การนำเสนอเป็นวิธีการติดต่อสื่อสาร (

การนำเสนอเป็นวิธีการติดต่อสื่อสาร (Communication) เป็นการถ่ายทอด (Delivery) ข้อมูล แผนงาน โครงการ ข้อเสนอ ฯลฯ จากผู้นำเสนอไปสู่บุคคลกลุ่มเป้าหมาย เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันให้บุคคลกลุ่มเป้าหมาย หรือผู้รับสารเห็นด้วยคล้อยตาม สนับสนุนอนุมัติให้ดำเนินการ
ผู้ส่งสาร (Source) : ผู้นำเสนอข้อมูล หรือแหล่งกำเนิดสาร อาจเป็นบุคคล องค์กร สถาบัน หรือคณะบุคคลที่ทำหน้าที่กำหนดสาระความรู้ความคิด ที่จะส่งไปถึงผู้รับสาร
สาร (Message) : เรื่องราว ความรู้ความคิดต่างๆ ที่ผู้ส่งประสงค์จะให้ไปถึงผู้รับ
ผู้รับสาร (Receiver) : จุดหมายปลายทางของการสื่อสาร คือมีการรับรู้และเข้าใจหรือแสดงพฤติกรรมตามที่ผู้ส่งสารต้องการ หากไม่เป็นไปตามต้องการ ก็ถือว่าการสื่อสารครั้งนั้นๆ เกิดความล้มเหลว
การนำเสนอผลงานการศึกษา การสำรวจ การสัมมนา ก่อนนำเสนอรายงานการสัมมนานักศึกษาต้องค้นคว้า เพื่อนำเรื่องที่ตนเองไปศึกษาค้นคว้าหาความรู้ในเชิงลึก เพื่อนำเสนอรายงานในภายหลัง
นำเสนอโครงการ แผนงานกิจกรรม การนำเสนอโครงการ แผนงาน หรือกิจกรรมการดำเนินงานตามเค้าโครงเรื่อง ตามโครงการแผนงาน หรือกิจกรรมย่อยที่แทรกอยู่ในกิจกรรมแผนปฏิบัติงานประจำปี
นำเสนอบุคลิกภาพของตนเอง ขณะพูดหน้าชุมชน
ความหมายของการพูด การพูดเป็นพฤติกรรมของการสื่อสารที่ใช้กันทั่วไป ผู้พูดสามารถใช้ทั้งวจนะภาษา และอวัจนะภาษา ในการส่งสารส่องต่อไปยังผู้ฟังได้ชัดเจน และรวดเร็ว
ความสำคัญของการพูด การพูดเป็นปัจจัยสำคัญของกระบวนการสื่อสารของมนุษย์มาแต่สมัยโบราณ โดยใช้วิธีพูดด้วยการบอกเล่าต่อๆ กัน เพื่อประโยชน์ในการถ่ายทอดความรู้ให้แก่ลูกๆ หลานๆ หรือผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตนสืบเนื่องกันมาไม่ขาดสาย
องค์ประกอบของการพูด ธรรมชาติของการพูดโดยทั่วไปมีองค์ประกอบ ดังต่อไปนี้
ผู้พูดทำหน้าที่ส่งสารผ่านสื่อไปให้ผู้ฟัง ดังนั้นผู้พูดจะต้องมีความสามารถใช้ทั้งศาสตร์ และศิลป์ถ่ายทอดความรู้สึกไปสู่ผู้ฟังให้ได้อย่างสมบูรณ์ ครบถ้วนตามความสามารถของผู้พูดที่จะฟังให้เข้าใจมากน้อยแค่ไหนนั้น ย่อมขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้
ผู้พูดมีความสามารถในการใช้ภาษา มีกิริยาท่าทางเพียงใด มีเจตคติต่อเรื่องที่จะพูดและต่อผู้ฟังเพียงใด
ผู้พูดมีระดับความรู้เชิงลึกในเรื่องที่พูดมากน้อยและลึกซึ้งเพียงใด
ผู้พูดมีฐานนะทางสังคม มีพื้นฐานทางคุณธรรมจริยธรรม และวัฒนธรรมอยู่ในระดับใด
สาร คือส่วนเนื้อหาที่ผู้พูดส่งไปนั้นต้องมีคุณค่า และคุ้มค่าแก่การเสียเวลาของผู้ฟัง ดังนั้นสารที่ผู้พูดส่งไปนั้น จะต้องเตรียมมาแล้วอย่างดี
ผู้ฟัง ผู้ฟังอยู่ในฐานะที่ต้องรับสารจากผู้พูดโดยอาศัยสื่อเป็นเครื่องนำพาผู้ฟังสามารถรับสารได้ตรงกับเจตนาของผู้พูดได้มากน้อยเพียงใด
ประเภทของการพูด
การพูดโดยฉับพลัน หรือการพูดกะทันหัน เช่น การอวยพรคู่บ่าวสาว การกล่าวต้อนรับผู้มาเยือน เป็นต้น
การพูดโดยยึดจำนวนผู้ฟัง
การพูดรายบุคคลเป็นการพูดตัวต่อตัว ได้แก่ การพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น การสนทนา การสัมภาษณ์ การเล่าเรื่อง การแนะนำตัว เป็นต้น
การพูดในที่ชุมชน เป็นการพูดที่มีผู้ฟังจำนวนมาก เป็นการพูดที่มีแบบแผนต้องมีการเตรียมตัว และฝึกฝนให้เกิดความชำนาญมาก่อน

ลักษณะของผู้พูดที่ดี การรู้จักใช้ถ้อยคำน้ำเสียงบุคลิกภาพต่างๆ ของผู้พูดให้สื่อความหมายแก่ผู้ฟัง อย่างผู้ที่มีจรรยามารยาท ประเพณีนิยมอันดีงาม และตรงตามความต้องการของผู้ฟังตามจุดประสงค์ที่ตั้งไว้
หลักการเลือกเรื่องพูด ควรจะคำนึงถึงเรื่องที่จะนำไปพูดถ้าเป็นเรื่องที่ผู้พูดมีความสนใจ จะทำให้พูดได้ดีและถ้าเรื่องเดียวกันนั้น เป็นที่น่าสนใจของผู้ฟังด้วย ผู้ฟังก็จะให้ความสนใจติดตามฟัง
การฝึกพูด เพื่อให้มีบุคลิกลักษณะที่ดีในการฝึกพูด ควรได้ฝึกในเรื่องของบุคลิกอากัปกิริยาท่าทางการเคลื่อนไหวร่างกาย
การวางตัวและมารยาทในการพูด การพูดหากพูดคนแรก เมื่อพูดเสร็จไม่ควรจะลุกไปไหน ควรมีมารยาทด้วยการนั่งฟังอย่างตั้งใจ
วิธีการแก้ไขความประหม่าตื่นเต้นไม่ให้เป็นอุปสรรคแก่การพูด
ซ้อมพูด
ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับผู้ฟังให้มาก
พยายามยืนทรงตัวให้มั่นคงไม่โยกตัวไปมา
เพื่อการพูดจูงใจ
เพื่อการบรรยายสรุป
เพื่อการนำเสนอรายงาน
เพื่อการฝึกอบรมและพัฒนาการประชุมสัมมนา
การอภิปราย หมายถึง พูดชี้แจงแสดงความคิดเห็น มีลักษณะดังนี้
ลักษณะของการอภิปราย จำนวนผู้อภิปรายประมาณ 5-20 คน จะต้องเป็นการปรึกษาหารือหรือเป็นกลุ่มจุดมุ่งหมายจะต้องแก้ปัญหาร่วมกัน หรือแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดทัศนคติ และประสบการณ์ร่วมกัน ผู้มาอภิปรายจะต้องสนใจในเรื่องอย่างเดียวกัน
ประเภทของการอภิปราย
การอภิปรายแบบธรรมดา เป็นการร่วมประชุมของกลุ่มบุคคล ซึ่งไม่มากนัก โดยมีผู้หนึ่งทำหน้าที่ดำเนินการอภิปราย เพื่อปรึกษาหารือ หรือแสดงความคิดเห็น
การอภิปรายเป็นหมู่คณะ เป็นการประชุมสัมมนาเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในกลุ่มคณะร่วมอภิปราย โดยมีผู้หนึ่งทำหน้าที่ดำเนินการอภิปราย ผู้อภิปรายแต่ละคนได้รับมอบหมายให้พูดในเวลาต่างๆ กัน
ประเภทของการอภิปราย (ต่อ)
การอภิปรายกลุ่ม เป็นการอภิปรายที่ใช้คนไม่จำกัดจำนวน ผู้อภิปรายจะเป็นทั้งผู้พูด และผลัดกันเป็นผู้ฟัง ผู้อภิปรายจำนวนไม่เกิน 20 คน
การอภิปรายในที่ชุมชน เป็นการอภิปรายที่ประกอบด้วยบุคคล 2 ฝ่าย คือ มีผู้อภิปรายฝ่ายหนึ่งและผู้ฟังอีกฝ่าย เมื่อการอภิปรายยุติลง จะมีการเปิดให้ซักถาม ซึ่งการอภิปรายแบบนี้มีประโยชน์มากในการให้ความรู้ ประสบการณ์ ข้อเท็จจริง
วิธีดำเนินการอภิปราย แบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้ซักถามซึ่งเป็นผู้เข้าร่วมรับฟัง และกลุ่มผู้ตอบการซักถาม เป็นวิทยากรผู้ดำเนินการอภิปราย จะจัดให้กลุ่มผู้ซักถามและวิทยากรนั่งคนละด้าน โดยผู้ดำเนินการอภิปรายคอยควบคุมการซักถามระหว่างกลุ่มบุคคลทั้งสองกลุ่ม
การเลือกเรื่องที่จะอภิปราย เรื่องที่จะอภิปรายไม่ควรใช้เวลาในการอภิปรายนานเกินไป ควรใช้เวลา 1-2 ชั่วโมง ปัญหาที่นำมาอภิปราย ควรเป็นประโยชน์ต่อสังคม หรือประโยชน์ต่อส่วนรวม
มารยาทในการฟังอภิปราย ควรจดประเด็นสำคัญ ถ้าไม่เข้าใจให้บันทึกไว้แล้วถามในตอนท้ายของการอภิปราย
ข้อปฏิบัติของผู้ร่วมอภิปราย
เตรียมตัวที่จะพูดตามหัวข้ออภิปรายไว้ล่วงหน้า
ไม่ชัดจังหวะ หรือท้วงติงผู้ที่กำลังอภิปราย

ข้อปฏิบัติของผู้ดำเนินการอภิปราย
บันทึกสาระสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การนำเสนอเป็นวิธีการติดต่อสื่อสาร (สื่อสาร) เป็นการถ่ายทอด (จัดส่ง) ข้อมูลแผนงานโครงการข้อเสนอฯลฯ จากผู้นำเสนอไปสู่บุคคลกลุ่มเป้าหมายเพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันให้บุคคลกลุ่มเป้าหมายหรือผู้รับสารเห็นด้วยคล้อยตามสนับสนุนอนุมัติให้ดำเนินการผู้ส่งสาร (ต้น): ผู้นำเสนอข้อมูลหรือแหล่งกำเนิดสารอาจเป็นบุคคลองค์กรสถาบันหรือคณะบุคคลที่ทำหน้าที่กำหนดสาระความรู้ความคิดที่จะส่งไปถึงผู้รับสารสาร (ข้อความ): เรื่องราวความรู้ความคิดต่าง ๆ ที่ผู้ส่งประสงค์จะให้ไปถึงผู้รับ(รับ) ผู้รับสาร: จุดหมายปลายทางของการสื่อสารคือมีการรับรู้และเข้าใจหรือแสดงพฤติกรรมตามที่ผู้ส่งสารต้องการหากไม่เป็นไปตามต้องการก็ถือว่าการสื่อสารครั้งนั้น ๆ เกิดความล้มเหลวการนำเสนอผลงานการศึกษาการสำรวจการสัมมนาก่อนนำเสนอรายงานการสัมมนานักศึกษาต้องค้นคว้าเพื่อนำเรื่องที่ตนเองไปศึกษาค้นคว้าหาความรู้ในเชิงลึกเพื่อนำเสนอรายงานในภายหลังนำเสนอโครงการแผนงานกิจกรรมการนำเสนอโครงการแผนงานหรือกิจกรรมการดำเนินงานตามเค้าโครงเรื่องตามโครงการแผนงานหรือกิจกรรมย่อยที่แทรกอยู่ในกิจกรรมแผนปฏิบัติงานประจำปีนำเสนอบุคลิกภาพของตนเองขณะพูดหน้าชุมชนความหมายของการพูดการพูดเป็นพฤติกรรมของการสื่อสารที่ใช้กันทั่วไปผู้พูดสามารถใช้ทั้งวจนะภาษาและอวัจนะภาษาในการส่งสารส่องต่อไปยังผู้ฟังได้ชัดเจนและรวดเร็วความสำคัญของการพูดการพูดเป็นปัจจัยสำคัญของกระบวนการสื่อสารของมนุษย์มาแต่สมัยโบราณโดยใช้วิธีพูดด้วยการบอกเล่าต่อ ๆ กันเพื่อประโยชน์ในการถ่ายทอดความรู้ให้แก่ลูก ๆ หลาน ๆ หรือผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับตนสืบเนื่องกันมาไม่ขาดสายองค์ประกอบของการพูดธรรมชาติของการพูดโดยทั่วไปมีองค์ประกอบดังต่อไปนี้ผู้พูดทำหน้าที่ส่งสารผ่านสื่อไปให้ผู้ฟังดังนั้นผู้พูดจะต้องมีความสามารถใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์ถ่ายทอดความรู้สึกไปสู่ผู้ฟังให้ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วนตามความสามารถของผู้พูดที่จะฟังให้เข้าใจมากน้อยแค่ไหนนั้นย่อมขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้ผู้พูดมีความสามารถในการใช้ภาษามีกิริยาท่าทางเพียงใดมีเจตคติต่อเรื่องที่จะพูดและต่อผู้ฟังเพียงใดผู้พูดมีระดับความรู้เชิงลึกในเรื่องที่พูดมากน้อยและลึกซึ้งเพียงใดผู้พูดมีฐานนะทางสังคมมีพื้นฐานทางคุณธรรมจริยธรรมและวัฒนธรรมอยู่ในระดับใดสารคือส่วนเนื้อหาที่ผู้พูดส่งไปนั้นต้องมีคุณค่าและคุ้มค่าแก่การเสียเวลาของผู้ฟังดังนั้นสารที่ผู้พูดส่งไปนั้นจะต้องเตรียมมาแล้วอย่างดีผู้ฟังผู้ฟังอยู่ในฐานะที่ต้องรับสารจากผู้พูดโดยอาศัยสื่อเป็นเครื่องนำพาผู้ฟังสามารถรับสารได้ตรงกับเจตนาของผู้พูดได้มากน้อยเพียงใดประเภทของการพูด การพูดโดยฉับพลันหรือการพูดกะทันหันเช่นการอวยพรคู่บ่าวสาวการกล่าวต้อนรับผู้มาเยือนเป็นต้นการพูดโดยยึดจำนวนผู้ฟัง การพูดรายบุคคลเป็นการพูดตัวต่อตัวได้แก่การพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวันเช่นการสนทนาการสัมภาษณ์การเล่าเรื่องการแนะนำตัวเป็นต้นการพูดในที่ชุมชนเป็นการพูดที่มีผู้ฟังจำนวนมากเป็นการพูดที่มีแบบแผนต้องมีการเตรียมตัวและฝึกฝนให้เกิดความชำนาญมาก่อนลักษณะของผู้พูดที่ดีการรู้จักใช้ถ้อยคำน้ำเสียงบุคลิกภาพต่าง ๆ ของผู้พูดให้สื่อความหมายแก่ผู้ฟังอย่างผู้ที่มีจรรยามารยาทประเพณีนิยมอันดีงามและตรงตามความต้องการของผู้ฟังตามจุดประสงค์ที่ตั้งไว้หลักการเลือกเรื่องพูดควรจะคำนึงถึงเรื่องที่จะนำไปพูดถ้าเป็นเรื่องที่ผู้พูดมีความสนใจจะทำให้พูดได้ดีและถ้าเรื่องเดียวกันนั้นเป็นที่น่าสนใจของผู้ฟังด้วยผู้ฟังก็จะให้ความสนใจติดตามฟังการฝึกพูดเพื่อให้มีบุคลิกลักษณะที่ดีในการฝึกพูดควรได้ฝึกในเรื่องของบุคลิกอากัปกิริยาท่าทางการเคลื่อนไหวร่างกายการวางตัวและมารยาทในการพูดการพูดหากพูดคนแรกเมื่อพูดเสร็จไม่ควรจะลุกไปไหนควรมีมารยาทด้วยการนั่งฟังอย่างตั้งใจ วิธีการแก้ไขความประหม่าตื่นเต้นไม่ให้เป็นอุปสรรคแก่การพูด ซ้อมพูด ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับผู้ฟังให้มากพยายามยืนทรงตัวให้มั่นคงไม่โยกตัวไปมาเพื่อการพูดจูงใจ เพื่อการบรรยายสรุปเพื่อการนำเสนอรายงานเพื่อการฝึกอบรมและพัฒนาการประชุมสัมมนาการอภิปรายหมายถึงพูดชี้แจงแสดงความคิดเห็นมีลักษณะดังนี้ลักษณะของการอภิปรายจำนวนผู้อภิปรายประมาณ 5-20 คนจะต้องเป็นการปรึกษาหารือหรือเป็นกลุ่มจุดมุ่งหมายจะต้องแก้ปัญหาร่วมกันหรือแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดทัศนคติและประสบการณ์ร่วมกันผู้มาอภิปรายจะต้องสนใจในเรื่องอย่างเดียวกันประเภทของการอภิปรายการอภิปรายแบบธรรมดาเป็นการร่วมประชุมของกลุ่มบุคคลซึ่งไม่มากนักโดยมีผู้หนึ่งทำหน้าที่ดำเนินการอภิปรายเพื่อปรึกษาหารือหรือแสดงความคิดเห็นการอภิปรายเป็นหมู่คณะเป็นการประชุมสัมมนาเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในกลุ่มคณะร่วมอภิปรายโดยมีผู้หนึ่งทำหน้าที่ดำเนินการอภิปรายผู้อภิปรายแต่ละคนได้รับมอบหมายให้พูดในเวลาต่าง ๆ กันประเภทของการอภิปราย (ต่อ)การอภิปรายกลุ่มเป็นการอภิปรายที่ใช้คนไม่จำกัดจำนวนผู้อภิปรายจะเป็นทั้งผู้พูดและผลัดกันเป็นผู้ฟังผู้อภิปรายจำนวนไม่เกิน 20 คนการอภิปรายในที่ชุมชนเป็นการอภิปรายที่ประกอบด้วยบุคคล 2 ฝ่ายคือมีผู้อภิปรายฝ่ายหนึ่งและผู้ฟังอีกฝ่ายเมื่อการอภิปรายยุติลงจะมีการเปิดให้ซักถามซึ่งการอภิปรายแบบนี้มีประโยชน์มากในการให้ความรู้ประสบการณ์ข้อเท็จจริงวิธีดำเนินการอภิปรายแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มผู้ซักถามซึ่งเป็นผู้เข้าร่วมรับฟังและกลุ่มผู้ตอบการซักถามเป็นวิทยากรผู้ดำเนินการอภิปรายจะจัดให้กลุ่มผู้ซักถามและวิทยากรนั่งคนละด้านโดยผู้ดำเนินการอภิปรายคอยควบคุมการซักถามระหว่างกลุ่มบุคคลทั้งสองกลุ่ม การเลือกเรื่องที่จะอภิปรายเรื่องที่จะอภิปรายไม่ควรใช้เวลาในการอภิปรายนานเกินไปควรใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงปัญหาที่นำมาอภิปรายควรเป็นประโยชน์ต่อสังคมหรือประโยชน์ต่อส่วนรวมมารยาทในการฟังอภิปรายควรจดประเด็นสำคัญถ้าไม่เข้าใจให้บันทึกไว้แล้วถามในตอนท้ายของการอภิปรายข้อปฏิบัติของผู้ร่วมอภิปรายเตรียมตัวที่จะพูดตามหัวข้ออภิปรายไว้ล่วงหน้าไม่ชัดจังหวะหรือท้วงติงผู้ที่กำลังอภิปรายข้อปฏิบัติของผู้ดำเนินการอภิปรายบันทึกสาระสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การนำเสนอเป็นวิธีการติดต่อสื่อสาร (Communication) เป็นการถ่ายทอด (ส่ง) ข้อมูลแผนงานโครงการข้อเสนอ ฯลฯ หรือผู้รับสารเห็นด้วยคล้อยตาม
(ที่มา): ผู้นำเสนอข้อมูลหรือแหล่งกำเนิดสารอาจเป็นบุคคลองค์กรสถาบัน จะส่งที่ไปถึงผู้รับสารสาร (Message): เรื่องราวความรู้ความคิดต่างๆ (รับ): จุดหมายปลายทางของการสื่อสาร หากไม่เป็นไปตามต้องการก็ถือว่าการสื่อสารครั้งนั้น ๆ การสำรวจการสัมมนา แผนงานกิจกรรมการนำเสนอโครงการแผนงาน ตามโครงการแผนงาน พูดหน้าขณะชุมชนความหมายของหัวเรื่อง: การพูด ผู้พูดสามารถใช้ทั้งวจนะภาษาและอวัจนะภาษา รวดเร็วและความสำคัญของหัวเรื่อง: การพูด โดยใช้วิธีพูดด้วยการบอกเล่าต่อ ๆ กัน หลาน ๆ มีกิริยาท่าทางเพียงใด พื้นฐานทางมีคุณธรรมจริยธรรมและวัฒนธรรมในขณะนี้ระดับใดสาร คุ้มค่าและแก่หัวเรื่อง: การเสียเวลาของผู้ฟังดังนั้นสารที่ผู้พูดส่งไปนั้นจะคุณต้องเตรียมมาแล้วอย่างดีผู้ฟัง หรือการพูดกะทันหันเช่นการอวยพรคู่บ่าวสาวการกล่าวต้อนรับผู้มาเยือน หัวเรื่อง: การพูด ได้แก่ ที่ใช้ในชีวิตประจำการธนาคารวันเช่นหัวเรื่อง: การสนทนาหัวเรื่อง: การสัมภาษณ์หัวเรื่อง: การเล่าเรื่องหัวเรื่อง: การแนะนำตัวเป็นต้นหัวเรื่อง: การพูดในที่ชุมชนเป็นการพูดที่มีผู้ฟังจำนวนมาก ของผู้พูดให้สื่อความหมายแก่ผู้ฟังอย่างผู้ที่มีจรรยามารยาทประเพณีนิยมอันดีงาม เป็นที่น่าสนใจของผู้ฟังด้วย การพูดหากพูดคนแรกเมื่อพูดเสร็จไม่ควรจะลุกไปไหน พูดถึงหมายชี้แจงแสดงความคิดเห็นมีลักษณะดังนี้ลักษณะของหัวเรื่อง: การอภิปรายจำนวนผู้อภิปรายประมาณ 5-20 คน และประสบการณ์ร่วมกัน เป็นการร่วมประชุมของกลุ่มบุคคลซึ่งไม่มากนัก เพื่อปรึกษาหารือ กันประเภทของหัวเรื่อง: การอภิปราย (ต่อ) การอภิปรายกลุ่ม ผู้อภิปรายจะเป็นทั้งผู้พูดและผลัดกันเป็นผู้ฟังผู้อภิปรายจำนวนไม่เกิน 20 คนหัวเรื่อง: การอภิปรายในที่ชุมชนเป็นการอภิปรายที่ประกอบด้วยบุคคล 2 ฝ่ายคือ เมื่อการอภิปรายยุติลงจะมีการเปิดให้ซักถาม ข้อเท็จจริงประสบการณ์วิธีดำเนินหัวเรื่อง: การอภิปรายแบ่งกลุ่มเป็น 2 กลุ่มคือ และกลุ่มผู้ตอบการซักถามเป็นวิทยากรผู้ดำเนินการอภิปราย ควรใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงปัญหาที่นำมาอภิปรายควรเป็นประโยชน์ต่อสังคม ควรจดประเด็นสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การนำเสนอเป็นวิธีการติดต่อสื่อสาร ( การสื่อสาร ) เป็นการถ่ายทอด ( ส่ง ) ข้อมูลแผนงานโครงการข้อเสนอฯลฯจากผู้นำเสนอไปสู่บุคคลกลุ่มเป้าหมายเพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันให้บุคคลกลุ่มเป้าหมายสนับสนุนอนุมัติให้ดำเนินการ
ผู้ส่งสาร ( ต้นฉบับ ) : ผู้นำเสนอข้อมูลหรือแหล่งกำเนิดสารอาจเป็นบุคคลองค์กรสถาบันหรือคณะบุคคลที่ทำหน้าที่กำหนดสาระความรู้ความคิดที่จะส่งไปถึงผู้รับสาร
สาร ( ข้อความ ) :เรื่องราวความรู้ความคิดต่างๆที่ผู้ส่งประสงค์จะให้ไปถึงผู้รับ
ผู้รับสาร ( ตัวรับ )จุดหมายปลายทางของการสื่อสารคือมีการรับรู้และเข้าใจหรือแสดงพฤติกรรมตามที่ผู้ส่งสารต้องการหากไม่เป็นไปตามต้องการก็ถือว่าการสื่อสารครั้งนั้นๆเกิดความล้มเหลว
การนำเสนอผลงานการศึกษาการสำรวจการสัมมนาก่อนนำเสนอรายงานการสัมมนานักศึกษาต้องค้นคว้าเพื่อนำเรื่องที่ตนเองไปศึกษาค้นคว้าหาความรู้ในเชิงลึกเพื่อนำเสนอรายงานในภายหลัง
นำเสนอโครงการแผนงานกิจกรรมการนำเสนอโครงการแผนงานหรือกิจกรรมการดำเนินงานตามเค้าโครงเรื่องตามโครงการแผนงานหรือกิจกรรมย่อยที่แทรกอยู่ในกิจกรรมแผนปฏิบัติงานประจำปี
นำเสนอบุคลิกภาพของตนเองขณะพูดหน้าชุมชน
ความหมายของการพูดการพูดเป็นพฤติกรรมของการสื่อสารที่ใช้กันทั่วไปผู้พูดสามารถใช้ทั้งวจนะภาษาและอวัจนะภาษาในการส่งสารส่องต่อไปยังผู้ฟังได้ชัดเจนและรวดเร็ว
ความสำคัญของการพูดการพูดเป็นปัจจัยสำคัญของกระบวนการสื่อสารของมนุษย์มาแต่สมัยโบราณโดยใช้วิธีพูดด้วยการบอกเล่าต่อๆ ' เพื่อประโยชน์ในการถ่ายทอดความรู้ให้แก่ลูกๆหลานๆองค์ประกอบของการพูดธรรมชาติของการพูดโดยทั่วไปมีองค์ประกอบดังต่อไปนี้
ผู้พูดทำหน้าที่ส่งสารผ่านสื่อไปให้ผู้ฟังดังนั้นผู้พูดจะต้องมีความสามารถใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์ถ่ายทอดความรู้สึกไปสู่ผู้ฟังให้ได้อย่างสมบูรณ์ย่อมขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้
ผู้พูดมีความสามารถในการใช้ภาษามีกิริยาท่าทางเพียงใดมีเจตคติต่อเรื่องที่จะพูดและต่อผู้ฟังเพียงใด

ผู้พูดมีระดับความรู้เชิงลึกในเรื่องที่พูดมากน้อยและลึกซึ้งเพียงใดผู้พูดมีฐานนะทางสังคมมีพื้นฐานทางคุณธรรมจริยธรรมและวัฒนธรรมอยู่ในระดับใด
สารคือส่วนเนื้อหาที่ผู้พูดส่งไปนั้นต้องมีคุณค่าและคุ้มค่าแก่การเสียเวลาของผู้ฟังดังนั้นสารที่ผู้พูดส่งไปนั้นจะต้องเตรียมมาแล้วอย่างดี
ผู้ฟังผู้ฟังอยู่ในฐานะที่ต้องรับสารจากผู้พูดโดยอาศัยสื่อเป็นเครื่องนำพาผู้ฟังสามารถรับสารได้ตรงกับเจตนาของผู้พูดได้มากน้อยเพียงใด

ประเภทของการพูดการพูดโดยฉับพลันหรือการพูดกะทันหันเช่นการอวยพรคู่บ่าวสาวการกล่าวต้อนรับผู้มาเยือนเป็นต้น

การพูดโดยยึดจำนวนผู้ฟัง