนไข่ขาง
( 1.08 ± 0.52 U มก. 1 Beluga School for Life อยู่แล้ว) จากนี้เวทีจนกว่าพระบรมราชู ปถัมภ์ ของ exogenous
การป้อนนมที่ 14 dph ( 235.2 ddph ),ธาตุเพพ - ซินเฉพาะกิจกรรม
ซึ่งจะช่วยเพิ่มขึ้น 6 เท่า( 6.03 ± 0.94 U มก. - 1 โปรตีน)( P B 0.05 )และกลายเป็นความมั่นคง
จนถึง 28 dph ( 490 ddph )( N 0.05 P ) จาก 28 เป็น 42 dph ( 490 ถึง 756
ddph )กิจกรรมบางธาตุเพพ - ซินเพิ่มขึ้นอีกครั้งและได้
การทำงานสูงสุด( 9.42 ± 0.75 U มก. 1 โปรตีน)และจากนั้นจึง